≡ Saturday, April 28, 2007 ≡
≡ Pardon? Balkenende IV sanctioneert de leugen ≡
Elsevier.nl Door René van Rijckevorsel
Zou er één land ter wereld zijn waar een regering officieel de leugen sanctioneert? Jawel: Nederland.
Wat wil het geval? Het kabinet Balkenende IV had de uitwerking van het sowieso onzalige generaal pardon voor uitgeprocedeerde asiezoekers nog niet dichtgetimmerd. Dat deden CDA, PvdA en ChristenUnie donderdagavond.
Ze waren er snel uit: asielzoekers die met 'een smoesje' zijn binnengekomen krijgen ook een verblijfsvergunning. Zolang het bij één leugen is gebleven.
Eén leugen. Maar wat is één leugen? Hoe groot kan één leugen zijn? En hoe lang kan één leugen duren?
Identiteit
Duizenden uitgeprocedeerde gelukzoekers die onder de oude Vreemdelingenwet (voor 1 april 2001) binnenkwamen, hebben consequent gelogen over hun identiteit. Zonder papieren (die hadden ze vernietigd) meldden zij zich aan de grens.
Ghanezen beweerden uit Liberia of Sierra Leone te komen, daar was oorlog. Twintigers beweerden minderjarig te zijn, dan werden ze als 'ama' niet teruggestuurd. Gisse gelukzoekers uit het Midden-Oosten zeiden lid te zijn van de vervolgde oppositie in een enge dictatuur. 'Nee, geen paspoort, paspoort afgenomen.' En Nederland maar accepteren dat de arme 'vluchteling' onze grens überhaupt zonder paspoort had kunnen bereiken.
De rechter wees deze 'asielzoekers' keer op keer af, juist omdat ze niet hard konden maken dat ze echte vluchtelingen waren. Maar telkens gingen ze, aangemoedigd door hun gesubsidieerde asieladvocaat, weer in beroep.
Jarenlang hebben deze duizenden geteerd op één hele dikke, vette leugen. Nu blijkt die leugen de kortste weg naar het Nederlanderschap.
Woest
Terecht is VVD-Kamerlid Henk Kamp woest. 'Zij hebben bewust de boel bedonderd. De hele generaal-pardonregeling deugt van geen kant. Het minste dat we van dit kabinet mogen verwachten is dat ze degenen die valse informatie hebben verstrekt of een ander misdrijf hebben begaan, zonder pardon het land uitzetten.'
Inderdaad. De beslissing van het kabinet is een schoffering van de Nederlandse normen en waarden en een aanmoediging voor kwaadwillende Nederlanders om ook maar lekker te gaan liegen.
Want liegen mag!
Zou er één land ter wereld zijn waar een regering officieel de leugen sanctioneert? Jawel: Nederland.
Wat wil het geval? Het kabinet Balkenende IV had de uitwerking van het sowieso onzalige generaal pardon voor uitgeprocedeerde asiezoekers nog niet dichtgetimmerd. Dat deden CDA, PvdA en ChristenUnie donderdagavond.
Ze waren er snel uit: asielzoekers die met 'een smoesje' zijn binnengekomen krijgen ook een verblijfsvergunning. Zolang het bij één leugen is gebleven.
Eén leugen. Maar wat is één leugen? Hoe groot kan één leugen zijn? En hoe lang kan één leugen duren?
Identiteit
Duizenden uitgeprocedeerde gelukzoekers die onder de oude Vreemdelingenwet (voor 1 april 2001) binnenkwamen, hebben consequent gelogen over hun identiteit. Zonder papieren (die hadden ze vernietigd) meldden zij zich aan de grens.
Ghanezen beweerden uit Liberia of Sierra Leone te komen, daar was oorlog. Twintigers beweerden minderjarig te zijn, dan werden ze als 'ama' niet teruggestuurd. Gisse gelukzoekers uit het Midden-Oosten zeiden lid te zijn van de vervolgde oppositie in een enge dictatuur. 'Nee, geen paspoort, paspoort afgenomen.' En Nederland maar accepteren dat de arme 'vluchteling' onze grens überhaupt zonder paspoort had kunnen bereiken.
De rechter wees deze 'asielzoekers' keer op keer af, juist omdat ze niet hard konden maken dat ze echte vluchtelingen waren. Maar telkens gingen ze, aangemoedigd door hun gesubsidieerde asieladvocaat, weer in beroep.
Jarenlang hebben deze duizenden geteerd op één hele dikke, vette leugen. Nu blijkt die leugen de kortste weg naar het Nederlanderschap.
Woest
Terecht is VVD-Kamerlid Henk Kamp woest. 'Zij hebben bewust de boel bedonderd. De hele generaal-pardonregeling deugt van geen kant. Het minste dat we van dit kabinet mogen verwachten is dat ze degenen die valse informatie hebben verstrekt of een ander misdrijf hebben begaan, zonder pardon het land uitzetten.'
Inderdaad. De beslissing van het kabinet is een schoffering van de Nederlandse normen en waarden en een aanmoediging voor kwaadwillende Nederlanders om ook maar lekker te gaan liegen.
Want liegen mag!
≡ Saudis foil 'air attack plotters' ≡
BBC NEWS
Saudi Arabia says it has foiled a plot by militants to carry out suicide air attacks on oil installations and military bases.
Foreign nationals were among 172 terror suspects held in a series of raids, the interior ministry said on state TV.
Large amounts of weapons and $32.4m (£16.21m) in cash were also seized.
The Saudi authorities have been battling al-Qaeda since a wave of bombings and shootings rocked the kingdom in 2003.
The attacks in 2003 and since have claimed the lives of nearly 300 security personnel, militants and Saudi and foreign civilians.
BBC Middle East analyst Roger Hardy says the Saudis periodically claim to have crushed the insurgency but although they have shut down part of the network the persistence of the attacks suggests the problem is deep-rooted.
'Deviant group'
The Saudi authorities said the fresh plots it had foiled were at an advanced stage.
"Some [militants] have begun training on the use of weapons, and some were sent to other countries to study aviation in preparation to use them to carry out terrorist operations inside the kingdom," a ministry statement read out on state TV channel al-Ekhbaria said.
Some of the military targets were outside the kingdom, it added, without specifying where.
The station broadcast footage of various types of weapons, including plastic explosives, ammunition cartridges, handguns and rifles wrapped in plastic sheeting, which were said to have been buried in the desert.
Interior ministry spokesman Gen Mansur al-Turki said the suspects were "linked to foreign elements... not necessarily directly to al-Qaeda, but you know, there are many al-Qaeda and terrorism activities going on".
"The deviant group... takes advantage of trouble spots outside the kingdom in planning, recruitment and training," Gen Turki said, apparently referring to Iraq.
He added: "Some individuals were training to fly to carry out terrorist attacks... Some of the cells arrested planned to target oil installations and refineries."
Gen Turki said there were also plans to attack a prison and release the inmates.
Al-Qaeda leader Osama Bin Laden, a Saudi himself, has called for attacks against the oil-rich kingdom because of its close ties to the West.
Our correspondent, Roger Hardy, says many ordinary Saudis are appalled by the group's violent methods but some of the disaffected young or from part of the powerful Wahhabi religious establishment have offered support.
Most of the 19 al-Qaeda militants who carried out the suicide plane attacks in the US in September 2001 were Saudis.
Saudi Arabia says it has foiled a plot by militants to carry out suicide air attacks on oil installations and military bases.
Foreign nationals were among 172 terror suspects held in a series of raids, the interior ministry said on state TV.
Large amounts of weapons and $32.4m (£16.21m) in cash were also seized.
The Saudi authorities have been battling al-Qaeda since a wave of bombings and shootings rocked the kingdom in 2003.
The attacks in 2003 and since have claimed the lives of nearly 300 security personnel, militants and Saudi and foreign civilians.
BBC Middle East analyst Roger Hardy says the Saudis periodically claim to have crushed the insurgency but although they have shut down part of the network the persistence of the attacks suggests the problem is deep-rooted.
'Deviant group'
The Saudi authorities said the fresh plots it had foiled were at an advanced stage.
"Some [militants] have begun training on the use of weapons, and some were sent to other countries to study aviation in preparation to use them to carry out terrorist operations inside the kingdom," a ministry statement read out on state TV channel al-Ekhbaria said.
Some of the military targets were outside the kingdom, it added, without specifying where.
The station broadcast footage of various types of weapons, including plastic explosives, ammunition cartridges, handguns and rifles wrapped in plastic sheeting, which were said to have been buried in the desert.
Interior ministry spokesman Gen Mansur al-Turki said the suspects were "linked to foreign elements... not necessarily directly to al-Qaeda, but you know, there are many al-Qaeda and terrorism activities going on".
"The deviant group... takes advantage of trouble spots outside the kingdom in planning, recruitment and training," Gen Turki said, apparently referring to Iraq.
He added: "Some individuals were training to fly to carry out terrorist attacks... Some of the cells arrested planned to target oil installations and refineries."
Gen Turki said there were also plans to attack a prison and release the inmates.
Al-Qaeda leader Osama Bin Laden, a Saudi himself, has called for attacks against the oil-rich kingdom because of its close ties to the West.
Our correspondent, Roger Hardy, says many ordinary Saudis are appalled by the group's violent methods but some of the disaffected young or from part of the powerful Wahhabi religious establishment have offered support.
Most of the 19 al-Qaeda militants who carried out the suicide plane attacks in the US in September 2001 were Saudis.
≡ Army 'concerned' by Turkey vote ≡
BBC NEWS
Turkey's army has warned against questioning the country's secular system after a disputed first-round presidential vote in parliament.
In a statement, it said it will not shy away from displaying its position.
Foreign Minister Abdullah Gul - the ruling Islamist-rooted AK party (AK) candidate, marginally failed to gain enough support for his bid.
The secular opposition has said it will challenge the election in court because not enough deputies were present.
Mr Gul secured 357 votes - just 10 short of the 367 - or two thirds of all deputies - needed to win.
The army said it was following the election process "with concern".
"It should not be forgotten that the Turkish armed forces are a side in this debate and are a staunch defender of secularism," the statement said.
"The Turkish armed forces are against those debates... and will display their position and attitudes when it becomes necessary. No one should doubt that."
The opposition Republican People's Party (CHP) had boycotted the vote because it was not consulted on Mr Gul's selection as the AK party's (Justice and Development Party) candidate.
Turnout dispute
CHP says it will challenge the election in court because only 361 MPs were present at the vote, fewer than the 367 it says is required for a quorum.
The AK party, which holds more than 350 seats in parliament, had said only one-third of MPs were required for the vote to be acceptable.
"It is clear there were not the required 367 members present, so we are making our application to the court [to annul the election]," senior CHP deputy Haluk Koc said.
A second round of voting is due on Wednesday and the constitutional court has said it will try to rule on the appeal before the vote.
If the court backs CHP's appeal, Prime Minister Recep Tayyip Erdogan will be forced to call a general election.
But if it backs the government, Mr Gul is expected to win in the third round of voting on 9 May, when he needs just 276 votes.
Mr Gul's only opponent in the election - Ersonmez Yarbay, also an AK deputy - dropped out of the running on Friday.
"The opposition wants to bring two candidates face-to-face with each other by not joining the vote. So, I withdraw my candidacy," Mr Yarbay said.
Secular tradition
The modern Turkish state was established on strict secular principles and traditionally, the country's presidents have been secularists.
If Mr Gul is elected he will be the first incumbent to have Islamist roots, and the first president whose wife wears an Islamic headscarf.
Secularists fear that a president from the AK party could undermine Turkey's secular order.
Mr Gul was named the AK party candidate on Tuesday by Prime Minister Erdogan.
The decision came after thousands had taken to the streets to urge Mr Erdogan not to stand.
After his nomination, Mr Gul pledged to adhere to the republic's secular principles if he were elected.
Officially, the Turkish president's duties are largely ceremonial and the post is regarded as less powerful than that of the prime minister.
But the presidency, first held by the revered founding father of the modern Turkish Republic, Mustafa Kemal Ataturk in the 1920s, holds tremendous symbolic importance for Turks, the BBC's Pam O'Toole reports.
The president has limited constitutional powers, including the ability to veto legislation. That was done on a few occasions by current incumbent Ahmed Necdet Sezer, a staunch secularist, in response to AK-driven bills.
Turkey's army has warned against questioning the country's secular system after a disputed first-round presidential vote in parliament.
In a statement, it said it will not shy away from displaying its position.
Foreign Minister Abdullah Gul - the ruling Islamist-rooted AK party (AK) candidate, marginally failed to gain enough support for his bid.
The secular opposition has said it will challenge the election in court because not enough deputies were present.
Mr Gul secured 357 votes - just 10 short of the 367 - or two thirds of all deputies - needed to win.
The army said it was following the election process "with concern".
"It should not be forgotten that the Turkish armed forces are a side in this debate and are a staunch defender of secularism," the statement said.
"The Turkish armed forces are against those debates... and will display their position and attitudes when it becomes necessary. No one should doubt that."
The opposition Republican People's Party (CHP) had boycotted the vote because it was not consulted on Mr Gul's selection as the AK party's (Justice and Development Party) candidate.
Turnout dispute
CHP says it will challenge the election in court because only 361 MPs were present at the vote, fewer than the 367 it says is required for a quorum.
PRESIDENTIAL VOTE
President chosen by 550 MPs
Two-thirds majority (367) needed to win in first or second round
Simple majority (276) needed if the contest reaches later rounds
Opposition want vote invalid if under 367 MPs attend
Parliament speaker insists usual quorum of 184 will suffice
The AK party, which holds more than 350 seats in parliament, had said only one-third of MPs were required for the vote to be acceptable.
"It is clear there were not the required 367 members present, so we are making our application to the court [to annul the election]," senior CHP deputy Haluk Koc said.
A second round of voting is due on Wednesday and the constitutional court has said it will try to rule on the appeal before the vote.
If the court backs CHP's appeal, Prime Minister Recep Tayyip Erdogan will be forced to call a general election.
But if it backs the government, Mr Gul is expected to win in the third round of voting on 9 May, when he needs just 276 votes.
Mr Gul's only opponent in the election - Ersonmez Yarbay, also an AK deputy - dropped out of the running on Friday.
"The opposition wants to bring two candidates face-to-face with each other by not joining the vote. So, I withdraw my candidacy," Mr Yarbay said.
Secular tradition
The modern Turkish state was established on strict secular principles and traditionally, the country's presidents have been secularists.
If Mr Gul is elected he will be the first incumbent to have Islamist roots, and the first president whose wife wears an Islamic headscarf.
Secularists fear that a president from the AK party could undermine Turkey's secular order.
Mr Gul was named the AK party candidate on Tuesday by Prime Minister Erdogan.
The decision came after thousands had taken to the streets to urge Mr Erdogan not to stand.
After his nomination, Mr Gul pledged to adhere to the republic's secular principles if he were elected.
Officially, the Turkish president's duties are largely ceremonial and the post is regarded as less powerful than that of the prime minister.
But the presidency, first held by the revered founding father of the modern Turkish Republic, Mustafa Kemal Ataturk in the 1920s, holds tremendous symbolic importance for Turks, the BBC's Pam O'Toole reports.
The president has limited constitutional powers, including the ability to veto legislation. That was done on a few occasions by current incumbent Ahmed Necdet Sezer, a staunch secularist, in response to AK-driven bills.
≡ Wednesday, April 25, 2007 ≡
≡ EU-lidmaatschap lucratief voor Antillen ≡
De Telegraaf
STRAATSBURG - De Antillen-eilanden Bonaire, Saba en Sint-Eustatius kunnen mogelijk aanspraak maken op enige honderden miljoen euro's subsidies van de Europese Unie, als ze in 2009 lid worden van de EU. Dat schat CDA-europarlementariër Lambert van Nistelrooij.
De eilanden horen nu weliswaar bij het Koninkrijk der Nederlanden maar vallen niet onder de EU. Ze kunnen vanaf 2009 volwaardig lid zijn als ze kiezen voor de status van 'ultraperifeer gebied'. Van Nistelrooij stelde daarover dinsdag vragen aan de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de EU.
Zodra de eilanden officieel tot de EU behoren, kunnen ze gebruik maken van EU-fondsen voor achtergestelde regio's. Maar ze moeten dan ook wel alle EU-regels overnemen net zoals nieuwe lidstaten als Bulgarije en Roemenië dat onlangs deden.
Volgens Van Nistelrooij is het aan de eilanden zelf om te beslissen maar zou het een goede keuze zijn om te kiezen voor de EU. „De EU is een rijdende trein. Ze kunnen er op stappen of hem voorbij laten gaan, maar zij maken de keus.”
Eurocommissaris Danuta Hübner antwoordde Van Nistelrooij dinsdag dat zij al maanden met de Nederlandse regering overlegt over de wensen van de Antillen en de mogelijkheden om ze na 2009 meteen in te passen binnen de EU-begroting tot 2013.
Hübner gaf verder aan dat het maar om ongeveer 30.000 mensen gaat op de drie eilanden en dat dat geen onoverkomelijk groot bezwaar is voor de lopende begroting. Over extra geld moet wel onderhandeld worden met de huidige EU-landen die bij dat proces allemaal vetorecht hebben.
Frankrijk, Spanje en Portugal hebben verafgelegen gebieden die al langer integraal deel uitmaken van de EU en die fikse steun krijgen uit de pot van structuurfondsen in Brussel. Zo kregen de Azoren de afgelopen zeven jaar 854 miljoen euro, kregen de Canarische eilanden in die periode 2,7 miljard euro en was er voor het Franse Réunion in de Indische Oceaan 1,5 miljard euro vanuit Brussel beschikbaar.
