Bron: Elsevier.nl Door Afshin Ellian

De wapenwedloop in het Middenoosten bereikte deze maand zijn voorlopige hoogtepunt. De Iraanse revolutionaire Garde heeft een aantal lange afstandraketten getest. Het islamitische Iran beweert een viertal raketten te hebben getest. Maar uit een analyse van de vrijgegeven foto’s blijkt dat één van die raketten niet afging.

Hoe dan ook zijn er drie raketten met succes gelanceerd. Of deze raketten in een oorlogstoestand daadwerkelijk zullen functioneren is zeer de vraag. Dit neemt echter niet weg dat Iran over gevaarlijke wapens beschikt, die ook nog door de meest radicale moslims worden beheerd.

Kernwapens
Het islamitische Iran kan ook over kernwapens gaan beschikken. Dit blijkt uit verschillende uitlatingen van Mohammed El Baradei, de chef van het Internationale Atoomagentschap (IAEA) over het kernprogramma van Iran.

Iran wil niet in alle openheid worden gecontroleerd door het IAEA. Ook is Iran niet bereid om voorlopig de verrijking van uranium te willen stoppen. De internationale gemeenschap, inclusief de VS, erkennen het vreedzame nucleaire recht van Iran. Zolang deze nucleaire activiteiten niet militair van aard zijn, is er geen enkel probleem.

Verrijking
Maar dit laatste is zonder medewerking van Iran niet vast te stellen. Dan moet de wereld hopen op de effectieve informatievergaring van de westerse inlichtingendiensten. Eigenlijk had Iran, van de Verenigde Naties en de Europese Unie, al lang moeten stoppen met de verrijking van uranium.

Dit heeft Iran niet gedaan. Ze hebben de afgelopen jaren het proces van de verrijking van uranium juist opgevoerd.

Geen belemmering
De vraag is nu, wanneer het islamitische Iran in staat zou zijn om een kernbom te kunnen produceren. ElBaradei gaf op 20 juni een interview aan de tv-zender Al-Arabiya. Daarin stelde hij vast dat Iran zes maanden of één jaar nodig zouden hebben om een kernbom te kunnen produceren. Formeel zouden ze dit kunnen doen nadat ze een aantal internationale verdragen hebben opgezegd.

Dit zegt echter niks. Want als Iran een kernbom wil maken, dan vormen de internationalrechtelijke formaliteiten geen enkele belemmering. Want als de Iraanse machthebbers over kernwapens beschikken, dan is Iran een kernmacht. En dan bepaalt Iran zelf welke regels al dan niet door de regering in Teheran in acht zouden worden genomen.

Oorlog
Sommigen beweren dat omdat Iran al meer dan honderd jaar geen oorlog heeft ontketend tegen een ander volk, is Iran dus een vredelievend land. Deze bewering is onjuist. Ten eerste is Iran in de afgelopen eeuw nooit zo machtig geweest als nu.

Ten tweede: het islamitische Iran voert wel degelijk oorlog tegen andere volkeren. De door Iran gefinancierde raketten worden via Hezbollah op Israël afgevuurd. Bovendien worden de Hezbollah-commando’s door Iran getraind en begeleid.

Ten derde, Iran werd de afgelopen eeuw, met uitzondering van het islamitische regime, niet geregeerd door een ideologische beweging. En dit schept een unieke politieke toestand. Deze en andere feiten maken de situatie rond Iran zeer beangstigend voor de westerse landen en Israël.

De vraag is nu of het westen inclusief de EU bereid is om de islamo-fascisten in Teheran echt te gaan bedreigen. Of stevenen we af op een onafwendbare oorlog?

Bron: Elsevier.nl Door Afshin Ellian

Mag je in naam van een hogere orde de regels van een bestaande rechtsorde schenden? Dit is een interessante rechtsfilosofische vraag. Dit filosofische onderwerp is weer actueel geworden door de onthullingen van het Tweede-Kamerlid Wijnand Duyvendak (GroenLinks).

Hij was in de jaren tachtig van de vorige eeuw lid van een verzetsbeweging. Ja, zij beschouwden zich als een verzetsbeweging. Omdat de politieke en economische machthebbers de toekomstige condities voor de natuur en de mens aan het onderdrukken waren.

