Elsevier.nl Door René van Rijckevorsel

Zou er één land ter wereld zijn waar een regering officieel de leugen sanctioneert? Jawel: Nederland.

Wat wil het geval? Het kabinet Balkenende IV had de uitwerking van het sowieso onzalige generaal pardon voor uitgeprocedeerde asiezoekers nog niet dichtgetimmerd. Dat deden CDA, PvdA en ChristenUnie donderdagavond.

Ze waren er snel uit: asielzoekers die met 'een smoesje' zijn binnengekomen krijgen ook een verblijfsvergunning. Zolang het bij één leugen is gebleven.

Eén leugen. Maar wat is één leugen? Hoe groot kan één leugen zijn? En hoe lang kan één leugen duren?

Identiteit
Duizenden uitgeprocedeerde gelukzoekers die onder de oude Vreemdelingenwet (voor 1 april 2001) binnenkwamen, hebben consequent gelogen over hun identiteit. Zonder papieren (die hadden ze vernietigd) meldden zij zich aan de grens.

Ghanezen beweerden uit Liberia of Sierra Leone te komen, daar was oorlog. Twintigers beweerden minderjarig te zijn, dan werden ze als 'ama' niet teruggestuurd. Gisse gelukzoekers uit het Midden-Oosten zeiden lid te zijn van de vervolgde oppositie in een enge dictatuur. 'Nee, geen paspoort, paspoort afgenomen.' En Nederland maar accepteren dat de arme 'vluchteling' onze grens überhaupt zonder paspoort had kunnen bereiken.

De rechter wees deze 'asielzoekers' keer op keer af, juist omdat ze niet hard konden maken dat ze echte vluchtelingen waren. Maar telkens gingen ze, aangemoedigd door hun gesubsidieerde asieladvocaat, weer in beroep.

Jarenlang hebben deze duizenden geteerd op één hele dikke, vette leugen. Nu blijkt die leugen de kortste weg naar het Nederlanderschap.

Woest
Terecht is VVD-Kamerlid Henk Kamp woest. 'Zij hebben bewust de boel bedonderd. De hele generaal-pardonregeling deugt van geen kant. Het minste dat we van dit kabinet mogen verwachten is dat ze degenen die valse informatie hebben verstrekt of een ander misdrijf hebben begaan, zonder pardon het land uitzetten.'

Inderdaad. De beslissing van het kabinet is een schoffering van de Nederlandse normen en waarden en een aanmoediging voor kwaadwillende Nederlanders om ook maar lekker te gaan liegen.

Want liegen mag!

BBC NEWS

Saudi Arabia says it has foiled a plot by militants to carry out suicide air attacks on oil installations and military bases.

Foreign nationals were among 172 terror suspects held in a series of raids, the interior ministry said on state TV.

Large amounts of weapons and $32.4m (£16.21m) in cash were also seized.

The Saudi authorities have been battling al-Qaeda since a wave of bombings and shootings rocked the kingdom in 2003.

The attacks in 2003 and since have claimed the lives of nearly 300 security personnel, militants and Saudi and foreign civilians.

BBC Middle East analyst Roger Hardy says the Saudis periodically claim to have crushed the insurgency but although they have shut down part of the network the persistence of the attacks suggests the problem is deep-rooted.

'Deviant group'
The Saudi authorities said the fresh plots it had foiled were at an advanced stage.

"Some [militants] have begun training on the use of weapons, and some were sent to other countries to study aviation in preparation to use them to carry out terrorist operations inside the kingdom," a ministry statement read out on state TV channel al-Ekhbaria said.

Some of the military targets were outside the kingdom, it added, without specifying where.

The station broadcast footage of various types of weapons, including plastic explosives, ammunition cartridges, handguns and rifles wrapped in plastic sheeting, which were said to have been buried in the desert.

Interior ministry spokesman Gen Mansur al-Turki said the suspects were "linked to foreign elements... not necessarily directly to al-Qaeda, but you know, there are many al-Qaeda and terrorism activities going on".

"The deviant group... takes advantage of trouble spots outside the kingdom in planning, recruitment and training," Gen Turki said, apparently referring to Iraq.

He added: "Some individuals were training to fly to carry out terrorist attacks... Some of the cells arrested planned to target oil installations and refineries."

Gen Turki said there were also plans to attack a prison and release the inmates.

Al-Qaeda leader Osama Bin Laden, a Saudi himself, has called for attacks against the oil-rich kingdom because of its close ties to the West.

Our correspondent, Roger Hardy, says many ordinary Saudis are appalled by the group's violent methods but some of the disaffected young or from part of the powerful Wahhabi religious establishment have offered support.

Most of the 19 al-Qaeda militants who carried out the suicide plane attacks in the US in September 2001 were Saudis.

BBC NEWS

Turkey's army has warned against questioning the country's secular system after a disputed first-round presidential vote in parliament.

In a statement, it said it will not shy away from displaying its position.

Foreign Minister Abdullah Gul - the ruling Islamist-rooted AK party (AK) candidate, marginally failed to gain enough support for his bid.

The secular opposition has said it will challenge the election in court because not enough deputies were present.

Mr Gul secured 357 votes - just 10 short of the 367 - or two thirds of all deputies - needed to win.

The army said it was following the election process "with concern".

"It should not be forgotten that the Turkish armed forces are a side in this debate and are a staunch defender of secularism," the statement said.

"The Turkish armed forces are against those debates... and will display their position and attitudes when it becomes necessary. No one should doubt that."

The opposition Republican People's Party (CHP) had boycotted the vote because it was not consulted on Mr Gul's selection as the AK party's (Justice and Development Party) candidate.

Turnout dispute
CHP says it will challenge the election in court because only 361 MPs were present at the vote, fewer than the 367 it says is required for a quorum.


The AK party, which holds more than 350 seats in parliament, had said only one-third of MPs were required for the vote to be acceptable.

"It is clear there were not the required 367 members present, so we are making our application to the court [to annul the election]," senior CHP deputy Haluk Koc said.

A second round of voting is due on Wednesday and the constitutional court has said it will try to rule on the appeal before the vote.

If the court backs CHP's appeal, Prime Minister Recep Tayyip Erdogan will be forced to call a general election.

But if it backs the government, Mr Gul is expected to win in the third round of voting on 9 May, when he needs just 276 votes.

Mr Gul's only opponent in the election - Ersonmez Yarbay, also an AK deputy - dropped out of the running on Friday.

"The opposition wants to bring two candidates face-to-face with each other by not joining the vote. So, I withdraw my candidacy," Mr Yarbay said.

Secular tradition
The modern Turkish state was established on strict secular principles and traditionally, the country's presidents have been secularists.

If Mr Gul is elected he will be the first incumbent to have Islamist roots, and the first president whose wife wears an Islamic headscarf.

Secularists fear that a president from the AK party could undermine Turkey's secular order.

Mr Gul was named the AK party candidate on Tuesday by Prime Minister Erdogan.

The decision came after thousands had taken to the streets to urge Mr Erdogan not to stand.

After his nomination, Mr Gul pledged to adhere to the republic's secular principles if he were elected.

Officially, the Turkish president's duties are largely ceremonial and the post is regarded as less powerful than that of the prime minister.

But the presidency, first held by the revered founding father of the modern Turkish Republic, Mustafa Kemal Ataturk in the 1920s, holds tremendous symbolic importance for Turks, the BBC's Pam O'Toole reports.

The president has limited constitutional powers, including the ability to veto legislation. That was done on a few occasions by current incumbent Ahmed Necdet Sezer, a staunch secularist, in response to AK-driven bills.

De Telegraaf

STRAATSBURG - De Antillen-eilanden Bonaire, Saba en Sint-Eustatius kunnen mogelijk aanspraak maken op enige honderden miljoen euro's subsidies van de Europese Unie, als ze in 2009 lid worden van de EU. Dat schat CDA-europarlementariër Lambert van Nistelrooij.

De eilanden horen nu weliswaar bij het Koninkrijk der Nederlanden maar vallen niet onder de EU. Ze kunnen vanaf 2009 volwaardig lid zijn als ze kiezen voor de status van 'ultraperifeer gebied'. Van Nistelrooij stelde daarover dinsdag vragen aan de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de EU.

Zodra de eilanden officieel tot de EU behoren, kunnen ze gebruik maken van EU-fondsen voor achtergestelde regio's. Maar ze moeten dan ook wel alle EU-regels overnemen net zoals nieuwe lidstaten als Bulgarije en Roemenië dat onlangs deden.

Volgens Van Nistelrooij is het aan de eilanden zelf om te beslissen maar zou het een goede keuze zijn om te kiezen voor de EU. „De EU is een rijdende trein. Ze kunnen er op stappen of hem voorbij laten gaan, maar zij maken de keus.”

Eurocommissaris Danuta Hübner antwoordde Van Nistelrooij dinsdag dat zij al maanden met de Nederlandse regering overlegt over de wensen van de Antillen en de mogelijkheden om ze na 2009 meteen in te passen binnen de EU-begroting tot 2013.

Hübner gaf verder aan dat het maar om ongeveer 30.000 mensen gaat op de drie eilanden en dat dat geen onoverkomelijk groot bezwaar is voor de lopende begroting. Over extra geld moet wel onderhandeld worden met de huidige EU-landen die bij dat proces allemaal vetorecht hebben.

Frankrijk, Spanje en Portugal hebben verafgelegen gebieden die al langer integraal deel uitmaken van de EU en die fikse steun krijgen uit de pot van structuurfondsen in Brussel. Zo kregen de Azoren de afgelopen zeven jaar 854 miljoen euro, kregen de Canarische eilanden in die periode 2,7 miljard euro en was er voor het Franse Réunion in de Indische Oceaan 1,5 miljard euro vanuit Brussel beschikbaar.

Elsevier.nl Door Claudia van Zanten

PVV-leider Geert Wilders vindt het 'volstrekt ongepast' dat de Europese Unie (EU) heeft besloten terreurorganisaties brieven te schrijven, waarin wordt uitgelegd waarom zij op de EU-terroristenlijst staan.

Wilders gaat hierover dan ook Kamervragen stellen aan minister Maxime Verhagen (CDA) van Buitenlandse Zaken. De PVV-leider wil onder meer weten waarom Verhagen geen bezwaar heeft gemaakt tegen dit 'krankzinnige plan'.

Gisteren werd bekend dat de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU-landen groen licht hebben gegeven voor het aanschrijven van personen of organisaties die op de terroristenlijst staan. Dit besluit werd door alle ministers zonder discussie aangenomen.

Teruggedraaid
De EU wil hiermee voorkomen dat beslissingen om bepaalde groepen op de terreurlijst te plaatsen, worden teruggedraaid door het Europees Hof van Luxemburg.

In december bepaalde het Hof dat de beslissing van de EU in 2002, om de Iraanse terreurgroep Moedjahedin-i-Chalq op de lijst te plaatsen, moest worden teruggedraaid, omdat de terroristen van te voren niet was verteld waarom zij op de lijst werden geplaatst.

De personen en organisaties die binnenkort een brief van de EU op de mat krijgen, hebben een maand de tijd om op de argumenten te reageren. Wilders wil van Verhagen weten wat de EU van plan is te doen met eventuele ontvangen bezwaren van terroristen.

Tora Bora
Ook vraagt Wilders zich af hoe het zit met het bezorgen van de brieven. 'Hebben de postbodes in Tora Bora hun werk inmiddels hervat?'

Elsevier.nl Door Robert Stiphout

Het aantal asielaanvragen stijgt weer: kabinet moet voorkomen dat asielzoeker denkt makkelijk in Nederland binnen te komen.

Eerst het goede nieuws: het aantal asielverzoeken in de Europese Unie (EU) is in twintig jaar niet zo laag geweest meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Dan nu het slechte: terwijl in de meeste Europese lidstaten het aantal asielverzoeken daalde, steeg het aantal nieuwe aanvragen in Nederland.

Conclusie? De effecten van de striktere eisen voor de toelating van asielzoekers - voortkomend uit de Vreemdelingenwet van april 2001 - zijn uitgewerkt.

Gelukzoekers
Sinds twee jaar vragen almaar meer vluchtelingen asiel aan: in 2006 waren het er 14.500. Het zou nog zijn te billijken als de toename bestond uit echte vluchtelingen, maar het merendeel van de asielaanvragen komt nog altijd van gelukzoekers en wordt afgewezen.

Kosten voor opvang en procedures zijn voor de staat.

Het feit dat Nederland nu weer populair is, baart zorgen. Zeker omdat de meeste andere landen in de EU de asielaanvragen zagen kelderen.

Nog niet zo lang geleden gold Nederland als een van de strengste landen binnen de EU, maar inmiddels hebben ook andere lidstaten hun eisen aangescherpt.

Zo is de stijging van het aantal asielverzoeken vorig jaar deels te verklaren uit aanvragen van Irakezen die Duitsland al had afgewezen. Kans op verblijf maakten ze niet, maar de rekening van opvang en procedures zijn voor Nederland.

Generaal pardon
Om niet net als in 2001 Europa’s trekpleister voor asielzoekers te worden - Nederland telde toen een recordaantal van ruim 30.000 asielaanvragen - moet het kabinet voorkomen dat het land te boek komt te staan als gemakkelijk toegankelijk.

Nu de toegangseisen in Europa weinig verschillen, hangt alles af van imago: asielzoekers gaan daarheen waar ze makkelijk denken binnen te komen.

Het afgekondigde generaal pardon voor uitgeprocedeerden heeft Nederland een minder streng imago bezorgd en zal een aanzuigende werking hebben.

Elsevier.nl Door Claudia van Zanten

In Amerika heeft een imam uit de staat Pennsylvania opgeroepen voormalig VVD-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali ter dood te veroordelen.

Dat meldden lokale media. Aanleiding voor de bedreiging was de komst van Hirsi Ali naar de Universiteit van Pittsburgh in Johnstown, Pennsylvania voor een lezing.

Volgens imam Fouad al-Bayly van het lokale islamitische centrum in Johnstown is Hirsi Ali 'geïdentificeerd als iemand die het geloof te schande maakt'.

'Als je toetreedt tot het geloof, dan moet je je aan de wetten van het geloof houden. Als je besluit het opzettelijk te schande te maken, dan is de straf de dood,' aldus de imam, die in 1976 vanuit Egypte naar Amerika kwam.

'Giftig'
De imam probeerde samen met andere leiders uit de lokale moslimgemeenschap de lezing van Hirsi Ali tegen te houden. Haar boodschap zou 'giftig en onverantwoord' zijn.

Hirsi Ali vertrok afgelopen zomer naar Amerika, waar ze zich aanvankelijk vrijer kon bewegen dan in Nederland. Vorige maand ontving ze ook in Amerika ernstige bedreigingen van moslimextremisten, waarna haar bewaking werd opgevoerd.

NRC Handelsblad Door onze redacteur Philip de Witt Wijnen

Topman Groenink van ABN Amro noemt het samengaan met Barclays nog steeds een fusie. Op de werkvloer zien ze dat anders. De bankiers in pak vrezen voor hun baantje.

Amsterdam, 24 April. - Zijn bijnamen: de gorilla, de zager en de houthakker. De 8.000 werknemers van ABN Amro’s Europese divisie lazen het goed, in het gisteren gepresenteerde ‘fusiebericht’ met Barclays. En slikten. Frits Seegers wordt hun nieuwe baas.

Seegers is de man die bij Barclays met straffe hand het bankbedrijf voor consumenten en bedrijven leidt. Sinds vorig jaar zit de Nederlander in de raad van bestuur. Hij wordt in de beoogde nieuwe combinatie met ABN Amro de baas van de divisie retail and commercial banking (bankieren voor consumenten en bedrijven), de afdeling waar hij bij Barclays, en eerder bij Citibank, naam heeft gemaakt.

Een manager van de Europese divisie van ABN Amro kent zijn methodes. „Seegers is iemand die graag de verschillende kantoren opzoekt. Hij begint doorgaans om zes uur. Wie er niet zit, de cijfers niet uit z’n hoofd kent of niet al wat klanten heeft gebeld, heeft wat uit te leggen.” Seegers houdt dagelijks per sms in de gaten hoeveel nieuwe omzet de verschillende vestigingen hebben geboekt. Valt die tegen, dan roept hij de verantwoordelijke manager op het matje.

Geen wonder dat de corporate bankers van ABN Amro huiveren bij de gedachte. Eén van hen probeert het eufemistisch: „Het wordt een interessante botsing van culturen. We zullen wat minder gezapig moeten werken.”

Los van de striktere afrekencultuur die de Britten mee zullen brengen, zijn de reacties onder het middel- en hogere management ambivalent. Een hooggeplaatste manager van ABN’s zakenbank in Londen ontwaarde op zijn kantoor aan Bishopsgate in mixed feelings. „Er is een groep gelukkig met het samengaan. Die ziet het als een stap naar voren. Maar een deel maakt zich zorgen over hun baan. Er is, met name in de obligatiehandel, veel overlap met Barclays. Daar zullen harde klappen vallen. Bob Diamond [de gevierde zakenbankier van Barclays, red.] riep gisteren dat er bij de gecombineerde divisie zakenbankieren zeker 4.500 mensen uitmoeten.

Deze bankier uit de Londense City zag de laatste weken veel medewerkers hun toekomst op een andere manier zekerstellen. „Veel mensen hebben hun baan al opgezegd. En ik zie veel meer headhunters aanbellen dan normaal.” Een Amsterdamse headhunter bevestigt dit. „Er is beslist grotere activiteit rond ABN Amro. Niet zozeer omdat wij nu meer bellen, als wel dat zij meer voor ons openstaan.”

Angst voor hun baan, angst voor harder werken. Er is nóg iets waar veel ABN-bankiers in pak in negatieve zin verbaasd over zijn: de voorwaarden van het als fusie gepresenteerde huwelijk tussen ABN Amro en Barclays. „Dit is natuurlijk niet de fusie op voet van gelijkwaardigheid die Groenink alsmaar heeft beloofd. Dit is een keiharde overname. Kijk maar naar de nieuwe raad van bestuur.”

Op de lijst van topmannen van de nieuwe combinatie staan inderdaad vooral azuurblauw gekleurde namen uit het Barclays-kamp. Zeker op uitvoerend niveau.