STRAATSBURG - De Antillen-eilanden Bonaire, Saba en Sint-Eustatius kunnen mogelijk aanspraak maken op enige honderden miljoen euro's subsidies van de Europese Unie, als ze in 2009 lid worden van de EU. Dat schat CDA-europarlementariër Lambert van Nistelrooij.
De eilanden horen nu weliswaar bij het Koninkrijk der Nederlanden maar vallen niet onder de EU. Ze kunnen vanaf 2009 volwaardig lid zijn als ze kiezen voor de status van 'ultraperifeer gebied'. Van Nistelrooij stelde daarover dinsdag vragen aan de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de EU.
Zodra de eilanden officieel tot de EU behoren, kunnen ze gebruik maken van EU-fondsen voor achtergestelde regio's. Maar ze moeten dan ook wel alle EU-regels overnemen net zoals nieuwe lidstaten als Bulgarije en Roemenië dat onlangs deden.
Volgens Van Nistelrooij is het aan de eilanden zelf om te beslissen maar zou het een goede keuze zijn om te kiezen voor de EU. „De EU is een rijdende trein. Ze kunnen er op stappen of hem voorbij laten gaan, maar zij maken de keus.”
Eurocommissaris Danuta Hübner antwoordde Van Nistelrooij dinsdag dat zij al maanden met de Nederlandse regering overlegt over de wensen van de Antillen en de mogelijkheden om ze na 2009 meteen in te passen binnen de EU-begroting tot 2013.
Hübner gaf verder aan dat het maar om ongeveer 30.000 mensen gaat op de drie eilanden en dat dat geen onoverkomelijk groot bezwaar is voor de lopende begroting. Over extra geld moet wel onderhandeld worden met de huidige EU-landen die bij dat proces allemaal vetorecht hebben.
Frankrijk, Spanje en Portugal hebben verafgelegen gebieden die al langer integraal deel uitmaken van de EU en die fikse steun krijgen uit de pot van structuurfondsen in Brussel. Zo kregen de Azoren de afgelopen zeven jaar 854 miljoen euro, kregen de Canarische eilanden in die periode 2,7 miljard euro en was er voor het Franse Réunion in de Indische Oceaan 1,5 miljard euro vanuit Brussel beschikbaar.
≡ Wilders: Brief EU aan terreurgroep krankzinnig ≡
Elsevier.nl Door Claudia van Zanten
PVV-leider Geert Wilders vindt het 'volstrekt ongepast' dat de Europese Unie (EU) heeft besloten terreurorganisaties brieven te schrijven, waarin wordt uitgelegd waarom zij op de EU-terroristenlijst staan.
Wilders gaat hierover dan ook Kamervragen stellen aan minister Maxime Verhagen (CDA) van Buitenlandse Zaken. De PVV-leider wil onder meer weten waarom Verhagen geen bezwaar heeft gemaakt tegen dit 'krankzinnige plan'.
Gisteren werd bekend dat de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU-landen groen licht hebben gegeven voor het aanschrijven van personen of organisaties die op de terroristenlijst staan. Dit besluit werd door alle ministers zonder discussie aangenomen.
Teruggedraaid
De EU wil hiermee voorkomen dat beslissingen om bepaalde groepen op de terreurlijst te plaatsen, worden teruggedraaid door het Europees Hof van Luxemburg.
In december bepaalde het Hof dat de beslissing van de EU in 2002, om de Iraanse terreurgroep Moedjahedin-i-Chalq op de lijst te plaatsen, moest worden teruggedraaid, omdat de terroristen van te voren niet was verteld waarom zij op de lijst werden geplaatst.
De personen en organisaties die binnenkort een brief van de EU op de mat krijgen, hebben een maand de tijd om op de argumenten te reageren. Wilders wil van Verhagen weten wat de EU van plan is te doen met eventuele ontvangen bezwaren van terroristen.
Tora Bora
Ook vraagt Wilders zich af hoe het zit met het bezorgen van de brieven. 'Hebben de postbodes in Tora Bora hun werk inmiddels hervat?'
PVV-leider Geert Wilders vindt het 'volstrekt ongepast' dat de Europese Unie (EU) heeft besloten terreurorganisaties brieven te schrijven, waarin wordt uitgelegd waarom zij op de EU-terroristenlijst staan.
Wilders gaat hierover dan ook Kamervragen stellen aan minister Maxime Verhagen (CDA) van Buitenlandse Zaken. De PVV-leider wil onder meer weten waarom Verhagen geen bezwaar heeft gemaakt tegen dit 'krankzinnige plan'.
Gisteren werd bekend dat de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU-landen groen licht hebben gegeven voor het aanschrijven van personen of organisaties die op de terroristenlijst staan. Dit besluit werd door alle ministers zonder discussie aangenomen.
Teruggedraaid
De EU wil hiermee voorkomen dat beslissingen om bepaalde groepen op de terreurlijst te plaatsen, worden teruggedraaid door het Europees Hof van Luxemburg.
In december bepaalde het Hof dat de beslissing van de EU in 2002, om de Iraanse terreurgroep Moedjahedin-i-Chalq op de lijst te plaatsen, moest worden teruggedraaid, omdat de terroristen van te voren niet was verteld waarom zij op de lijst werden geplaatst.
De personen en organisaties die binnenkort een brief van de EU op de mat krijgen, hebben een maand de tijd om op de argumenten te reageren. Wilders wil van Verhagen weten wat de EU van plan is te doen met eventuele ontvangen bezwaren van terroristen.
Tora Bora
Ook vraagt Wilders zich af hoe het zit met het bezorgen van de brieven. 'Hebben de postbodes in Tora Bora hun werk inmiddels hervat?'
≡ Slecht nieuws: Nederland trekpleister asielzoekers ≡
Elsevier.nl Door Robert Stiphout
Het aantal asielaanvragen stijgt weer: kabinet moet voorkomen dat asielzoeker denkt makkelijk in Nederland binnen te komen.
Eerst het goede nieuws: het aantal asielverzoeken in de Europese Unie (EU) is in twintig jaar niet zo laag geweest meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek.
Dan nu het slechte: terwijl in de meeste Europese lidstaten het aantal asielverzoeken daalde, steeg het aantal nieuwe aanvragen in Nederland.
Conclusie? De effecten van de striktere eisen voor de toelating van asielzoekers - voortkomend uit de Vreemdelingenwet van april 2001 - zijn uitgewerkt.
Gelukzoekers
Sinds twee jaar vragen almaar meer vluchtelingen asiel aan: in 2006 waren het er 14.500. Het zou nog zijn te billijken als de toename bestond uit echte vluchtelingen, maar het merendeel van de asielaanvragen komt nog altijd van gelukzoekers en wordt afgewezen.
Kosten voor opvang en procedures zijn voor de staat.
Het feit dat Nederland nu weer populair is, baart zorgen. Zeker omdat de meeste andere landen in de EU de asielaanvragen zagen kelderen.
Nog niet zo lang geleden gold Nederland als een van de strengste landen binnen de EU, maar inmiddels hebben ook andere lidstaten hun eisen aangescherpt.
Zo is de stijging van het aantal asielverzoeken vorig jaar deels te verklaren uit aanvragen van Irakezen die Duitsland al had afgewezen. Kans op verblijf maakten ze niet, maar de rekening van opvang en procedures zijn voor Nederland.
Generaal pardon
Om niet net als in 2001 Europa’s trekpleister voor asielzoekers te worden - Nederland telde toen een recordaantal van ruim 30.000 asielaanvragen - moet het kabinet voorkomen dat het land te boek komt te staan als gemakkelijk toegankelijk.
Nu de toegangseisen in Europa weinig verschillen, hangt alles af van imago: asielzoekers gaan daarheen waar ze makkelijk denken binnen te komen.
Het afgekondigde generaal pardon voor uitgeprocedeerden heeft Nederland een minder streng imago bezorgd en zal een aanzuigende werking hebben.
Het aantal asielaanvragen stijgt weer: kabinet moet voorkomen dat asielzoeker denkt makkelijk in Nederland binnen te komen.
Eerst het goede nieuws: het aantal asielverzoeken in de Europese Unie (EU) is in twintig jaar niet zo laag geweest meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek.
Dan nu het slechte: terwijl in de meeste Europese lidstaten het aantal asielverzoeken daalde, steeg het aantal nieuwe aanvragen in Nederland.
Conclusie? De effecten van de striktere eisen voor de toelating van asielzoekers - voortkomend uit de Vreemdelingenwet van april 2001 - zijn uitgewerkt.
Gelukzoekers
Sinds twee jaar vragen almaar meer vluchtelingen asiel aan: in 2006 waren het er 14.500. Het zou nog zijn te billijken als de toename bestond uit echte vluchtelingen, maar het merendeel van de asielaanvragen komt nog altijd van gelukzoekers en wordt afgewezen.
Kosten voor opvang en procedures zijn voor de staat.
Het feit dat Nederland nu weer populair is, baart zorgen. Zeker omdat de meeste andere landen in de EU de asielaanvragen zagen kelderen.
Nog niet zo lang geleden gold Nederland als een van de strengste landen binnen de EU, maar inmiddels hebben ook andere lidstaten hun eisen aangescherpt.
Zo is de stijging van het aantal asielverzoeken vorig jaar deels te verklaren uit aanvragen van Irakezen die Duitsland al had afgewezen. Kans op verblijf maakten ze niet, maar de rekening van opvang en procedures zijn voor Nederland.
Generaal pardon
Om niet net als in 2001 Europa’s trekpleister voor asielzoekers te worden - Nederland telde toen een recordaantal van ruim 30.000 asielaanvragen - moet het kabinet voorkomen dat het land te boek komt te staan als gemakkelijk toegankelijk.
Nu de toegangseisen in Europa weinig verschillen, hangt alles af van imago: asielzoekers gaan daarheen waar ze makkelijk denken binnen te komen.
Het afgekondigde generaal pardon voor uitgeprocedeerden heeft Nederland een minder streng imago bezorgd en zal een aanzuigende werking hebben.
≡ 'Amerikaanse' imam bedreigt Hirsi Ali met dood ≡
Elsevier.nl Door Claudia van Zanten
In Amerika heeft een imam uit de staat Pennsylvania opgeroepen voormalig VVD-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali ter dood te veroordelen.
Dat meldden lokale media. Aanleiding voor de bedreiging was de komst van Hirsi Ali naar de Universiteit van Pittsburgh in Johnstown, Pennsylvania voor een lezing.
Volgens imam Fouad al-Bayly van het lokale islamitische centrum in Johnstown is Hirsi Ali 'geïdentificeerd als iemand die het geloof te schande maakt'.
'Als je toetreedt tot het geloof, dan moet je je aan de wetten van het geloof houden. Als je besluit het opzettelijk te schande te maken, dan is de straf de dood,' aldus de imam, die in 1976 vanuit Egypte naar Amerika kwam.
'Giftig'
De imam probeerde samen met andere leiders uit de lokale moslimgemeenschap de lezing van Hirsi Ali tegen te houden. Haar boodschap zou 'giftig en onverantwoord' zijn.
Hirsi Ali vertrok afgelopen zomer naar Amerika, waar ze zich aanvankelijk vrijer kon bewegen dan in Nederland. Vorige maand ontving ze ook in Amerika ernstige bedreigingen van moslimextremisten, waarna haar bewaking werd opgevoerd.
In Amerika heeft een imam uit de staat Pennsylvania opgeroepen voormalig VVD-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali ter dood te veroordelen.
Dat meldden lokale media. Aanleiding voor de bedreiging was de komst van Hirsi Ali naar de Universiteit van Pittsburgh in Johnstown, Pennsylvania voor een lezing.
Volgens imam Fouad al-Bayly van het lokale islamitische centrum in Johnstown is Hirsi Ali 'geïdentificeerd als iemand die het geloof te schande maakt'.
'Als je toetreedt tot het geloof, dan moet je je aan de wetten van het geloof houden. Als je besluit het opzettelijk te schande te maken, dan is de straf de dood,' aldus de imam, die in 1976 vanuit Egypte naar Amerika kwam.
'Giftig'
De imam probeerde samen met andere leiders uit de lokale moslimgemeenschap de lezing van Hirsi Ali tegen te houden. Haar boodschap zou 'giftig en onverantwoord' zijn.
Hirsi Ali vertrok afgelopen zomer naar Amerika, waar ze zich aanvankelijk vrijer kon bewegen dan in Nederland. Vorige maand ontving ze ook in Amerika ernstige bedreigingen van moslimextremisten, waarna haar bewaking werd opgevoerd.
≡ Tuesday, April 24, 2007 ≡
≡ Bankiers vrezen de wekker en de baas ≡
NRC Handelsblad Door onze redacteur Philip de Witt Wijnen
Topman Groenink van ABN Amro noemt het samengaan met Barclays nog steeds een fusie. Op de werkvloer zien ze dat anders. De bankiers in pak vrezen voor hun baantje.
Amsterdam, 24 April. - Zijn bijnamen: de gorilla, de zager en de houthakker. De 8.000 werknemers van ABN Amro’s Europese divisie lazen het goed, in het gisteren gepresenteerde ‘fusiebericht’ met Barclays. En slikten. Frits Seegers wordt hun nieuwe baas.
Seegers is de man die bij Barclays met straffe hand het bankbedrijf voor consumenten en bedrijven leidt. Sinds vorig jaar zit de Nederlander in de raad van bestuur. Hij wordt in de beoogde nieuwe combinatie met ABN Amro de baas van de divisie retail and commercial banking (bankieren voor consumenten en bedrijven), de afdeling waar hij bij Barclays, en eerder bij Citibank, naam heeft gemaakt.
Een manager van de Europese divisie van ABN Amro kent zijn methodes. „Seegers is iemand die graag de verschillende kantoren opzoekt. Hij begint doorgaans om zes uur. Wie er niet zit, de cijfers niet uit z’n hoofd kent of niet al wat klanten heeft gebeld, heeft wat uit te leggen.” Seegers houdt dagelijks per sms in de gaten hoeveel nieuwe omzet de verschillende vestigingen hebben geboekt. Valt die tegen, dan roept hij de verantwoordelijke manager op het matje.
Geen wonder dat de corporate bankers van ABN Amro huiveren bij de gedachte. Eén van hen probeert het eufemistisch: „Het wordt een interessante botsing van culturen. We zullen wat minder gezapig moeten werken.”
Los van de striktere afrekencultuur die de Britten mee zullen brengen, zijn de reacties onder het middel- en hogere management ambivalent. Een hooggeplaatste manager van ABN’s zakenbank in Londen ontwaarde op zijn kantoor aan Bishopsgate in mixed feelings. „Er is een groep gelukkig met het samengaan. Die ziet het als een stap naar voren. Maar een deel maakt zich zorgen over hun baan. Er is, met name in de obligatiehandel, veel overlap met Barclays. Daar zullen harde klappen vallen. Bob Diamond [de gevierde zakenbankier van Barclays, red.] riep gisteren dat er bij de gecombineerde divisie zakenbankieren zeker 4.500 mensen uitmoeten.
Deze bankier uit de Londense City zag de laatste weken veel medewerkers hun toekomst op een andere manier zekerstellen. „Veel mensen hebben hun baan al opgezegd. En ik zie veel meer headhunters aanbellen dan normaal.” Een Amsterdamse headhunter bevestigt dit. „Er is beslist grotere activiteit rond ABN Amro. Niet zozeer omdat wij nu meer bellen, als wel dat zij meer voor ons openstaan.”
Angst voor hun baan, angst voor harder werken. Er is nóg iets waar veel ABN-bankiers in pak in negatieve zin verbaasd over zijn: de voorwaarden van het als fusie gepresenteerde huwelijk tussen ABN Amro en Barclays. „Dit is natuurlijk niet de fusie op voet van gelijkwaardigheid die Groenink alsmaar heeft beloofd. Dit is een keiharde overname. Kijk maar naar de nieuwe raad van bestuur.”
Op de lijst van topmannen van de nieuwe combinatie staan inderdaad vooral azuurblauw gekleurde namen uit het Barclays-kamp. Zeker op uitvoerend niveau.
Ook de structuur van de nieuw te vormen bank is volgens critici uit eigen gelederen volledig op het Barclaysmodel gebaseerd. Er komen twee divisies, een voor zakenbankieren en vermogensbeheer, een voor particuliere en zakelijke klanten. Een manager van ABN’s Europese divisie: „Hadden we bij ABN Amro juist met veel pijn en moeite de zuilenstructuur afgeschaft om onze klanten in de breedte te kunnen bedienen, nu vallen we weer terug in productgedreven afdelingen. Ons internationale netwerk wordt doorbroken. Dat zullen veel internationale klanten niet leuk vinden.”
De meeste sceptische bankmedewerkers delen de mening van Johan Cruijff die er gisteren in De Telegraaf schande van schreef dat Groenink „met kapitaal” de bank gaat verlaten, terwijl hij er „een enorme puinhoop” van heeft gemaakt. Een manager kan even geen ander woord bedenken. „We zijn gewoon genaaid. Door Groenink en Scott-Barrett [de scheidend financieel bestuurder, red.]. Zij hebben niet hard genoeg gevochten om onze bank zelfstandig te houden, en vertrekken nu met een behoorlijke zak geld.”
Topman Groenink, die in de nieuwe combinatie commissaris wordt, kan voor zijn huidige optie- en aandelenpakket ruim 10 miljoen euro opstrijken, Hugh Scott-Barrett een kleine 8 miljoen.
