Vertaling van de toespraak van Gregorius Nekschot in de Free Press Society Kopenhagen 3 februari 2009.

Dames en Heren,

In Nederland is satire een oude traditie. Deze traditie begon zeven eeuwen geleden, in de dertiende eeuw, met het epische gedicht ‘Reynaerd de Vos'. Het gedicht Reynaerd de Vos maakte de adel en de geestelijkheid belachelijk - de hoogste burgerlijke en religieuze autoriteiten van dat tijdperk. De auteur moet een wijs man geweest zijn, want hij hield zijn identiteit geheim. Monty Python's film Life of Brian steekt de draak met het christendom. De film veroorzaakte woede en controverse in 1979. Desondanks kon de film bijna overal worden bekeken.. De makers, Terry Jones, Graham Chapman, John Cleese, Eric Idle en Michael Palin ontvingen geen doodvonnissen en het Openbaar Ministerie lichtte hen niet van hun bed om ze achter de tralies te zetten.

Deze twee tamelijk willekeurige voorbeelden illustreren dat in West-Europa, godsdienst - in de genoemde gevallen het christendom – al eeuwen lang belachelijk wordt gemaakt. Eerst gebeurde dit anoniem of onder pseudoniem, later openlijk. In de westerse cultuur, creëerden rationalisme, wetenschap, humanisme en democratie, in een langdurig en pijnlijk proces, de scheiding tussen Kerk en Staat. De vrijheid van meningsuiting werd zo in vele landen een grondwettelijk recht. Het is dus al geruime tijd mogelijk om het Christendom te bespotten, zonder dat je bang hoeft te zijn voor een doodvonnis.

Toen er grote aantallen migranten met een andere culturele en religieuze achtergrond naar West-Europa kwamen, veranderde de zaak fundamenteel. Omdat ze slecht zijn opgeleid - en zonder uitzondering onder dictatoriale regimes – kunnen veel immigranten met een islamitische achtergrond niet instemmen met onze scheiding tussen religie en politiek, hoe vanzelfsprekend deze scheiding ons ook lijkt.

Monty Python drijft de spot met Jezus in Life of Brian. Een vergelijkbare film over het leven van Mohammed - de stichter van de islam - is ondenkbaar. Het vreselijke lot van filmregisseur Theo van Gogh zegt genoeg. De gruwelijke en sadistische wijze waarop Theo van Gogh ritueel werd afgeslacht door een fanatieke moslim betekende voor de vrije meningsuiting in Nederland een terugkeer naar de duistere Middeleeuwen. Iedereen die iets wil zeggen over de islam moet zeer omzichtig te werk gaan.

Op de 13 mei 2008 werd de cartoonist Gregorius Nekschot echter uit zijn huis gesleurd door tien ambtenaren en in de gevangenis gegooid. Bovendien werd zijn huis doorzocht en zijn computer, mobiele telefoon, agenda en schetsboeken werden in beslag genomen. Omwille van zijn cartoons, waarover men beweerde dat ze etnische minderheden en moslims discrimineerden, werd hij gedwongen in ballingschap te gaan en werd zijn privacy op verregaande wijze geschonden. Zo staan de zaken er nu voor in Nederland, een land dat tot voor kort nog werd gezien als ruim van opvatting, vrij van denken, en zich verheugend in een satirische traditie van meer dan zeven eeuwen.

Hoe moeten we deze arrestatie interpreteren? Wat is er in de afgelopen jaren in Nederland veranderd? Waarom werd Gregorius Nekschot vanwege zijn sceptische blik op de zegeningen van de multiculturele samenleving in de gevangenis gegooid? Hier volgen een aantal van de mogelijke motieven en verklaringen.