Ook de structuur van de nieuw te vormen bank is volgens critici uit eigen gelederen volledig op het Barclaysmodel gebaseerd. Er komen twee divisies, een voor zakenbankieren en vermogensbeheer, een voor particuliere en zakelijke klanten. Een manager van ABN’s Europese divisie: „Hadden we bij ABN Amro juist met veel pijn en moeite de zuilenstructuur afgeschaft om onze klanten in de breedte te kunnen bedienen, nu vallen we weer terug in productgedreven afdelingen. Ons internationale netwerk wordt doorbroken. Dat zullen veel internationale klanten niet leuk vinden.”

De meeste sceptische bankmedewerkers delen de mening van Johan Cruijff die er gisteren in De Telegraaf schande van schreef dat Groenink „met kapitaal” de bank gaat verlaten, terwijl hij er „een enorme puinhoop” van heeft gemaakt. Een manager kan even geen ander woord bedenken. „We zijn gewoon genaaid. Door Groenink en Scott-Barrett [de scheidend financieel bestuurder, red.]. Zij hebben niet hard genoeg gevochten om onze bank zelfstandig te houden, en vertrekken nu met een behoorlijke zak geld.”

Topman Groenink, die in de nieuwe combinatie commissaris wordt, kan voor zijn huidige optie- en aandelenpakket ruim 10 miljoen euro opstrijken, Hugh Scott-Barrett een kleine 8 miljoen.

Toch zijn er ook positieve geluiden te horen binnen de bank. Rutger van Nouhuys, baas van het fusie- en overnamebedrijf in Nederland: „Ik geloof dat de meesten bij ons de uitkomst wel een mooie stap vooruit vinden. Er is in Nederland nauwelijks overlap, dus ik verwacht geen banenverlies.” Zijn divisie van ruim honderd medewerkers zal vermoedelijk de tak van Barclays Capital in Amsterdam zien binnenkomen. Van Nouhuys verwacht daar geen noemenswaardige integratieproblemen bij. „Dat zijn maar vijf man. En de baas ervan, Paul Bijleveld, ken ik persoonlijk.”

Amsterdam, 24 april. - ABN Amro heeft gisteren kritiek gekregen op de verkoop van haar Amerikaanse dochter LaSalle aan Bank of America. Deze verkoop lijkt mede bedoeld om andere potentiële bieders op ABN Amro af te schrikken omdat zij juist geïnteresseerd zijn in de Amerikaanse activiteiten.

Het consortium van Royal Bank of Scotland, Fortis en Banco Santander wil van ABN Amro weten onder welke omstandigheden de verkoop van LaSalle kan worden tenietgedaan. Het consortium zou gisteren in Amsterdam komen uitleggen wat het wil. De drie zegden de afspraak af toen duidelijk werd dat er niet alleen een bod lag van Barclays op heel ABN Amro, maar dat tegelijkertijd ook LaSalle was verkocht.

Ook aandeelhouder TCI uitte kritiek. „De verkoop van LaSalle levert een onredelijke belemmering op voor het consortium”, stelde TCI. Het hedgefonds, dat nu een belang heeft van bijna 3 procent in ABN, was de aanstichter van de fusie. Het stuurde eind februari een brief waarin het vroeg om een verkoop of opsplitsing van de bank. TCI heeft nog niet gereageerd op het bod van Barclays, maar wil dat alle geïnteresseerde partijen de kans krijgen te bieden op ABN Amro, omdat alleen zo de aandeelhouders de beste prijs krijgen.

Elsevier.nl Door Leon de Winter

'Turkije is een racistisch land, een land van intolerantie en van vijandschap jegens christenen. Er is een heksenjacht bezig tegen christenen en de verhoudingen zijn alleen maar middeleeuws te noemen.'

Nee, hier is niet Geert Wilders aan het woord maar de voorzitter van de vrije protestantse kerken in Turkije, Ihsan Ozbek, in Het Parool van afgelopen vrijdag.

Hij zei het naar aanleiding van de moord op drie christenen vorige week in de Turkse stad Malatya. Voordat zij stierven, zijn ze verschrikkelijk gemarteld.

Chirac
Gisteren stond in The New York Times een stuk over Frankrijk van de hand van Tony Judt, een door links op handen gedragen historicus die naadloos past in de politiek-correcte kerk van Manhattan. Het stuk was lovend over Chirac - daar zullen ze in Frankrijk van hebben opgekeken. En Judt heeft het en passant nog even over Turkije, dat volgens Chirac bij de EU hoort.

Judt schrijft: 'Conscious of Europe's links to the Muslim world - and the cost of rebuffing and humiliating Islam’s only secular democracy - Mr. Chirac has steadfastly supported Turkish admission to the European Union, an unpopular stance among his conservative constituents.'

Nog een keer: 'Islam's only secular democracy.'

Machtsblok
Het is niet waar. Turkije is geen seculiere democratie. Wat er seculier en democratisch is, wordt gedragen en beschermd door de militaire en economische elites. Zodra dat machtsblok doorbroken wordt, stort het seculiere en democratische karakter van Turkije in.

En dit is precies wat de islamistische partijen in Turkije nastreven: via zogenaamde hervormingen afgedwongen door de EU moet het leger ontpolitiseerd worden, en daarmee houdt het Turkije zoals we dat kennen op te bestaan. Een groot deel van de bevolking zal op de islamisten stemmen, en het einde is zoek.

Albayrak
Bij dit alles vraag ik me af hoe mevrouw Nebahat Albayrak, een zeer prominente Turkse staatsburger immers, over de situatie in Turkije denkt.

Het is alom bekend dat christenen in Turkije hun geloof slechts met moeite kunnen belijden. Het is zo goed als onmogelijk om een kerk te openen.

Albayrak zegt dat ze een trotse Turkse is. Het is tijd dat ze zich nu ook als een democraat laat gelden. Zij moet zich uitspreken. Dat krijg je als bewindspersoon met twee paspoorten. Opeens moet je je over twee landen uitspreken.

Elsevier.nl Door Bas Benneker

In vrijwel alle Europese landen daalt het aantal asielverzoeken, maar niet in Nederland. In 2006 steeg het aantal asielaanvragen juist, tot 14.500.

Dat meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag. Van alle 25 EU-landen in 2006 komt Nederland op de vijfde plaats in absolute aantallen asielaanvragen. Als een van de weinige landen steeg het aantal asielverzoeken - weer - ten opzichte van vorig jaar.

Halvering
Vergeleken met 2005 daalde het aantal asielaanvragen Europawijd met 17 procent. Met nog geen 200.000 kwam het totaal op het laagste punt in twintig jaar. Maar niet in Nederland. Door de toestroom van vooral Iraakse en Somalische asielzoekers steeg het aantal aanvragen tot 14.500.

Groot-Brittannië blijkt er sinds 2003 in geslaagd het aantal asielaanvragen te halveren. Maar Frankrijk had in 2006 de sterkste daling, van 50.000 tot ruim 30.000 - nog altijd de meeste van alle EU-landen.

In heel Europa kwamen de meeste asielzoekers uit Irak, 19.000. Verder deden 14.000 Russen en 14.000 Serviërs een asielaanvraag. Bijna de helft van de Irakezen gingen naar Zweden.

Elsevier.nl Door Robbert de Witt

De EU-landen zijn er vorig jaar in geslaagd hun begrotingstekorten sterk te beperken. Het gemiddelde tekort daalde van 2,4 naar 1,7 procent van het Bruto Binnenlands Produkt (BBP).

Dat blijkt uit cijfers die het Europese statistische bureau Eurostat vandaag bekendmaakte.

Sterke groei
De afname is grotendeels te danken aan de sterke economische groei in de Eurozone. Vooral Duitsland, dat al jaren een hoog begrotingstekort kent, laat goede cijfers zien: bij de oosterburen daalde het tekort van 3,2 naar 1,7 procent.

De Italiaanse staatsschuld is het hoogst: 106 procent van de economie van het land, (1,5 biljoen euro) en deze schuld zal naar verwachting blijven groeien. De Italianen willen zich er daarom niet toe verplichten in 2010 een begrotingsoverschot te hebben, zoals de EU-ministers van Financiën vrijdag in Berlijn afspraken.

Zuinigheid
Nederland was vorig jaar één van de elf landen die een begrotingsoverschot wisten te bereiken. Maar dit jaar zal de regering meer uitgeven dan er binnenkomt.

Brussel waarschuwde Nederland daarom onlangs dat het geen geld moet 'verjubelen' en riep de regering op tot zuinigheid. Afgelopen weekend wees minister van Financiën Wouter Bos (PvdA) deze kritiek van de hand: volgens Bos kan Nederland in 2010 nog steeds een overschot van 1,0 procent halen.

Generaal pardon
Toch bleek vorige week dat het Nederlandse tekort dit jaar wel eens dubbel zo groot kan worden dan de 0,2 procent die is afgesproken in het regeerakkoord. De verschillende ministers komen veel geld te kort, naar eigen zeggen vanwege 'lijken uit de kast' van de vorige minister van Financiën, Gerrit Zalm (VVD).

Maar ook het door het nieuwe kabinet beloofde generaal pardon valt veel duurder uit. En de begroting van Binnenlandse Zaken kan in de problemen komen door de toezegging van minister Guusje ter Horst (PvdA) over de 10,5 procent loonsverhoging voor alle rijksambtenaren.

Elsevier.nl Door Paul de Hen

Opmerkelijk dat minister Wouter Bos van Financiën er geen woord aan wijdde deze zaterdag.

Zijn vroegere fractiegenoot in de PvdA-Tweede Kamerfractie Rick van der Ploeg, tegenwoordig hoogleraar economie aan het Europees Universitair Instituut in Florence, bleek bij andere aanwezigen bij de informele raad van ministers van Financiën in Berlijn nogal wat indruk te hebben gemaakt.

Van der Ploeg, een gerenommeerd econoom, hield op uitnodiging van de Duitse voorzitter Peer Steinbrück een inleiding over de gevolgen voor belastingsystemen van toenemende globalisering.

Onder meer besteedde hij aandacht aan andere grondslagen voor belastingheffing. Hij is vaker met belastingen bezig vanuit Florence. In maart publiceerde Van der Ploeg een paper over behoedzaam begrotingsbeleid. Maar dat was geïnspireerd door het werk van Gerrit Zalm, Bos’ voorganger. Van der Ploeg blijkt een warm medestander van de aanpak van de oud-VVD-minister te zijn. Bos heeft het behoedzame begrotingsbeleid zonet laten varen.

Hedgefondsen
Zalms opvolger had voor zijn korte persbriefing echter een ander centraal thema, politiek niet onbegrijpelijk: het debat dat hij, zijn collega-ministers en de ook aanwezige centrale bankiers voerden over hedgefondsen.

Voor het gemak schaarde hij daar ook de zogenoemde private-equityfondsen onder, hoewel die anders opereren. Zij halen bedrijven van de beurs om ze buiten zicht van andere beleggers te reorganiseren en meestal ook met meer geleend geld te herfinancieren.

Maar om zulke finesses ging het Bos niet.

De minister vond, zei hij, de discussie die in de ‘informele’ bijeenkomst gevoerd werd over de hedgefondsen ‘erg technisch’. ‘Ik heb een ander perspectief geïntroduceerd,' aldus Bos, die desgevraagd graag bevestigde dat hij daarmee op de lijn zit van de sociaaldemocratische fractie in het Europees Parlement. Die publiceerde een rapport over hedgefondsen, private equity en de discussie in Nederland. Het gaat hem om zaken als aandeelhoudersactivisme en de integriteit van de markt.

In feite was dat ook voor het Duitse voorzitterschap de aanleiding om enige tijd geleden in diverse internationale kaders een discussie over wat gemakshalve dan maar als ‘hedgefonds’ wordt samengevat op gang te brengen.

TCI
Echte hedgefondsen zijn slechts bij uitzondering activistische aandeelhouders. Het zijn immers bij uitstek korte termijnbeleggers. Het Britse hedgefund TCI dat ABN-AMRO achtervolgt, is een uitzonderlijk geval.

Centrale bankiers maken zich om andere redenen zorgen over het optreden van hedgefonds, namelijk omdat ze door hun manier van opereren en financieren met veel geleend geld de stabiliteit van financiële markten kunnen bedreigen. De risico’s zitten vooral bij de banken en andere financiële bemiddelaars die de fondsen van geleend geld voorzien.

G-8
Daar is nu onderzoek naar gaande. Duitsland is momenteel niet alleen EU-voorzitter maar ook voorzitter van de G-8, een vergaderforum van de belangrijkste traditionele industrielanden plus Rusland. Daar zette de Duitse regering het probleem ook op de agenda. Onder de ministers en bankiers blijkt in afwachting van de uitkomsten van diverse onderzoeken de consensus te groeien dat de hedgefondsen, en ook private equity financiers, moeten worden bewogen om zelf een verplichtende gedragscode af te spreken.

Hoe dat precies moet, greep krijgen op de fondsen, is een van de onderwerpen van studie, onder meer in het kader van een speciale werkgroep van de Economic and Financial Committee (EFC) een invloedrijke werkgroep van topambtenaren uit de EU-lidstaten.

Niet eens alle hedgefondsen hoeven mee te doen om meer greep op hun gedrag te krijgen. Steinbrück wees er op dat 10 of 15 procent van de fondsen 80 procent van het hedgefundvermogen beheert. Vanwege diverse lopende onderzoeken zal het onderwerp nog maanden op de agenda blijven.

Elsevier.nl Door Oene van der Wal

Met favoriet Sarkozy kiezen Fransen voor modernisering van hun land.

Nooit eerder was het zo onduidelijk waarom de Franse kiezers gingen stemmen. Er was in de campagne althans geen allesoverheersend thema, zoals veiligheid dat was in 2002.

Toch valt er wel een dominant onderwerp aan te wijzen, dat veelbesproken zaken als werkgelegenheid, immigratie, de veiligheid op straat, de sociale welvaartsstaat, pensioenen en het milieu met elkaar verbindt: modernisering. De verkiezingen gaan in wezen over de vraag hoe Frankrijk een moderner land kan worden.

Veel Fransen staan wantrouwend tegenover de Europese Unie en de meeste vinden mondialisering een bedreiging. Ze vrezen het verlies van de eigen identiteit, van de taal, van banen, van hun welvaart. Bij het referendum voor de Europese Grondwet in 2005 werd massaal tegen gestemd. De crisisstemming werd alleen maar groter door de rellen in Franse probleemwijken dat jaar en de opstand tegen het flexibele arbeidscontract voor jongeren, CPE, in 2006.

Hoewel Frankrijk nog steeds een van de grootste en belangrijkste economieën ter wereld is, spreken de vele slechte cijfers boekdelen. De werkloosheid zweeft al jaren rond een gemiddelde van 10 procent (onder laaggeschoolde allochtone jongeren soms wel 40 procent). Het land is sinds de jaren tachtig steeds armer geworden per hoofd van de bevolking; qua export presteert Frankrijk steeds slechter met een tekort op de handelsbalans van 3,8 miljard euro.

De staatsschuld is 1.200 miljard (ofwel tweederde van de staatsinkomsten); de sociale zekerheid kost jaarlijks 10 miljard euro meer dan de gebruikers eraan betalen en veel ambtenaren genieten vanaf hun 50ste een riant pensioen.

Slechts één kandidaat lijkt Frankrijk uit dit moeras te kunnen trekken en dat is Nicolas Sarkozy, die al weken aan de peilingen aanvoert. De rechtse politicus kent geen taboes, is een echte hervormer en zegt waar het op staat.

Hij is een leider met een grote L, een doener en een durfal. Sarkozy is bovendien het meest geneigd tot liberalisering en flexibilisering van de economie. Als minister heeft hij daarnaast bewezen dat een streng immigratiebeleid en een robuust veiligheidsbeleid bij hem in goede handen zijn.

Sarkozy is de enige die in staat mag worden geacht om Frankrijk van zijn welhaast existentiële problemen af te helpen. Maar hij is er nog niet: pas in de tweede, beslissende ronde weten we zeker waarvoor de Fransen kiezen: voor behoud of vooruitgang.

News.com.au


STRIPPING off all your pubic hair improves your sex life, according to a small sample of Australian women who have embraced the Brazilian phenomenon.

Preliminary results from a quirky online survey by cosmetic specialists have shed the first light on the reasons many Australian women opt to permanently remove all their genital hair.

More than 80 per cent said they underwent the so-called permanent Brazilian, where hair is lasered off, for aesthetic reasons, and about 60 per cent said hygiene was a motivator.

But half of the 100 women of all ages surveyed also reported that being hairless made then feel sexier and enhanced their sexual pleasure.

The survey, conducted by the Cosmetic Physicians Society of Australasia, was presented at the national cosmetic medicine conference in Melbourne today.

Study leader Dr Philippa McCaffery, a Sydney-based cosmetic surgeon, said the Brazilian could be viewed as a non-drug treatment to boost sexual confidence.

"Medical research often focuses on a drug solution to improve women's sexual experiences,'' Dr McCaffery said.

"However preliminary results of this study show that permanent removal of female pubic hair by medical laser is a simple and safe way for some women to enhance their sex lives.''

She said the results help explain why a growing number of women are opting for the contemporary all-off treatment, which was popularised in the 1990s by Brazilian women who wore thong G-strings.

Now half of all Australian women wanting laser pubic hair removal request a Brazilian, replacing the "bikini'' look.

Society president Glenn Murray said the new trend represented an "interesting shift in culture'', but sexual health psychologist Professor Jane Ussher, from the University of Western Sydney, said it was alarming.

"The fact that so many women are trying to make their normal adult bodies resemble little girls' bodies indicates that there's something wrong with the natural signs of femininity, like hair,'' Prof Ussher said.

"It's very worrying that so many women are seeking this artificial, Barbie doll-type look.''

Elsevier.nl Door Robbert de Witt

Vanwege de brute moord op drie Turkse christenen afgelopen woensdag, stellen verschillende Europese politici de toetreding van Turkije tot de Europese Unie (EU) opnieuw ter discussie.

Woensdag werden drie medewerkers, twee Turken en een Duitser, van een christelijke uitgeverij in de oost-Turkse stad Malatya op brute wijze vermoord. Hun handen en voeten waren vastgebonden en hun kelen waren opengesneden.

Ondergeschikt
De Turkse regering uit regelmatig kritiek op christelijke missionarissen die in Turkije actief zijn. Het is in Turkije verboden het christelijk geloof te verspreiden onder niet-christenen, maar moslims mogen christenen wel bekeren. Van de 70 miljoen Turken zijn ongeveer 100.000 christelijk.