Toch zijn er ook positieve geluiden te horen binnen de bank. Rutger van Nouhuys, baas van het fusie- en overnamebedrijf in Nederland: „Ik geloof dat de meesten bij ons de uitkomst wel een mooie stap vooruit vinden. Er is in Nederland nauwelijks overlap, dus ik verwacht geen banenverlies.” Zijn divisie van ruim honderd medewerkers zal vermoedelijk de tak van Barclays Capital in Amsterdam zien binnenkomen. Van Nouhuys verwacht daar geen noemenswaardige integratieproblemen bij. „Dat zijn maar vijf man. En de baas ervan, Paul Bijleveld, ken ik persoonlijk.”
Amsterdam, 24 april. - ABN Amro heeft gisteren kritiek gekregen op de verkoop van haar Amerikaanse dochter LaSalle aan Bank of America. Deze verkoop lijkt mede bedoeld om andere potentiële bieders op ABN Amro af te schrikken omdat zij juist geïnteresseerd zijn in de Amerikaanse activiteiten.
Het consortium van Royal Bank of Scotland, Fortis en Banco Santander wil van ABN Amro weten onder welke omstandigheden de verkoop van LaSalle kan worden tenietgedaan. Het consortium zou gisteren in Amsterdam komen uitleggen wat het wil. De drie zegden de afspraak af toen duidelijk werd dat er niet alleen een bod lag van Barclays op heel ABN Amro, maar dat tegelijkertijd ook LaSalle was verkocht.
Ook aandeelhouder TCI uitte kritiek. „De verkoop van LaSalle levert een onredelijke belemmering op voor het consortium”, stelde TCI. Het hedgefonds, dat nu een belang heeft van bijna 3 procent in ABN, was de aanstichter van de fusie. Het stuurde eind februari een brief waarin het vroeg om een verkoop of opsplitsing van de bank. TCI heeft nog niet gereageerd op het bod van Barclays, maar wil dat alle geïnteresseerde partijen de kans krijgen te bieden op ABN Amro, omdat alleen zo de aandeelhouders de beste prijs krijgen.
Topman Groenink van ABN Amro noemt het samengaan met Barclays nog steeds een fusie. Op de werkvloer zien ze dat anders. De bankiers in pak vrezen voor hun baantje.
Amsterdam, 24 April. - Zijn bijnamen: de gorilla, de zager en de houthakker. De 8.000 werknemers van ABN Amro’s Europese divisie lazen het goed, in het gisteren gepresenteerde ‘fusiebericht’ met Barclays. En slikten. Frits Seegers wordt hun nieuwe baas.
Seegers is de man die bij Barclays met straffe hand het bankbedrijf voor consumenten en bedrijven leidt. Sinds vorig jaar zit de Nederlander in de raad van bestuur. Hij wordt in de beoogde nieuwe combinatie met ABN Amro de baas van de divisie retail and commercial banking (bankieren voor consumenten en bedrijven), de afdeling waar hij bij Barclays, en eerder bij Citibank, naam heeft gemaakt.
Een manager van de Europese divisie van ABN Amro kent zijn methodes. „Seegers is iemand die graag de verschillende kantoren opzoekt. Hij begint doorgaans om zes uur. Wie er niet zit, de cijfers niet uit z’n hoofd kent of niet al wat klanten heeft gebeld, heeft wat uit te leggen.” Seegers houdt dagelijks per sms in de gaten hoeveel nieuwe omzet de verschillende vestigingen hebben geboekt. Valt die tegen, dan roept hij de verantwoordelijke manager op het matje.
Geen wonder dat de corporate bankers van ABN Amro huiveren bij de gedachte. Eén van hen probeert het eufemistisch: „Het wordt een interessante botsing van culturen. We zullen wat minder gezapig moeten werken.”
Los van de striktere afrekencultuur die de Britten mee zullen brengen, zijn de reacties onder het middel- en hogere management ambivalent. Een hooggeplaatste manager van ABN’s zakenbank in Londen ontwaarde op zijn kantoor aan Bishopsgate in mixed feelings. „Er is een groep gelukkig met het samengaan. Die ziet het als een stap naar voren. Maar een deel maakt zich zorgen over hun baan. Er is, met name in de obligatiehandel, veel overlap met Barclays. Daar zullen harde klappen vallen. Bob Diamond [de gevierde zakenbankier van Barclays, red.] riep gisteren dat er bij de gecombineerde divisie zakenbankieren zeker 4.500 mensen uitmoeten.
Deze bankier uit de Londense City zag de laatste weken veel medewerkers hun toekomst op een andere manier zekerstellen. „Veel mensen hebben hun baan al opgezegd. En ik zie veel meer headhunters aanbellen dan normaal.” Een Amsterdamse headhunter bevestigt dit. „Er is beslist grotere activiteit rond ABN Amro. Niet zozeer omdat wij nu meer bellen, als wel dat zij meer voor ons openstaan.”
Angst voor hun baan, angst voor harder werken. Er is nóg iets waar veel ABN-bankiers in pak in negatieve zin verbaasd over zijn: de voorwaarden van het als fusie gepresenteerde huwelijk tussen ABN Amro en Barclays. „Dit is natuurlijk niet de fusie op voet van gelijkwaardigheid die Groenink alsmaar heeft beloofd. Dit is een keiharde overname. Kijk maar naar de nieuwe raad van bestuur.”
Op de lijst van topmannen van de nieuwe combinatie staan inderdaad vooral azuurblauw gekleurde namen uit het Barclays-kamp. Zeker op uitvoerend niveau.
Ook de structuur van de nieuw te vormen bank is volgens critici uit eigen gelederen volledig op het Barclaysmodel gebaseerd. Er komen twee divisies, een voor zakenbankieren en vermogensbeheer, een voor particuliere en zakelijke klanten. Een manager van ABN’s Europese divisie: „Hadden we bij ABN Amro juist met veel pijn en moeite de zuilenstructuur afgeschaft om onze klanten in de breedte te kunnen bedienen, nu vallen we weer terug in productgedreven afdelingen. Ons internationale netwerk wordt doorbroken. Dat zullen veel internationale klanten niet leuk vinden.”
De meeste sceptische bankmedewerkers delen de mening van Johan Cruijff die er gisteren in De Telegraaf schande van schreef dat Groenink „met kapitaal” de bank gaat verlaten, terwijl hij er „een enorme puinhoop” van heeft gemaakt. Een manager kan even geen ander woord bedenken. „We zijn gewoon genaaid. Door Groenink en Scott-Barrett [de scheidend financieel bestuurder, red.]. Zij hebben niet hard genoeg gevochten om onze bank zelfstandig te houden, en vertrekken nu met een behoorlijke zak geld.”
Topman Groenink, die in de nieuwe combinatie commissaris wordt, kan voor zijn huidige optie- en aandelenpakket ruim 10 miljoen euro opstrijken, Hugh Scott-Barrett een kleine 8 miljoen.
Toch zijn er ook positieve geluiden te horen binnen de bank. Rutger van Nouhuys, baas van het fusie- en overnamebedrijf in Nederland: „Ik geloof dat de meesten bij ons de uitkomst wel een mooie stap vooruit vinden. Er is in Nederland nauwelijks overlap, dus ik verwacht geen banenverlies.” Zijn divisie van ruim honderd medewerkers zal vermoedelijk de tak van Barclays Capital in Amsterdam zien binnenkomen. Van Nouhuys verwacht daar geen noemenswaardige integratieproblemen bij. „Dat zijn maar vijf man. En de baas ervan, Paul Bijleveld, ken ik persoonlijk.”
Amsterdam, 24 april. - ABN Amro heeft gisteren kritiek gekregen op de verkoop van haar Amerikaanse dochter LaSalle aan Bank of America. Deze verkoop lijkt mede bedoeld om andere potentiële bieders op ABN Amro af te schrikken omdat zij juist geïnteresseerd zijn in de Amerikaanse activiteiten.
Het consortium van Royal Bank of Scotland, Fortis en Banco Santander wil van ABN Amro weten onder welke omstandigheden de verkoop van LaSalle kan worden tenietgedaan. Het consortium zou gisteren in Amsterdam komen uitleggen wat het wil. De drie zegden de afspraak af toen duidelijk werd dat er niet alleen een bod lag van Barclays op heel ABN Amro, maar dat tegelijkertijd ook LaSalle was verkocht.
Ook aandeelhouder TCI uitte kritiek. „De verkoop van LaSalle levert een onredelijke belemmering op voor het consortium”, stelde TCI. Het hedgefonds, dat nu een belang heeft van bijna 3 procent in ABN, was de aanstichter van de fusie. Het stuurde eind februari een brief waarin het vroeg om een verkoop of opsplitsing van de bank. TCI heeft nog niet gereageerd op het bod van Barclays, maar wil dat alle geïnteresseerde partijen de kans krijgen te bieden op ABN Amro, omdat alleen zo de aandeelhouders de beste prijs krijgen.
≡ Wat vindt Albayrak van moord Turkse christenen? ≡
Elsevier.nl Door Leon de Winter
'Turkije is een racistisch land, een land van intolerantie en van vijandschap jegens christenen. Er is een heksenjacht bezig tegen christenen en de verhoudingen zijn alleen maar middeleeuws te noemen.'
Nee, hier is niet Geert Wilders aan het woord maar de voorzitter van de vrije protestantse kerken in Turkije, Ihsan Ozbek, in Het Parool van afgelopen vrijdag.
Hij zei het naar aanleiding van de moord op drie christenen vorige week in de Turkse stad Malatya. Voordat zij stierven, zijn ze verschrikkelijk gemarteld.
Chirac
Gisteren stond in The New York Times een stuk over Frankrijk van de hand van Tony Judt, een door links op handen gedragen historicus die naadloos past in de politiek-correcte kerk van Manhattan. Het stuk was lovend over Chirac - daar zullen ze in Frankrijk van hebben opgekeken. En Judt heeft het en passant nog even over Turkije, dat volgens Chirac bij de EU hoort.
Judt schrijft: 'Conscious of Europe's links to the Muslim world - and the cost of rebuffing and humiliating Islam’s only secular democracy - Mr. Chirac has steadfastly supported Turkish admission to the European Union, an unpopular stance among his conservative constituents.'
Nog een keer: 'Islam's only secular democracy.'
Machtsblok
Het is niet waar. Turkije is geen seculiere democratie. Wat er seculier en democratisch is, wordt gedragen en beschermd door de militaire en economische elites. Zodra dat machtsblok doorbroken wordt, stort het seculiere en democratische karakter van Turkije in.
En dit is precies wat de islamistische partijen in Turkije nastreven: via zogenaamde hervormingen afgedwongen door de EU moet het leger ontpolitiseerd worden, en daarmee houdt het Turkije zoals we dat kennen op te bestaan. Een groot deel van de bevolking zal op de islamisten stemmen, en het einde is zoek.
Albayrak
Bij dit alles vraag ik me af hoe mevrouw Nebahat Albayrak, een zeer prominente Turkse staatsburger immers, over de situatie in Turkije denkt.
Het is alom bekend dat christenen in Turkije hun geloof slechts met moeite kunnen belijden. Het is zo goed als onmogelijk om een kerk te openen.
Albayrak zegt dat ze een trotse Turkse is. Het is tijd dat ze zich nu ook als een democraat laat gelden. Zij moet zich uitspreken. Dat krijg je als bewindspersoon met twee paspoorten. Opeens moet je je over twee landen uitspreken.
'Turkije is een racistisch land, een land van intolerantie en van vijandschap jegens christenen. Er is een heksenjacht bezig tegen christenen en de verhoudingen zijn alleen maar middeleeuws te noemen.'
Nee, hier is niet Geert Wilders aan het woord maar de voorzitter van de vrije protestantse kerken in Turkije, Ihsan Ozbek, in Het Parool van afgelopen vrijdag.
Hij zei het naar aanleiding van de moord op drie christenen vorige week in de Turkse stad Malatya. Voordat zij stierven, zijn ze verschrikkelijk gemarteld.
Chirac
Gisteren stond in The New York Times een stuk over Frankrijk van de hand van Tony Judt, een door links op handen gedragen historicus die naadloos past in de politiek-correcte kerk van Manhattan. Het stuk was lovend over Chirac - daar zullen ze in Frankrijk van hebben opgekeken. En Judt heeft het en passant nog even over Turkije, dat volgens Chirac bij de EU hoort.
Judt schrijft: 'Conscious of Europe's links to the Muslim world - and the cost of rebuffing and humiliating Islam’s only secular democracy - Mr. Chirac has steadfastly supported Turkish admission to the European Union, an unpopular stance among his conservative constituents.'
Nog een keer: 'Islam's only secular democracy.'
Machtsblok
Het is niet waar. Turkije is geen seculiere democratie. Wat er seculier en democratisch is, wordt gedragen en beschermd door de militaire en economische elites. Zodra dat machtsblok doorbroken wordt, stort het seculiere en democratische karakter van Turkije in.
En dit is precies wat de islamistische partijen in Turkije nastreven: via zogenaamde hervormingen afgedwongen door de EU moet het leger ontpolitiseerd worden, en daarmee houdt het Turkije zoals we dat kennen op te bestaan. Een groot deel van de bevolking zal op de islamisten stemmen, en het einde is zoek.
Albayrak
Bij dit alles vraag ik me af hoe mevrouw Nebahat Albayrak, een zeer prominente Turkse staatsburger immers, over de situatie in Turkije denkt.
Het is alom bekend dat christenen in Turkije hun geloof slechts met moeite kunnen belijden. Het is zo goed als onmogelijk om een kerk te openen.
Albayrak zegt dat ze een trotse Turkse is. Het is tijd dat ze zich nu ook als een democraat laat gelden. Zij moet zich uitspreken. Dat krijg je als bewindspersoon met twee paspoorten. Opeens moet je je over twee landen uitspreken.
≡ Asielverzoeken EU dalen, maar niet in Nederland ≡
Elsevier.nl Door Bas Benneker
In vrijwel alle Europese landen daalt het aantal asielverzoeken, maar niet in Nederland. In 2006 steeg het aantal asielaanvragen juist, tot 14.500.
Dat meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag. Van alle 25 EU-landen in 2006 komt Nederland op de vijfde plaats in absolute aantallen asielaanvragen. Als een van de weinige landen steeg het aantal asielverzoeken - weer - ten opzichte van vorig jaar.
Halvering
Vergeleken met 2005 daalde het aantal asielaanvragen Europawijd met 17 procent. Met nog geen 200.000 kwam het totaal op het laagste punt in twintig jaar. Maar niet in Nederland. Door de toestroom van vooral Iraakse en Somalische asielzoekers steeg het aantal aanvragen tot 14.500.
Groot-Brittannië blijkt er sinds 2003 in geslaagd het aantal asielaanvragen te halveren. Maar Frankrijk had in 2006 de sterkste daling, van 50.000 tot ruim 30.000 - nog altijd de meeste van alle EU-landen.
In heel Europa kwamen de meeste asielzoekers uit Irak, 19.000. Verder deden 14.000 Russen en 14.000 Serviërs een asielaanvraag. Bijna de helft van de Irakezen gingen naar Zweden.
In vrijwel alle Europese landen daalt het aantal asielverzoeken, maar niet in Nederland. In 2006 steeg het aantal asielaanvragen juist, tot 14.500.
Dat meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag. Van alle 25 EU-landen in 2006 komt Nederland op de vijfde plaats in absolute aantallen asielaanvragen. Als een van de weinige landen steeg het aantal asielverzoeken - weer - ten opzichte van vorig jaar.
Halvering
Vergeleken met 2005 daalde het aantal asielaanvragen Europawijd met 17 procent. Met nog geen 200.000 kwam het totaal op het laagste punt in twintig jaar. Maar niet in Nederland. Door de toestroom van vooral Iraakse en Somalische asielzoekers steeg het aantal aanvragen tot 14.500.
Groot-Brittannië blijkt er sinds 2003 in geslaagd het aantal asielaanvragen te halveren. Maar Frankrijk had in 2006 de sterkste daling, van 50.000 tot ruim 30.000 - nog altijd de meeste van alle EU-landen.
In heel Europa kwamen de meeste asielzoekers uit Irak, 19.000. Verder deden 14.000 Russen en 14.000 Serviërs een asielaanvraag. Bijna de helft van de Irakezen gingen naar Zweden.
≡ EU-begrotingen op orde dankzij groei economie ≡
Elsevier.nl Door Robbert de Witt
De EU-landen zijn er vorig jaar in geslaagd hun begrotingstekorten sterk te beperken. Het gemiddelde tekort daalde van 2,4 naar 1,7 procent van het Bruto Binnenlands Produkt (BBP).
Dat blijkt uit cijfers die het Europese statistische bureau Eurostat vandaag bekendmaakte.
Sterke groei
De afname is grotendeels te danken aan de sterke economische groei in de Eurozone. Vooral Duitsland, dat al jaren een hoog begrotingstekort kent, laat goede cijfers zien: bij de oosterburen daalde het tekort van 3,2 naar 1,7 procent.
De Italiaanse staatsschuld is het hoogst: 106 procent van de economie van het land, (1,5 biljoen euro) en deze schuld zal naar verwachting blijven groeien. De Italianen willen zich er daarom niet toe verplichten in 2010 een begrotingsoverschot te hebben, zoals de EU-ministers van Financiën vrijdag in Berlijn afspraken.
Zuinigheid
Nederland was vorig jaar één van de elf landen die een begrotingsoverschot wisten te bereiken. Maar dit jaar zal de regering meer uitgeven dan er binnenkomt.