In de eerste plaats heeft de Tweede Wereldoorlog diepe sporen nagelaten in de Nederlandse samenleving. Het gebrek aan verzet tegen de deportatie van Joodse landgenoten is in Nederland lang taboe geweest. Dit gebrek aan weerstand leidde tot een collectief trauma in de naoorlogse generatie babyboomers. Het werd verdacht om de spot te drijven met religie, met uitzondering dan van het Christendom. In de ogen van de babyboomers was een grap over een andere godsdienst of een ander ras werd de eerste stap in de richting van de trein naar Auschwitz. Nekschot werd geboren in de jaren zestig. Hij is jonger dan de babyboomers. Een generatieconflict zou dus een motief kunnen zijn om Nekschot's cynische commentaar op de moderne tijd tot zwijgen te brengen.

Een andere Nederlandse trauma is het koloniale verleden. Gedurende lange tijd ging de zon nooit onder in het Nederlandse Rijksgebied. De Nederlanders profiteerden van de slavenhandel, en buitten de lokale bevolking in Oost- en West-Indië uit. Maar ze deden meer dan dat: ze introduceerden gezondheidszorg en onderwijs en ze bouwden wegen en spoorwegen. Toch bleven de leeghoofdige babyboomers met een slecht geweten zitten omwille van hun gekleurde landgenoten. Elke grap of kritische opmerking over immigranten uit onze voormalige koloniën wordt gezien als een uiting van racisme. Deze zogenaamde 'wij-zijn-vreselijk'-mentaliteit van de do-good babyboomers zou ook een motief kunnen zijn om zich te ontdoen van de cynicus Nekschot.

Na de bevrijding door het Rode Leger in 1945, kregen Polen, Oost-Duitsland, Hongarije, Bulgarije, Tsjecho-Slowakije en Roemenië te maken met de gruwelen van het communisme. Nederland werd, goddank, bevrijd van het fascisme door de Amerikanen, Britten, Canadezen en de vrije Polen. Veilig onder de Amerikaanse nucleaire paraplu en zich wentelend in de snel groeiende welvaart koesterden de socialistisch geïnspireerde Nederlanders decennialang hun dromen over de utopische socialistische verzorgingsstaat.

Toen het communisme instortte, wisselden de socialistisch geïnspireerde Nederlanders gewoon hun failliet geloof in de socialistische utopie in voor een geloof in een multiculturele utopie. Het was het romantische beeld van een multicultureel Utopia dat door niets mag worden verstoord. Het anti-sociale gedrag en de religieus geïnspireerde waanzin van een aantal immigranten mogen niet ter discussie worden gesteld of bekritiseerd, zelfs niet in een spotprent.

Zoals ze het altijd gewend zijn geweest schuwen de links extremisten niet de censuur, want het socialistische of multiculturele Utopia ontstaat immers niet vanzelf. Het is dus geen verrassing dat een ultra-linkse niet-gouvernementele organisatie, het particuliere Nederlandse Meldpunt Discriminatie Internet (MDI), samengewerkt met een orthodoxe imam om Gregorius Nekschot aan het kruis te nagelen. De ziekelijke behoefte aan een romantische ideaal, met moslims en gekleurde mensen in de rol van nobele wilden, is dus nog een mogelijk motief om de anti-romantische cartoonist Nekschot het zwijgen op te leggen.

De Deense export van vlees en zuivelproducten had te lijden van de boycots na de publicatie van de - inmiddels zeer bekende - Deense cartoons. In Nederland leidde de angst voor afnemende export van toetjes, chocolademelk en worst aan het Midden-Oosten tot de oprichting van een geheime Interdepartementale Werkgroep Cartoonproblematiek. Deze geheime werkgroep, misschien wel het meest belachelijke orgaan in de Nederlandse geschiedenis, lijkt tot de conclusie gekomen te zijn, dat de cartoonist Gregorius, in z’n eentje, een veel grotere bedreiging voor de Nederlandse export betekende dan alle Deense cartoonisten bij elkaar voor de Deense export. Dus economische overwegingen kunnen een motief zijn geweest: voorkom exportverlies door Nekschot het zwijgen op te leggen.