Volgens Duitse en Italiaanse politici zijn de ondergeschikte positie van Turkse christenen en de discriminerende wetten, de oorzaak van het geweld tegen de christelijke minderheid.

Afgeblazen
Daar moet snel een einde aan komen, zegt afgevaardigde van de liberale Duitse partij FDP Hans-Michael Goldmann, meldt persbureau Reuters. Zo niet, dan moeten de toetredingsgesprekken met Turkije worden afgeblazen.

En Lale Akgün van de socialistische SPD roept de Turkse regering op godsdienstvrijheid meer uit te dragen. Ook Italiaanse politici maken zich kwaad over deze 'nieuwe aanslag op christelijke waarden'. De Italiaanse senator Massimo Polledri vindt dat Turkije het lidmaatschap van de EU nu helemaal kan vergeten, meldt Trouw.

Islam
Gisteren werden tien verdachten gearresteerd voor de brute moord op de christenen. Tijdens hun arrestatie hadden ze allemaal een brief op zak met de tekst: 'Wij zijn vijf broeders, we gaan onze dood tegemoet en komen misschien niet meer terug.'

'Wij beschermen de islam, we hebben dit voor ons geloof gedaan,' verklaarden vier van de tien verdachten. Maar volgens andere media beroepen de verdachten zich niet op de islam, maar hebben ze de christenen afgeslacht voor het vaderland.

De regio rond Matalya staat bekend als extreem-nationalistisch en fundamentalistisch. In februari 2006 werd de Italiaanse priester Andrea Santoro in Matalya vermoord. En ook de man die in 1981 Paus Johannes Paulus II neerschoot kwam uit deze plaats.

Elsevier.nl Door Brenda van Osch

De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) slaat de plank volledig mis door toe te staan dat piloten op 56-jarige leeftijd gedwongen worden ontslagen.

De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) heeft een piloot die na zijn 56ste wil blijven doorwerken in het ongelijk gesteld. Zijn cao verbiedt doorwerken. Discriminatie, meent de piloot.

En terecht. Het vliegbrevet is geldig tot 65 jaar. Bovendien worden piloten periodiek getest op medische geschiktheid en vliegvaardigheden. Uit niets blijkt dat piloten na hun 56ste niet meer in staat zijn om te vliegen.

De luchtvaartmaatschappij en de vakbond Vereniging van Nederlandse Verkeersvliegers presenteerden de CGB dan ook een ander argument. De Wet Gelijke Behandeling op grond van Leeftijd bij arbeid (WGBL) staat gedwongen ontslag toe als daarvoor een goede reden is. Gedwongen pensioen zou de doorstroming van jonge vliegers naar hogere functies bevorderen, zeggen deze partijen.

Het is de vraag of dat waar is. Doorstroming geschiedt op basis van senioriteit en is sterk afhankelijk van conjuncturele ontwikkelingen. Verder weet niemand hoeveel piloten zouden willen doorwerken als ze dat mochten. Dus waar hebben we het eigenlijk over?

Doorstroming is bovendien een argument dat voor elke sector kan gelden, zoals VVD-Kamerlid Atzo Nicolaï terecht stelt in Kamervragen. Daarmee kan de WGBL feitelijk de prullenbak in.

Daarbij komt dat deze uitspraak lijnrecht ingaat tegen het kabinetsbeleid om iedereen ten minste tot zijn 65ste aan het werk te houden. Het zou CDA-minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken daarom sieren als hij de uitspraak van de Commissie krachtig veroordeelt.

BBC NEWS

A cheaply-produced molecule may be the key to treating a variety of cancers, claim Canadian researchers.

Dicholoroacetate (DCA) has been suggested for years as a possible treatment for certain rare metabolic disorders in children.

The University of Alberta team, writing in the journal Cancer Cell, now say it could encourage cancer cells to die.

Experts say much more research will be needed before an effective cancer treatment can emerge.


One of the most important features of many cancers is its ability to cheat the normal process of cell death that happens in normal tissue.

Many scientists are working on ways to find out how it does this, and to switch the mechanism back on.

Tumour survival
The latest candidate is DCA, which has been known for years, but with only very limited applications in medicine.

Its ability to affect the mitochondria - units within the cell which normally help convert energy - has led to some doctors trying it to help treat metabolic diseases.

While no conclusive evidence has emerged to support that theory, the Alberta researchers have been looking at the role of mitochondria in the development and survival of tumours.

Dr Evangelos Michelakis, who led the project, said that mitochondria appear to malfunction in cancers, and he believes that DCA can help restore that function - and make it far more difficult for cancer cells to survive.

When the molecule was added to cancer tissue in the laboratory, it suppressed tumour growth - and also showed some signs of working in animals. Healthy tissue showed no ill-effects.

However, no human experiments have been carried out yet.

Patent problem
Dr Michelakis said: "One of the really exciting things about this compound is that it might be able to treat many different forms of cancer, because all forms of cancer suppress mitochondrial function."

He is concerned that, because DCA is a well-known substance - and has no patent - attracting drug company support for human trials might be a problem.

Professor Patrick Chinnery, who carries out research into mitochondria at Newcastle University, said that the research was "novel and interesting".

He said: "For this to work, we have to be sure that the growth of some cancers is due to mitochondria - and I'm not sure that link exists.

"However, these results suggest that more research is merited into this."

GEENSTIJL

Opbeurend artikeltje in de Televaag voor alle fappende F5'ers die nog nooit in een roompotje hebben geroerd.

Er gloort hoop aan de horizon. Kieren. Soppen. De pruimen op sap zetten. Na een lang leven aan uw fluit trekken zit HET er dan eindelijk ook voor u in. Heeft u te danken aan Zoë Vialet en haar gloednieuwe ontknapingsservice. Voor u geen gepruts op een oude fiets of in een veel te nauw buurmeisje. Gewoon door een stel door de wol geverfde defloratiedeskundigen laten omketsen tot echte man. Natuurlijk wilt u dat dolgraag! U behoort tenslotte exclusief u tot de onbevlekte doelgroep. En nu niet gaan jokken. Is gewoon waar! Valerie kom er maarrr in: "Alle maagden die ik ken, werken met computers. Ze zijn erg lief, maar sociaal niet zo vaardig"

Elsevier.nl Leon de Winter

Het begrotingstekort zal hoger uitvallen dan tot voor kort werd aangenomen, zo meldde deze site gisteren.

Stofkam
Op televisie hoorde ik dat Wouter Bos dan maar met een ‘stofkam door de begroting’ zal gaan om het tekort binnen de perken te houden. Aan die stofkam moet een paar miljard blijven hangen, dus die kam moet de omvang van een forse bulldozer hebben.

Het aardige bij dit soort berichten is de vaststelling dat Bos kennelijk die stofkam niet had ingezet wanneer er geen tegenvallers waren geweest. In dat geval hadden we kennelijk voor een paar miljard euro uitgegeven zonder dat daar directe noodzaak voor had bestaan. Hoort het hanteren van de stofkam niet tot het vaste werk van een minister van Financiën?

Schoolboeken
Ook hoorde ik op televisie dat de gratis schoolboeken niet doorgaan. Dat is jammer, want ik heb twee jonge kinderen en ik had graag die gratis schoolboeken willen krijgen.

Maar: waarom gaan die gratis schoolboeken niet door? Ze zijn toch gratis, Wouter?

Wat heeft het dreigende begrotingstekort te maken met gratis schoolboeken? Of zijn ze toch niet zo gratis als je hebt gesuggereerd? Gratis schoolboeken zijn gratis schoolboeken - daar kun je met een stofkam toch niets bij winnen? In het regeerakkoord (pdf) staat dat de schoolboeken gratis zullen worden verstrekt, en ik wil daar Wouter aan houden, beloofd is beloofd.

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat zo’n degelijke en betrouwbare politicus als Wouter Bos nu opeens het verstrekken van gratis schoolboeken door minister Ronald Plasterk gaat tegenhouden omdat opeens blijkt dat we gewoon zelf via Wouter die schoolboeken zouden betalen.

Nee, het kan echt niet dat die belastingcentjes nu voor iets anders nodig zijn en niet meer voor gratis schoolboeken want gratis schoolboeken hebben toch niets met belastingen te maken aangezien ze gratis zijn? Kijk, als je vindt dat de schoolboeken gratis zouden worden weggeven, dan is eigenlijk alles gratis in Nederland.

Hogesnelheidslijn
De wegen zijn gratis, de Hogesnelheidslijn is gratis, alle uitkeringen zijn gratis, de gezondheidszorg is gratis en de ministers zijn ook gratis. Ons hele land draait eigenlijk om gratis en voor niks als je de gedachte van de ‘gratis schoolboeken’ consequent doorredeneert.

Wat leven we toch in een leuk luilekkerland! Alles gratis! Net als de schoolboeken! En niemand die daarvoor betaalt!

Elsevier.nl Door Jochem Meijer

Als Polen niet meer macht krijgt binnen de Europese Unie (EU) houdt het land een nieuw EU-verdrag tegen. 'We zullen tot het uiterste gaan.'

Dat zei de Poolse premier Jaroslaw Kaczynski gisteren op een persconferentie in Brussel, waar hij was voor een ontmoeting met José Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie.

Tweelingbroer
‘De geschiedenis leert ons dat we moeten oppassen voor structuren van hegemonie,’ verdedigt Kaczynski het Poolse standpunt. De tweelingbroer van de Poolse premier Lech Kaczynski wil dat de stemverhoudingen binnen de EU zo worden veranderd, dat de macht van Polen ten opzichte van machtige EU-landen als Duitsland wordt vergroot.

Als de stemverhoudingen zullen worden zoals geopperd in het grondwettelijk verdrag, dat in 2005 door onder meer Nederland werd afgewezen en in 2009 waarschijnlijk weer ter ratificatie zal worden aangeboden, zal Polen een nieuw verdrag tegenhouden.

Commissie-voorzitter Barroso is hier niet blij mee. Hij wil het grondwettelijk verdrag in 2009 zo ongewijzigd mogelijk ter ratificatie aanbieden. ‘De commissie wil zoveel mogelijk ongewijzigd laten, maar ja, de lidstaten beslissen,’ berust hij zich in zijn lot.

Lot
Polen trad in 2004 onder een linkse regering toe tot de EU. Sinds de verkiezingen van 2005 is er een rechtse regering aan de macht, die minder Europagezind is. Polen belemmerde eerder deze maand al partnerschapsgesprekken tussen de EU en Rusland, omdat Rusland weigert Pools vlees te importeren.

Elsevier.nl Door Syp Wynia

Wouter Bos moet op zijn eigen blaren zitten. Zijn geldproblemen zijn vooral het gevolg van PvdA-wensen in het regeerakkoord.

Het was natuurlijk wachten op het moment dat Wouter Bos naar buiten kwam met zijn problemen om de begroting voor dit jaar te dichten.

Een bekende truc van een nieuwe minister van Financiën is die van ‘de lijken in de kast’, kwalijke erfenissen van vorige ministers die ze niet in volle omvang aan hun opvolgers hebben gemeld.

Daar is in dit geval maar voor een deel sprake van.

Bos’ voorganger als minister van Financiën, Gerrit Zalm, heeft een deel van de tegenvallers van nu tevoren keurig gemeld. Wel kon Zalm de laatste jaren teren op hoge aardgasopbrengsten en lage rente-uitgaven en Bos heeft nu met het omgekeerde te maken. En ja, natuurlijk zullen niet alle voorzienbare tegenvallers bij de ministeries in volle omvang bij de nieuwe coalitie bekend zijn geweest.

Maar het grootste probleem voor Bos vloeit direct voort uit het regeerakkoord (pdf) dat hij eerder met Balkenende en Rouvoet sloot. Dat akkoord is in menig opzicht lichtzinnig. Het gaat, nota bene op aandrang van Bos zelf, uit van een te hoge economische groei en het bevat ‘boterzachte’ bezuinigingen, zoals ‘efficiëncy-maatregelen’.

Minstens zo erg: voor een deel van de nieuwe maatregelen waren geen uitgaven ingeboekt, zoals voor het legaliseren van tienduizenden asielzoekers. En dan krijgen de Rijksambtenaren ook nog eens een absurde salarisverhoging.

Een speciale handicap voor Bos is, dat zijn PvdA de extra kosten voor de gezondheidszorg niet wil opvangen door een hogere zorgpremie maar uit de belastingen wil laten betalen, omdat dat wat minder zichtbaar is in de portemonnee.

Bos mag klagen over lijken in de kast, maar het merendeel van zijn geldproblemen waren of te voorzien, of zijn het gevolg van lichtzinnig beleid.

Bos moet gewoon op zijn eigen blaren zitten.

de Volkskrant Door Theo Koelé

WARSCHAU - Tony Blair staat achter Jan Peter Balkenende: de verfoeide Europese Grondwet moet worden vervangen door een beperkt nieuw verdrag om de EU draaiende te houden. Staatssecretaris Frans Timmermans van Europese Zaken was erbij, deze week in de ambtswoning van de Britse premier. Nu is hij in Polen, een land dat de Grondwet evenmin ziet zitten: ‘Te lang en te ambitieus’, aldus een adviseur van de Poolse president.

Het ooit zo pro-Europese Nederland in één kamp met de van oudsher eurosceptische Britten, bent u daar blij mee?

‘We beginnen school te maken. Blair heeft zich nog nooit zo duidelijk uitgesproken. Na het ‘nee’ van de Nederlandse bevolking tegen het grondwettelijk verdrag stonden we er bij veel EU-landen niet best op. Ik hoor nu geen bozige reacties meer, ook niet in een land als Spanje dat het verdrag per referendum goedkeurde. Het besef groeit dat alle 27 EU-landen er samen uit moeten komen. Van een Nederlands isolement is geen sprake’.

Schrijver Geert Mak zei onlangs dat Nederland zich gedraagt als een jongetje dat op een verjaardagspartij ‘boe’ roept en zich dan verstopt onder het bed.

‘Ik kan me wel iets voorstellen bij die opmerking. Lange tijd was het enige citaat vanuit Nederland dat in Europa de ronde deed: de Grondwet is dood. De indruk ontstond dat we achterover leunden, in afwachting van wat anderen zouden doen. Maar we hadden tijd nodig om nieuwe lijnen uit te stippelen. Aan de vooravond van nieuwe onderhandelingen heeft Nederland zijn ideeën op tafel gelegd. Aanpassing van de bestaande Europese verdragen, toegesneden op de uitbreiding van de EU van 15 naar 27 landen. Via een verdragswijziging strenge regels vastleggen voor toetreding van nieuwe lidstaten. Meer bevoegdheden voor nationale parlementen. Minder regelgeving vanuit Brussel, meer openbaarheid, enzovoorts. Ik merk, reizend door Europa, dat onze opstelling aanknopingspunten biedt voor compromissen met zowel voor- als tegenstanders van het grondwettelijk verdrag.’

Het lijkt erop dat de regering, met het streven naar een ‘gewoon wijzigingsverdrag’, een tweede pijnlijk referendum wil vermijden.

‘We zijn nog lang niet toe aan de vraag of er een referendum moet komen. Dat kunnen we pas beoordelen als onderhandelingen een nieuw resultaat hebben opgeleverd. Referendum of niet, we moeten aan de bevolking kunnen uitleggen dat er nieuwe spelregels nodig zijn voor het functioneren van een sterk uitgebreide EU’.

Elsevier.nl Door Oene van der Wal

Goed dat Hamas-leider Haniyeh niet mag komen. Nederland is geen speeltuin voor groeperingen die de vrijheid van meningsuiting komen misbruiken voor hun eigen politieke of terroristische doeleinden.

De Palestijnse premier Ismail Haniyeh, die was uitgenodigd om te spreken op een bijeenkomst van de Palestijns-Europese conferentie over Palestijnse vluchtelingen op 5 mei (Bevrijdingsdag) in Rotterdam, vertegenwoordigt een terreurorganisatie, Hamas. Die wordt door de Europese Unie, dus ook door Nederland, geboycot. Hamas weigert Israël te erkennen en geweld af te zweren.

De consequente opstelling van Maxime Verhagen (CDA) valt dan ook te prijzen; volgens de minister van Buitenlandse Zaken is Haniyeh niet welkom in Nederland. Maar PvdA-woordvoerder Martijn van Dam ziet in de komst van Haniyeh een kans voor ‘dialoog’. Alsof de EU niet bestaat en Nederland nodig is om vrede te bereiken tussen Israël en de Palestijnen.

Nederland is de afgelopen jaren een vrijplaats geworden voor allerlei obscure groeperingen. In 1998 mocht de fundamentalistische Turkse oud-premier Erbakan een bijeenkomt van Milli Görus toespreken in de Amsterdamse Arena. De onrust die daarover ontstond verhinderde niet dat dezelfde Erbakan vier jaar later opnieuw optrad bij een massabijeenkomst in het Gelredome in Arnhem.

In Duitsland en andere Europese landen mag de Koerdische communistische afscheidingsbeweging PKK geen manifestaties houden. In Nederland mocht dat lange tijd wel. In Liempde, Noord-Brabant, werd in november 2004 zelfs een opleidingskamp van de PKK opgerold. De Filippijnse communistenleider José Maria Sison mag al jaren ongehinderd vanuit zijn woonplaats Utrecht het communistische verzet in zijn thuisland financieren en coördineren.

De weigering om Haniyeh toe te laten is een signaal dat Nederland geen speeltuin is voor groeperingen die de vrijheid van meningsuiting komen misbruiken voor hun eigen politieke of terroristische doeleinden.

Het zou de regering sieren als er op dit punt één lijn werd getrokken.

Elsevier.nl Door Leon de Winter

Ook in Nederland wordt er over de zaak van Wereldbankdirecteur Paul Wolfowitz geschreven, en ook bij ons deugt de berichtgeving niet.

De Nederlandse media, geleid via vooringenomen correspondenten in de Verenigde Staten en de linkse Amerikaanse media, willen dat u het volgende gelooft: Paul Wolfowitz heeft slinks en stiekem zijn vriendin aan een salarisverhoging en aan een baan bij het State Department geholpen.

Het is niet waar.

Wat er wel speelt
Wat er speelt is het volgende: De Europese donorlanden van de Wereldbank en de top van de internationale hulpmaffia willen Wolfowitz niet.

Want Wolfowitz wil resultaten zien van wat de Wereldbank doet, geld lenen aan ontwikkelingslanden, en is niet meer tevreden met alleen omzetcijfers. Wolfowitz wil bij de Wereldbank structurele veranderingen doorvoeren, en dat kan de hulpmaffia niet hebben.