Gewapend verzet
De gouden verzetsregel luidt: men komt in verzet, al dan niet gewapend, wanneer de strijd tegen een despotisch regime niet langer via de legale middelen kan worden gevoerd. Duyvendak en zijn vrienden dachten dat de Nederlandse grondwettelijke orde niet de mogelijkheden bood om op een legale wijze een strijd te voeren tegen de onderdrukking.

Soms heeft een mens de morele, juridische en politieke plicht om in verzet te komen. In die situatie mag de verzetsman of -vrouw de geldende regels met een beroep op moraal of natuurrecht (bijvoorbeeld soms de mensenrechten) schenden. Het gebrek aan legitimiteit van de bestaande orde rechtvaardigt de verzetsdaden.

Tirannie van islamisten
Elk verzetsdaad moet dus worden gerechtvaardigd met een beroep op het recht dat nog zal komen. Bijvoorbeeld wie in het islamitische Iran vreedzaam verzet pleegt tegen de tirannie van islamisten rechtvaardigt zijn burgerlijke ongehoorzaamheid met een beroep op de toekomstige rechtsorde die op rechten van de mens zouden zijn gebaseerd. Hetzelfde geldt voor China. Maar waarop baseerde Duyvendak zich? Hoe legitimeerde hij zijn daden?

Duyvendak heeft in 1985 ingebroken in het ministerie van Economische Zaken. Tot nu toe heeft hij in de media de inbraak altijd ten stelligste ontkend: ‘Ik was niet bij die inbraak, tot op de dag van vandaag weet ik niet wie er bij betrokken waren. Sterker nog, onlangs is er iemand op dit onderwerp gepromoveerd en zelfs die man kon de namen niet achterhalen.’ (een interview met Het Parool in 1996).

Geen spijt
Dus, politiek gesproken heeft hij opzettelijk zijn partij en de kiezers verkeerd ingelicht. Ook heeft hij geen spijt van zijn daad: ‘Ik vond dit soort acties legitiem, maar werd steeds resoluter in mijn afwijzing van geweld.’ Dit is ook buitengewoon van belang. Een jeugdzonde moet altijd kunnen worden vergeven.

Maar dit is hier niet het geval. Hij gelooft nog steeds dat hij toen juist heeft gehandeld. Duyvendak vond en vindt kennelijk deze rechtsorde niet legitiem. Want anders had hij tenminste zijn spijt moeten betuigen.

Bovendien moet hij ons uitleggen waarom hij nu een beroep doet op legale middelen om de onderdrukking van milieu te bestrijden. Inbraak is een ernstig misdrijf. Inbreken in een regeringsgebouw is nog ernstiger. En die regering was en is een democratische regering, gefundeerd in de rechtsstatelijke principes.

Humane tragedie
Zou hij het goedvinden als de wetten die hij als wetgever maakt, op een gewelddadige wijze worden geschonden, zonder dat daaraan een concrete humane tragedie ten grondslag ligt? Nee, hij zou het onaanvaardbaar achten wanneer de bedrijven in zijn regering zouden inbreken om zijn milieuwetten te schenden.

Eerlijk moet ik toegeven dat ik Duyvendak een sympathiek persoon vind. Ik heb hier behoorlijk mee geworsteld. Maar de conclusie is onontkoombaar: Duyvendak kan niet onder deze omstandigheden als volksvertegenwoordiger functioneren. Fractievoorzitter van GroenLinks, Femke Halsema heeft het allemaal veel te simpel opgevat. En ik begrijp ook niet waarom hij zijn spijt niet wil betuigen. Dit maakt het verhaal nog ingewikkelder.

Bron: Elsevier.nl Door Robin van der Kloor

De Europese Unie draait 'gewoon' door, ook als het niet lukt om het door Ierland afgewezen nieuwe verdrag alsnog in te voeren. Dat zou geen ramp zijn, stelt de Londense denktank Centre for European Reform (CER) in een rapport.

Volgens CER werkt de EU ‘redelijk goed’ op allerlei gebied op basis van de huidige verdragen.