In Nederland herinnert iedereen zich nog de hysterische manier waarop premier Jan Peter Balkenende reageerde op Fitna, de anti-islam film van de Nederlandse parlementariër Geert Wilders. Balkenende distantieerde zich luid, ruim voordat Fitna uitkwam, en nog zonder de inhoud van de film te kennen. Minister-president Balkenende oefende ook zware druk uit op Wilders om Fitna niet uit te brengen, ondanks het feit dat hij parlementariër is en ondanks zijn grondwettelijk recht op vrijheid van meningsuiting. Angst voor problemen met moslims dreef de premier en zijn kabinet tot bedenkelijke slaafsheid en meegaandheid. Angst voor de islam en paniek zouden de reden kunnen zijn voor deze gouvernementele topfunctionarissen om de cartoonist Gregorius Nekschot te arresteren. Lafheid en verraad zijn dus denkbaar als motieven om Gregorius Nekschot tot zwijgen te brengen.

Met de komst van grote aantallen islamitische immigranten naar Nederland, zagen christelijke politici een kans om hun verloren invloed in een inmiddels bijna volledig geseculariseerde land weer terug te winnen. De pogingen van de opeenvolgende ministers van Justitie, Piet Hein Donner en Ernst Hirsch Ballin, beiden christen-democraten, om na de moord op Theo van Gogh door een moslim de verouderde Wet inzake smalende godslastering nieuw leven in te blazen wijzen in die richting. Dus Christen Democratisch opportunisme, waarbij de rol van slachtoffer en dader weer wordt omgedraaid, kan een motief om de goddeloze heiden Gregorius Nekschot een lesje te leren.

In tegenstelling tot de 'oude media', is het internet tot nu toe ontsnapt aan gouvernementele controle. Natuurlijk is dit een doorn in het vlees van moralisten. Daarom is onder leiding van premier Jan Peter Balkenende, een burgerschapscampagne gestart. Christen-democraten zijn ervan overtuigd dat 'vrijheid niet gaat zonder verantwoordelijkheid’. Voor de christen-democraten betekent dit dat het grondwettelijke recht op vrijheid van meningsuiting ondergeschikt is aan die van de vrijheid van godsdienst. In hun visie mogen christenen en moslims om religieuze redenen vrouwen en homoseksuelen discrimineren als zij dat nodig vinden, maar christenen en moslims mogen niet worden bekritiseerd, want dat wordt beschouwd als wettelijk verboden discriminatie.

Gregorius Nekschot, die zich vooral manifesteert op het internet, werd met geweld gearresteerd. Een duidelijk signaal naar het publiek dat er grenzen zijn aan wat aanvaardbaar is op het internet. Dus de wens om greep te krijgen op het internet kan een reden zijn geweest om die duivelse Nekschot de mond te snoeren.

Het laatste motief op deze lijst betreft - op dit moment - de persoonlijke ambitie van de officier van justitie in gevallen van discriminatie. Een officier van justitie die voor God wil spelen is inderdaad een nieuw fenomeen in Nederland. Met de arrestatie en het doorbreken van de anonimiteit van Gregorius Nekschot, laadt de officier van justitie een zware verantwoordelijkheid op zijn schouders. Niet alleen is de arrestatie van een tekenaar van spotprenten een rechtstreekse aanval op de vrijheid van meningsuiting, in een wereld vol met moslims die de sharia-wetgeving willen opleggen door middel van geweld, is het ook een licence to kill. Kortom: zelfs Nekschot zelf zou genoeg motieven hebben kunnen bedenken om een Nederlandse tekenaar te arresteren in het Jaar onzes Heren 2008.

Dus, wat is er veranderd in Nederland? De huidige regeringscoalitie van de orthodoxe christenen, christen-democraten en sociaal-democraten is een regelrechte ramp. De christenen in het kabinet proberen de Nederlanders van hun traditionele kleine pleziertjes te beroven. Een rookverbod, een verbod op prostitutie, een verbod op het roken van wiet, en een verbod op paddo's zijn ingevoerd. De lijst is langer, maar het zijn stuk voor stuk pogingen om de Nederlanders te leren dat hun leven op aarde niet is bedoeld om aangenaam te zijn.