Niet zonder reden wordt Wolfowitz gesteund door Afrikaanse landen die echte hulp willen hebben.

Advocaten
Toen Wolfowitz twee jaar geleden aantrad, vroeg hij via zijn advocaten aan de ‘general counsel’ van de Wereldbank of hij kon worden vrijgesteld van alle beslommeringen die te maken zouden kunnen hebben met zijn relatie met zijn vriendin, die een belangrijke post had bij de Wereldbank.

Dit schreef de counsel aan Wolfowitz’ advocaten als antwoord:

'First, I would like to acknowledge that Mr. Wolfowitz has disclosed to the Board, through you, that he has a pre-existing relationship with a Bank staff member, and that he proposes to resolve the conflict of interest in relation to Staff Rule 3.01, Paragraph 4.02 by recusing himself from all personnel matters and professional contact related to the staff member.'

Er werd een ‘ethics committee’ opgezet om te kijken hoe de WB moest omgaan met het probleem dat de baas een legitieme verhouding had met een van de topmedewerkers.

Dit comité adviseerde dat de vriendin van Wolfowitz de WB beter kon verlaten.

Promotie
De vriendin stond hoog op de lijst voor promotie, en het comité adviseerde dat zij voor het verlies van haar baan en het verlies van de nabije promotie gecompenseerd moest worden. Dit kon ook in de vorm van een zogenaamde ‘ad hoc’ salarisverhoging.

Wie was de voorzitter van dit comité? Onze eigen Adje Melkert, u weet nog wel, de fiere sociaal-democraat die Pim zo goed van repliek kon dienen!

The Wall Street Journal van maandag 16 april, waaraan ik dit alles ontleen, schrijft:

‘[...] Op 27 juli adviseerde de voorzitter van het ethisch comité Ad Melkert formeel de heer Wolfowitz in een memo dat “de eventuele verstoring van de loopbaanvooruitzichten van het staflid kan worden gewaardeerd in een “in situ promotion” [een speciale promotie aangepast aan de omstandigheden] op basis van haar prestaties...”’

Salaris
De Wall Street Journall schrijft verder: ‘In dezelfde memo raadt de heer Melkert aan “dat de president, samen met de algemeen raadsman, dit advies communiceert” met de vice-president van personeelszaken “opdat het kan worden geïmplementeerd” per direct.’

Ofwel: de raad om de vriendin salaris mee te geven ook als zij elders zou werken kwam van onze Ad!

Nog geen twee weken later schreef Ad hetzelfde.

Toen pas deed Wolfowitz wat het comité van hem had gevraagd. Het comité wilde dit niet zelf doen. Melkert had Wolfowitz geschreven, op 8 augustus:

‘Het EC [het ethisch comité] can niet direct handelen in situaties betreffende stafleden, dus Xavier [Coll, de vice-president personeelszaken] moet op uw instructies handelen.’

Opdracht
Ofwel: Ad, de voorzitter van het comité dat het ethische gedrag van de president van de WB moet volgen en beoordelen, vraagt zelf aan Wolfowitz om het hoofd personeelszaken opdracht te geven zijn vriendin een salarisverhoging te geven.

De Wall Street Journal maakt nog twee andere brieven van Adje aan Wolfowitz openbaar:

‘In een brief van 24 oktober 2005 aan dhr. Wolfowitz bevestigde hij [AD!] dat “aangezien het resultaat consistent is met de bevindingen en het boven gegeven advies dat het comité het met u eens is dat deze zaak als gesloten kan worden beschouwd”.’

Een maand later schrijft Ad: ‘Ik wil u danken voor de zeer open en constructieve geest van onze discussies wetende hoe gevoelig de zaak ligt voor Shaha [Wolfowitz’ Tunesische vriendin] die hoop ik tevreden zal zijn met haar nieuwe baan.’

Op de hoogte
Ofwel: het ‘ethics committee’ van de WB was van elke stap op de hoogte, nee, heeft zelf geïnitieerd dat Wolfowitz via het vice-hoofd personeelszaken de zaak met zijn vreindin moest afhandelen.

Het comité wist dat de vriendin elders een baan kreeg en heeft zelf goedgekeurd dat zij daar een compensatie kreeg voor het verlies van haar baan bij de Wereldbank en het verlies van haar promotie.

The Wall Street Journal schrijft dat Melkert ‘seems to have played an especially cowardly role.’

Anonieme mailtjes
Toen anonieme mailtjes van onbekende stafleden – vijanden van Wolfowitz’ reorganisatieplannen - deze zaak die toen nog geen zaak was bij de media begonnen op te spelen, deed Ad aanvankelijk nog niet of zijn neus bloedde.

Hij schreef Wolfowitz op 28 februari 2006 dat de beschuldigingen ‘niets nieuws bevatten dat enig nieuw onderzoek van het comité zou rechtvaardigen.’

Maar nu doet Ad of hij van niks wist. Jammer voor hem dat de papieren nu op straat liggen.

Hulpmaffia
Wolfowitz moet weg – daar draait het om in deze zaak. De Europese landen willen graag hun geld over de balk blijven gooien, want dat voelt goed voor de hulpmaffia en de bestaande instituties.

Dit is wat er gaande is – een politieke, en niet een corruptiezaak - en niets anders.

Maar u moet wel The Wall Street Journal - en deze site - lezen om dat te weten te komen.

Elsevier.nl Door Robbert de Witt

Premier Jan Peter Balkenende (CDA) en zijn Britse collega Tony Blair vinden dat er geen nieuwe Europese Grondwet moet komen, maar een verdrag dat een aanvulling is op de al bestaande verdragen.

Dat de beide premiers op één lijn zitten bleek vandaag tijdens een bliksembezoek van Balkenende aan de Britse hoofdstad Londen. Blair en Balkenende verklaarden dat het veel nuttiger is te kijken naar de zaken die wel goed zijn aan de oude verdragen.

Efficiënter
De Nederlandse regering wil geen 'oude Grondwet met een nieuwe naam'. De inhoud, naam en de omvang van het verdrag mogen 'geen trekken' van een grondwet krijgen, staat ook in het regeerakkoord.

Blair zei maandag dat hij de opstelling van Nederland in het Europees debat steunt. Volgens de Britse premier is het tijd voor een heel ander verdrag dat vooral gericht moet zijn op het efficiënter maken van de Europese Unie.

Afwijzen
Sinds het afwijzen van de Grondwet door de Franse en Nederlandse bevolking zit de Grondwet in het slop. Achttien landen hadden de Grondwet al goedgekeurd, maar zeven landen, waaronder Groot-Brittannië, wachten hiermee sinds het Franse en Nederlandse 'nee'.

Ook de Britse premier heeft beloofd een referendum te houden over de invoering van een Europese Grondwet. Maar woordvoerders van Blair zeggen tegen de BBC dat voor een aanvulling van de bestaande verdragen helemaal geen volksraadpleging nodig is.

Compromis
Intussen neemt de druk op Nederland om de (oude) Europese Grondwet alsnog aan te nemen toe: de voorzitter van het Europees Parlement, Hans-Gert Pöttering waarschuwde de Nederlandse regering vorige week donderdag vooral niet teveel te willen schrappen uit het Grondwettelijk Verdrag. Als compromis is het Europees Parlement bereid het verdrag geen 'Grondwet' te noemen.

Huidig EU-voorzitter Duitsland heeft de invoering van de Europese Grondwet weer hoog op de agenda gezet. De landen die al akkoord waren willen dat er weinig aan het oude voorstel wordt veranderd.

Elsevier.nl Door Bas Benneker

De Palestijnse premier Ismail Haniyah van de moslimextremistische Hamas komt in mei niet naar Nederland. De regering wil hem geen visum verlenen.

Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen (CDA) zei maandag dat Haniyah geen visum zal krijgen. De Hamasleider was uitgenodigd om op bevrijdingsdag naar Rotterdam te komen voor een Palestijns-Europese conferentie over het lot van de Palestijnse vluchtelingen.

Hamas staat op de Europese lijst van terroristische organisaties, en weigert Israël te erkennen en geweld af te zweren. Voor de PvdA was dat geen probleem, maar coalitiegenoten CDA en ChristenUnie wilden de Hamasleider om die reden niet toelaten.

Teleurgesteld
Het organiserende Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit (PPMS) is 'teleurgesteld' over de houding van het kabinet, zegt woordvoerder Ibrahim Al-Baz. 'Wij vinden dat de Nederlandse regering een neutrale houding zou moeten aannemen.'

Haniyah had de uitnodiging van het PPMS wel aanvaard maar nog geen visum aangevraagd, volgens Al-Baz omdat hij wachtte op groen licht van de Nederlandse politiek.

Verdeeld
De coalitie was verdeeld over de komt van Haniyah. Van de PvdA mocht hij komen, maar alleen als premier, en niet op persoonlijke titel. Al-Baz zegt dat Haniyah ook was uitgenodigd als de Palestijnse premier. PvdA-Kamerlid Martijn van Dam haalde maandag de woorden van Nelson Mandela aan: 'Om vrede te maken met je vijand moet je praten met je vijand.'

Verhagen (CDA) verklaarde zaterdag al dat Haniyah mogelijk geen visum zou krijgen. Het CDA wil alleen met individuele, gematigde leden van de Palestijnse regering praten. De ChristenUnie vindt dat de hele Hamasregering geboycot moet worden.

Regering.nl

Nederland en het Verenigd Koninkrijk willen beide een wijzigingsverdrag voor de EU. 'Geen grondwet, maar een aantal verbeteringen van bestaande verdragen', zei minister-president Balkenende na een gesprek met premier Blair.

Balkenende noemde het gesprek met Blair 'heel nuttig' en 'met veel punten van overeenstemming'. Het gesprek is onderdeel van een reeks gesprekken die Balkenende met EU-collega's heeft.

Een belangrijk punt van overeenstemming is volgens Balkenende dat zowel het Verenigd Koninkrijk als Nederland een klassiek wijzigingsverdrag wil. 'Amsterdam en Nice. Dat waren wijzigingsverdragen. Een nieuw verdrag past wat ons betreft in dat rijtje', zei Balkenende.

De bruikbare elementen van het grondwettelijke verdrag kunnen daarbij volgens hem wel een rol spelen.

De uitbreidingsregels moeten een plaats krijgen in het verdrag. Ook moet er een heldere rolverdeling komen tussen Brussel en de lidstaten, aldus Balkenende.

Balkenende sprak verder met Blair over energie en klimaat. Zij hebben hierover in oktober 2006 samen een brief gestuurd aan de Europese regeringsleiders.

CNN.com CNN's Mohammed Tawfeeq contributed to this report


BAGHDAD, Iraq (CNN) -- Anti-U.S. Shiite cleric and militia leader Muqtada al-Sadr will announce Monday the departure of his movement's six ministers from Iraq's government to press demands for the U.S. to leave Iraq, the bloc's spokesman Saleh al-Ageili told CNN.

The move makes good on a threat issued last week after Iraq's prime minister rejected a timetable for the withdrawal of U.S.-led troops, said al-Ageili.

Al-Sadr's stake in the government controls the ministries of Health, Agriculture, Province Affairs, Transportation, Tourism and Civil Society Organizations.

The withdrawal will not affect Sadr's 30 members of parliament, .

The powerful political movement boycotted Iraq's government for two months after Prime Minister Nuri al-Maliki met with President Bush in November.

The movement rejoined the government in January after Iraqi parliament members said they would consider the group's demands, which include a timetable for U.S.-led coalition troop withdrawal and a United Nations assurance that troop deployment would not be extended.

Al-Sadr, widely popular in Iraq's Shiite heartland, opposes the U.S. occupation of Iraq and, during the war, his Mehdi Army militia has fiercely fought coalition and Iraqi forces.

Many opponents of the occupation have demanded a timetable for U.S. troop withdrawal, an issue heavily debated in the United States.

Al-Sadr's faction, which was instrumental in getting al-Maliki the prime minister's position last year, is part of the Shiite-led United Iraqi Alliance, the political bloc that holds sway in Iraq.

Speaking on Tuesday in Japan, al-Maliki said "achievements and victories" on the ground -- not timetables -- should determine the "departure of international forces" from his war-torn country.

"We are progressing on the security issue day by day because we are having security responsibility handed over to us continuously," al-Maliki said. "We see no need for a withdrawal timetable because we are working as fast as we can."

Reacting to al-Maliki's comments, al-Sadr's political committee issued a statement Wednesday warning its cabinet ministers might quit as a result.

"This decision has been taken because Prime Minister Nuri al-Maliki did not respect the will of the Iraqi people who went on protest on April 9th demanding ... occupation forces to withdraw from Iraq," al-Ageili said.

Elsevier.nl Door Bas Benneker

Nederland moet de eisen ten aanzien van de Europese Grondwet matigen. Eventueel mag de naam 'Grondwet' worden geschrapt, maar aan de inhoud wordt niet getornd.

Dat zei de voorzitter van het Europarlement, Hans-Gert Pöttering, donderdag tegen Nederlandse parlementariërs en regeringsleden in Den Haag. 'Als het voor Nederland psychologisch van belang is om het geen "grondwet" te noemen, zijn wij bereid tot een compromis op dat punt,' aldus de Duitse christen-democraat, 'maar vraag van ons niet te veel stappen.'

Naamsverandering
Pöttering vindt dat de belangrijkste delen van de Europese Grondwet - door Nederland per referendum verworpen - overeind moeten blijven in een nieuw verdrag. Die boodschap bracht hij over aan onder anderen premier Jan Peter Balkenende (CDA), staatssecretaris van Europese Zaken Frans Timmermans (PvdA) en leden van de Eerste en Tweede Kamer.

De opvattingen van Pöttering staan haaks op die van de regering. Woensdag hield Timmermans de Europarlementariërs nog voor dat ze niemand voor de gek houden met alleen een naamsverandering. 'Wat we zoeken is een nieuw verdrag dat bestaande verdragen aanvult en aanpast, niet een constitutioneel verdrag dat alle eerdere verdragen vervangt.'

Goede hoop
Maar Pöttering sloot die optie nadrukkelijk uit, en riep de Nederlandse regering op haar ambities te matigen en meer bereidheid tot compromis te tonen.

Na afloop van zijn bezoek toonde hij zich niettemin optimistisch. Hij had goede hoop 'dat in Nederland bereidheid tot vruchtbare stappen en toekomstige compromissen bestaat'.

In het regeerakkoord spraken CDA, PvdA, en ChristenUnie af om een eventueel nieuw verdrag niet weer in een referendum aan de kiezers voor te leggen.

Elsevier.nl Door René van Rijckevorsel

De discussie over de kosten van het generaal pardon is slechts een eerste oprisping van alle ellende die het kabinet-Balkenende IV over Nederland heeft afgeroepen.

Ruim een week na de verkiezingen eiste Wouter Bos, grootste verliezer van de verkiezingen, dat het demissionaire kabinet-Balkenende III onmiddellijk zou stoppen met het uitzetten van uitgeprocedeerde asielzoekers. De motie van Bos haalde het nipt. Het CDA stemde tegen.

Tijdens de coalitieonderhandelingen zwichtte het CDA voor de eis van Bos, omdat de partij heel goed wist dat het electoraat wekelijks door pastoor of dominee het heil van zo'n pardon krijgt toegepreekt. Het generaal pardon was zo vooral 'politiek wisselgeld'.

Dramatische gevolgen
'Wisselgeld' met dramatische gevolgen. Want nu zadelt dat zo vurig gewenste pardon het kabinet, en dan vooral minister van Financiën Bos, op met een probleem.

Het laten blijven van de 26.000, 30.000 of zelfs 40.000 (over de exacte aantallen blijft maar onduidelijkheid bestaan) uitgeprocedeerden gaat minstens een half miljard euro kosten.

En de heren zijn vergeten om dat in het regeerakkoord opzij te zetten.

Zo veel geld? Ja. Want zoals ook blijkt uit de Integratiebarometer 2006 van VluchtelingenWerk, houden maar weinig van de ongeveer 250.000 vluchtelingen in Nederland hun eigen broek op. Onder Afghanen, Irakezen en Somaliërs is de werkloosheid 40 procent.

Als gevolg van dit boterzachte beleid is het aantal asielzoekers na jaren weer explosief gestegen. Een ander gevolg is dat de tienduizenden asielzoekers die na 1 april 2001 naar Nederland kwamen zich, hopend op een nieuw pardon, zullen vastklampen aan eindeloze procedures, met alle kosten voor de samenleving van dien.

En wat gebeurt er met de brave asielzoekers van vóór 1 april 2001 die eigener beweging vertrokken? Moeten zij niet in het pardon worden betrokken?

De discussie over de kosten van het generaal pardon is slechts een eerste oprisping van alle ellende die het kabinet-Balkenende IV over Nederland heeft afgeroepen.

Het CDA had tijdens de formatie nooit zo lichtzinnig akkoord mogen gaan met de PvdA-eis om zo veel mensen met rammelend vluchtverhaal en zonder uitzicht op werk in één klap toe te laten.

Elsevier.nl Door Ellian & De Winter

Gisteren publiceerde de Volkskrant een nieuw hoofdstuk in de serie 'hoe demoniseren we het meest effectief Geert W.?'

De redactie van de krant had bedacht dat zij wilde aantonen dat Wilders ook iets dubbels heeft. Ze hebben gezocht en gezocht en gezocht. Maar de journalisten hebben niks gevonden.

Hoeveel manuren heeft de Volkskrant gestoken in het graven naar vuil over Geert Wilders? Hoeveel mensen hebben zij gebeld om te achterhalen of Wilders’ Hongaarse vrouw nog haar Hongaarse pas heeft? Ik denk: heel heel veel uren.

Loyaliteiten
Maar er moest toch een stuk komen, ook al was er niks. Het werd dus een stuk over loyaliteiten. En met welk land heeft Wilders een band? Precies, met het engste land in de wereld, Israel. Wilders heeft geen Israelisch paspoort, maar hij heeft een band met het land.

De Volkskrant gooit er voor het gemak, en uit luiheid, en uit vooringenomenheid, het woord ‘loyaliteit’ tegenaan, alsof dat wat Wilders eventueel voor Israel zou voelen hetzelfde is wat iemand als mevrouw voelt Arib voor haar geboorteland.

De Volkskrant kon geen puin vinden, dus produceerde de krant, met knippen en plakken, maar zelf wat vuil.