Brussel waarschuwde Nederland daarom onlangs dat het geen geld moet 'verjubelen' en riep de regering op tot zuinigheid. Afgelopen weekend wees minister van Financiën Wouter Bos (PvdA) deze kritiek van de hand: volgens Bos kan Nederland in 2010 nog steeds een overschot van 1,0 procent halen.
Generaal pardon
Toch bleek vorige week dat het Nederlandse tekort dit jaar wel eens dubbel zo groot kan worden dan de 0,2 procent die is afgesproken in het regeerakkoord. De verschillende ministers komen veel geld te kort, naar eigen zeggen vanwege 'lijken uit de kast' van de vorige minister van Financiën, Gerrit Zalm (VVD).
Maar ook het door het nieuwe kabinet beloofde generaal pardon valt veel duurder uit. En de begroting van Binnenlandse Zaken kan in de problemen komen door de toezegging van minister Guusje ter Horst (PvdA) over de 10,5 procent loonsverhoging voor alle rijksambtenaren.
De EU-landen zijn er vorig jaar in geslaagd hun begrotingstekorten sterk te beperken. Het gemiddelde tekort daalde van 2,4 naar 1,7 procent van het Bruto Binnenlands Produkt (BBP).
Dat blijkt uit cijfers die het Europese statistische bureau Eurostat vandaag bekendmaakte.
Sterke groei
De afname is grotendeels te danken aan de sterke economische groei in de Eurozone. Vooral Duitsland, dat al jaren een hoog begrotingstekort kent, laat goede cijfers zien: bij de oosterburen daalde het tekort van 3,2 naar 1,7 procent.
De Italiaanse staatsschuld is het hoogst: 106 procent van de economie van het land, (1,5 biljoen euro) en deze schuld zal naar verwachting blijven groeien. De Italianen willen zich er daarom niet toe verplichten in 2010 een begrotingsoverschot te hebben, zoals de EU-ministers van Financiën vrijdag in Berlijn afspraken.
Zuinigheid
Nederland was vorig jaar één van de elf landen die een begrotingsoverschot wisten te bereiken. Maar dit jaar zal de regering meer uitgeven dan er binnenkomt.
Brussel waarschuwde Nederland daarom onlangs dat het geen geld moet 'verjubelen' en riep de regering op tot zuinigheid. Afgelopen weekend wees minister van Financiën Wouter Bos (PvdA) deze kritiek van de hand: volgens Bos kan Nederland in 2010 nog steeds een overschot van 1,0 procent halen.
Generaal pardon
Toch bleek vorige week dat het Nederlandse tekort dit jaar wel eens dubbel zo groot kan worden dan de 0,2 procent die is afgesproken in het regeerakkoord. De verschillende ministers komen veel geld te kort, naar eigen zeggen vanwege 'lijken uit de kast' van de vorige minister van Financiën, Gerrit Zalm (VVD).
Maar ook het door het nieuwe kabinet beloofde generaal pardon valt veel duurder uit. En de begroting van Binnenlandse Zaken kan in de problemen komen door de toezegging van minister Guusje ter Horst (PvdA) over de 10,5 procent loonsverhoging voor alle rijksambtenaren.
≡ Sunday, April 22, 2007 ≡
≡ Bos praat in Berlijn liever over hedgefondsen ≡
Elsevier.nl Door Paul de Hen
Opmerkelijk dat minister Wouter Bos van Financiën er geen woord aan wijdde deze zaterdag.
Zijn vroegere fractiegenoot in de PvdA-Tweede Kamerfractie Rick van der Ploeg, tegenwoordig hoogleraar economie aan het Europees Universitair Instituut in Florence, bleek bij andere aanwezigen bij de informele raad van ministers van Financiën in Berlijn nogal wat indruk te hebben gemaakt.
Van der Ploeg, een gerenommeerd econoom, hield op uitnodiging van de Duitse voorzitter Peer Steinbrück een inleiding over de gevolgen voor belastingsystemen van toenemende globalisering.
Onder meer besteedde hij aandacht aan andere grondslagen voor belastingheffing. Hij is vaker met belastingen bezig vanuit Florence. In maart publiceerde Van der Ploeg een paper over behoedzaam begrotingsbeleid. Maar dat was geïnspireerd door het werk van Gerrit Zalm, Bos’ voorganger. Van der Ploeg blijkt een warm medestander van de aanpak van de oud-VVD-minister te zijn. Bos heeft het behoedzame begrotingsbeleid zonet laten varen.
Hedgefondsen
Zalms opvolger had voor zijn korte persbriefing echter een ander centraal thema, politiek niet onbegrijpelijk: het debat dat hij, zijn collega-ministers en de ook aanwezige centrale bankiers voerden over hedgefondsen.
Voor het gemak schaarde hij daar ook de zogenoemde private-equityfondsen onder, hoewel die anders opereren. Zij halen bedrijven van de beurs om ze buiten zicht van andere beleggers te reorganiseren en meestal ook met meer geleend geld te herfinancieren.
Maar om zulke finesses ging het Bos niet.
De minister vond, zei hij, de discussie die in de ‘informele’ bijeenkomst gevoerd werd over de hedgefondsen ‘erg technisch’. ‘Ik heb een ander perspectief geïntroduceerd,' aldus Bos, die desgevraagd graag bevestigde dat hij daarmee op de lijn zit van de sociaaldemocratische fractie in het Europees Parlement. Die publiceerde een rapport over hedgefondsen, private equity en de discussie in Nederland. Het gaat hem om zaken als aandeelhoudersactivisme en de integriteit van de markt.
In feite was dat ook voor het Duitse voorzitterschap de aanleiding om enige tijd geleden in diverse internationale kaders een discussie over wat gemakshalve dan maar als ‘hedgefonds’ wordt samengevat op gang te brengen.
TCI
Echte hedgefondsen zijn slechts bij uitzondering activistische aandeelhouders. Het zijn immers bij uitstek korte termijnbeleggers. Het Britse hedgefund TCI dat ABN-AMRO achtervolgt, is een uitzonderlijk geval.
Centrale bankiers maken zich om andere redenen zorgen over het optreden van hedgefonds, namelijk omdat ze door hun manier van opereren en financieren met veel geleend geld de stabiliteit van financiële markten kunnen bedreigen. De risico’s zitten vooral bij de banken en andere financiële bemiddelaars die de fondsen van geleend geld voorzien.
G-8
Daar is nu onderzoek naar gaande. Duitsland is momenteel niet alleen EU-voorzitter maar ook voorzitter van de G-8, een vergaderforum van de belangrijkste traditionele industrielanden plus Rusland. Daar zette de Duitse regering het probleem ook op de agenda. Onder de ministers en bankiers blijkt in afwachting van de uitkomsten van diverse onderzoeken de consensus te groeien dat de hedgefondsen, en ook private equity financiers, moeten worden bewogen om zelf een verplichtende gedragscode af te spreken.
Hoe dat precies moet, greep krijgen op de fondsen, is een van de onderwerpen van studie, onder meer in het kader van een speciale werkgroep van de Economic and Financial Committee (EFC) een invloedrijke werkgroep van topambtenaren uit de EU-lidstaten.
Niet eens alle hedgefondsen hoeven mee te doen om meer greep op hun gedrag te krijgen. Steinbrück wees er op dat 10 of 15 procent van de fondsen 80 procent van het hedgefundvermogen beheert. Vanwege diverse lopende onderzoeken zal het onderwerp nog maanden op de agenda blijven.
Opmerkelijk dat minister Wouter Bos van Financiën er geen woord aan wijdde deze zaterdag.
Zijn vroegere fractiegenoot in de PvdA-Tweede Kamerfractie Rick van der Ploeg, tegenwoordig hoogleraar economie aan het Europees Universitair Instituut in Florence, bleek bij andere aanwezigen bij de informele raad van ministers van Financiën in Berlijn nogal wat indruk te hebben gemaakt.
Van der Ploeg, een gerenommeerd econoom, hield op uitnodiging van de Duitse voorzitter Peer Steinbrück een inleiding over de gevolgen voor belastingsystemen van toenemende globalisering.
Onder meer besteedde hij aandacht aan andere grondslagen voor belastingheffing. Hij is vaker met belastingen bezig vanuit Florence. In maart publiceerde Van der Ploeg een paper over behoedzaam begrotingsbeleid. Maar dat was geïnspireerd door het werk van Gerrit Zalm, Bos’ voorganger. Van der Ploeg blijkt een warm medestander van de aanpak van de oud-VVD-minister te zijn. Bos heeft het behoedzame begrotingsbeleid zonet laten varen.
Hedgefondsen
Zalms opvolger had voor zijn korte persbriefing echter een ander centraal thema, politiek niet onbegrijpelijk: het debat dat hij, zijn collega-ministers en de ook aanwezige centrale bankiers voerden over hedgefondsen.
Voor het gemak schaarde hij daar ook de zogenoemde private-equityfondsen onder, hoewel die anders opereren. Zij halen bedrijven van de beurs om ze buiten zicht van andere beleggers te reorganiseren en meestal ook met meer geleend geld te herfinancieren.
Maar om zulke finesses ging het Bos niet.
De minister vond, zei hij, de discussie die in de ‘informele’ bijeenkomst gevoerd werd over de hedgefondsen ‘erg technisch’. ‘Ik heb een ander perspectief geïntroduceerd,' aldus Bos, die desgevraagd graag bevestigde dat hij daarmee op de lijn zit van de sociaaldemocratische fractie in het Europees Parlement. Die publiceerde een rapport over hedgefondsen, private equity en de discussie in Nederland. Het gaat hem om zaken als aandeelhoudersactivisme en de integriteit van de markt.
In feite was dat ook voor het Duitse voorzitterschap de aanleiding om enige tijd geleden in diverse internationale kaders een discussie over wat gemakshalve dan maar als ‘hedgefonds’ wordt samengevat op gang te brengen.
TCI
Echte hedgefondsen zijn slechts bij uitzondering activistische aandeelhouders. Het zijn immers bij uitstek korte termijnbeleggers. Het Britse hedgefund TCI dat ABN-AMRO achtervolgt, is een uitzonderlijk geval.
Centrale bankiers maken zich om andere redenen zorgen over het optreden van hedgefonds, namelijk omdat ze door hun manier van opereren en financieren met veel geleend geld de stabiliteit van financiële markten kunnen bedreigen. De risico’s zitten vooral bij de banken en andere financiële bemiddelaars die de fondsen van geleend geld voorzien.
G-8
Daar is nu onderzoek naar gaande. Duitsland is momenteel niet alleen EU-voorzitter maar ook voorzitter van de G-8, een vergaderforum van de belangrijkste traditionele industrielanden plus Rusland. Daar zette de Duitse regering het probleem ook op de agenda. Onder de ministers en bankiers blijkt in afwachting van de uitkomsten van diverse onderzoeken de consensus te groeien dat de hedgefondsen, en ook private equity financiers, moeten worden bewogen om zelf een verplichtende gedragscode af te spreken.
Hoe dat precies moet, greep krijgen op de fondsen, is een van de onderwerpen van studie, onder meer in het kader van een speciale werkgroep van de Economic and Financial Committee (EFC) een invloedrijke werkgroep van topambtenaren uit de EU-lidstaten.
Niet eens alle hedgefondsen hoeven mee te doen om meer greep op hun gedrag te krijgen. Steinbrück wees er op dat 10 of 15 procent van de fondsen 80 procent van het hedgefundvermogen beheert. Vanwege diverse lopende onderzoeken zal het onderwerp nog maanden op de agenda blijven.
≡ Alleen durfal Sarkozy kan Frankrijk vooruit helpen ≡
Elsevier.nl Door Oene van der Wal
Met favoriet Sarkozy kiezen Fransen voor modernisering van hun land.
Nooit eerder was het zo onduidelijk waarom de Franse kiezers gingen stemmen. Er was in de campagne althans geen allesoverheersend thema, zoals veiligheid dat was in 2002.
Toch valt er wel een dominant onderwerp aan te wijzen, dat veelbesproken zaken als werkgelegenheid, immigratie, de veiligheid op straat, de sociale welvaartsstaat, pensioenen en het milieu met elkaar verbindt: modernisering. De verkiezingen gaan in wezen over de vraag hoe Frankrijk een moderner land kan worden.
Veel Fransen staan wantrouwend tegenover de Europese Unie en de meeste vinden mondialisering een bedreiging. Ze vrezen het verlies van de eigen identiteit, van de taal, van banen, van hun welvaart. Bij het referendum voor de Europese Grondwet in 2005 werd massaal tegen gestemd. De crisisstemming werd alleen maar groter door de rellen in Franse probleemwijken dat jaar en de opstand tegen het flexibele arbeidscontract voor jongeren, CPE, in 2006.
Hoewel Frankrijk nog steeds een van de grootste en belangrijkste economieën ter wereld is, spreken de vele slechte cijfers boekdelen. De werkloosheid zweeft al jaren rond een gemiddelde van 10 procent (onder laaggeschoolde allochtone jongeren soms wel 40 procent). Het land is sinds de jaren tachtig steeds armer geworden per hoofd van de bevolking; qua export presteert Frankrijk steeds slechter met een tekort op de handelsbalans van 3,8 miljard euro.
De staatsschuld is 1.200 miljard (ofwel tweederde van de staatsinkomsten); de sociale zekerheid kost jaarlijks 10 miljard euro meer dan de gebruikers eraan betalen en veel ambtenaren genieten vanaf hun 50ste een riant pensioen.
Slechts één kandidaat lijkt Frankrijk uit dit moeras te kunnen trekken en dat is Nicolas Sarkozy, die al weken aan de peilingen aanvoert. De rechtse politicus kent geen taboes, is een echte hervormer en zegt waar het op staat.
Hij is een leider met een grote L, een doener en een durfal. Sarkozy is bovendien het meest geneigd tot liberalisering en flexibilisering van de economie. Als minister heeft hij daarnaast bewezen dat een streng immigratiebeleid en een robuust veiligheidsbeleid bij hem in goede handen zijn.
Sarkozy is de enige die in staat mag worden geacht om Frankrijk van zijn welhaast existentiële problemen af te helpen. Maar hij is er nog niet: pas in de tweede, beslissende ronde weten we zeker waarvoor de Fransen kiezen: voor behoud of vooruitgang.
Met favoriet Sarkozy kiezen Fransen voor modernisering van hun land.
Nooit eerder was het zo onduidelijk waarom de Franse kiezers gingen stemmen. Er was in de campagne althans geen allesoverheersend thema, zoals veiligheid dat was in 2002.
Toch valt er wel een dominant onderwerp aan te wijzen, dat veelbesproken zaken als werkgelegenheid, immigratie, de veiligheid op straat, de sociale welvaartsstaat, pensioenen en het milieu met elkaar verbindt: modernisering. De verkiezingen gaan in wezen over de vraag hoe Frankrijk een moderner land kan worden.
Veel Fransen staan wantrouwend tegenover de Europese Unie en de meeste vinden mondialisering een bedreiging. Ze vrezen het verlies van de eigen identiteit, van de taal, van banen, van hun welvaart. Bij het referendum voor de Europese Grondwet in 2005 werd massaal tegen gestemd. De crisisstemming werd alleen maar groter door de rellen in Franse probleemwijken dat jaar en de opstand tegen het flexibele arbeidscontract voor jongeren, CPE, in 2006.
Hoewel Frankrijk nog steeds een van de grootste en belangrijkste economieën ter wereld is, spreken de vele slechte cijfers boekdelen. De werkloosheid zweeft al jaren rond een gemiddelde van 10 procent (onder laaggeschoolde allochtone jongeren soms wel 40 procent). Het land is sinds de jaren tachtig steeds armer geworden per hoofd van de bevolking; qua export presteert Frankrijk steeds slechter met een tekort op de handelsbalans van 3,8 miljard euro.
De staatsschuld is 1.200 miljard (ofwel tweederde van de staatsinkomsten); de sociale zekerheid kost jaarlijks 10 miljard euro meer dan de gebruikers eraan betalen en veel ambtenaren genieten vanaf hun 50ste een riant pensioen.
Slechts één kandidaat lijkt Frankrijk uit dit moeras te kunnen trekken en dat is Nicolas Sarkozy, die al weken aan de peilingen aanvoert. De rechtse politicus kent geen taboes, is een echte hervormer en zegt waar het op staat.
Hij is een leider met een grote L, een doener en een durfal. Sarkozy is bovendien het meest geneigd tot liberalisering en flexibilisering van de economie. Als minister heeft hij daarnaast bewezen dat een streng immigratiebeleid en een robuust veiligheidsbeleid bij hem in goede handen zijn.
Sarkozy is de enige die in staat mag worden geacht om Frankrijk van zijn welhaast existentiële problemen af te helpen. Maar hij is er nog niet: pas in de tweede, beslissende ronde weten we zeker waarvoor de Fransen kiezen: voor behoud of vooruitgang.
≡ Saturday, April 21, 2007 ≡
≡ Sex is better with a Brazilian ≡
News.com.au
Women think Brazillians improve sex life
Doctor suggests waxing to boost sexual confidence
Critics find the trend 'alarming'
STRIPPING off all your pubic hair improves your sex life, according to a small sample of Australian women who have embraced the Brazilian phenomenon.
Preliminary results from a quirky online survey by cosmetic specialists have shed the first light on the reasons many Australian women opt to permanently remove all their genital hair.
More than 80 per cent said they underwent the so-called permanent Brazilian, where hair is lasered off, for aesthetic reasons, and about 60 per cent said hygiene was a motivator.
But half of the 100 women of all ages surveyed also reported that being hairless made then feel sexier and enhanced their sexual pleasure.
The survey, conducted by the Cosmetic Physicians Society of Australasia, was presented at the national cosmetic medicine conference in Melbourne today.