Crisis
Wel zou de EU ‘nóg beter af zijn’ met het Verdrag van Lissabon dat vorig jaar december door alle EU-leiders werd getekend maar op 12 juni door de Ierse bevolking werd afgewezen.

Ierland zoekt nu samen met EU-voorzitter Frankrijk naar een oplossing voor de crisis.

Het verdrag van Lissabon is een opvolger van de in 2005 door Nederland afgewezen grondwet.

Bron: Elsevier.nl Door Carla Joosten

Reizigers naar de Verenigde Staten moeten vanaf 12 januari 2009 72 uur van tevoren elektronisch toestemming vragen om naar Amerika te reizen.

Wie dat niet heeft gedaan of geen toestemming heeft gekregen, komt niet aan boord van een vliegtuig of van een boot naar Amerika.

Dat heeft het Amerikaanse consulaat in Amsterdam aan elsevier.nl laten weten. Weekblad Elsevier heeft deze week een reportage over de activiteiten van het consulaat.

Veiligheidsrisico
Het nieuwe reisvoorschrift naar Amerika is bedoeld om tijdig te beoordelen of een reiziger een veiligheidsrisico voor de Verenigde Staten is.

Het systeem (Electronic System for Travel Authorisation, ESTA) geldt alleen voor reizigers die geen visum nodig hebben.

Nederlandse reizigers
Dat zijn de meeste Nederlandse reizigers naar de Verenigde Staten. Onder anderen studenten, ambtenaren, luchtvaartpersoneel en journalisten hebben wel een visum nodig en moeten daarvoor zelf naar het consulaat.

Het nieuwe systeem is al sinds 1 augustus toegankelijk. Het online-formulier kan al op vrijwillige basis worden ingevuld.

Ziektes
De vragen hebben betrekking op persoonlijke gegevens, paspoortinformatie en details over de reis. Andere vragen gaan over een eventueel crimineel verleden en het onder de leden hebben van ziektes.

Op den duur zal ESTA het papieren formulier dat nu in het vliegtuig of in de boot wordt uitgedeeld en moet worden ingevuld overbodig maken.

Bron: Elsevier.nl Door Robbert de Witt

In een open brief aan de bank vraagt arabist Hans Jansen zich af of de SNS Bank islamitisch is geworden, gezien de reclames waarin moslims te zien zijn die volgens hem 'een politieke keuze' vertegenwoordigen.

De open brief van Jansen is gepubliceerd op de weblog hoeiboei.nl.

Volgens de bekende Nederlandse wetenschapper gaat het om 'een vrouw in het soort hoofddoek dat nu niet bepaald naar een liberale vorm van islam verwijst'.

Fraude
'Al eerder had u op uw site een foto van een Arabisch uitziende jongeman met een moslimextremistenbaardje die uw klanten zijn voetzolen liet zien, een standaardbelediging in de islamitische wereld,' zo klaagt Jansen, die benadrukt dat hij zelf cliënt is bij de bank.

Jansen schrijft verder dat hij moeite heeft met de reclame, gezien de recente berichten over islamitische scholen die frauderen met 'het hun toevertrouwde geld'.

Tot slot vraagt Jansen zich af of het niet beter zou zijn als een bank (net als de overheid) religieus neutraal is.

In een toelichting tegenover het AD zegt Jansen dat hij het 'gevaarlijk en triest' vindt dat de bank geen onderscheid maakt tussen zomaar moslims en moslims die een politieke keuze vertegenwoordigen.

'Iedereen gelijk'
Per e-mail antwoordt een medewerker van SNS Bank dat de klanten van de bank een afspiegeling zijn van de maatschappij: 'Voor ons is iedereen gelijk en dit willen we dan ook uitstralen. Dat u dit anders ziet, is uw goed recht.'

Hans Jansen is islamoloog en hoogleraar arabistiek aan de Universiteit van Utrecht. Hij staat bekend als criticus van de radicale islam en schreef verschillende boeken over de Koran.

Bron: Elsevier.nl Door Robin van der Kloor

De overweldigende media-aandacht voor Barack Obama lijkt tegen hem te gaan werken. Uit een peiling blijkt dat Amerika nu al Obama-moe is. De kiezer heeft van rivaal John McCain echter nog geen genoeg.