Zionist
Lees dit eens:

'De PVV-leider zei vorige week in Elsevier dat hij "nooit in welke lobby of commissie voor Israel dan ook heeft gezeten".'

En de Volkskrant heeft na tientallen telefoontjes ook niks gevonden.

En wat schrijft de krant vervolgens na bovenstaande zin?

Dit: 'Hij wordt niettemin door rechtsradicalen, antisemitische groepen zo vereenzelvigd met Israel, dat hij op hun internetsites standaard als "de zionist Wilders" en als "Jodenknecht" wordt aangeduid.'

Multiculti
Is het niet interessant dat deze linkse multiculti- en antiracistische krant rechtsradicale antisemieten erbij moet halen om een puntje te scoren? En let op dat heerlijke tussenvoegsel 'niettemin'. Wat bevrijdend moet het voor de Volkskrant geweest zijn om zo’n bron te kunnen citeren!

Eerst laten ze Wilders iets poneren – namelijk dat hij brandschoon is ten aanzien van lobby’s en commissies – waarop ze geen weerwoord hebben, en vervolgens willen ze hem toch nog op de knieen dwingen via de sites van rechtsradicaal tuig.

Zo doet de Krant dat. Op tweederde pagina.

'Jodenknecht,' zo citeert de Volkskrant de fascisten, hen daarmee enig gezag toekennend.

Zum Kotzen.

Elsevier.nl Door Liesbeth Wytzes

Leraren hebben drie maanden vakantie per jaar. Van al die vrije weken kunnen er dus heel goed een paar af om de werkdruk waarover ze sinds jaar en dag klagen te verminderen.

Briljant idee van minister van Onderwijs Ronald Plasterk (PvdA) om de werkdruk van leraren te verminderen door ze langer te laten werken. Er wordt namelijk al jaren steen en been geklaagd in het onderwijs, over te weinig salaris, te veel papieren rompslomp maar vooral de ondraaglijk grote werkdruk.

Om dat laatste te verlichten begint Plasterk te morrelen aan de exorbitant lange vakanties in het onderwijs: 55 dagen, dat is elf weken, bijna drie maanden.

Simpel
Je zou zeggen dat leraren blij zijn dat de minister een plan bedenkt om hun werkdruk te verminderen. Want van al die vrije weken kunnen er best een paar af, dan wordt de werkdruk uitgesmeerd over meer tijd en daardoor lichter. Simpel en doeltreffend.

Maar nee hoor. Stel je voor hoe erg, er zijn nu al leraren die werk meenemen in de vakantie! Die vakanties zijn het enige waarin het onderwijs zich nog onderscheidt van het bedrijfsleven, zeggen de bonden. Daar mag niemand aan komen. Vreemd, want juist in het bedrijfsleven wordt altijd geprobeerd zo efficiënt mogelijk te werken en daar is flexibilisering van de werktijden allang ingeburgerd.

Maar in het onderwijs is het nu eenmaal zo dat leraren wel de salarissen uit het bedrijfsleven willen, maar niet de lange werkdagen en korte vakanties, om nog maar te zwijgen van de ontslagdreiging die in het bedrijfsleven altijd op de loer ligt.

Volgens Martin Knoop van de Algemene Onderwijsbond (AOb) heeft de minister er niets van begrepen en moet juist het aantal uren dat een leraar geeft, omlaag.

Rapportvergaderingen
Nog lager? Curieus, want wie schoolgaande kinderen heeft, weet dat er vergeleken met vroeger heel makkelijk wordt omgesprongen met lestijden. Lessen vallen om de haverklap uit. De leraren moeten op studiedag of ze hebben ellenlange rapportvergaderingen. Die werden vroeger buiten de schooltijden om gehouden en duurden toen vermoedelijk een stuk minder lang.

De bonden zijn ook erg verontwaardigd dat de minister nog niet met ze heeft gepraat. Plasterk heeft groot gelijk om dat niet te doen, want je weet van tevoren al wat de bonden zeggen: onbespreekbaar!

Elsevier.nl Door Claudia van Zanten

Een aan Al-Qa'ida gelieerde Algerijnse terreurorganisatie heeft de verantwoordelijkheid opgeëist voor de twee dodelijke aanslagen in Algiers eerder vandaag.

Een woordvoerder van Al-Qa'ida in de islamitische Maghreb, vroeger bekend als de Salafistische Groep voor Prediking en Strijd, claimde de aanslagen in een telefoontje aan de Arabische zender Al-Jazeera.

Bij de aanslagen kwamen vielen zeker 23 doden en tientallen gewonden. Een autobom ging af in de buurt van het kantoor van de Algerijnse premier Abdelaziz Belkhadem, een andere bom werd tot ontploffing gebracht bij een politiebureau in het oosten van de Algerijnse hoofdstad Algiers. Beide aanslagen werden gepleegd door zelfmoordenaars.

Staat
Het is voor het eerst sinds de jaren negentig dat Algiers te maken heeft met bomaanslagen op deze schaal. In de jaren negentig voerden verscheidene islamitische groeperingen zoals de Groupe Islamique Arme een terroristische oorlog tegen de staat en werden regelmatig bomaanslagen gepleegd.

Andere delen van het land worden ook de laatste jaren regelmatig getroffen door aanslagen.

Elsevier.nl Door Afshin Ellian

De islam verbiedt het afbeelden van Allah. Ook is het verboden om mensen, dieren of planten af te beelden. De reden hiervan is Mohammeds angst voor de terugkeer van het polytheïsme. Arabieren en andere moslims zouden in oude gewoontes kunnen vervallen: de verering van afgodbeelden.

Toch hebben de moslims dit verbod niet nageleefd. Maar dat wil niet zeggen dat ze de afbeeldingen gingen vereren. Dat deden en doen ze niet.

Kunst kan niet bestaan zonder de afbeeldingen. Een beeld geeft hetzij de realiteit, hetzij een perceptie daarvan weer. Daardoor lijkt een beeld op een spiegel van de ziel.

In beelden zien we onszelf terug in wat we zijn of wat we willen zijn. Het perspectief van waaruit we zien, zegt veel over onze condities. De mens, moslim of geen moslim, is diep verbonden met het beeld. Niets voor niets noemt de Tora de mens als Imago Dei: een beeld van God.

Foto
Wist u dat er een foto bestaat uit de jeugdperiode van profeet Mohammed? Uiteraard niet uit de zevende eeuw. Toen had de mens helaas geen fotocamera. Hadden we wel camera's gehad, dan konden we ons makkelijker bevrijden van de geraffineerde vormen van charlatanerie bij de institutionele religies.

Waar komt die foto van Mohammed dan vandaan?

De sjiieten hadden, althans in de tweede helft van de twintigste eeuw, minder moeite dan de soennieten met het afbeelden van hun heiligen.

De meeste soennieten doen dit simpelweg niet. Eerst waren er allerlei afbeeldingen van imam Hoessein (de derde imam) en imam Ali (de vierde kalief en de eerste sjiitische imam). Maar sinds de jaren negentig van de vorige eeuw zijn in Iran ook afbeeldingen en posters te koop van profeet Mohammed.

Wonder
Dat is werkelijk een wonder. Overigens zijn de posters nooit goedgekeurd door de sjiitische geestelijken. Weliswaar waren die posters niet gezichtsbepalend voor de religieuze uitstralingen van de Iraanse steden. Toch is het vreemd om van een afbeelding van de profeet Mohammed te spreken.

De jonge Mohammed wordt afgebeeld met een zachte blik en een aangenaam gezicht. Ja, hij straalt liefde uit. Volgens de deskundigen lijkt het gezicht op de schilderijen van Michelangelo Merisi da Caravaggio uit de late renaissance.

Daarbij wordt gedacht aan zijn schilderij Een jongen met een fruitmand (Ragazzo con canestro di frutta,1593).

Daaopr zien we een jongeman afgebeeld met nogal vrouwelijke accenten: de feminisering van een man. Sommigen zouden er van de verbeelding van de homoseksualiteit spreken. De afbeelding van profeet Mohammed kunt u hier zien.

Oriënt
Waarop was die afbeelding gebaseerd?

Twee kunstzinnige fotograven, Radolf Franz Lehnret (1878-1948) en Ernst Heinrich Landrock (1878-1966) gingen samen in 1904 naar Tunesië. Landrock maakte een serie nogal erotische foto’s over de oriënt. Een aantal daarvan is hier te zien.

De foto waarop de afbeelding van profeet is gebaseerd, is door deze heren gemaakt. Wat een ontdekking! Dat is te lezen in een artikel van Pierre Centlivres en Micheline Centlivres-Demon (pdf).

De foto is gemaakt door Lehnret en Landrock in Tunesië. Deze ontdekking was zo bijzonder dat dit artikel in het Perzisch is vertaald en te lezen is op diverse sites.

Afbeeldingsverbod
Deze ontwikkeling confronteert ons met vele vragen.

Niet alleen is het afbeeldingverbod geschonden, maar ook is een beeld van de profeet zelf gecreëerd. Het allerhoogste verbod voor de sjiieten en soennieten, namelijk het verbod op het afbeelden van Allah en Zijn boodschapper, is geschonden met deze afbeelding van profeet Mohammed.

De vraag is nu waar de behoefte vandaan komt om een beeld, in de stijl van renaissance, te scheppen van de oprichter van de islam?

Volgens mij ligt de oorzaak van een zoektocht naar een ander beeld van Mohammed in het vele geweld in de moslimwereld dat met een beroep op profeet Mohammed wordt gelegitimeerd.

Het verlangen naar een profeet Mohammed met een zachte en tolerante uitstraling, roept op zich respect en bewondering op. Een gefeminiseerde profeet Mohammed zou de tegenhanger kunnen zijn van de jihadistische profeet Mohammed.

Lustobject
De gefotografeerde profeet Mohammed is een erotisch lustobject, niet een jager maar een verleider, niet de veroveraar maar de veroverde.

Zijn hier contradicties? Nee. De ware veroveraars zijn degenen die verlangen door liefde veroverd te worden. Een Mohammed die balanceert tussen het vrouwelijke en het mannelijke, zal een scheuring teweeg brengen in de jihadistische wereld van die andere Mohammed.

Het geërotiseerde, mystieke beeld van profeet Mohammed staat nu als die beruchte boom in den beginne. Een takje van hoop, maar nog geen boom.

Elsevier.nl Door Paul de Hen

Een hoge gast bezoekt donderdag Nederland, althans vanuit EU-perspectief. De voorzitter van het Europees Parlement, de christendemocraat Hans-Gert Pöttering, is een dag te gast in Den Haag.

Timmermans
‘Bijna twee uur’ met premier Jan-Peter Balkenende krijgt hij, en verder ontmoet hij de voorzitters van de Tweede en de Eerste Kamer, de commissies Europese zaken van de kamers, fractievertegenwoordigers en, niet te vergeten, staatssecretaris Frans Timmermans van Europese Zaken.

Die was zelf deze dinsdag nog in Brussel om op zijn beurt met de Constitutionele Commissie van het Europees Parlement te spreken en met de fractiechef van de Europese sociaaldemocraten Martin Schulz , maar ging niet bij Pöttering langs.

‘Grondwet’
Pöttering noemt drie aanleidingen voor zijn bezoek, maar het is wel duidelijk dat de derde de belangrijkste is, en ook de reden dat hij Nederland drie maanden na zijn verkiezing tot parlementsvoorzitter al met een bezoek vereert.

Pöttering, Duits CDU-Europarlementariër namens de aan noord-Nederland grenzende kieskring Osnabrück, is een beroeps-Europeaan, en niet de minste. Hij zit in het parlement sinds 1979 toen het voor het eerst direct gekozen werd en niet aangewezen door en uit leden van de nationale parlementen van de lidstaten.

In 28 jaar maakte hij een parlementaire carrière zoals in Nederland nauwelijks nog voorkomt; voor hij parlementsvoorzitter werd leidde hij zeven jaar de fractie van de christendemocraten en conservatieven (EVP-ED). Dat is een machtige positie in het parlement, het is de grootste fractie.

Als CDU-prominent is hij bovendien een geestverwant van Bondskanselier Angela Merkel, de vrouw die het probleem van de Europese grondwet hoopt op te lossen. Zonder twijfel speelt de parlementsvoorzitter daar zijn rol bij.

Derde land
Na Nederland, het derde land dat hij bezoekt in zijn nieuw functie (Luxemburg en Italië gingen voor) gaat hij op 2 mei naar Polen, waar hij het Poolse parlement en via een beeldverbinding ook het Litouwse parlement zal toespreken bij de herdenking van de eerste grondwet van het toenmalige Pools-Litouwse gemenebest, eind achttiende eeuw.

Polen is nu een van de dwarsliggers bij het vinden van een nieuw compromis over het Europese grondwettelijk verdrag.

Zoals te verwachten bij een man die verzekert ‘Europa is compromis’ komt hij met een compromisgerichte boodschap. ‘Geen land moet de richting aangeven, wij moeten naar iedereen luisteren’, zegt hij.

En ook: ‘natuurlijk blijft de nationale staat bestaan in de toekomst’. Het gemeenschappelijke Europa is daarboven nodig om dat te doen was gezamenlijk dient te worden gedaan. Om samen het Europese samenlevingsmodel ‘te laten overleven’.

Pöttering: ‘Mijn ervaring is, dat als er goede wil, er ook een weg is.’

Elsevier.nl Leon de Winter

Stel dat ik een website heb en daarop fundamentalistische ideeën verkondig. En die ideeën zijn weinig meer dan de ideeën die ik in de Koran vind. Zoals het idee dat vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen en wanneer dat nodig is een corrigerende tik verdienen.

Overheidsbescherming?
Kijk eens naar Soera 4:35: 'Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah den enen boven de anderen heeft doen uitmunten [...]. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn [...]. En degenen, van wie gij ongehoorzaamheid vreest, wijst haar terecht en laat haar in haar bedden alleen en tuchtigt haar.'

Tuchtigt haar: betekent dat dat zij zich 100 keer moet opdrukken? En stel nu dat ik hierdoor bedreigingen krijg? Heb ik dan recht op overheidsbescherming?

Hierover ging min of meer het gesprek gisteren bij Buitenhof tussen Meindert Fennema, Hans Dijkstal en Aleid Wolfsen. De laatste was vóór het instellen van een speciale categorie ‘opiniemakers’ die bescherming verdienen.

Moord en haat
Maar een fundamentalistische voorstander van tucht van vrouwen, van lijfstraffen, en van de eeuwige strijd tegen de joden en ongelovigen tot Allah’s Boodschap algemeen wordt aanvaard, en die dit alles open en bloot verkondigt, is ook een opiniemaker.

Hij heeft dus ook recht op bescherming? Of niet?

Joshua Livestro, ook in Buitenhof, keerde zich fel tegen de schrijver Frankenvrij, die zich in Liberaal Reveil afvraagt of de Koran niet verboden moet worden omdat dat boek wemelt van oproepen tot moord en haat. Daar is Livestro tegen omdat hij zich niet kan voorstellen hoe je de misdaad van het verspreiden en verkondigen van de Koran kunt controleren.

Extremisten
Het intrigerende is natuurlijk dat een boek als de Koran een uitzonderingspositie inneemt omdat het voor zo veel mensen geldt als een heilig boek. Als het dat niet zou zijn maar een gewoon boek waarin opgeroepen wordt tot moord op joden en andersdenkenden (anders in de zin van: niet-islamitisch), dan was het allang onderzocht op zijn opruiende kwaliteiten en – misschien – verboden geweest aangezien het aanzet tot discriminatie, vrouwenhaat en antisemitisme.

Via 'vrijheidblijheid' komen we er niet uit, vrees ik, en daarmee bedoel ik: de instandhouding van een redelijke, vrije en liberale samenleving waarin de extremisten gemarginaliseerd worden en de stemmen die om moord en haat roepen worden onderdrukt – ja, u leest ’t goed: onderdrukt - terwijl we een absolute vrijheid van meningsuiting in stand houden.

Het Financieele Dagblad DOOR COR DE HORDE EN JOB WOUDT

AMSTERDAM - Collectieve arbeidstijdverkorting is op haar retour. In steeds meer cao's kunnen werknemers atv-dagen verkopen om zo langer te werken dan 38 uur. Soms wordt zelfs de 40-urenweek standaard ingevoerd.

Bij architectenbureaus wordt 40 uur de norm, zo is deze week afgesproken. In andere recente cao's zoals voor woningcorporaties, is vrijwillig langer werken mogelijk geworden.

Morrelen aan de verplichte kortere werkweek was jarenlang taboe bij de vakbonden. Nog maar enkele jaren geleden schoven ze werkgeversvoorstellen voor vrijwillig langer werken in ruil voor meer loon van de cao-tafel.

De laatste tijd is dat veranderd. 'Dat taboe bestaat al lang niet meer', zegt Anja Jongbloed, cao-coördinator van FNV Bondgenoten.

De politie was er in 2001 als eerste bij. Agenten konden op vrijwillige basis de 36-urige werkweek inruilen voor een van 38 of zelfs van 40 uur, in ruil voor extra loon. Sinds enkele jaren mogen werknemers in de grootmetaal vragen om extra uren. De 'cao à la carte' is sindsdien in veel sectoren en bedrijven doorgedrongen.

Uitzonderingen zijn het al lang niet meer, stelt Jongbloed. 'Ik denk dat in meer dan de helft van de cao's die we nu afsluiten, het à la carte-model is meegenomen.' Dit is zonder grote protesten gebeurd.

De stilte rondom het verdwijnen van de collectieve atv is opmerkelijk, gezien de energie die de vakbeweging jarenlang in de kortere werkweek heeft gestoken. In de jaren negentig zetten alle FNV-bonden in op de 36-urenweek, met als breekijzer de banken-cao waarin dat onverwacht was gelukt. Ella Vogelaar, de toenmalige vicevoorzitter van de FNV en de huidige minister van Wonen, Wijken en Integratie, hoopte destijds zelfs dat een 32-urige werkweek ooit mogelijk zou worden. Vooral in de commerciële sector haalden de bonden op dit punt bakzeil.

De kortere werkweek verdween stilletjes van de agenda. Daarna kwam vijf jaar geleden het kopen of verkopen van bestaande atv-dagen ter sprake. De bonden reageerden aanvankelijk huiverig, omdat ze bang waren dat werkgevers hun personeel zouden dwingen langer te werken.

'Eerst ging het om de mogelijkheid om drie of vier dagen te verkopen', zegt Jongbloed. 'Nu kan een werknemer vaak wel dertien atv-dagen inruilen.'