Study leader Dr Philippa McCaffery, a Sydney-based cosmetic surgeon, said the Brazilian could be viewed as a non-drug treatment to boost sexual confidence.
"Medical research often focuses on a drug solution to improve women's sexual experiences,'' Dr McCaffery said.
"However preliminary results of this study show that permanent removal of female pubic hair by medical laser is a simple and safe way for some women to enhance their sex lives.''
She said the results help explain why a growing number of women are opting for the contemporary all-off treatment, which was popularised in the 1990s by Brazilian women who wore thong G-strings.
Now half of all Australian women wanting laser pubic hair removal request a Brazilian, replacing the "bikini'' look.
Society president Glenn Murray said the new trend represented an "interesting shift in culture'', but sexual health psychologist Professor Jane Ussher, from the University of Western Sydney, said it was alarming.
"The fact that so many women are trying to make their normal adult bodies resemble little girls' bodies indicates that there's something wrong with the natural signs of femininity, like hair,'' Prof Ussher said.
"It's very worrying that so many women are seeking this artificial, Barbie doll-type look.''
STRIPPING off all your pubic hair improves your sex life, according to a small sample of Australian women who have embraced the Brazilian phenomenon.
Preliminary results from a quirky online survey by cosmetic specialists have shed the first light on the reasons many Australian women opt to permanently remove all their genital hair.
More than 80 per cent said they underwent the so-called permanent Brazilian, where hair is lasered off, for aesthetic reasons, and about 60 per cent said hygiene was a motivator.
But half of the 100 women of all ages surveyed also reported that being hairless made then feel sexier and enhanced their sexual pleasure.
The survey, conducted by the Cosmetic Physicians Society of Australasia, was presented at the national cosmetic medicine conference in Melbourne today.
Study leader Dr Philippa McCaffery, a Sydney-based cosmetic surgeon, said the Brazilian could be viewed as a non-drug treatment to boost sexual confidence.
"Medical research often focuses on a drug solution to improve women's sexual experiences,'' Dr McCaffery said.
"However preliminary results of this study show that permanent removal of female pubic hair by medical laser is a simple and safe way for some women to enhance their sex lives.''
She said the results help explain why a growing number of women are opting for the contemporary all-off treatment, which was popularised in the 1990s by Brazilian women who wore thong G-strings.
Now half of all Australian women wanting laser pubic hair removal request a Brazilian, replacing the "bikini'' look.
Society president Glenn Murray said the new trend represented an "interesting shift in culture'', but sexual health psychologist Professor Jane Ussher, from the University of Western Sydney, said it was alarming.
"The fact that so many women are trying to make their normal adult bodies resemble little girls' bodies indicates that there's something wrong with the natural signs of femininity, like hair,'' Prof Ussher said.
"It's very worrying that so many women are seeking this artificial, Barbie doll-type look.''
≡ Turkse EU-toetreding onder vuur na moorden ≡
Elsevier.nl Door Robbert de Witt
Vanwege de brute moord op drie Turkse christenen afgelopen woensdag, stellen verschillende Europese politici de toetreding van Turkije tot de Europese Unie (EU) opnieuw ter discussie.
Woensdag werden drie medewerkers, twee Turken en een Duitser, van een christelijke uitgeverij in de oost-Turkse stad Malatya op brute wijze vermoord. Hun handen en voeten waren vastgebonden en hun kelen waren opengesneden.
Ondergeschikt
De Turkse regering uit regelmatig kritiek op christelijke missionarissen die in Turkije actief zijn. Het is in Turkije verboden het christelijk geloof te verspreiden onder niet-christenen, maar moslims mogen christenen wel bekeren. Van de 70 miljoen Turken zijn ongeveer 100.000 christelijk.
Volgens Duitse en Italiaanse politici zijn de ondergeschikte positie van Turkse christenen en de discriminerende wetten, de oorzaak van het geweld tegen de christelijke minderheid.
Afgeblazen
Daar moet snel een einde aan komen, zegt afgevaardigde van de liberale Duitse partij FDP Hans-Michael Goldmann, meldt persbureau Reuters. Zo niet, dan moeten de toetredingsgesprekken met Turkije worden afgeblazen.
En Lale Akgün van de socialistische SPD roept de Turkse regering op godsdienstvrijheid meer uit te dragen. Ook Italiaanse politici maken zich kwaad over deze 'nieuwe aanslag op christelijke waarden'. De Italiaanse senator Massimo Polledri vindt dat Turkije het lidmaatschap van de EU nu helemaal kan vergeten, meldt Trouw.
Islam
Gisteren werden tien verdachten gearresteerd voor de brute moord op de christenen. Tijdens hun arrestatie hadden ze allemaal een brief op zak met de tekst: 'Wij zijn vijf broeders, we gaan onze dood tegemoet en komen misschien niet meer terug.'
'Wij beschermen de islam, we hebben dit voor ons geloof gedaan,' verklaarden vier van de tien verdachten. Maar volgens andere media beroepen de verdachten zich niet op de islam, maar hebben ze de christenen afgeslacht voor het vaderland.
De regio rond Matalya staat bekend als extreem-nationalistisch en fundamentalistisch. In februari 2006 werd de Italiaanse priester Andrea Santoro in Matalya vermoord. En ook de man die in 1981 Paus Johannes Paulus II neerschoot kwam uit deze plaats.
Vanwege de brute moord op drie Turkse christenen afgelopen woensdag, stellen verschillende Europese politici de toetreding van Turkije tot de Europese Unie (EU) opnieuw ter discussie.
Woensdag werden drie medewerkers, twee Turken en een Duitser, van een christelijke uitgeverij in de oost-Turkse stad Malatya op brute wijze vermoord. Hun handen en voeten waren vastgebonden en hun kelen waren opengesneden.
Ondergeschikt
De Turkse regering uit regelmatig kritiek op christelijke missionarissen die in Turkije actief zijn. Het is in Turkije verboden het christelijk geloof te verspreiden onder niet-christenen, maar moslims mogen christenen wel bekeren. Van de 70 miljoen Turken zijn ongeveer 100.000 christelijk.
Volgens Duitse en Italiaanse politici zijn de ondergeschikte positie van Turkse christenen en de discriminerende wetten, de oorzaak van het geweld tegen de christelijke minderheid.
Afgeblazen
Daar moet snel een einde aan komen, zegt afgevaardigde van de liberale Duitse partij FDP Hans-Michael Goldmann, meldt persbureau Reuters. Zo niet, dan moeten de toetredingsgesprekken met Turkije worden afgeblazen.
En Lale Akgün van de socialistische SPD roept de Turkse regering op godsdienstvrijheid meer uit te dragen. Ook Italiaanse politici maken zich kwaad over deze 'nieuwe aanslag op christelijke waarden'. De Italiaanse senator Massimo Polledri vindt dat Turkije het lidmaatschap van de EU nu helemaal kan vergeten, meldt Trouw.
Islam
Gisteren werden tien verdachten gearresteerd voor de brute moord op de christenen. Tijdens hun arrestatie hadden ze allemaal een brief op zak met de tekst: 'Wij zijn vijf broeders, we gaan onze dood tegemoet en komen misschien niet meer terug.'
'Wij beschermen de islam, we hebben dit voor ons geloof gedaan,' verklaarden vier van de tien verdachten. Maar volgens andere media beroepen de verdachten zich niet op de islam, maar hebben ze de christenen afgeslacht voor het vaderland.
De regio rond Matalya staat bekend als extreem-nationalistisch en fundamentalistisch. In februari 2006 werd de Italiaanse priester Andrea Santoro in Matalya vermoord. En ook de man die in 1981 Paus Johannes Paulus II neerschoot kwam uit deze plaats.
≡ Idioot dat oudere piloot niet mag vliegen ≡
Elsevier.nl Door Brenda van Osch
De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) slaat de plank volledig mis door toe te staan dat piloten op 56-jarige leeftijd gedwongen worden ontslagen.
De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) heeft een piloot die na zijn 56ste wil blijven doorwerken in het ongelijk gesteld. Zijn cao verbiedt doorwerken. Discriminatie, meent de piloot.
En terecht. Het vliegbrevet is geldig tot 65 jaar. Bovendien worden piloten periodiek getest op medische geschiktheid en vliegvaardigheden. Uit niets blijkt dat piloten na hun 56ste niet meer in staat zijn om te vliegen.
De luchtvaartmaatschappij en de vakbond Vereniging van Nederlandse Verkeersvliegers presenteerden de CGB dan ook een ander argument. De Wet Gelijke Behandeling op grond van Leeftijd bij arbeid (WGBL) staat gedwongen ontslag toe als daarvoor een goede reden is. Gedwongen pensioen zou de doorstroming van jonge vliegers naar hogere functies bevorderen, zeggen deze partijen.
Het is de vraag of dat waar is. Doorstroming geschiedt op basis van senioriteit en is sterk afhankelijk van conjuncturele ontwikkelingen. Verder weet niemand hoeveel piloten zouden willen doorwerken als ze dat mochten. Dus waar hebben we het eigenlijk over?
Doorstroming is bovendien een argument dat voor elke sector kan gelden, zoals VVD-Kamerlid Atzo Nicolaï terecht stelt in Kamervragen. Daarmee kan de WGBL feitelijk de prullenbak in.
Daarbij komt dat deze uitspraak lijnrecht ingaat tegen het kabinetsbeleid om iedereen ten minste tot zijn 65ste aan het werk te houden. Het zou CDA-minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken daarom sieren als hij de uitspraak van de Commissie krachtig veroordeelt.
De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) slaat de plank volledig mis door toe te staan dat piloten op 56-jarige leeftijd gedwongen worden ontslagen.
De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) heeft een piloot die na zijn 56ste wil blijven doorwerken in het ongelijk gesteld. Zijn cao verbiedt doorwerken. Discriminatie, meent de piloot.
En terecht. Het vliegbrevet is geldig tot 65 jaar. Bovendien worden piloten periodiek getest op medische geschiktheid en vliegvaardigheden. Uit niets blijkt dat piloten na hun 56ste niet meer in staat zijn om te vliegen.
De luchtvaartmaatschappij en de vakbond Vereniging van Nederlandse Verkeersvliegers presenteerden de CGB dan ook een ander argument. De Wet Gelijke Behandeling op grond van Leeftijd bij arbeid (WGBL) staat gedwongen ontslag toe als daarvoor een goede reden is. Gedwongen pensioen zou de doorstroming van jonge vliegers naar hogere functies bevorderen, zeggen deze partijen.
Het is de vraag of dat waar is. Doorstroming geschiedt op basis van senioriteit en is sterk afhankelijk van conjuncturele ontwikkelingen. Verder weet niemand hoeveel piloten zouden willen doorwerken als ze dat mochten. Dus waar hebben we het eigenlijk over?
Doorstroming is bovendien een argument dat voor elke sector kan gelden, zoals VVD-Kamerlid Atzo Nicolaï terecht stelt in Kamervragen. Daarmee kan de WGBL feitelijk de prullenbak in.
Daarbij komt dat deze uitspraak lijnrecht ingaat tegen het kabinetsbeleid om iedereen ten minste tot zijn 65ste aan het werk te houden. Het zou CDA-minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken daarom sieren als hij de uitspraak van de Commissie krachtig veroordeelt.
≡ Cheap molecule may attack tumours ≡
BBC NEWSA cheaply-produced molecule may be the key to treating a variety of cancers, claim Canadian researchers.
Dicholoroacetate (DCA) has been suggested for years as a possible treatment for certain rare metabolic disorders in children.
The University of Alberta team, writing in the journal Cancer Cell, now say it could encourage cancer cells to die.
Experts say much more research will be needed before an effective cancer treatment can emerge.
One of the really exciting things about this compound is that it might be able to treat many different forms of cancer. Dr Evangelos Michelakis, University of Alberta.
One of the most important features of many cancers is its ability to cheat the normal process of cell death that happens in normal tissue.
Many scientists are working on ways to find out how it does this, and to switch the mechanism back on.
Tumour survival
The latest candidate is DCA, which has been known for years, but with only very limited applications in medicine.
Its ability to affect the mitochondria - units within the cell which normally help convert energy - has led to some doctors trying it to help treat metabolic diseases.
While no conclusive evidence has emerged to support that theory, the Alberta researchers have been looking at the role of mitochondria in the development and survival of tumours.
Dr Evangelos Michelakis, who led the project, said that mitochondria appear to malfunction in cancers, and he believes that DCA can help restore that function - and make it far more difficult for cancer cells to survive.
When the molecule was added to cancer tissue in the laboratory, it suppressed tumour growth - and also showed some signs of working in animals. Healthy tissue showed no ill-effects.
However, no human experiments have been carried out yet.
Patent problem
Dr Michelakis said: "One of the really exciting things about this compound is that it might be able to treat many different forms of cancer, because all forms of cancer suppress mitochondrial function."
He is concerned that, because DCA is a well-known substance - and has no patent - attracting drug company support for human trials might be a problem.
Professor Patrick Chinnery, who carries out research into mitochondria at Newcastle University, said that the research was "novel and interesting".
He said: "For this to work, we have to be sure that the growth of some cancers is due to mitochondria - and I'm not sure that link exists.
"However, these results suggest that more research is merited into this."
≡ Friday, April 20, 2007 ≡
≡ Ontknaap service @ your service ≡
GEENSTIJL
Opbeurend artikeltje in de Televaag voor alle fappende F5'ers die nog nooit in een roompotje hebben geroerd.
Er gloort hoop aan de horizon. Kieren. Soppen. De pruimen op sap zetten. Na een lang leven aan uw fluit trekken zit HET er dan eindelijk ook voor u in. Heeft u te danken aan Zoë Vialet en haar gloednieuwe ontknapingsservice. Voor u geen gepruts op een oude fiets of in een veel te nauw buurmeisje. Gewoon door een stel door de wol geverfde defloratiedeskundigen laten omketsen tot echte man. Natuurlijk wilt u dat dolgraag! U behoort tenslotte exclusief u tot de onbevlekte doelgroep. En nu niet gaan jokken. Is gewoon waar! Valerie kom er maarrr in: "Alle maagden die ik ken, werken met computers. Ze zijn erg lief, maar sociaal niet zo vaardig"
Opbeurend artikeltje in de Televaag voor alle fappende F5'ers die nog nooit in een roompotje hebben geroerd.
Er gloort hoop aan de horizon. Kieren. Soppen. De pruimen op sap zetten. Na een lang leven aan uw fluit trekken zit HET er dan eindelijk ook voor u in. Heeft u te danken aan Zoë Vialet en haar gloednieuwe ontknapingsservice. Voor u geen gepruts op een oude fiets of in een veel te nauw buurmeisje. Gewoon door een stel door de wol geverfde defloratiedeskundigen laten omketsen tot echte man. Natuurlijk wilt u dat dolgraag! U behoort tenslotte exclusief u tot de onbevlekte doelgroep. En nu niet gaan jokken. Is gewoon waar! Valerie kom er maarrr in: "Alle maagden die ik ken, werken met computers. Ze zijn erg lief, maar sociaal niet zo vaardig"
≡ Hoezo toch geen gratis schoolboeken, Wouter? ≡
Elsevier.nl Leon de Winter
Het begrotingstekort zal hoger uitvallen dan tot voor kort werd aangenomen, zo meldde deze site gisteren.
Stofkam
Op televisie hoorde ik dat Wouter Bos dan maar met een ‘stofkam door de begroting’ zal gaan om het tekort binnen de perken te houden. Aan die stofkam moet een paar miljard blijven hangen, dus die kam moet de omvang van een forse bulldozer hebben.
Het aardige bij dit soort berichten is de vaststelling dat Bos kennelijk die stofkam niet had ingezet wanneer er geen tegenvallers waren geweest. In dat geval hadden we kennelijk voor een paar miljard euro uitgegeven zonder dat daar directe noodzaak voor had bestaan. Hoort het hanteren van de stofkam niet tot het vaste werk van een minister van Financiën?
Schoolboeken
Ook hoorde ik op televisie dat de gratis schoolboeken niet doorgaan. Dat is jammer, want ik heb twee jonge kinderen en ik had graag die gratis schoolboeken willen krijgen.
Maar: waarom gaan die gratis schoolboeken niet door? Ze zijn toch gratis, Wouter?
Wat heeft het dreigende begrotingstekort te maken met gratis schoolboeken? Of zijn ze toch niet zo gratis als je hebt gesuggereerd? Gratis schoolboeken zijn gratis schoolboeken - daar kun je met een stofkam toch niets bij winnen? In het regeerakkoord (pdf) staat dat de schoolboeken gratis zullen worden verstrekt, en ik wil daar Wouter aan houden, beloofd is beloofd.
Ik kan me nauwelijks voorstellen dat zo’n degelijke en betrouwbare politicus als Wouter Bos nu opeens het verstrekken van gratis schoolboeken door minister Ronald Plasterk gaat tegenhouden omdat opeens blijkt dat we gewoon zelf via Wouter die schoolboeken zouden betalen.
Nee, het kan echt niet dat die belastingcentjes nu voor iets anders nodig zijn en niet meer voor gratis schoolboeken want gratis schoolboeken hebben toch niets met belastingen te maken aangezien ze gratis zijn? Kijk, als je vindt dat de schoolboeken gratis zouden worden weggeven, dan is eigenlijk alles gratis in Nederland.
Hogesnelheidslijn
De wegen zijn gratis, de Hogesnelheidslijn is gratis, alle uitkeringen zijn gratis, de gezondheidszorg is gratis en de ministers zijn ook gratis. Ons hele land draait eigenlijk om gratis en voor niks als je de gedachte van de ‘gratis schoolboeken’ consequent doorredeneert.