Dat blijkt uit een opiniepeiling van het Amerikaanse instituut PEW Research Center, waarvan de resultaten donderdag zijn bekendgemaakt.

Genoeg!
Van de ondervraagden gaf 48 procent aan genoeg te hebben van de berichtgeving over de ‘gedoodverfde Democratische presidentskandidaat’.

Slechts 26 procent gaf een dergelijke negatieve verklaring over Obama's rivaal, de Republikein John McCain. Van de ondervraagden wil nog maar 10 procent tot de verkiezingen in november iets nieuws over de Senator ervaren.

Strijd verhardt
Aan berichtgeving over McCain is 38 procent geïnteresseerd.

Tot nu toe kreeg Obama in de media veel meer aandacht dan Mccain. In de campagnes zijn de twee elkaar nu steeds forser aan het aanvallen. Vooral in de tv-commercials gaat het er steeds harder aan toe.

Bron: Elsevier.nl Door Robbert de Witt

GroenLinks-Kamerlid Wijnand Duyvendak werd in de jaren tachtig wel degelijk gezien als een van de verdachten in het onderzoek naar terreurgroep RaRa.

Dat zegt een politieman die betrokken was bij een inval op het woonadres van Duyvendak in april 1988 vandaag in De Telegraaf.

Duyvendak raakte deze week in opspraak nadat Elsevier een citaat van een persuitnodiging voor de presentatie van zijn boek 'Klimaatactivist in de politiek' naar buiten bracht. Daarin zegt de voormalig activist van GroenLinks dat hij toch betrokken was bij een inbraak in het ministerie van Economische Zaken in 1985, een overtreding die hij altijd had ontkend.

'Infame beschuldiging'
Nadat hij voor deze leugen donderdag in televisieprogramma NOVA uitgebreid door het stof was gegaan verklaarde hij gisteren 'met de hand op het hart' in de Volkskrant dat hij zich altijd tegen de gewelddadige acties van de RaRa heeft gekeerd.

'De Telegraaf schreef in 1996 dat ik bij RaRa zou hebben gezeten. Dat is een infame beschuldiging. Er is nooit een splinter van bewijs gevonden dat ik betrokken was bij RaRa,' aldus Duyvendak.

Maar een voormalig politieman zegt vandaag in De Telegraaf dat hij aanwezig was bij de huiszoeking in het gebouw waar Duyvendak woonde. 'Hij stond ook op een lijst van verdachten in het RaRa-onderzoek.'

Geloofwaardigheid
In de krant ontkent Duyvendak de nieuwe beschuldiging. 'Ze waren niet op zoek naar mij, maar naar een andere bewoner die niet aanwezig was. Ze waren helemaal niet in mij geïnteresseerd.'

Binnen GroenLinks neemt de kritiek op Duyvendak intussen toe. Politiek leider Femke Halsema verklaarde gisteravond dat de voormalige inbreker wel in de fractie mag blijven, maar dient hij te werken aan het herstel van de 'opgelopen deuk in zijn geloofwaardigheid'.

Bron: Elsevier.nl Door Afshin Ellian

De globalisering verandert onze wereld. De islamitische landen vormen daarop geen uitgezondering. Via snelle communicatiemiddelen maken ook de moslims vroeg of laat kennis met andere gewoontes, wetten, opinies en leefwijze.

De Golfstaten, de staten aan de rand van de Perzische Golf, maken opmerkelijke veranderingen mee. Ze barsten van ambitie. Er worden grootschalige bouwprojecten uitgevoerd. En ze hebben veel geld. Het zijn per slot van rekening oliestaten.

Stapsgewijs zien we ook politieke en culturele veranderingen: stemrecht voor vrouwen in Koeweit en Bahrein, de verlichte invloed van de koningin in Oman et cetera.

Jodin
De regering van Bahrein heeft een aantal maanden geleden een revolutionaire daad verricht. De koning heeft een vrouw benoemd tot ambassadeur in de Verenigde Staten.

Ambassadeurschap in Washington is een buitengewoon belangrijke post. Deze functie zal worden vervuld door Huda Ezra Nonoo.

De nieuwe ambassadeur is niet alleen een vrouw maar zij is ook een Jodin. Ja, inderdaad zij is jood. En dit is de eerste keer dat een jood zo’n hoge politieke functie voor een islamitisch land bekleedt.