Doorslaggevend is voor de vakbond de zeggenschap die het personeel over zijn eigen werktijden heeft, bijvoorbeeld via de ondernemingsraad. Toch maakt de bond ook bij kleine firma's de flexibele atv mogelijk, zoals in de kleinmetaal.

In het ideaalbeeld van de FNV-bond kunnen werknemers in vrijheid dagen kopen of verkopen. Jongbloed: 'Er zijn mensen die een bepaalde periode meer geld nodig hebben. Geef die dan de mogelijkheid om meer te werken. Als ze later juist meer vrije dagen nodig hebben, kunnen ze die bijkopen.'

Overigens maken nog maar weinig werknemers gebruik van de mogelijkheid om langer te werken. Soms zijn ze niet op de hoogte. 'Maar werkgevers hebben ook niet altijd meer werk dan die 36 of 38 uur.' Jongbloed denkt dan ook niet dat het verhogen van de standaard werkweek, zoals recent bij de architectenbureaus en de kinderopvang, veel navolging krijgt.

Arie Kraaijeveld, die als oud-voorzitter van FME-CWM (metaalwerkgevers) destijds het verkopen van atv-dagen op de agenda heeft gezet, denkt daar anders over. Hij is voorstander van een 40-urige werkweek als norm voor de gehele sector of onderneming. Daarop hebben de personeelsleden vervolgens het (wettelijk verankerde) recht op deeltijd. 'Dat is een veel gezondere benadering.'

Langer werken op jaarbasis zal zich verder als een olievlek over Nederland verspreiden, meent hij. 'Dat gebeurt stap voor stap en met heel veel variatie in deeltijdwerken. Maar we gaan terug naar 40 uur als norm voor de werkweek en 25 vakantiedagen als norm voor vakantie.' Hij ziet wel een aantal sectoren waar dit niet makkelijk te realiseren is, zoals het Rijk en het bankwezen. Vooral arrangementen met 4 keer 9 uur werken zijn riant voor werknemers.

Volgens Jongbloed is het 'een beetje zinloos om de 40 uur weer op de agenda te zetten'. Met de flexibele regelingen in de meeste cao's is de langere werkweek al mogelijk geworden. 'Het is een heel mooie manier om de keuzevrijheid van mensen te combineren met de flexibiliteit en vrijheid die een ondernemer nodig heeft.'

Trouw Door Sylvain Ephimenco

Is het niet aandoenlijk en lief om naar een kleuterklas te kijken, die van de meester een paar dagen naar Disneyland in Parijs mag? De kleuters glimlachen en zwaaien uitbundig. De jongens en het meisje ontvangen een volle tas met surprises en snoep voor de lange reis. Ze graaien erin en ontdekken vol verwondering de inhoud. Kijk ze blij kijken! Voor de gelegenheid hebben ze ook prachtige zondagskleren aangetrokken. De fototoestellen klikken, de camera’s zoemen: het hele schoolbestuur met de bebaarde directeur komt gedag zeggen. De kleuterklas ontploft bijna van extase en zou de schoenen van de directeur willen kussen.

Stop.

Ik denk dat ik in de verkeerde film ben gestapt. Het gaat hier niet om een kleuterklas, maar om Britse militairen. Beroepsmilitairen dus die zich dagenlang als schoothondjes van het moorddadige Iraanse fundamentalisme gedroegen. Met stijgende verbazing heb ik die vernedering gevolgd. Ik zag bijvoorbeeld de enige vrouw van dit militaire gezelschap haar vrouwelijke waardigheid verliezen. Niet alleen door als eerste een schuldverklaring voor te lezen. Maar vooral door het verachtelijke stuk stof op haar hoofd te leggen dat mannen met middeleeuwse gedachten haar hadden aangereikt. Ze had kunnen weigeren, want ze kwam onvrijwillig in Iran terecht. Hoefde zich niet aan die vrouwvernederende dwanggewoontes te conformeren. Maar ze zette die vervloekte hoofddoek toch op haar hoofd. Als ze had geweigerd, valt er met zekerheid te zeggen dat haar niets zou zijn overkomen. Want de hele wereld keek mee. En dit geldt natuurlijk ook voor de bange vogeltjes die de rest van de groep vormden. Ze waren tot bijna elke zelfvernedering bereid. Tot de meest bizarre capriolen, uitbundige dankwoorden, vleiende complimenten, warme handdrukken en gelogen verklaringen. Kun je hen dit kwalijk nemen? Welnee, de enige schuldigen zijn de superieuren die hen niet goed genoeg hebben getraind of op deze mogelijke gebeurtenis hebben voorbereid. Ja, natuurlijk heb ik makkelijk praten vanuit mijn veilige werkkamer. En als ik zeg dat ik in hun plaats het zeker anders had gedaan, hoeft niemand mij te geloven. En kan iedereen mij voor hypocriete patser uitmaken. Ik ben dan ook een liefhebber van ouderwetse films waarin RAF-piloten die in handen van de nazi’s vallen, niets anders prijsgeven dan hun legernummer en zich verder waardig gedragen.

Het is allemaal treurig maar waar: de weerzinwekkende antisemiet, holocaustontkenner en islamfascist Ahmadinejad heeft een klinkende prestigeslag gewonnen. De manier waarop hij die onnozele Westerse soldaten heeft gekleineerd zal zijn bewonderaars in het Midden-Oosten in aantal alleen maar doen toenemen. Wat je allemaal niet voor elkaar kan krijgen met een tas vol snoep en kitscherige souvenirs.

AD.nl Door WILFRED JONKHOUT

De plannen van het kabinet om de AOW ook in de toekomst betaalbaar te houden, leveren geen cent op volgens twee vooraanstaande pensioendeskundigen.

,,De maatregel is zo ingewikkeld en kostbaar dat de strafheffing daar geheel of nagenoeg geheel aan opgaat,’’ zegt hoogleraar fiscaal pensioenrecht Herman Kapelle van de Vrije Universiteit in Amsterdam.

Gerry van Dietvorst, hoogleraar toekomstvoorzieningen aan de Universiteit van Tilburg, valt hem bij: ,,In de uitvoering stuit je meteen op problemen. Zoals het er nu uitziet, krijgen we er 24 belastingtarieven bij. Bovendien moet van elke werknemer tot op de maand nauwkeurig geregistreerd worden op welke leeftijd hij of zij stopt met werken. De hoogte van een strafheffing is immers afhankelijk van de maand waarin de werknemer stopt.’’

Aan de maatregel zal volgens Dietvorst slechts een kleine groep werknemers meebetalen. ,,Het CBS berekende dat slechts één op de tien werknemers met zo’n heffing te maken krijgt. Werknemers met een kleiner aanvullend pensioen dan 18.000 euro per jaar en ondernemers hoeven niet mee te betalen. Ook al hebben die naast een klein pensioen veel geld gespaard om dat pensioen verder aan te vullen. Bijvoorbeeld via lijfrentes of het eigen huis. Daartegenover staat dat werknemers die hun oudedagsvoorziening zelf hebben aangevuld door te sparen via hun pensioenfonds, wél worden aangeslagen en zo slachtoffer worden van hun goede gedrag.’’

Wie niet in staat is tot zijn 65ste door te werken, dreigt onevenredig hard getroffen te worden. ,,Denk maar eens aan mensen met zeer zware beroepen. Of werknemers die hun zieke partner moeten verzorgen. Die hebben nauwelijks een keuze.’’ Daarnaast loopt volgens de hoogleraar de heffing nog eens op naarmate men ouder wordt. ,,Dat betekent dat juist in de levensjaren dat je meer kosten gaat maken voor bij voorbeeld gezondheidszorg, je te maken krijgt met hogere strafheffingen.’’ Dietvorst voorziet ook ontwijkingsgedrag. ,,Als je ziet dat je over die grens van 18.000 euro heengaat, kun je bijvoorbeeld kiezen voor deeltijdpensioen voor je 65ste. Geldt dat als eerder stoppen met werken? Het kan ook dat de werknemer een deel van het ouderdomspensioen omzet in een nabestaandenpensioen. Dat kost niets, maar je ontloopt wel de strafheffing. Of je gaat gewoon in plaats van vervroegd met pensioen, in deeltijd werken of voor de beoogde ingangsdatum nog even snel met pensioen.’’

Pensioenadviseurs houden niet serieus rekening met het van kracht worden van de maatregel en het Centraal Planbureau is kritisch over de uitvoerbaarheid. Financieel woordvoerder Ferd Crone van de PvdA-Tweede-Kamerfractie wil voor hij reageert op de kritiek de uitvoeringsplannen afwachten. ,,Die zal mijn fractie zeer zeker kritisch op praktische uitvoerbaarheid bekijken.’’ Dat het plan 24 nieuwe belastingtarieven oplevert, verwerpt Crone. ,,Dat kan op een veel eenvoudiger wijze worden gerealiseerd.’’

Elsevier.nl Door Jan Kooistra

De invloed van de drie grote lidstaten, Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië, op de besluitvorming van de Europese Unie neemt toe, ondanks de uitbreiding van de Unie.

En de kleine lidstaten? Die moeten het vooral hebben van hun regeringsleiders. Luxemburg bijvoorbeeld heeft relatief veel invloed binnen de Europese Unie (EU) door het gezag van Jean-Claude Juncker, de langstzittende premier van Europa.

Dat de premier ook een negatieve invloed kan hebben bewijst Italië, blijkt uit een deze week in Brussel gepresenteerd onderzoek van een Zweeds instituut. Dat Italië minder invloed heeft dan op basis van de omvang van het land zou worden verwacht, komt volgens het rapport door het optreden van Silvio Berlusconi, van 2001 tot vorig jaar premier van Italië. Berlusconi was te onvoorspelbaar.

Raad
Het Zweedse onderzoek richt zich op de Raad van de Europese Unie, waarin ministers uit de lidstaten besluiten nemen over Europees beleid op hun terrein. Officieel hebben de lidstaten allemaal net zoveel invloed. Dus zou moeten gelden: hoe meer lidstaten, hoe minder invloed een enkel land heeft.

De werkelijkheid is anders. Lidstaten bereiden de vergaderingen van de raad voor door met andere lidstaten vooraf te overleggen. Dan is de grootte van een land wel belangrijk, stelt het rapport (pdf) dat onder meer is gebaseerd op interviews (ook de Nederlanders Ben Bot en Wim Kok werkten mee).

Door de uitbreiding zouden deze overleggen vooraf nog belangrijker zijn geworden en worden de belangrijkste besluiten vooraf genomen onder leiding van een van de grote drie.

Elsevier.nl Door Gerry van der List

Verspreiding van de koran verbieden, zoals een onbekende VVD'er wil, is geen goed idee. Maar hij/zij heeft helemaal gelijk met de stelling dat de boodschap van de heilige schrift van de moslims onbeschaafd is.

Door middel van de strafwet optreden tegen een religieus boek, dat klinkt niet erg liberaal. Toch verscheen gisteren juist in Liberaal Reveil, het tijdschrift van het wetenschappelijk bureau van de VVD, een oproep de verspreiding van de koran met juridische maatregelen tegen te gaan.

Dat is niet zo'n goed idee. De vrijheid van meningsuiting garandeert ook de mogelijkheid onbeschaafde denkbeelden te ventileren.

Dat de boodschap van de heilige schrift van de moslims onbeschaafd genoemd mag worden, weet de onbekende VVD'er, die het pseudoniem M.S.H. Frankenvrij hanteert, overigens goed aannemelijk te maken.

Dat is ook niet zo heel moeilijk. Je hoeft alleen uitgebreid te citeren. Bijvoorbeeld al die passages waarin gelovigen worden opgeroepen ongelovigen op gruwelijke wijze om te brengen. De koran is een verontrustend boek: gewelddadig, onverdraagzaam, seksistisch, anti-semitisch.

Krijgslustig
De moraal is de moraal van het slagveld, van een groep krijgers die zich gesteld ziet tegenover een vijandige wereld. De taal is dan ook krijgslustig. De toon verschilt enorm van die van het Nieuwe Testament, waarin Jezus een boodschap van naastenliefde en nederigheid verkondigt.

Een multicultureel probleem is ook dat de meeste moslims geen geestelijke distantie tot de Koran kunnen opbrengen. Veel christenen zien de bijbel als een waardevolle inspiratiebron, zonder alles letterlijk te nemen.

Maar moslims hebben de neiging het papier geworden woord van Allah te verabsoluteren en hardhandig op te treden tegen heiligschenners. Daarom ziet een intelligente criticus van de Koran zich nu gedwongen onder een schuilnaam te publiceren. Dat is triest.

Het Financieele Dagblad DOOR RICHARD SMIT

Communicatieadviseur Robert Kroon doet een boekje open over de beroerde service in Nederland.

AMSTERDAM - Lange wachtrijen, onbeschofte service, callcenter terreur. Na de zoveelste brutale dame van een callcenter en de vierde poging om te betalen in een restaurant was voor Robert Kroon de maat vol. De communicatieadviseur schreef het boek We pikken het niet langer, dat gisteren is gepresenteerd.

Vraag het maar eens aan je vrienden, zegt Kroon. Slechte service in winkels, bedrijven en de horeca; ze kennen het allemaal. 'Het is een kwestie van tijd voor de consument in opstand komt als een dienstverlener slechte service biedt. Er komt een servicerevolutie tegen hufterigheid.'

De vijf grootste ergernissen zijn wachten, onbehouwen gedrag, callcenter terreur, klagen en niet gehoord worden en tekortschietende communicatie naar klanten. Allemaal gedragingen waarmee bedrijven klanten op de kast kunnen jagen.

De belangrijkste reden om nu in opstand te komen is volgens Kroon dat producten en diensten meer op elkaar lijken. Consumenten kunnen dus zonder risico naar een andere aanbieder stappen. Bovendien kijken consumenten meer naar kwaliteit.

Voor Pieter Storms, berucht van het tv-programma Breekijzer, is het duidelijk waar het misgaat: 'Bedrijven zien klanten als lastposten. Ik heb vaak meegemaakt dat medewerkers van UPC klanten zeikerds noemden. Maar boze klanten kosten veel geld. Ze belasten je organisatie, demotiveren je medewerkers en zijn een antireclame.'

Het lijkt wel of ze je willen pesten, foetert Janneke Klompmaker als ze terugdenkt aan haar ervaringen met mediabedrijf UPC. Kroon maakte mee dat een verkoper bij een Citroën-dealer in Purmerend hem een folder in handen duwde en langs hem heen keek. 'Zijn hele non-verbale gedrag zei: ik ben niet geïnteresseerd in jou.'

Een klager staat vaak alleen, maar pas op: klagers verenigen zich meer en meer. Internet is een ware klaagmuur voor galspuwende klanten. '' Google ' voor de grap maar eens "kut-NS" en je krijgt 2500 hits', schrijft Kroon.

Het boek schreef Kroon voor ondernemers en managers die hun service willen beteren. 'Laat de klant bijvoorbeeld zelf kiezen of hij wil wachten. Hoeveel wachtenden er nog vóór me zijn, zegt me niet zoveel. Ik wil weten hoeveel minuten het duurt. Bij FBTO gaan ze, als je een bepaalde tijd wacht, zorgen dat je wordt teruggebeld als dat jóu uitkomt.'

Het begint echter allemaal met het aannemen van goede mensen. 'T-Mobile neemt voor zijn winkels horecamensen aan, die hebben de juiste servicehouding.' Hij pleit er verder voor mensen die de moeite nemen om te klagen te allen tijde te belonen. 'Ze worden nu gestraft.

Trouw

Gesprek over passagiersgegevens

Een volgende grote aanslag in de VS zal eerder van Europese dan van Amerikaanse moslims komen, denkt de Amerikaanse minister van veiligheid, Michael Chertoff.
In een interview met het dagblad The Daily Telegraph, dat Chertoff gaf aan de vooravond van een bezoek aan Europa, zegt hij dat de Amerikaanse moslims vergeleken met de Europese goed opgeleid en succesvol zijn. In sommige landen van Europa „heb je een toevloed gehad van mensen die binnenkwamen als koloniale erfenis, en die tot op zekere hoogte altijd het gevoel hadden als tweederangs burgers te worden gezien”.

Maar burgers zijn ze, en daarom mogen ze vanuit veel Europese landen, waaronder ook Nederland, zonder een visum de VS in. Dat is gevaarlijk, vindt Chertoff. Richard Reid, die een vliegtuig probeerde op te blazen met een bom in zijn schoen, was een Brit zonder visum. „Ik denk niet dat we er helemaal op willen vertrouwen dat een buitenlandse regering het wel in de gaten heeft als een van zijn burgers verdacht is.”

Gisteren en vandaag nam Chertoff in Berlijn deel aan een Amerikaans-Europees veiligheidsoverleg. Dat gaat onder meer over de Amerikaanse eis dat van elke vliegtuigpassagier een aantal gegevens hem of haar vooruit reist, van creditcard-nummer en e-mail-adres tot en met stoelnummer en maaltijdvoorkeur.

Een eerdere afspraak hierover tussen de EU en de VS was onwettig volgens het Europese Hof. Een nieuwe, tijdelijke regeling loopt in juli af. Eurocommissaris Franco Frattini vreest dat de VS, als ze hun zin niet krijgen, zullen onderhandelen met afzonderlijke landen en maatschappijen.

Trouw Door Seada Nourhussen

’Potentiële donoren worden om de tuin geleid’

Haar partner was nog niet dood verklaard of de arts vroeg Els Driessen al naar orgaandonatie. Zij registreerde zich hierop als non-donor.

Els Driessen (47) uit Arcen kreeg in 1990 de schok van haar leven toen Ben van der Pijl, haar toenmalige partner en vader van haar eerste twee kinderen, van achteren werd geschept door een auto terwijl hij aan het wandelen was. Hij was 31 jaar. Driessen was een half uur in het ziekenhuis toen de behandelend neuroloog vroeg hoe haar partner over orgaandonatie dacht.

„Ik was nog niet eens van de schrik bekomen. Laat staan dat ik had bedacht dat Ben zou kunnen overlijden. Mijn eerste reactie was: ’Is hij dood dan?’ De arts zei dat hij in coma lag, maar dat Ben het waarschijnlijk niet zou redden.”

Maar Van der Pijl ging niet dood. Na vier weken ontwaakte hij uit zijn coma. Wel hield hij er een ernstige en blijvende hersenbeschadiging aan over. Driessen heeft inmiddels een nieuwe partner en Van der Pijl verblijft in een instelling.