Wat leven we toch in een leuk luilekkerland! Alles gratis! Net als de schoolboeken! En niemand die daarvoor betaalt!
Het begrotingstekort zal hoger uitvallen dan tot voor kort werd aangenomen, zo meldde deze site gisteren.
Stofkam
Op televisie hoorde ik dat Wouter Bos dan maar met een ‘stofkam door de begroting’ zal gaan om het tekort binnen de perken te houden. Aan die stofkam moet een paar miljard blijven hangen, dus die kam moet de omvang van een forse bulldozer hebben.
Het aardige bij dit soort berichten is de vaststelling dat Bos kennelijk die stofkam niet had ingezet wanneer er geen tegenvallers waren geweest. In dat geval hadden we kennelijk voor een paar miljard euro uitgegeven zonder dat daar directe noodzaak voor had bestaan. Hoort het hanteren van de stofkam niet tot het vaste werk van een minister van Financiën?
Schoolboeken
Ook hoorde ik op televisie dat de gratis schoolboeken niet doorgaan. Dat is jammer, want ik heb twee jonge kinderen en ik had graag die gratis schoolboeken willen krijgen.
Maar: waarom gaan die gratis schoolboeken niet door? Ze zijn toch gratis, Wouter?
Wat heeft het dreigende begrotingstekort te maken met gratis schoolboeken? Of zijn ze toch niet zo gratis als je hebt gesuggereerd? Gratis schoolboeken zijn gratis schoolboeken - daar kun je met een stofkam toch niets bij winnen? In het regeerakkoord (pdf) staat dat de schoolboeken gratis zullen worden verstrekt, en ik wil daar Wouter aan houden, beloofd is beloofd.
Ik kan me nauwelijks voorstellen dat zo’n degelijke en betrouwbare politicus als Wouter Bos nu opeens het verstrekken van gratis schoolboeken door minister Ronald Plasterk gaat tegenhouden omdat opeens blijkt dat we gewoon zelf via Wouter die schoolboeken zouden betalen.
Nee, het kan echt niet dat die belastingcentjes nu voor iets anders nodig zijn en niet meer voor gratis schoolboeken want gratis schoolboeken hebben toch niets met belastingen te maken aangezien ze gratis zijn? Kijk, als je vindt dat de schoolboeken gratis zouden worden weggeven, dan is eigenlijk alles gratis in Nederland.
Hogesnelheidslijn
De wegen zijn gratis, de Hogesnelheidslijn is gratis, alle uitkeringen zijn gratis, de gezondheidszorg is gratis en de ministers zijn ook gratis. Ons hele land draait eigenlijk om gratis en voor niks als je de gedachte van de ‘gratis schoolboeken’ consequent doorredeneert.
Wat leven we toch in een leuk luilekkerland! Alles gratis! Net als de schoolboeken! En niemand die daarvoor betaalt!
≡ Polen eist meer macht binnen EU ≡
Elsevier.nl Door Jochem Meijer
Als Polen niet meer macht krijgt binnen de Europese Unie (EU) houdt het land een nieuw EU-verdrag tegen. 'We zullen tot het uiterste gaan.'
Dat zei de Poolse premier Jaroslaw Kaczynski gisteren op een persconferentie in Brussel, waar hij was voor een ontmoeting met José Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie.
Tweelingbroer
‘De geschiedenis leert ons dat we moeten oppassen voor structuren van hegemonie,’ verdedigt Kaczynski het Poolse standpunt. De tweelingbroer van de Poolse premier Lech Kaczynski wil dat de stemverhoudingen binnen de EU zo worden veranderd, dat de macht van Polen ten opzichte van machtige EU-landen als Duitsland wordt vergroot.
Als de stemverhoudingen zullen worden zoals geopperd in het grondwettelijk verdrag, dat in 2005 door onder meer Nederland werd afgewezen en in 2009 waarschijnlijk weer ter ratificatie zal worden aangeboden, zal Polen een nieuw verdrag tegenhouden.
Commissie-voorzitter Barroso is hier niet blij mee. Hij wil het grondwettelijk verdrag in 2009 zo ongewijzigd mogelijk ter ratificatie aanbieden. ‘De commissie wil zoveel mogelijk ongewijzigd laten, maar ja, de lidstaten beslissen,’ berust hij zich in zijn lot.
Lot
Polen trad in 2004 onder een linkse regering toe tot de EU. Sinds de verkiezingen van 2005 is er een rechtse regering aan de macht, die minder Europagezind is. Polen belemmerde eerder deze maand al partnerschapsgesprekken tussen de EU en Rusland, omdat Rusland weigert Pools vlees te importeren.
Als Polen niet meer macht krijgt binnen de Europese Unie (EU) houdt het land een nieuw EU-verdrag tegen. 'We zullen tot het uiterste gaan.'
Dat zei de Poolse premier Jaroslaw Kaczynski gisteren op een persconferentie in Brussel, waar hij was voor een ontmoeting met José Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie.
Tweelingbroer
‘De geschiedenis leert ons dat we moeten oppassen voor structuren van hegemonie,’ verdedigt Kaczynski het Poolse standpunt. De tweelingbroer van de Poolse premier Lech Kaczynski wil dat de stemverhoudingen binnen de EU zo worden veranderd, dat de macht van Polen ten opzichte van machtige EU-landen als Duitsland wordt vergroot.
Als de stemverhoudingen zullen worden zoals geopperd in het grondwettelijk verdrag, dat in 2005 door onder meer Nederland werd afgewezen en in 2009 waarschijnlijk weer ter ratificatie zal worden aangeboden, zal Polen een nieuw verdrag tegenhouden.
Commissie-voorzitter Barroso is hier niet blij mee. Hij wil het grondwettelijk verdrag in 2009 zo ongewijzigd mogelijk ter ratificatie aanbieden. ‘De commissie wil zoveel mogelijk ongewijzigd laten, maar ja, de lidstaten beslissen,’ berust hij zich in zijn lot.
Lot
Polen trad in 2004 onder een linkse regering toe tot de EU. Sinds de verkiezingen van 2005 is er een rechtse regering aan de macht, die minder Europagezind is. Polen belemmerde eerder deze maand al partnerschapsgesprekken tussen de EU en Rusland, omdat Rusland weigert Pools vlees te importeren.
≡ Bos' geldprobleem vooral zijn eigen schuld ≡
Elsevier.nl Door Syp Wynia
Wouter Bos moet op zijn eigen blaren zitten. Zijn geldproblemen zijn vooral het gevolg van PvdA-wensen in het regeerakkoord.
Het was natuurlijk wachten op het moment dat Wouter Bos naar buiten kwam met zijn problemen om de begroting voor dit jaar te dichten.
Een bekende truc van een nieuwe minister van Financiën is die van ‘de lijken in de kast’, kwalijke erfenissen van vorige ministers die ze niet in volle omvang aan hun opvolgers hebben gemeld.
Daar is in dit geval maar voor een deel sprake van.
Bos’ voorganger als minister van Financiën, Gerrit Zalm, heeft een deel van de tegenvallers van nu tevoren keurig gemeld. Wel kon Zalm de laatste jaren teren op hoge aardgasopbrengsten en lage rente-uitgaven en Bos heeft nu met het omgekeerde te maken. En ja, natuurlijk zullen niet alle voorzienbare tegenvallers bij de ministeries in volle omvang bij de nieuwe coalitie bekend zijn geweest.
Maar het grootste probleem voor Bos vloeit direct voort uit het regeerakkoord (pdf) dat hij eerder met Balkenende en Rouvoet sloot. Dat akkoord is in menig opzicht lichtzinnig. Het gaat, nota bene op aandrang van Bos zelf, uit van een te hoge economische groei en het bevat ‘boterzachte’ bezuinigingen, zoals ‘efficiëncy-maatregelen’.
Minstens zo erg: voor een deel van de nieuwe maatregelen waren geen uitgaven ingeboekt, zoals voor het legaliseren van tienduizenden asielzoekers. En dan krijgen de Rijksambtenaren ook nog eens een absurde salarisverhoging.
Een speciale handicap voor Bos is, dat zijn PvdA de extra kosten voor de gezondheidszorg niet wil opvangen door een hogere zorgpremie maar uit de belastingen wil laten betalen, omdat dat wat minder zichtbaar is in de portemonnee.
Bos mag klagen over lijken in de kast, maar het merendeel van zijn geldproblemen waren of te voorzien, of zijn het gevolg van lichtzinnig beleid.
Bos moet gewoon op zijn eigen blaren zitten.
Wouter Bos moet op zijn eigen blaren zitten. Zijn geldproblemen zijn vooral het gevolg van PvdA-wensen in het regeerakkoord.
Het was natuurlijk wachten op het moment dat Wouter Bos naar buiten kwam met zijn problemen om de begroting voor dit jaar te dichten.
Een bekende truc van een nieuwe minister van Financiën is die van ‘de lijken in de kast’, kwalijke erfenissen van vorige ministers die ze niet in volle omvang aan hun opvolgers hebben gemeld.
Daar is in dit geval maar voor een deel sprake van.
Bos’ voorganger als minister van Financiën, Gerrit Zalm, heeft een deel van de tegenvallers van nu tevoren keurig gemeld. Wel kon Zalm de laatste jaren teren op hoge aardgasopbrengsten en lage rente-uitgaven en Bos heeft nu met het omgekeerde te maken. En ja, natuurlijk zullen niet alle voorzienbare tegenvallers bij de ministeries in volle omvang bij de nieuwe coalitie bekend zijn geweest.
Maar het grootste probleem voor Bos vloeit direct voort uit het regeerakkoord (pdf) dat hij eerder met Balkenende en Rouvoet sloot. Dat akkoord is in menig opzicht lichtzinnig. Het gaat, nota bene op aandrang van Bos zelf, uit van een te hoge economische groei en het bevat ‘boterzachte’ bezuinigingen, zoals ‘efficiëncy-maatregelen’.
Minstens zo erg: voor een deel van de nieuwe maatregelen waren geen uitgaven ingeboekt, zoals voor het legaliseren van tienduizenden asielzoekers. En dan krijgen de Rijksambtenaren ook nog eens een absurde salarisverhoging.
Een speciale handicap voor Bos is, dat zijn PvdA de extra kosten voor de gezondheidszorg niet wil opvangen door een hogere zorgpremie maar uit de belastingen wil laten betalen, omdat dat wat minder zichtbaar is in de portemonnee.
Bos mag klagen over lijken in de kast, maar het merendeel van zijn geldproblemen waren of te voorzien, of zijn het gevolg van lichtzinnig beleid.
Bos moet gewoon op zijn eigen blaren zitten.
≡ Wednesday, April 18, 2007 ≡
≡ Geen sprake van een Nederlands isolement ≡
de Volkskrant Door Theo Koelé
WARSCHAU - Tony Blair staat achter Jan Peter Balkenende: de verfoeide Europese Grondwet moet worden vervangen door een beperkt nieuw verdrag om de EU draaiende te houden. Staatssecretaris Frans Timmermans van Europese Zaken was erbij, deze week in de ambtswoning van de Britse premier. Nu is hij in Polen, een land dat de Grondwet evenmin ziet zitten: ‘Te lang en te ambitieus’, aldus een adviseur van de Poolse president.
Het ooit zo pro-Europese Nederland in één kamp met de van oudsher eurosceptische Britten, bent u daar blij mee?
‘We beginnen school te maken. Blair heeft zich nog nooit zo duidelijk uitgesproken. Na het ‘nee’ van de Nederlandse bevolking tegen het grondwettelijk verdrag stonden we er bij veel EU-landen niet best op. Ik hoor nu geen bozige reacties meer, ook niet in een land als Spanje dat het verdrag per referendum goedkeurde. Het besef groeit dat alle 27 EU-landen er samen uit moeten komen. Van een Nederlands isolement is geen sprake’.
Schrijver Geert Mak zei onlangs dat Nederland zich gedraagt als een jongetje dat op een verjaardagspartij ‘boe’ roept en zich dan verstopt onder het bed.
‘Ik kan me wel iets voorstellen bij die opmerking. Lange tijd was het enige citaat vanuit Nederland dat in Europa de ronde deed: de Grondwet is dood. De indruk ontstond dat we achterover leunden, in afwachting van wat anderen zouden doen. Maar we hadden tijd nodig om nieuwe lijnen uit te stippelen. Aan de vooravond van nieuwe onderhandelingen heeft Nederland zijn ideeën op tafel gelegd. Aanpassing van de bestaande Europese verdragen, toegesneden op de uitbreiding van de EU van 15 naar 27 landen. Via een verdragswijziging strenge regels vastleggen voor toetreding van nieuwe lidstaten. Meer bevoegdheden voor nationale parlementen. Minder regelgeving vanuit Brussel, meer openbaarheid, enzovoorts. Ik merk, reizend door Europa, dat onze opstelling aanknopingspunten biedt voor compromissen met zowel voor- als tegenstanders van het grondwettelijk verdrag.’
Het lijkt erop dat de regering, met het streven naar een ‘gewoon wijzigingsverdrag’, een tweede pijnlijk referendum wil vermijden.
‘We zijn nog lang niet toe aan de vraag of er een referendum moet komen. Dat kunnen we pas beoordelen als onderhandelingen een nieuw resultaat hebben opgeleverd. Referendum of niet, we moeten aan de bevolking kunnen uitleggen dat er nieuwe spelregels nodig zijn voor het functioneren van een sterk uitgebreide EU’.
WARSCHAU - Tony Blair staat achter Jan Peter Balkenende: de verfoeide Europese Grondwet moet worden vervangen door een beperkt nieuw verdrag om de EU draaiende te houden. Staatssecretaris Frans Timmermans van Europese Zaken was erbij, deze week in de ambtswoning van de Britse premier. Nu is hij in Polen, een land dat de Grondwet evenmin ziet zitten: ‘Te lang en te ambitieus’, aldus een adviseur van de Poolse president.
Het ooit zo pro-Europese Nederland in één kamp met de van oudsher eurosceptische Britten, bent u daar blij mee?
‘We beginnen school te maken. Blair heeft zich nog nooit zo duidelijk uitgesproken. Na het ‘nee’ van de Nederlandse bevolking tegen het grondwettelijk verdrag stonden we er bij veel EU-landen niet best op. Ik hoor nu geen bozige reacties meer, ook niet in een land als Spanje dat het verdrag per referendum goedkeurde. Het besef groeit dat alle 27 EU-landen er samen uit moeten komen. Van een Nederlands isolement is geen sprake’.
Schrijver Geert Mak zei onlangs dat Nederland zich gedraagt als een jongetje dat op een verjaardagspartij ‘boe’ roept en zich dan verstopt onder het bed.
‘Ik kan me wel iets voorstellen bij die opmerking. Lange tijd was het enige citaat vanuit Nederland dat in Europa de ronde deed: de Grondwet is dood. De indruk ontstond dat we achterover leunden, in afwachting van wat anderen zouden doen. Maar we hadden tijd nodig om nieuwe lijnen uit te stippelen. Aan de vooravond van nieuwe onderhandelingen heeft Nederland zijn ideeën op tafel gelegd. Aanpassing van de bestaande Europese verdragen, toegesneden op de uitbreiding van de EU van 15 naar 27 landen. Via een verdragswijziging strenge regels vastleggen voor toetreding van nieuwe lidstaten. Meer bevoegdheden voor nationale parlementen. Minder regelgeving vanuit Brussel, meer openbaarheid, enzovoorts. Ik merk, reizend door Europa, dat onze opstelling aanknopingspunten biedt voor compromissen met zowel voor- als tegenstanders van het grondwettelijk verdrag.’
Het lijkt erop dat de regering, met het streven naar een ‘gewoon wijzigingsverdrag’, een tweede pijnlijk referendum wil vermijden.
‘We zijn nog lang niet toe aan de vraag of er een referendum moet komen. Dat kunnen we pas beoordelen als onderhandelingen een nieuw resultaat hebben opgeleverd. Referendum of niet, we moeten aan de bevolking kunnen uitleggen dat er nieuwe spelregels nodig zijn voor het functioneren van een sterk uitgebreide EU’.
≡ Terecht dat Hamasleider hier niet welkom is ≡
Elsevier.nl Door Oene van der Wal
Goed dat Hamas-leider Haniyeh niet mag komen. Nederland is geen speeltuin voor groeperingen die de vrijheid van meningsuiting komen misbruiken voor hun eigen politieke of terroristische doeleinden.
De Palestijnse premier Ismail Haniyeh, die was uitgenodigd om te spreken op een bijeenkomst van de Palestijns-Europese conferentie over Palestijnse vluchtelingen op 5 mei (Bevrijdingsdag) in Rotterdam, vertegenwoordigt een terreurorganisatie, Hamas. Die wordt door de Europese Unie, dus ook door Nederland, geboycot. Hamas weigert Israël te erkennen en geweld af te zweren.
De consequente opstelling van Maxime Verhagen (CDA) valt dan ook te prijzen; volgens de minister van Buitenlandse Zaken is Haniyeh niet welkom in Nederland. Maar PvdA-woordvoerder Martijn van Dam ziet in de komst van Haniyeh een kans voor ‘dialoog’. Alsof de EU niet bestaat en Nederland nodig is om vrede te bereiken tussen Israël en de Palestijnen.
Nederland is de afgelopen jaren een vrijplaats geworden voor allerlei obscure groeperingen. In 1998 mocht de fundamentalistische Turkse oud-premier Erbakan een bijeenkomt van Milli Görus toespreken in de Amsterdamse Arena. De onrust die daarover ontstond verhinderde niet dat dezelfde Erbakan vier jaar later opnieuw optrad bij een massabijeenkomst in het Gelredome in Arnhem.