Dit is een waarachtige stap naar een verzoening tussen de joden en de moslims waarbij de joden niet meer als vijand, of als een dhimmie (tweederangs burger) worden gezien.

Daad stellen
Bahrein is een Golfstaatje, maar de daad, de betekenis ervan, is omvangrijker dan Bahrein zelf. Overigens vertegenwoordigt die vrouw niet een grote joodse gemeenschap. Er wonen in Bahrein heel weinig joden.

De koning wilde gewoon een daad stellen. Nonoo werkte tot 2006 aan het hoofd van een Bahreinse mensenrechtencommissie. Daar heeft zij indruk gemaakt op de koning waardoor de koning besloot haar als parlementlid aan te wijzen.

Lastige wezens
In de Golfstaten hebben de mannen mobiele telefoon ontdekt. Vooral hebben ze ontdekt hoe sms'en werkt. Natuurlijk is dit erg handig, want als je kunt sms’en, hoef je niet meer met lastige mensen te gaan praten.

Je meldt je beslissingen via sms. Daar worden de vrouwen als lastige wezens gezien. Temeer nu ze zich beginnen te emanciperen.

SMS-scheidingen
Volgens Gulf Daily News is er nu zelfs sprake van sms-echtscheiding.

Via een sms kondigt de man de echtscheiding aan. Daardoor bespaart men een moeizaam gesprek met een lastig wezen.

Maar de Vrouwenbonden van Bahrein zijn in opstand gekomen tegen deze immorele manier van het aankondigen van een echtscheiding. Dit alles weerspiegelt de emancipatiestrijd van de moslims.

Terwijl sommigen Nederland willen islamiseren, de-islamiseren veel moslims in de islamitische wereld.

Bron: Elsevier.nl Door Kris Goossens

Bijna driekwart van de Ieren is tegen een tweede referendum over het Verdrag van Lissabon. Bovendien zou het neekamp met een grotere marge winnen bij een herstemming.

Dat blijkt uit een opiniepeiling van de Britse denktank Open Europe.

De Ieren stemden half juni met 53 procent tegen het nieuwe ontwerpverdrag van de Europese Unie. Van de ondervraagden gaf 62 procent aan nee te stemmen bij een eventuele nieuwe volksraadpleging.

Ratificatie
Ook is tweederde van de Ieren van mening dat de Europese politici het Ierse ‘nee’ niet respecteren. Van de ondervraagden was 61 procent tegen de stelling dat ‘als de 26 andere EU-lidstaten het verdrag ratificeren in hun parlement, Ierland van gedachten moet veranderen en ook het verdrag moet ondersteunen’.

De enquête werd gehouden onder 1.000 Ieren vlak na het bezoek van de Franse president Nicolas Sarkozy een week geleden. Eerder liet Sarkozy, tevens voorzitter van de Europese Unie, doorschemeren een nieuw referendum te willen of dat de Ierse regering het verdrag toch zou ratificeren.

Impasse
Ierland is het enige land dat een referendum hield in Europa. Door de uitkomst kan het verdrag voorlopig niet in werking treden.

De Ierse premier Brian Cowen heeft van zijn Europese collega’s tot oktober gekregen om met suggesties te komen over een oplossing voor de impasse die is ontstaan. Maar de Ierse regering heeft verklaard nog zeker tot oktober 2009 te willen wachten met een eventueel nieuw referendum, onder meer uit respect voor de kiezers.

Bron: Elsevier.nl Door Syp Wynia

Bij de PvdA zijn ze altijd voor de Democraten, maar deze keer nog iets meer omdat de PvdA een eigen trauma heeft met de zittende Republikeinse president Bush. Maar ook Barack Obama kan de problemen van Wouter Bos en Jet Bussemaker niet oplossen.

En weer was er een lid van het kabinet-Balkenende dat zich wenste te mengen in de Amerikaanse verkiezingsstrijd. Eerst al Wouter Bos. En nu is er dus PvdA’ster Jet Bussemaker, weliswaar staatssecretaris, maar met een belangrijke zorgportefeuille, die niet alleen een juichende voorkeur uitspreekt voor Obama en een overwinning van zijn Republikeinse tegenstander John McCain als ‘een grote ramp’ kwalificeert, maar ook haar bijtende afkeer van de zittende president George W. Bush laat blijken.