Driessen is één van de Nederlanders waar een nieuwe campagne van het Nationaal Instituut voor Gezondheidsbevordering en Ziektepreventie (NIGZ) zich op richt. Het blijkt dat mensen tussen de 45 en 49 jaar het meest bereidwillig zijn om zich te registreren als orgaandonor. Ware het niet dat Driessen besloten heeft zich als non-donor te laten registreren omdat zij het moment waarop zij over orgaandonatie werd aangesproken onethisch vond.

„De hersendood van mijn partner was nog niet eens vastgesteld of ik moest al overwegen of ik zijn organen wilde afstaan. Ik wil niet dat mijn familieleden zoiets moeten beslissen terwijl ik nog leef. Ik zei altijd dat ze alle organen van me mochten hebben, maar dan wel als ik écht dood ben. Maar daar kan niet op gewacht worden.”

Om organen te kunnen doneren moet iemand hersendood zijn. Dat houdt in dat alle hersenfuncties gestopt zijn. Met behulp van beademingsapparatuur en medicijnen worden bij een hersendode die als donor geregistreerd staat het hart en de ademhaling op gang gehouden. Anders zijn de organen niet meer bruikbaar voor transplantatie.

Driessen, jurist bij een organisatie voor verstandelijk en lichamelijk beperkten, wijdde haar scriptie voor haar studie gezondheidsrecht aan de vraag of de overheid burgers voldoende inlicht over het verschil tussen hersendood en écht dood. „Ik vind dat mensen om de tuin geleid worden. Hersendood is een kunstmatig geconstrueerd doodsmoment. Normaal gesproken wordt de dood door een arts vastgesteld als er geen ademhaling en hartfunctie meer is. In het kader van orgaandonatie is de afwezigheid van de hersenfuncties als doodscriterium vastgelegd om uitname van organen mogelijk te maken. Een hersendode ziet er niet dood uit, terwijl hij dat volgens de wet op de Orgaandonatie wel is. Veel mensen weten dat niet als ze zich laten registreren als orgaandonor. Ze weten ook niet hoe moeilijk het is om voor de donoroperatie al afscheid van de hersendode te moeten nemen.”

Driessen vindt dat de overheid mensen beter moet informeren over het verschijnsel hersendood. „Ik besef dat het tot minder orgaandonaties kan leiden als mensen precies weten hoe de vork in de steel zit, maar toch vind ik dat iedereen recht heeft op volledige informatie hierover.”

Wat als Driessen of haar kinderen een orgaan nodig hebben? „Ik ben geneigd te zeggen dat je moet leven met de organen die je hebt. Zo dacht Ben er ook over. Hij wilde geen organen afstaan en wilde ze ook niet ontvangen. Wat mijn kinderen betreft, weet ik het niet. Ik ben niet tegen orgaandonatie, maar wel tegen de manier waarop het wordt uitgevoerd.”

Lezersreacties op dit artikel (14)
Beste Dick de Ruiter Ja, de journalistieke plicht weegt hier zwaar. Het gaat om mijn organen, mijn sterven. Ik wil daar adequaat over worden voorgelicht. Dat dat eventueel minder donaties oplevert is dan pech gehad. U schrijft alsof mijn organen en sterven een publiekelijk bezit zouden zijn. Een heel enge gedachte. Ik ben geen productiemiddel maar een mens, met een vrije keuze. Als U die vrije keuze respecteert, moet ook U minder welgevallige informatie heel groot voor op alle kranten staan.
Ernst, Leiden, (05-04-2007, 11:40:22 uur)

Graag wil ik iedereen erop wijzen dat orgaandonatie het enige leven na de dood is waarvan het bestaan bewezen is.
Vincent de Valk, Diemen, (05-04-2007, 11:38:16 uur)

Op dit moment sta ik geregistreerd als donor. Ik twijfelde al, omdat er in -hele- echt HELE kleine letters bijstaat dat de onderdelen die ze niet kunnen gebruiken worden gebruikt voor "de wetenschap" (lees: anatomische lessen op Talpa). Na het lezen van dit relaas ga ik mijn registratie wijzigen in non-donor.
Jan, Amsterdam, (05-04-2007, 11:19:07 uur)

Ik stel mijn organen niet meer beschikbaar om de volgende reden: De afgelopen tijd is de gezondheidszorg vreselijk aangepakt. Marktwerking in de zorg is ingevoerd op zo'n manier dat ik bang ben dat rijke mensen eerder een gedoneerd orgaan krijgen dan arme mensen, De gruwelijke realiteit van Balkenende.
Sasha Berkman, Amsterdam, (05-04-2007, 11:13:42 uur)

Antwoord voor Chris Brouwer, die meldde dat er verschil zat tussen zijn moment van afscheid nemen van zijn hersendode zoon en het gemelde tijdstip van overlijden. Heel pijnlijk als dat zo gezien wordt. Als je begrijpt dat het tijdstip van overlijden het tijdstip is dat de operatie om de organen uit te nemen afgelopen is is het misschien gemakkelijker om dat te aanvaarden. Ze waren dus om half 11 's avonds klaar. Daarna zijn de organen overgebracht naar de plek waar ze zouden worden gebruikt Waarschijnlijk zijn teams van chirurgen etc de hele nacht bezig geweest meerdere mensen zeer gelukkig te maken met de gift van uw zoon.
Marian, Rotterdam, (05-04-2007, 11:11:49 uur)

Orgaandonatie... Ik ben voor. Ik heb mijn organen ook ter beschikking gesteld. Ik was 18 toen ik dat deed en inmiddels 12 jaar verder sta ik nog steeds achter mijn keuze. Ik ben er van overtuigd dat in de meeste ziekenhuizen wel zorgvuldig met de vraag of iemand donor is wordt omgegaan. Natuurlijk zijn er uitzonderingen daargelaten. Zoals ik in een eerdere reactie las, kun je vragen om overtuigend bewijs dat je dierbare echt hersendood is. Dan weet je ook -hoe moeilijk het ook is- dat je dierbare absoluut geen kans meer heeft op een waardig bestaan. Hij/zij blijft in zo'n geval afhankelijk van machines. Ik heb voor mezelf besloten dat ik dat absoluut NIET wil. Mijn ouders en zus heb ik indertijd ingelicht over mijn keuze en ook mijn man is volledig op de hoogte. Als ik er dan toch niet meer kan zijn, dan hoop ik iemand anders nog wel een goed bestaan te kunnen geven. Ik hoop dat de publicatie niet leid tot minder donoren omdat een klein percentage een slechte ervaring heeft gehad
Suzanne, Eindhoven, (05-04-2007, 10:47:31 uur)

Het valt me altijd weer moeilijk te begrijpen waarom mensen zo vijandig reageren op het doneren van organen. Je helpt er een heleboel mensen mee. Het lijkt hier er wel op dat er hier en daar een christelijk moraaltje door schijnt. Staat er niet ergens in een boek help je naaste medemens?
Alex, London, (05-04-2007, 10:35:08 uur)

Mijn zoon is nu al bijna 12 jaar dood. Hij liep hersenletsel op bij een ongeluk met zijn brommer en lag in coma. Enkele uren na een volgens de chirurg geslaagde operatie, werd mij gevraagd te overwegen om zijn organen ter beschikking te stellen. Een halve dag later werd hij hersendood verklaard. Om 17.33 uur. We werden in de gelegenheid gesteld afscheid van hem te nemen. Na een kwartier kwam het hoofd van de IC mij vragen of het nog lang zou duren. Want ze wilden aan de slag... Op de overlijdensakte werd door de lijkschouwer het moment van overlijden vastgesteld op 22.30 uur. Foutje, sorry!
Chris Brouwer, Amsterdam, (05-04-2007, 10:04:29 uur)

Ik kan me niet voorstellen hoe het voelt om van een "hersendode" afscheid te moeten nemen. Dat vooropgesteld. Het moet verschrikkelijk zijn om te horen dat een geliefde ten dode opgeschreven is en geen kans meer heeft op een volwaardig bestaan. Door middel van dit artikel probeert de auteur een andere kant van het verhaal (van orgaandonatie) te belichten. Voorzichtigheid is geboden met het schetsen van een te eenzijdig beeld, niet alleen positief, maar ook negatief! Orgaandonaties redden nog steeds levens. Levens van mensen die nog wel een kans hebben op een volwaardig bestaan. Verzand niet in een discussie over ethiek en politiek waar het gaat om levens van echte mensen en hun dierbaren. Het blijft een persoonlijke kwestie. Tja, ik ben jong, vrolijk en ongelovig, én een orgaandonor!
De Geus, Dordrecht, (05-04-2007, 09:37:10 uur)

Wat een afschuwelijk tendentieus verhaal, en dat van iemand die gestudeerd heeft. De behandelend neuroloog vroeg of haar man zich ooit had uitgelaten over het donorschap, hij of zij vroeg niet of hij al mocht gaan ' oogsten '. Wat een onzin. En ook op je 31e hoor je te weten hoe je over donatie denkt, ik zelf licht mijn kinderen er vanaf hun 10e over in. Dus dat iedereen erover nadenkt is goed, maar dit verhaal in een blad als Trouw is gebaseerd op doodsangst en draagt niet bij aan een goed inzicht. Als mw Driessen toen gewoon rustig had gemeld dat zij wist dat haar man geen donor wilde zijn was dat voldoende geweest. Daarvoor had ze niet later nog rechten hoeven studeren. Publiceer volgende keer een artikel waardoor mensen over het donorschap gaan nadenken. Alleen levend donorschap kan niet, dan kom je nooit aan hart of longen of lever. Bij mij mag alles uitgenomen worden, als ik hersendood ben (wil haast schrijven: 'hersendood word' maar ja! Dat is wel erg kolen op het vuur.).
Marian, Rotteram, (05-04-2007, 09:35:14 uur)

Om het griezelige gedoe te voorkomen dat je eigenlijk nog niet echt dood bent maar al wel geschikt om 'onderdelen' voor een ander te leveren, pleit ik voor orgaandonatie, waar mogelijk is, bij het leven. Stel dat mijn zus een nier nodig heeft, dan ben ik , indien mogelijk, bereid haar er één van mij te geven. Het misbruik van organen bij een zgn. hersendode, vind ik te riskant om mezelf aan te melden als donor. Een aardig boek hierover is Randy Alcorn's 'Deadline'. Overdreven??? 't Is misschien in werkelijkheid gekker dan we denken!
Emma, Dirksland, (05-04-2007, 09:16:53 uur)

Ik kan me het goed indenken dat wat er is gebeurd niet koosjer is. Maar hebben de schrijvers van dit stukje enig idee hoeveel mensenlevens dit afschrikwekkende voorbeeld gaat kosten doordat het aantal potentiële donoren er door beïnvloed gaat worden? Is uw journalistieke plicht het allerbelangrijkste?
Dick de Ruiter, Den Ham, (05-04-2007, 09:07:57 uur)

Het is al weer 22 jaren geleden dat onze zoon (29), na een motorongeval in Assen ,in het Academisch Ziekenhuis in Groningen ,met hersenletsel moest worden opgenomen. Artsen vertelden ons dat zijn toestand hopeloos was .Enkele uren later werden we omringd door een aantal "witjassen" (sorry , maar zo noem ik ze in gedachten nog steeds),hooggeleerde heren die op ons in gingen praten.De bedoeling was duidelijk : onze zoon lag in coma en zou het niet redden .Of we bereid waren ,wij, zijn ouders en zijn echtgenote ,zijn hart (daarover werd alleen maar gesproken)voor transplantatie , af te staan. Toen volgde het zo langzamerhand bekende verhaal dat hij hersendood was.Ik heb geëist dat ons dat overtuigend zou worden aangetoond.Er is toen (schoorvoetend)een EEG gemaakt waar inderdaad nagenoeg geen activiteit werd aangetoond.Wij hebben toen ingestemd.Maar tot op de dag van vandaag heb ik persoonlijk het idee dat ik hem ter dood heb veroordeeld.Daar valt moeilijk mee te leven.
, Amersfoort, (05-04-2007, 06:19:23 uur)

De potentiele donor is een soort orgaan-akkertje dat zo snel mogelijk geoogst moet worden. Of wellicht een zak met reserve onderdelen. De een z'n dood is de ander z'n lever. Als je jong en optimistisch bent, ben je onsterfelijk. Dan heb je makkelijk praten. Mijn motto is: blijf van m'n lijf.
Ted Schrey, Montreal, (05-04-2007, 05:29:40 uur)

Nederlands Dagblad

DEN HAAG - De CDA-fractie in de Tweede Kamer keert zich tegen het kabinetsbesluit om asielzoekers uit Centraal- en Zuid-Irak niet terug te sturen. Het kabinet nam vrijdag het besluit deze groep bescherming te bieden volgens het zogeheten categoriaal beleid.

Het kabinet nam vrijdag het besluit deze groep bescherming te bieden volgens het zogeheten categoriaal beleid. In debat met staatssecretaris Albayrak (Asielzaken en Vreemdelingenbeleid) nam CDA-woordvoerder Wim van de Camp dit besluit scherp onder vuur. ,,De noodzaak voor die regeling is ons niet duidelijk'', zei de CDA'er. Volgens hem is er een binnenlands vluchtalternatief, te weten het relatief rustige Noord-Irak.

Ook moet er volgens het CDA gekeken worden naar opvang in de regio. Het CDA overweegt een motie om dit kabinetsbesluit op het beleid af stemmen. Ook VVD-woordvoerder Henk Kamp verzette zich tegen het Irak-besluit. Hij noemde dat ,,volkomen onverantwoord''.

De staatssecretaris toonde zich verbaasd over de opstelling van het CDA ,,Ik vind dat nogal wat'', zei ze in de richting van Van de Camp. Volgens haar is er geen sprake van een binnenlands vluchtalternatief. ,,Als Irak niet in aanmerking komt voor het besluit van categoriaal beleid welk land dan wel?'' Op vragen van ChristenUnie-Kamerlid Ed Anker gaf Albayrak aan dat volgens het nieuwe ambtsbericht over Irak er rekening wordt gehouden met de ,,bijzondere kwetsbaarheid van specifieke groepen, zoals christenen''.

De ChristenUnie-woordvoerder wilde duidelijkheid hebben wanneer de staatssecretaris komt met de uitwerking van de generaal-pardonregeling voor asielzoekers onder de oude Vreemdelingenwet (voor 1 april 2001). Veel mensen hebben hoge verwachtingen, maar verkeren in onzekerheid.

Ook PvdA, SP en D66 drongen aan op snelheid. De bewindsvrouw ontkende dat er sprake zou zijn van een impasse tussen haar en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. De gesprekken tussen het ministerie en de VNG gaan over de uitvoering van het generaal pardon, bijvoorbeeld over de huisvesting van de asielzoekers die voor de pardonregeling in aanmerking komen. ,,Ik lig op koers met mijn schema'', verzekerde Albayrak de Kamer. Ze beloofde dat vóór het verstrijken van de honderd dagen termijn, waarin het kabinet nu zit, er een regeling ligt die vervolgens met de Kamer kan worden besproken.

VVD'er Kamp voorspelde dat het aantal personen dat onder de regeling komt te vallen boven de 30.000 uit zal gaan. Ook zal de regeling volgens hem meer dan 600 miljoen euro gaan kosten, terwijl daar in het regeerakkoord geen financiële dekking voor is aangegeven.

Nederlands Dagblad

DEN HAAG - Golven op de Noordzee kunnen veel hoger en gevaarlijker worden dan Rijkswaterstaat tot nu toe heeft beweerd. Bij afgaand tij en een zware noordwesterstorm kunnen er bijna twintig meter hoge golven ontstaan.

Zeedeskundigen van de Koninklijke Nederlandse Reddingmaatschappij (KNRM) zeggen 'harde bewijzen' te hebben voor het bestaan van zulke 'monstergolven'. Superhoge golven zouden op 1 november vorig jaar tijdens een zware storm boven Schiermonnikoog enkele schepen omver hebben geslagen.

Een meetboei van het Rijksinstituut voor Kust en Zee (RIKZ), onderdeel van Rijkswaterstaat, registreerde ook golven van 17 en 19,8 meter hoogte. Maar omdat Rijkswaterstaat niet in het bestaan van zulke golven gelooft, werd de meetuitslag onderzocht. Conclusie: de enorme uitslag berustte op een meetfout. De golven waren niet boven de twaalf meter uitgekomen.

Recent onderzoek van de KNRM naar aanleiding van een gekapseisde reddingsboot in de bewuste stormnacht laat echter zien dat de golven veel hoger waren dan twaalf meter.

De Reddingmaatschappij bezit foto's die golfschade aan verschillende boorplatforms tonen op een hoogte van bijna twintig meter.

Onacceptabel
De KNRM vindt het onacceptabel dat Rijkswaterstaat blijkbaar niet beseft dat de situatie op zee veel gevaarlijker kan zijn dan tot nu toe is aangenomen. ,,Voor de veiligheid van onze vrijwilligers is het belangrijk dat zij weten wat ze op zee kunnen verwachten'', licht een woordvoerder toe. ,,Als er golven van twintig meter bestaan, moet je niet zeggen dat ze maar twaalf meter zijn.'' De KNRM maakt zich ook zorgen over de veiligheid op boorplatforms. ,,Mogelijk moeten de platforms op grotere hoogte worden gezet dan nu het geval is.''

Gesprekken
De Reddingmaatschappij voerde voor het onderzoek ook gesprekken met vrijwilligers en zeelui. Een groot deel gaf aan met eigen ogen op zee monstergolven te hebben gezien.

AD.nl Door RICHARD CLEVERS

Het personeel van de grote stroombedrijven in ons land is furieus. Verbluft en verdrietig tegelijk. Minister Van der Hoeven (Economische Zaken) wil de energie-ondernemingen in tweeën hakken. Als je het personeel mag geloven is dat het begin van het einde.

De Nederlandse energiebedrijven vallen nu in buitenlandse handen, zegt het personeel. En ook de consument is slechter af. De tweedeling, volgens de minister onontkoombaar, komt als een verrassing.

Bij de omstreden splitsing komt het er op neer, dat energiebedrijven in twee delen worden gehakt: één gedeelte beheert het netwerk en het andere gedeelte levert energie. Het netwerk moet per se in overheidshanden blijven. Zo voorkomt de overheid in ieder geval dat de netten, na een buitenlandse fusie, in verkeerde handen vallen.