In Duitsland en andere Europese landen mag de Koerdische communistische afscheidingsbeweging PKK geen manifestaties houden. In Nederland mocht dat lange tijd wel. In Liempde, Noord-Brabant, werd in november 2004 zelfs een opleidingskamp van de PKK opgerold. De Filippijnse communistenleider José Maria Sison mag al jaren ongehinderd vanuit zijn woonplaats Utrecht het communistische verzet in zijn thuisland financieren en coördineren.
De weigering om Haniyeh toe te laten is een signaal dat Nederland geen speeltuin is voor groeperingen die de vrijheid van meningsuiting komen misbruiken voor hun eigen politieke of terroristische doeleinden.
Het zou de regering sieren als er op dit punt één lijn werd getrokken.
Goed dat Hamas-leider Haniyeh niet mag komen. Nederland is geen speeltuin voor groeperingen die de vrijheid van meningsuiting komen misbruiken voor hun eigen politieke of terroristische doeleinden.
De Palestijnse premier Ismail Haniyeh, die was uitgenodigd om te spreken op een bijeenkomst van de Palestijns-Europese conferentie over Palestijnse vluchtelingen op 5 mei (Bevrijdingsdag) in Rotterdam, vertegenwoordigt een terreurorganisatie, Hamas. Die wordt door de Europese Unie, dus ook door Nederland, geboycot. Hamas weigert Israël te erkennen en geweld af te zweren.
De consequente opstelling van Maxime Verhagen (CDA) valt dan ook te prijzen; volgens de minister van Buitenlandse Zaken is Haniyeh niet welkom in Nederland. Maar PvdA-woordvoerder Martijn van Dam ziet in de komst van Haniyeh een kans voor ‘dialoog’. Alsof de EU niet bestaat en Nederland nodig is om vrede te bereiken tussen Israël en de Palestijnen.
Nederland is de afgelopen jaren een vrijplaats geworden voor allerlei obscure groeperingen. In 1998 mocht de fundamentalistische Turkse oud-premier Erbakan een bijeenkomt van Milli Görus toespreken in de Amsterdamse Arena. De onrust die daarover ontstond verhinderde niet dat dezelfde Erbakan vier jaar later opnieuw optrad bij een massabijeenkomst in het Gelredome in Arnhem.
In Duitsland en andere Europese landen mag de Koerdische communistische afscheidingsbeweging PKK geen manifestaties houden. In Nederland mocht dat lange tijd wel. In Liempde, Noord-Brabant, werd in november 2004 zelfs een opleidingskamp van de PKK opgerold. De Filippijnse communistenleider José Maria Sison mag al jaren ongehinderd vanuit zijn woonplaats Utrecht het communistische verzet in zijn thuisland financieren en coördineren.
De weigering om Haniyeh toe te laten is een signaal dat Nederland geen speeltuin is voor groeperingen die de vrijheid van meningsuiting komen misbruiken voor hun eigen politieke of terroristische doeleinden.
Het zou de regering sieren als er op dit punt één lijn werd getrokken.
≡ Tuesday, April 17, 2007 ≡
≡ De laffe rol van Melkert bij de Wereldbank ≡
Elsevier.nl Door Leon de Winter
Ook in Nederland wordt er over de zaak van Wereldbankdirecteur Paul Wolfowitz geschreven, en ook bij ons deugt de berichtgeving niet.
De Nederlandse media, geleid via vooringenomen correspondenten in de Verenigde Staten en de linkse Amerikaanse media, willen dat u het volgende gelooft: Paul Wolfowitz heeft slinks en stiekem zijn vriendin aan een salarisverhoging en aan een baan bij het State Department geholpen.
Het is niet waar.
Wat er wel speelt
Wat er speelt is het volgende: De Europese donorlanden van de Wereldbank en de top van de internationale hulpmaffia willen Wolfowitz niet.
Want Wolfowitz wil resultaten zien van wat de Wereldbank doet, geld lenen aan ontwikkelingslanden, en is niet meer tevreden met alleen omzetcijfers. Wolfowitz wil bij de Wereldbank structurele veranderingen doorvoeren, en dat kan de hulpmaffia niet hebben.
Niet zonder reden wordt Wolfowitz gesteund door Afrikaanse landen die echte hulp willen hebben.
Advocaten
Toen Wolfowitz twee jaar geleden aantrad, vroeg hij via zijn advocaten aan de ‘general counsel’ van de Wereldbank of hij kon worden vrijgesteld van alle beslommeringen die te maken zouden kunnen hebben met zijn relatie met zijn vriendin, die een belangrijke post had bij de Wereldbank.
Dit schreef de counsel aan Wolfowitz’ advocaten als antwoord:
'First, I would like to acknowledge that Mr. Wolfowitz has disclosed to the Board, through you, that he has a pre-existing relationship with a Bank staff member, and that he proposes to resolve the conflict of interest in relation to Staff Rule 3.01, Paragraph 4.02 by recusing himself from all personnel matters and professional contact related to the staff member.'
Er werd een ‘ethics committee’ opgezet om te kijken hoe de WB moest omgaan met het probleem dat de baas een legitieme verhouding had met een van de topmedewerkers.
Dit comité adviseerde dat de vriendin van Wolfowitz de WB beter kon verlaten.
Promotie
De vriendin stond hoog op de lijst voor promotie, en het comité adviseerde dat zij voor het verlies van haar baan en het verlies van de nabije promotie gecompenseerd moest worden. Dit kon ook in de vorm van een zogenaamde ‘ad hoc’ salarisverhoging.
Wie was de voorzitter van dit comité? Onze eigen Adje Melkert, u weet nog wel, de fiere sociaal-democraat die Pim zo goed van repliek kon dienen!
The Wall Street Journal van maandag 16 april, waaraan ik dit alles ontleen, schrijft:
‘[...] Op 27 juli adviseerde de voorzitter van het ethisch comité Ad Melkert formeel de heer Wolfowitz in een memo dat “de eventuele verstoring van de loopbaanvooruitzichten van het staflid kan worden gewaardeerd in een “in situ promotion” [een speciale promotie aangepast aan de omstandigheden] op basis van haar prestaties...”’
Salaris
De Wall Street Journall schrijft verder: ‘In dezelfde memo raadt de heer Melkert aan “dat de president, samen met de algemeen raadsman, dit advies communiceert” met de vice-president van personeelszaken “opdat het kan worden geïmplementeerd” per direct.’
Ofwel: de raad om de vriendin salaris mee te geven ook als zij elders zou werken kwam van onze Ad!
Nog geen twee weken later schreef Ad hetzelfde.
Toen pas deed Wolfowitz wat het comité van hem had gevraagd. Het comité wilde dit niet zelf doen. Melkert had Wolfowitz geschreven, op 8 augustus:
‘Het EC [het ethisch comité] can niet direct handelen in situaties betreffende stafleden, dus Xavier [Coll, de vice-president personeelszaken] moet op uw instructies handelen.’
Opdracht
Ofwel: Ad, de voorzitter van het comité dat het ethische gedrag van de president van de WB moet volgen en beoordelen, vraagt zelf aan Wolfowitz om het hoofd personeelszaken opdracht te geven zijn vriendin een salarisverhoging te geven.
De Wall Street Journal maakt nog twee andere brieven van Adje aan Wolfowitz openbaar:
‘In een brief van 24 oktober 2005 aan dhr. Wolfowitz bevestigde hij [AD!] dat “aangezien het resultaat consistent is met de bevindingen en het boven gegeven advies dat het comité het met u eens is dat deze zaak als gesloten kan worden beschouwd”.’
Een maand later schrijft Ad: ‘Ik wil u danken voor de zeer open en constructieve geest van onze discussies wetende hoe gevoelig de zaak ligt voor Shaha [Wolfowitz’ Tunesische vriendin] die hoop ik tevreden zal zijn met haar nieuwe baan.’
Op de hoogte
Ofwel: het ‘ethics committee’ van de WB was van elke stap op de hoogte, nee, heeft zelf geïnitieerd dat Wolfowitz via het vice-hoofd personeelszaken de zaak met zijn vreindin moest afhandelen.
Het comité wist dat de vriendin elders een baan kreeg en heeft zelf goedgekeurd dat zij daar een compensatie kreeg voor het verlies van haar baan bij de Wereldbank en het verlies van haar promotie.
The Wall Street Journal schrijft dat Melkert ‘seems to have played an especially cowardly role.’
Anonieme mailtjes
Toen anonieme mailtjes van onbekende stafleden – vijanden van Wolfowitz’ reorganisatieplannen - deze zaak die toen nog geen zaak was bij de media begonnen op te spelen, deed Ad aanvankelijk nog niet of zijn neus bloedde.
Hij schreef Wolfowitz op 28 februari 2006 dat de beschuldigingen ‘niets nieuws bevatten dat enig nieuw onderzoek van het comité zou rechtvaardigen.’
Maar nu doet Ad of hij van niks wist. Jammer voor hem dat de papieren nu op straat liggen.
Hulpmaffia
Wolfowitz moet weg – daar draait het om in deze zaak. De Europese landen willen graag hun geld over de balk blijven gooien, want dat voelt goed voor de hulpmaffia en de bestaande instituties.
Dit is wat er gaande is – een politieke, en niet een corruptiezaak - en niets anders.
Maar u moet wel The Wall Street Journal - en deze site - lezen om dat te weten te komen.
Ook in Nederland wordt er over de zaak van Wereldbankdirecteur Paul Wolfowitz geschreven, en ook bij ons deugt de berichtgeving niet.
De Nederlandse media, geleid via vooringenomen correspondenten in de Verenigde Staten en de linkse Amerikaanse media, willen dat u het volgende gelooft: Paul Wolfowitz heeft slinks en stiekem zijn vriendin aan een salarisverhoging en aan een baan bij het State Department geholpen.
Het is niet waar.
Wat er wel speelt
Wat er speelt is het volgende: De Europese donorlanden van de Wereldbank en de top van de internationale hulpmaffia willen Wolfowitz niet.
Want Wolfowitz wil resultaten zien van wat de Wereldbank doet, geld lenen aan ontwikkelingslanden, en is niet meer tevreden met alleen omzetcijfers. Wolfowitz wil bij de Wereldbank structurele veranderingen doorvoeren, en dat kan de hulpmaffia niet hebben.
Niet zonder reden wordt Wolfowitz gesteund door Afrikaanse landen die echte hulp willen hebben.
Advocaten
Toen Wolfowitz twee jaar geleden aantrad, vroeg hij via zijn advocaten aan de ‘general counsel’ van de Wereldbank of hij kon worden vrijgesteld van alle beslommeringen die te maken zouden kunnen hebben met zijn relatie met zijn vriendin, die een belangrijke post had bij de Wereldbank.
Dit schreef de counsel aan Wolfowitz’ advocaten als antwoord:
'First, I would like to acknowledge that Mr. Wolfowitz has disclosed to the Board, through you, that he has a pre-existing relationship with a Bank staff member, and that he proposes to resolve the conflict of interest in relation to Staff Rule 3.01, Paragraph 4.02 by recusing himself from all personnel matters and professional contact related to the staff member.'
Er werd een ‘ethics committee’ opgezet om te kijken hoe de WB moest omgaan met het probleem dat de baas een legitieme verhouding had met een van de topmedewerkers.
Dit comité adviseerde dat de vriendin van Wolfowitz de WB beter kon verlaten.
Promotie
De vriendin stond hoog op de lijst voor promotie, en het comité adviseerde dat zij voor het verlies van haar baan en het verlies van de nabije promotie gecompenseerd moest worden. Dit kon ook in de vorm van een zogenaamde ‘ad hoc’ salarisverhoging.
Wie was de voorzitter van dit comité? Onze eigen Adje Melkert, u weet nog wel, de fiere sociaal-democraat die Pim zo goed van repliek kon dienen!
The Wall Street Journal van maandag 16 april, waaraan ik dit alles ontleen, schrijft:
‘[...] Op 27 juli adviseerde de voorzitter van het ethisch comité Ad Melkert formeel de heer Wolfowitz in een memo dat “de eventuele verstoring van de loopbaanvooruitzichten van het staflid kan worden gewaardeerd in een “in situ promotion” [een speciale promotie aangepast aan de omstandigheden] op basis van haar prestaties...”’
Salaris
De Wall Street Journall schrijft verder: ‘In dezelfde memo raadt de heer Melkert aan “dat de president, samen met de algemeen raadsman, dit advies communiceert” met de vice-president van personeelszaken “opdat het kan worden geïmplementeerd” per direct.’
Ofwel: de raad om de vriendin salaris mee te geven ook als zij elders zou werken kwam van onze Ad!
Nog geen twee weken later schreef Ad hetzelfde.
Toen pas deed Wolfowitz wat het comité van hem had gevraagd. Het comité wilde dit niet zelf doen. Melkert had Wolfowitz geschreven, op 8 augustus:
‘Het EC [het ethisch comité] can niet direct handelen in situaties betreffende stafleden, dus Xavier [Coll, de vice-president personeelszaken] moet op uw instructies handelen.’
Opdracht
Ofwel: Ad, de voorzitter van het comité dat het ethische gedrag van de president van de WB moet volgen en beoordelen, vraagt zelf aan Wolfowitz om het hoofd personeelszaken opdracht te geven zijn vriendin een salarisverhoging te geven.
De Wall Street Journal maakt nog twee andere brieven van Adje aan Wolfowitz openbaar:
‘In een brief van 24 oktober 2005 aan dhr. Wolfowitz bevestigde hij [AD!] dat “aangezien het resultaat consistent is met de bevindingen en het boven gegeven advies dat het comité het met u eens is dat deze zaak als gesloten kan worden beschouwd”.’
Een maand later schrijft Ad: ‘Ik wil u danken voor de zeer open en constructieve geest van onze discussies wetende hoe gevoelig de zaak ligt voor Shaha [Wolfowitz’ Tunesische vriendin] die hoop ik tevreden zal zijn met haar nieuwe baan.’
Op de hoogte
Ofwel: het ‘ethics committee’ van de WB was van elke stap op de hoogte, nee, heeft zelf geïnitieerd dat Wolfowitz via het vice-hoofd personeelszaken de zaak met zijn vreindin moest afhandelen.
Het comité wist dat de vriendin elders een baan kreeg en heeft zelf goedgekeurd dat zij daar een compensatie kreeg voor het verlies van haar baan bij de Wereldbank en het verlies van haar promotie.
The Wall Street Journal schrijft dat Melkert ‘seems to have played an especially cowardly role.’
Anonieme mailtjes
Toen anonieme mailtjes van onbekende stafleden – vijanden van Wolfowitz’ reorganisatieplannen - deze zaak die toen nog geen zaak was bij de media begonnen op te spelen, deed Ad aanvankelijk nog niet of zijn neus bloedde.
Hij schreef Wolfowitz op 28 februari 2006 dat de beschuldigingen ‘niets nieuws bevatten dat enig nieuw onderzoek van het comité zou rechtvaardigen.’
Maar nu doet Ad of hij van niks wist. Jammer voor hem dat de papieren nu op straat liggen.
Hulpmaffia
Wolfowitz moet weg – daar draait het om in deze zaak. De Europese landen willen graag hun geld over de balk blijven gooien, want dat voelt goed voor de hulpmaffia en de bestaande instituties.
Dit is wat er gaande is – een politieke, en niet een corruptiezaak - en niets anders.
Maar u moet wel The Wall Street Journal - en deze site - lezen om dat te weten te komen.
≡ Blair en Balkenende: EU-grondwet is onnodig ≡
Elsevier.nl Door Robbert de Witt
Premier Jan Peter Balkenende (CDA) en zijn Britse collega Tony Blair vinden dat er geen nieuwe Europese Grondwet moet komen, maar een verdrag dat een aanvulling is op de al bestaande verdragen.
Dat de beide premiers op één lijn zitten bleek vandaag tijdens een bliksembezoek van Balkenende aan de Britse hoofdstad Londen. Blair en Balkenende verklaarden dat het veel nuttiger is te kijken naar de zaken die wel goed zijn aan de oude verdragen.
Efficiënter
De Nederlandse regering wil geen 'oude Grondwet met een nieuwe naam'. De inhoud, naam en de omvang van het verdrag mogen 'geen trekken' van een grondwet krijgen, staat ook in het regeerakkoord.
Blair zei maandag dat hij de opstelling van Nederland in het Europees debat steunt. Volgens de Britse premier is het tijd voor een heel ander verdrag dat vooral gericht moet zijn op het efficiënter maken van de Europese Unie.
Afwijzen
Sinds het afwijzen van de Grondwet door de Franse en Nederlandse bevolking zit de Grondwet in het slop. Achttien landen hadden de Grondwet al goedgekeurd, maar zeven landen, waaronder Groot-Brittannië, wachten hiermee sinds het Franse en Nederlandse 'nee'.
Ook de Britse premier heeft beloofd een referendum te houden over de invoering van een Europese Grondwet. Maar woordvoerders van Blair zeggen tegen de BBC dat voor een aanvulling van de bestaande verdragen helemaal geen volksraadpleging nodig is.
Compromis
Intussen neemt de druk op Nederland om de (oude) Europese Grondwet alsnog aan te nemen toe: de voorzitter van het Europees Parlement, Hans-Gert Pöttering waarschuwde de Nederlandse regering vorige week donderdag vooral niet teveel te willen schrappen uit het Grondwettelijk Verdrag. Als compromis is het Europees Parlement bereid het verdrag geen 'Grondwet' te noemen.