Volkomen ridicuul
De VVD’er Hans van Baalen wil dat er meteen excuses worden aangeboden bij de Amerikaanse ambassade. Dat is ook weer wat overdreven. Dat neemt niet weg dat het volkomen ridicuul is dat een lid van het Nederlandse kabinet, op persoonlijke titel of niet, zich mengt in democratische verkiezingen in een bevriend land en daarbij een zittende president van dat land beledigt.

Het is des te belachelijker, als een lid van het kabinet van een land dat zijn staatshoofd niet kiest een voorkeur gaat uitspreken bij verkiezingen in een land waar het staatshoofd wèl wordt gekozen.

In veel West-Europese landen is er onder het publiek bijna standaard een meerderheidsvoorkeur voor Democratische presidentskandidaten. In Nederland is dat ook het geval. Bij veel PvdA’ers is er meer dan dat. Tien jaar geleden was PvdA’er Wim Kok nog premier van Nederland en die werd door president Bill Clinton – Democraat - als een soort collega-wereldleider neergezet, iemand die bovendien voorging in wat bij Obama nu ‘change’ heet. Eindelijk was er een weer een Amerikaanse president die als een soort collega-sociaaldemocraat werd ervaren en PvdA-leider Kok op waarde wiste te schatten.

Kinderlijke hoop
Inmiddels zit de PvdA in de put. Wouter Bos is er niet in geslaagd de Nederlandse Clinton of de Nederlandse Tony Blair te worden. En dan is er nu bij PvdA-bewindslieden en PvdA-Kamerleden de wat kinderlijke hoop dat als Obama in de Verenigde Staten aan de macht komt, dat dan ook de kansen voor de PvdA in Nederland de kansen kunnen keren.

Zoals Obama door Bos en Bussemaker als de eigen hoop aan de horizon wordt gezien, zo is George Bush jr. voor PvdA’ers de verzinnebeelding van de eigen teloorgang. Bush stapte Irak binnen, de PvdA eiste jarenlang op hoge toon een onderzoek naar de Nederlandse betrokkenheid, maar slikte die eis bij het begin van de huidige regeringsdeelname weer in.

Draaierij
Dat wordt de PvdA nagedragen, die draaierij. Dan kan Bussemaker Bush wel wegwensen, maar aan het Irak-probleem van de PvdA – en al die andere PvdA-problemen – daaraan kan ook Barack Obama echt niets veranderen.

Bron: Elsevier.nl Door Robin van der Kloor

Australië stapt af van het beleid om alle asielzoekers die het land binnenkomen automatisch op te sluiten in detentiecentra. De linkse premier Kevin Rudd draait hiermee het beleid van zijn voorganger John Howard steeds verder terug.

Minister van Immigratie Chris Evans heeft de nieuwe maatregelen dinsdag bekendgemaakt.

‘Een persoon die geen gevaar vormt voor de gemeenschap mag in die gemeenschap blijven, terwijl ondertussen een besluit over zijn of haar status wordt genomen,’ aldus Evans.

Verder worden er niet langer kinderen in detentiecentra opgesloten. De bewindsman stelde dat de regering een ‘humaner’ immigratiebeleid nastreeft, maar niet van plan is de deuren voor asielzoekers wijd open te zetten.

Een woordvoerder van Amnesty International repte tegenover de Australische zender ABC van een zeer fundamentele aanpassing van het immigratiebeleid door de regering van de sociaaldemocratische premier Kevin Rudd, die eind vorig jaar aantrad.

De mensenrechtenorganisatie wees erop dat het in Australië in de afgelopen vijftien jaar mogelijk was een immigrant voor onbepaalde tijd in een detentiecentrum te plaatsen als die persoon niet over een visum beschikte.

Kort na zijn aantreden maakte Rudd al een einde aan het beleid van zijn conservatieve voorganger John Howard om asielzoekers langdurig vast te zetten op eilanden in de Stille Oceaan, de zogeheten 'Pacific Oplossing'.