Het idee van splitsen leidde jarenlang tot ruzies tussen politici enerzijds en de energiebedrijven en hun personeel anderzijds. De bedrijven denken namelijk dat energieleveranciers zónder netten veel te klein zijn en worden opgevreten door buitenlandse energiebedrijven. Maar het lijkt er nu toch van te komen.

Nadat de Tweede Kamer eerder akkoord was, oordeelde ook de Eerste Kamer dat splitsing zou plaatsvinden zodra energiebedrijven buitenlandse avonturen zouden aangaan. Precies dát is nu het geval, zegt een woordvoerder van de minister. ,,Het Nederlandse Delta neemt een Belgische afvalverwerker over. En Nuon en Essent hebben bij de aankondiging van hun fusie duidelijk aangegeven dat zij zoeken naar samenwerking in Europa. De minister wil die stappen niet afwachten.’’

De stroombedrijven willen eerst met de minister praten voor ze officieel reageren. Het personeel, verenigd in het LME, is minder voorzichtig. ,,De politiek toont zich onbetrouwbaar,’’ foetert voorzitter Jan de Jong. Volgens hem wordt de sector ‘verkwanseld’ en ‘de werkgelegenheid op het spel gezet’. ,,Dit is een amateuristische show.’’ Een show die in het nadeel is van de consument, aldusDe Jong. Zonder netten zijn de bedrijven volgens hem zo klein dat er ook geen ‘inkoopmacht’ meer is. Die is nodig om betrouwbare en betaalbare energielevering te garanderen.

Essent en Nuon wilden die inkoopmacht juist vergroten door te fuseren. Maar of die fusie doorgaat als de splitsing wordt doorgezet is twijfelachtig. Nuon zegt dat de twee ‘los van elkaar’ staan, maar bij Essent is men minder stellig. Zonder netten heeft ook de combinatie EssentNuon geen schijn van kans op de Europese markt. De fusie is onzeker omdat aandeelhouders van Nuon, met name de provincie Noord-Holland, kritisch is over de plannen.

Hebben Nuon en Essent hun hand overspeeld door zo snel te roepen dat ze Europese samenwerking zoeken? ,,Dat oordeel laat ik graag aan de journalisten,’’ zegt een woordvoerder van minister Van der Hoeven. Voordat zij haar besluit bekrachtigt zullen de energiebedrijven alles op alles zetten om splitsing te voorkomen en tegelijkertijd Essent en Nuon te laten fuseren. Medezeggenschapsplatform LME zegt álles te doen om splitsing te voorkomen. ,,Maar staken? Nee, we zullen nooit iets doen waar de consument hinder van ondervindt.’’

NU.NL

HILVERSUM - Het kabinet overweegt een registratiesysteem voor geweldplegers tegen ambtenaren. Op die manier kunnen sociale diensten en andere overheidsinstellingen agressievelingen preventief weren.

Minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst zei dit dinsdag in de actualiteitenrubriek Netwerk na een reportage uit Utrecht.

Ambtenaren van de sociale dienst daar vertelden over hun ervaringen met klanten die bedreigingen aan hun adres of aan hun gezin niet schuwen. Vorig jaar zijn vijftig cliënten daarvoor gestraft door ze de toegang tot de dienst te ontzeggen.

Uitkering
Naast het registratiesysteem wil Ter Horst het mogelijk maken om de agressieplegers direct op te pakken en voor langere duur vast te houden. "Zodat hij vanaf het moment dat hij in hechtenis wordt genomen tot aan het uitzitten van de straf van de straat blijft."

De PvdA-bewindsvrouw zou het ook 'heel goed' vinden als klanten weten dat zij de kans lopen te worden gekort op hun uitkering of die helemaal niet meer krijgen als ze agressie plegen.

Verruwing
Het toenemende geweld tegen ambtenaren schrijft Ter Horst toe aan "de algehele verruwing in de samenleving". Al langer is dat volgens haar merkbaar in het openbaar vervoer en bij de politie.

"Maar dit is het moment om te zeggen: wij accepteren dit niet langer."

NU.NL

DEN HAAG - De energiebedrijven Nuon, Essent, Delta en Eneco lijken niet te ontkomen aan gedwongen afsplitsing van hun netwerken. Minister Maria van der Hoeven van Economische Zaken beloofde de Tweede Kamer dinsdag dat ze snel met een besluit hierover zal komen.

De Tweede Kamer had in feite vorig jaar al door het aannemen van de zogeheten splitsingswet besloten dat de energiebedrijven in tweeën gedeeld worden: een commercieel deel dat de energie levert en een publiek deel dat het netwerk beheert.

Fusie
De Eerste Kamer besloot vervolgens anders. De energiebedrijven zouden alleen gedwongen worden tot opsplitsing als ze het netwerkbedrijf in gevaar brengen. Dat gevaar zou kunnen ontstaan door buitenlandse activiteiten en door internationale allianties.

Delta kondigde vervolgens aan een groot Belgisch afvalverwerkingsbedrijf te willen overnemen. Nuon en Essent kondigden aan te willen fuseren om zo beter in staat te zijn uit te groeien tot een grote internationale onderneming.

Randen
Voor minister Van der Hoeven en voor de Tweede Kamer is daarmee de maat vol. Minister en Kamer zijn het erover eens dat de energiebedrijven de randen van de wet hebben opgezocht en de splitsing nu over zichzelf hebben afgeroepen.

Elsevier.nl Door Jan Kooistra

De gemeenteraad van Tilburg heeft de omstreden imam Ahmed Salam en zijn zoon Suhayb uitgenodigd voor een gesprek over 'zijn bijdrage aan de Tilburgse samenleving'.

'Wij krijgen signalen uit de Tilburgse moslimgemeenschap dat de imam zich isoleert en jongeren oproept niet deel te nemen aan de samenleving in Tilburg,' verklaart PvdA-fractievoorzitter Driek van Griensven de uitnodiging. Zo raadt de imam de jongeren die hij lesgeeft in de moskee aan vooral niet naar buurthuizen te gaan en niet lid te worden van een sportclub. 'Dat is contraproductief en daarom gaan we het gesprek aan,' zegt Van Griensven.

Salam
Imam Salam is bekend van het handenschudincident in 2004, toen hij de uitgestoken hand weigerde van toenmalig minister van integratie Rita Verdonk (VVD). Onlangs liet de Tilburgse burgemeester Ruud Vreeman (PvdA) hem weten dat hij niet in Nederland thuishoort en moet vertrekken omdat hij Nederlandse moslims oproept geen belasting te betalen.

'We hebben niet de illusie dat die man het licht ziet na een gesprek met de raad,' zegt de PvdA-fractievoorzitter die wel hoopt dat het gesprek ervoor zorgt dat de imam 'zo min mogelijk steun krijgt' in Tilburg.

Woensdagavond zat Salam nog met zijn zoon aan tafel bij Jeroen Pauw en Paul Witteman. Dit keer geen glazen wijn of bier op die tafel. Een voorwaarde van de imam om mee te werken aan het tv-programma was dat er geen alcohol werd geschonken. Het gesprek met de raad staat gepland voor 16 april, de imam moet nog reageren op de uitnodiging.

Geen Stijl Joost Eerdmans

Als je het hoofdbureau van de New York Police binnenloopt op 1 Police Plaza in Manhattan, zijn er drie woorden waar je als bezoeker over struikelt: COURTESY – PROFESSIONALISM – RESPECT (wees beleefd, gezaghebbend en respectvol, even vrij vertaald).

In New York wordt van agenten verlangd dat zij het toonbeeld van gezag zijn. Niet zonder reden trouwens: het keurkorps wordt regelmatig geplaagd door beschuldigingen van corruptie en racisme. Zo bestudeert een burgerjury momenteel de beschieting van Sean Bell die eind vorig jaar door 4 agenten met 50 kogels werd doorzeefd, een paar uur voor zijn bruiloft. Eén agent vuurde zelfs 31 kogels op hem af; hij dacht dat er op hem werd geschoten maar het bleek de echo van zijn eigen geweer te zijn. Triest.

Het was burgemeester Giuliani die goed doorhad dat een politiemacht die zero tolerant optreedt, zelf van onbesproken gedrag moet zijn. Hij bedacht het 'bejegeningsprofiel' waarmee alle New Yorkse agenten op strikte eisen en gedragsregels aanspreekbaar zijn. Hij ontwierp tests waarmee gecorrumpeerde officers in de val liepen en hij begreep dat autoriteit alles te maken heeft met uitstraling en een uniform uiterlijk. Gezag = uitstraling en grenzen stellen.

Vooral in het openbaar vervoer is goed te zien hoe ver het gezag is weggezakt ofwel: hoe asociaal kan ik me gedragen? In Chicago hangt een bord in de stadsbus: wie de bestuurder molesteert krijgt 10 jaar cel. Kom daar maar eens in Nederland om. Daar richten we eerst een praatgroep op als iemand “fuck you” tegen een agent roept.

Op de arrestatieteams en ME na, herken je Hollandse agentes en agenten meestal het snelst aan hun geblondeerde permanent, oorbellen, piercings of tattoos. Ik zie lange paardenstaarten bij zowel vrouwen als mannen en een minister Remkes die een nieuw uniform ontwierp dat nog het meest het midden hield tussen een winterparka en een slaapzak. De nieuwe politiejas was zo lomp dat een dikke agent die ging zitten automatisch bovenop zijn revolver en pepperspray terecht kwam.

Waarom weet ik niet, maar er is de overheid blijkbaar veel aan gelegen dat de politie een waarheidsgetrouwe afspiegeling van een gemiddeld Nederlands pretpark vormt. Onder het aloude motto 'die pet past ons allemaal' duwen we Sjonnie en Anita de korpsen binnen met de belofte van behoud van eigen identiteit en zoeken we rappend naar nieuwe collegaatjes. Wat een kul allemaal! De wijze waarop in New York eisen worden gesteld aan het uniforme uiterlijk van agenten lijkt me uitstekend geschikt voor Nederland. Een agent is ook hier een dienaar van het gezag: straal dit dan ook op alle fronten uit.

Elsevier.nl Door Paul Lieben

De eretitel van Nederlands salonsocialist van de eeuw is ongetwijfeld voor 'good old' Marcel van Dam. Eerder proletarisch zakkenvullend bij de VARA, tegenwoordig als spreker in te huren (prijs op aanvraag), had hij nu weer het hoogste woord bij NOVA Politiek.

Daar werd de vrijdagavond ingeruimd voor een avondje socialistisch navelstaren en kruiken zeiken. De tafel werd weer ouderwets rood gekleurd met gasten als Adri Duivesteijn, Marcel van Dam, Nijmeegs wethouder Paul Depla, Han Noten en niet te vergeten presentatrice Clairy Polak.

Grote tuin, klein hartje
Natuurlijk was Wouter Bos de gebeten hond, bij Adri Duivesteijn, maar in het bijzonder bij SP-miljonair Marcel - grote tuin, klein hartje - van Dam. Maar ook staatssecretaris Ahmed Aboutaleb moest het ontgelden bij deze éminence grise van links.

Schandálig vond Van Dam het dat Aboutaleb desnoods de wet wilde aanpassen om controles bij AOW'ers mogelijk te maken. De rechter had controles aan huis - op samenwonen - verboden, maar Aboutaleb vond dat deze toch in een behoefte voorzien en wil nu desnoods de wet aanpassen.

Zijn goed recht en dat van alle belastingbetalers. Niemand buiten de SP, Van Dam en de fraudeurs zelf, zit te wachten op fraudeurs, of het nu sjoemelende AOW'ers, bijstandsgerechtigden of wachtgelders betreft. Een principieel punt, ook al omdat het draagvlak voor uitkeringen afneemt wanneer niets aan misbruik wordt gedaan. Hier ging Van Dam gemakshalve totaal aan voorbij.

Land van Nooit
'Even een paar cijfertjes!' riep hij. Want volgens Van Dam zou slechts 0,003 procent frauderen met sociale voorzieningen. Dit getal bewijst slechts dat Van Dam niet van deze wereld is, de laatste tijd niet vaak buiten is geweest en sinds de jaren zeventig – toen Hans Wiegel al wees op misbruik van sociale voorzieningen – niets heeft bijgeleerd. Van Dam komt niet eens uit het Land van Ooit, hij komt uit het Land van Nooit; het land waar nooit misbruik was en dat dus nooit heeft bestaan.

Zoals ook Paul Depla, wethouder te Nijmegen, terecht probeerde aan te geven: hij kende vanuit zijn eigen stad toch écht andere cijfers. Had Van Dam van mevrouw Polak nogal dik de tijd gekregen om zijn interventie in de vorm van een monoloog uit te gieten, Depla kwam er nauwelijks tussen. Eindelijk werd de uitzending ook voor niet-PvdA'ers interessant, maar een korte discussie over misbruik van sociale voorzieningen zag Polak helemaal niet zitten.

'Even een paar cijfertjes', zou ik daarom willen toevoegen, ook al omdat Aboutaleb niet aan tafel zat. De door Van Dam bekritiseerde Aboutaleb was als wethouder in Amsterdam bepaald succesvol met huisbezoeken. In een artikel in het Parool (Strenge controle werkt, 11 mei 2006) staat dat de Amsterdamse controles alleen in 2005 al 45 miljoen euro opleverden.

In het artikel voert Aboutaleb aan dat bij meer dan zestienduizend mensen huisbezoeken zijn afgelegd. Bij twaalf procent bleek de uitkering niet terecht en werd deze beëindigd. Nog eens zestien procent ontving teveel geld. Een andere maatregel: Amsterdam begon alleen nog maar uitkeringen te verstrekken aan mensen die zich eerst lieten controleren. Effect: het bleek dat de helft van de mensen aan wie dit verteld werd op voorhand van de aanvraag afzag!

Blindlinkse
Dit blindlinkse van Van Dam, is nu precies het PvdA-gedrag dat Nederlanders spuugzat zijn en waardoor veel hardwerkende mensen zich van de sociaal-democratie hebben afgekeerd: het ontkennen van misbruik en problemen die iedereen om zich heen ziet. Met uitzondering misschien van wat salonsocialisten die niet 'tussen de mensen' wonen, zoals Van Dam. Wat dit betreft is Wouter Bos hoe dan ook een verademing, na hoofd probleemontkenner Ad Melkert.

De SP wacht intussen nog op de eerste donatie van Marcel van Dam. Hij zal er als nieuwe sympathisant toch geen bezwaar tegen hebben om een evenredig deel van zijn bezittingen af te staan aan de SP-partijkas? Precies zoals alle SP-Kamerleden, wethouders en andere vertegenwoordigers plegen te doen?

Ik zie het nieuwe SP-spotje al voor me: Marcel die driftig maar vergeefs op zoek is naar z'n chequeboek, vervolgens wil gaan telebankieren, maar de muis als afstandsbediening gebruikt (leuk alternatief voor het door de VARA verdonkeremaande fragment met Wim Kok), om uiteindelijk maar een vleugel van zijn huis te koop te zetten voor het goede doel. Verkocht!

BBC NEWS 'CLICK' By Ian Hardy, Click's North America technology correspondent

A lot of technologies have conspired to make it easier for us to capture and share images and video on the web and with our friends and family. One of the most unsung is compression but without that there would be no photos on the web, movies on DVD or digital TV.

Songs, photographs, movies and video clips are all compressed into small files using complex mathematical algorithms or codecs that strip away much of the original information, yet retain enough quality for us not to notice, ideally.

In the video world, constantly improving codecs, and the proliferation of software and hardware with built-in compression technologies, is one reason video is seemingly everywhere.

DivX is one of the most popular codecs and, like many others, is lossy. This means that during the encoding process you lose bits of information to reduce the size of the squashed file.

By contrast some codecs are lossless. For instance creating a Zip file means no data is lost even though the final file size will be smaller than the original.

DivX is already popular in Europe but is now gaining a foothold in the US thanks to its combination of small file sizes and high quality images.

"We get 25 frames in every second," explained Mark Lawson from DivX. "We look at each of those frames and the stuff that doesn't change, that isn't moving, we can do stuff with that to make it smaller because we don't need to replicate the data again.

"So you go through every frame and allow the stuff that's moving to go through, while the stuff that isn't moving you compress it down to make it smaller."

Encoding and decoding video is a complex process with many factors such as bit rate and frame rate to take into account, but increasingly companies are encouraging the consumer to take charge with new technologies that attempt to hide the complexities.

"The goal is to make video compression as invisible to the end-user as possible. But it's very important because it improves both the efficiency of transport as well as the quality of playback," said Eric Ameres from compression firm On2 Technologies.

"You want to have the best quality, the highest resolution and the best user experience while consuming the least resources from the service provider's perspective."

Hardware or software?
There are already many devices that make encoding video a real-time one-click operation that is computer free.

The iRecord media recorder is a slim white box that uses the H.264 codec to produce portable video from any source, including DVD players. Plextor's ConvertX encoding device does a similar thing using Mpeg 4,1 and 2.

Then there is the Video To-Go USB stick that claims to re-encode movie files at five times real-time via a built-in dedicated video processor chip.

"The Video To-Go is using hardware encoding," said Mike McCoy from ADS Technologies, the company that makes the device. "We see the biggest benefits in time savings, and that's really what we're doing here - saving time in bigger files.

"So if we had a 5GB file it might take an hour and a half or two hours with software encoding, but with hardware encoding it can be finished in 15 or 20 minutes."

But hardware does not have it all its own way, advanced video compression is being starting to appear in a slew of software titles. The newest version of Toast not only burns DVDs on Macs - its original function - but can now transform high-quality video into multiple formats for multiple uses. It is the default application for moving Tivo shows from the DVR to portable players or DVDs.

For Windows PC's Nero has done something similar, expanding its video compression capabilities and offering an Mpeg 4 compatible codec called Nero Digital that claims to reduce video files to 20% of their original size whilst maintaining a high quality result.

So why is any of this interesting? Well, if you save your home movies using a specific codec, how do you know that in a few years from now you will be able to see them or play them?

Craig Campbell from Nero said he was not too concerned about the codecs: "I'm pretty sure it's going to be the hardware that's the problem. They need to support both old and new codecs. That's a lot of work and expense and the manufacturers just don't want to pay that."

So how can you be sure to preserve your treasured memories?

There's no 100% guaranteed solution for longevity but probably the best advice is to keep copies in at least two formats such as Mpeg 2, that is commonly used with DVDs, and on a tape format, such as Mini DV.