Huidig EU-voorzitter Duitsland heeft de invoering van de Europese Grondwet weer hoog op de agenda gezet. De landen die al akkoord waren willen dat er weinig aan het oude voorstel wordt veranderd.
Premier Jan Peter Balkenende (CDA) en zijn Britse collega Tony Blair vinden dat er geen nieuwe Europese Grondwet moet komen, maar een verdrag dat een aanvulling is op de al bestaande verdragen.
Dat de beide premiers op één lijn zitten bleek vandaag tijdens een bliksembezoek van Balkenende aan de Britse hoofdstad Londen. Blair en Balkenende verklaarden dat het veel nuttiger is te kijken naar de zaken die wel goed zijn aan de oude verdragen.
Efficiënter
De Nederlandse regering wil geen 'oude Grondwet met een nieuwe naam'. De inhoud, naam en de omvang van het verdrag mogen 'geen trekken' van een grondwet krijgen, staat ook in het regeerakkoord.
Blair zei maandag dat hij de opstelling van Nederland in het Europees debat steunt. Volgens de Britse premier is het tijd voor een heel ander verdrag dat vooral gericht moet zijn op het efficiënter maken van de Europese Unie.
Afwijzen
Sinds het afwijzen van de Grondwet door de Franse en Nederlandse bevolking zit de Grondwet in het slop. Achttien landen hadden de Grondwet al goedgekeurd, maar zeven landen, waaronder Groot-Brittannië, wachten hiermee sinds het Franse en Nederlandse 'nee'.
Ook de Britse premier heeft beloofd een referendum te houden over de invoering van een Europese Grondwet. Maar woordvoerders van Blair zeggen tegen de BBC dat voor een aanvulling van de bestaande verdragen helemaal geen volksraadpleging nodig is.
Compromis
Intussen neemt de druk op Nederland om de (oude) Europese Grondwet alsnog aan te nemen toe: de voorzitter van het Europees Parlement, Hans-Gert Pöttering waarschuwde de Nederlandse regering vorige week donderdag vooral niet teveel te willen schrappen uit het Grondwettelijk Verdrag. Als compromis is het Europees Parlement bereid het verdrag geen 'Grondwet' te noemen.
Huidig EU-voorzitter Duitsland heeft de invoering van de Europese Grondwet weer hoog op de agenda gezet. De landen die al akkoord waren willen dat er weinig aan het oude voorstel wordt veranderd.
≡ Hamas-premier komt niet naar Nederland ≡
Elsevier.nl Door Bas Benneker
De Palestijnse premier Ismail Haniyah van de moslimextremistische Hamas komt in mei niet naar Nederland. De regering wil hem geen visum verlenen.
Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen (CDA) zei maandag dat Haniyah geen visum zal krijgen. De Hamasleider was uitgenodigd om op bevrijdingsdag naar Rotterdam te komen voor een Palestijns-Europese conferentie over het lot van de Palestijnse vluchtelingen.
Hamas staat op de Europese lijst van terroristische organisaties, en weigert Israël te erkennen en geweld af te zweren. Voor de PvdA was dat geen probleem, maar coalitiegenoten CDA en ChristenUnie wilden de Hamasleider om die reden niet toelaten.
Teleurgesteld
Het organiserende Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit (PPMS) is 'teleurgesteld' over de houding van het kabinet, zegt woordvoerder Ibrahim Al-Baz. 'Wij vinden dat de Nederlandse regering een neutrale houding zou moeten aannemen.'
Haniyah had de uitnodiging van het PPMS wel aanvaard maar nog geen visum aangevraagd, volgens Al-Baz omdat hij wachtte op groen licht van de Nederlandse politiek.
Verdeeld
De coalitie was verdeeld over de komt van Haniyah. Van de PvdA mocht hij komen, maar alleen als premier, en niet op persoonlijke titel. Al-Baz zegt dat Haniyah ook was uitgenodigd als de Palestijnse premier. PvdA-Kamerlid Martijn van Dam haalde maandag de woorden van Nelson Mandela aan: 'Om vrede te maken met je vijand moet je praten met je vijand.'
Verhagen (CDA) verklaarde zaterdag al dat Haniyah mogelijk geen visum zou krijgen. Het CDA wil alleen met individuele, gematigde leden van de Palestijnse regering praten. De ChristenUnie vindt dat de hele Hamasregering geboycot moet worden.
De Palestijnse premier Ismail Haniyah van de moslimextremistische Hamas komt in mei niet naar Nederland. De regering wil hem geen visum verlenen.
Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen (CDA) zei maandag dat Haniyah geen visum zal krijgen. De Hamasleider was uitgenodigd om op bevrijdingsdag naar Rotterdam te komen voor een Palestijns-Europese conferentie over het lot van de Palestijnse vluchtelingen.
Hamas staat op de Europese lijst van terroristische organisaties, en weigert Israël te erkennen en geweld af te zweren. Voor de PvdA was dat geen probleem, maar coalitiegenoten CDA en ChristenUnie wilden de Hamasleider om die reden niet toelaten.
Teleurgesteld
Het organiserende Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit (PPMS) is 'teleurgesteld' over de houding van het kabinet, zegt woordvoerder Ibrahim Al-Baz. 'Wij vinden dat de Nederlandse regering een neutrale houding zou moeten aannemen.'
Haniyah had de uitnodiging van het PPMS wel aanvaard maar nog geen visum aangevraagd, volgens Al-Baz omdat hij wachtte op groen licht van de Nederlandse politiek.
Verdeeld
De coalitie was verdeeld over de komt van Haniyah. Van de PvdA mocht hij komen, maar alleen als premier, en niet op persoonlijke titel. Al-Baz zegt dat Haniyah ook was uitgenodigd als de Palestijnse premier. PvdA-Kamerlid Martijn van Dam haalde maandag de woorden van Nelson Mandela aan: 'Om vrede te maken met je vijand moet je praten met je vijand.'
Verhagen (CDA) verklaarde zaterdag al dat Haniyah mogelijk geen visum zou krijgen. Het CDA wil alleen met individuele, gematigde leden van de Palestijnse regering praten. De ChristenUnie vindt dat de hele Hamasregering geboycot moet worden.
≡ Balkenende en Blair spreken over EU-verdrag ≡
Regering.nl
Nederland en het Verenigd Koninkrijk willen beide een wijzigingsverdrag voor de EU. 'Geen grondwet, maar een aantal verbeteringen van bestaande verdragen', zei minister-president Balkenende na een gesprek met premier Blair.
Balkenende noemde het gesprek met Blair 'heel nuttig' en 'met veel punten van overeenstemming'. Het gesprek is onderdeel van een reeks gesprekken die Balkenende met EU-collega's heeft.
Een belangrijk punt van overeenstemming is volgens Balkenende dat zowel het Verenigd Koninkrijk als Nederland een klassiek wijzigingsverdrag wil. 'Amsterdam en Nice. Dat waren wijzigingsverdragen. Een nieuw verdrag past wat ons betreft in dat rijtje', zei Balkenende.
De bruikbare elementen van het grondwettelijke verdrag kunnen daarbij volgens hem wel een rol spelen.
De uitbreidingsregels moeten een plaats krijgen in het verdrag. Ook moet er een heldere rolverdeling komen tussen Brussel en de lidstaten, aldus Balkenende.
Balkenende sprak verder met Blair over energie en klimaat. Zij hebben hierover in oktober 2006 samen een brief gestuurd aan de Europese regeringsleiders.
Nederland en het Verenigd Koninkrijk willen beide een wijzigingsverdrag voor de EU. 'Geen grondwet, maar een aantal verbeteringen van bestaande verdragen', zei minister-president Balkenende na een gesprek met premier Blair.
Balkenende noemde het gesprek met Blair 'heel nuttig' en 'met veel punten van overeenstemming'. Het gesprek is onderdeel van een reeks gesprekken die Balkenende met EU-collega's heeft.
Een belangrijk punt van overeenstemming is volgens Balkenende dat zowel het Verenigd Koninkrijk als Nederland een klassiek wijzigingsverdrag wil. 'Amsterdam en Nice. Dat waren wijzigingsverdragen. Een nieuw verdrag past wat ons betreft in dat rijtje', zei Balkenende.
De bruikbare elementen van het grondwettelijke verdrag kunnen daarbij volgens hem wel een rol spelen.
De uitbreidingsregels moeten een plaats krijgen in het verdrag. Ook moet er een heldere rolverdeling komen tussen Brussel en de lidstaten, aldus Balkenende.
Balkenende sprak verder met Blair over energie en klimaat. Zij hebben hierover in oktober 2006 samen een brief gestuurd aan de Europese regeringsleiders.
≡ Monday, April 16, 2007 ≡
≡ Al-Sadr bloc: Ministers to quit government ≡
CNN.com CNN's Mohammed Tawfeeq contributed to this report
BAGHDAD, Iraq (CNN) -- Anti-U.S. Shiite cleric and militia leader Muqtada al-Sadr will announce Monday the departure of his movement's six ministers from Iraq's government to press demands for the U.S. to leave Iraq, the bloc's spokesman Saleh al-Ageili told CNN.
The move makes good on a threat issued last week after Iraq's prime minister rejected a timetable for the withdrawal of U.S.-led troops, said al-Ageili.
Al-Sadr's stake in the government controls the ministries of Health, Agriculture, Province Affairs, Transportation, Tourism and Civil Society Organizations.
The withdrawal will not affect Sadr's 30 members of parliament, .
The powerful political movement boycotted Iraq's government for two months after Prime Minister Nuri al-Maliki met with President Bush in November.
The movement rejoined the government in January after Iraqi parliament members said they would consider the group's demands, which include a timetable for U.S.-led coalition troop withdrawal and a United Nations assurance that troop deployment would not be extended.
Al-Sadr, widely popular in Iraq's Shiite heartland, opposes the U.S. occupation of Iraq and, during the war, his Mehdi Army militia has fiercely fought coalition and Iraqi forces.
Many opponents of the occupation have demanded a timetable for U.S. troop withdrawal, an issue heavily debated in the United States.
Al-Sadr's faction, which was instrumental in getting al-Maliki the prime minister's position last year, is part of the Shiite-led United Iraqi Alliance, the political bloc that holds sway in Iraq.
Speaking on Tuesday in Japan, al-Maliki said "achievements and victories" on the ground -- not timetables -- should determine the "departure of international forces" from his war-torn country.
"We are progressing on the security issue day by day because we are having security responsibility handed over to us continuously," al-Maliki said. "We see no need for a withdrawal timetable because we are working as fast as we can."
Reacting to al-Maliki's comments, al-Sadr's political committee issued a statement Wednesday warning its cabinet ministers might quit as a result.
"This decision has been taken because Prime Minister Nuri al-Maliki did not respect the will of the Iraqi people who went on protest on April 9th demanding ... occupation forces to withdraw from Iraq," al-Ageili said.
Story Highlights
Al-Sadr to make good on threat to withdraw ministers from Iraq government
Anti-American cleric trying to press for earlier U.S. troop withdrawal
Al-Sadr controls the ministries of Health, Agriculture, Transportation
Al-Sadr: "PM Nuri al-Maliki did not respect the will of the Iraqi people"
BAGHDAD, Iraq (CNN) -- Anti-U.S. Shiite cleric and militia leader Muqtada al-Sadr will announce Monday the departure of his movement's six ministers from Iraq's government to press demands for the U.S. to leave Iraq, the bloc's spokesman Saleh al-Ageili told CNN.
The move makes good on a threat issued last week after Iraq's prime minister rejected a timetable for the withdrawal of U.S.-led troops, said al-Ageili.
Al-Sadr's stake in the government controls the ministries of Health, Agriculture, Province Affairs, Transportation, Tourism and Civil Society Organizations.
The withdrawal will not affect Sadr's 30 members of parliament, .
The powerful political movement boycotted Iraq's government for two months after Prime Minister Nuri al-Maliki met with President Bush in November.
The movement rejoined the government in January after Iraqi parliament members said they would consider the group's demands, which include a timetable for U.S.-led coalition troop withdrawal and a United Nations assurance that troop deployment would not be extended.
Al-Sadr, widely popular in Iraq's Shiite heartland, opposes the U.S. occupation of Iraq and, during the war, his Mehdi Army militia has fiercely fought coalition and Iraqi forces.
Many opponents of the occupation have demanded a timetable for U.S. troop withdrawal, an issue heavily debated in the United States.
Al-Sadr's faction, which was instrumental in getting al-Maliki the prime minister's position last year, is part of the Shiite-led United Iraqi Alliance, the political bloc that holds sway in Iraq.
Speaking on Tuesday in Japan, al-Maliki said "achievements and victories" on the ground -- not timetables -- should determine the "departure of international forces" from his war-torn country.
"We are progressing on the security issue day by day because we are having security responsibility handed over to us continuously," al-Maliki said. "We see no need for a withdrawal timetable because we are working as fast as we can."
Reacting to al-Maliki's comments, al-Sadr's political committee issued a statement Wednesday warning its cabinet ministers might quit as a result.
"This decision has been taken because Prime Minister Nuri al-Maliki did not respect the will of the Iraqi people who went on protest on April 9th demanding ... occupation forces to withdraw from Iraq," al-Ageili said.
≡ Saturday, April 14, 2007 ≡
≡ Nederland moet inbinden bij Europese Grondwet ≡
Elsevier.nl Door Bas Benneker
Nederland moet de eisen ten aanzien van de Europese Grondwet matigen. Eventueel mag de naam 'Grondwet' worden geschrapt, maar aan de inhoud wordt niet getornd.
Dat zei de voorzitter van het Europarlement, Hans-Gert Pöttering, donderdag tegen Nederlandse parlementariërs en regeringsleden in Den Haag. 'Als het voor Nederland psychologisch van belang is om het geen "grondwet" te noemen, zijn wij bereid tot een compromis op dat punt,' aldus de Duitse christen-democraat, 'maar vraag van ons niet te veel stappen.'
Naamsverandering
Pöttering vindt dat de belangrijkste delen van de Europese Grondwet - door Nederland per referendum verworpen - overeind moeten blijven in een nieuw verdrag. Die boodschap bracht hij over aan onder anderen premier Jan Peter Balkenende (CDA), staatssecretaris van Europese Zaken Frans Timmermans (PvdA) en leden van de Eerste en Tweede Kamer.
De opvattingen van Pöttering staan haaks op die van de regering. Woensdag hield Timmermans de Europarlementariërs nog voor dat ze niemand voor de gek houden met alleen een naamsverandering. 'Wat we zoeken is een nieuw verdrag dat bestaande verdragen aanvult en aanpast, niet een constitutioneel verdrag dat alle eerdere verdragen vervangt.'
Goede hoop
Maar Pöttering sloot die optie nadrukkelijk uit, en riep de Nederlandse regering op haar ambities te matigen en meer bereidheid tot compromis te tonen.
Na afloop van zijn bezoek toonde hij zich niettemin optimistisch. Hij had goede hoop 'dat in Nederland bereidheid tot vruchtbare stappen en toekomstige compromissen bestaat'.
In het regeerakkoord spraken CDA, PvdA, en ChristenUnie af om een eventueel nieuw verdrag niet weer in een referendum aan de kiezers voor te leggen.
Nederland moet de eisen ten aanzien van de Europese Grondwet matigen. Eventueel mag de naam 'Grondwet' worden geschrapt, maar aan de inhoud wordt niet getornd.
Dat zei de voorzitter van het Europarlement, Hans-Gert Pöttering, donderdag tegen Nederlandse parlementariërs en regeringsleden in Den Haag. 'Als het voor Nederland psychologisch van belang is om het geen "grondwet" te noemen, zijn wij bereid tot een compromis op dat punt,' aldus de Duitse christen-democraat, 'maar vraag van ons niet te veel stappen.'
Naamsverandering
Pöttering vindt dat de belangrijkste delen van de Europese Grondwet - door Nederland per referendum verworpen - overeind moeten blijven in een nieuw verdrag. Die boodschap bracht hij over aan onder anderen premier Jan Peter Balkenende (CDA), staatssecretaris van Europese Zaken Frans Timmermans (PvdA) en leden van de Eerste en Tweede Kamer.
De opvattingen van Pöttering staan haaks op die van de regering. Woensdag hield Timmermans de Europarlementariërs nog voor dat ze niemand voor de gek houden met alleen een naamsverandering. 'Wat we zoeken is een nieuw verdrag dat bestaande verdragen aanvult en aanpast, niet een constitutioneel verdrag dat alle eerdere verdragen vervangt.'
Goede hoop
Maar Pöttering sloot die optie nadrukkelijk uit, en riep de Nederlandse regering op haar ambities te matigen en meer bereidheid tot compromis te tonen.
Na afloop van zijn bezoek toonde hij zich niettemin optimistisch. Hij had goede hoop 'dat in Nederland bereidheid tot vruchtbare stappen en toekomstige compromissen bestaat'.
In het regeerakkoord spraken CDA, PvdA, en ChristenUnie af om een eventueel nieuw verdrag niet weer in een referendum aan de kiezers voor te leggen.
≡ Generaal pardon brengt alleen maar ellende ≡
Elsevier.nl Door René van Rijckevorsel
De discussie over de kosten van het generaal pardon is slechts een eerste oprisping van alle ellende die het kabinet-Balkenende IV over Nederland heeft afgeroepen.
Ruim een week na de verkiezingen eiste Wouter Bos, grootste verliezer van de verkiezi
De discussie over de kosten van het generaal pardon is slechts een eerste oprisping van alle ellende die het kabinet-Balkenende IV over Nederland heeft afgeroepen.
Ruim een week na de verkiezingen eiste Wouter Bos, grootste verliezer van de verkiezi