De angst van Christelijke politici voor sociale onrust is diep geworteld. Voormalig minister-president Colijn adviseerde zijn landgenoten zelfs om samen te werken met de nazi's en alle weerstand op te geven na de nederlaag van het Nederlandse leger in 1940. Een tekenaar die de spot drijft met de islam is precies het soort van "subversieve element" dat orthodoxe christenen en christen-democraten liever zien gaan dan komen.
Sociaal-Democraten, die eerder bekend stonden om hun anti-religieuze gedrag, sussen islamisten met subsidies en een voorkeursbehandeling. Ze doen dit voor electorale doeleinden. Bijvoorbeeld, Job Cohen, de Sociaal-democratische burgemeester van Amsterdam, heeft persoonlijk de scheiding van Kerk en Staat in de Nederlandse hoofdstad afgeschaft, alleen maar om de islamitische kiezers te behagen.

Deze giftige cocktail van religie, religieuze waanzin, christelijk opportunisme en links egoïsme heeft een dodelijke bedreiging voor de vrijheid en democratie in Nederland geschapen. Extremisten hebben al een politicus en een film-regisseur in Nederland vermoord. Nu is de Nederlandse Staat er toe over gegaan om kunstenaars te arresteren en te intimideren. Het is beangstigend om te zien hoe snel en hoe gemakkelijk Nederland terugglijdt in donkere tijden.

In het jaar 2008 was het Gregorius Nekschot, die werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid, in 2009 zullen er anderen zijn.

Dames en heren, zodra je gaat marchanderen met de vrijheid omwille van de lieve vrede, ben je gedoemd. Nederland, en het spijt me het te zeggen, heeft een zeer slecht voorbeeld gesteld.
Long live a free Denmark! Lang leve een vrij Nederland!

Gregorius Nekschot, Tekenaar

Vertaler: Toon Verberg, HB

Bron: Elsevier.nl Door Afshin Ellian

De imagodoctor van Ella Vogelaar is weg. Ik had al voorspeld dat als Wouter Bos zelfs één miljard euro per week aan Ella zou besteden, zou het niet lukken om van haar een welbespraakte politica te maken.

En dat is ook een beetje de schuld van Wouter zelf. Per slot van rekening heeft Wouter de onbekende Vogelaar op zo’n belangrijke post gezet.

Polarisatie
Maar Bos begint te veranderen. Een tijdje geleden had hij het over de voordelen van polarisatie.

Het was mij uit het hart gegrepen. Polarisatie zonder geweld, zonder interetnische conflicten, is zelf noodzakelijk.

Politiek is sowieso een gepolariseerde toestand. Alleen in landen als Noord-Korea bestaat geen polarisatie. Maar Bos werd onmiddellijk afgeblaft door de burgemeester van Amsterdam.

Bizar
Ik wil u hier een geheim openbaren.

Sinds enkele weken word ik door allerlei personen en krachten onder druk gezet om niet langer Job Cohen te bekritiseren.

Het was nogal serieus, hoe bizar het ook klinkt. Ik heb weleens genadeloos premier Jan Peter Balkenende bekritiseerd, maar werd ik nooit en werkelijk nooit onder druk gezet om hem niet langer te bekritiseren.

Dat ik Cohen niet meer kritisch mag bejegenen, is uiteraard erg vreemd. Er valt alleen niks aan te doen. Sommige mensen hebben meer vrienden en krachten achter zich dan anderen. Dus ga ik hier maar verder met Wouter Bos, want hij heeft mij nooit direct of indirect onder druk gezet. Ook zijn vrienden en liefhebbers hebben mij nooit onder druk gezet om Wouter te sparen van een kritische analyse.

Zeuren
Tijdens een bijeenkomst in Amsterdam zei Wouter Bos dat de PvdA het te veel over de toon van het integratiedebat heeft. Wouter zei letterlijk: 'Wat je niet moet doen, is altijd maar zeuren over de toon van het debat. '

Wat een opluchting!

De uitspraken van Geert Wilders zijn vaak problematisch, aldus Bos. Maar hij voegde daaraan toe: 'Intussen staat hij wel te boek als degene die het over de problemen heeft.'

Dilemma's
Nu zijn we bij de werkelijkheid aangekomen. Hoe Wilders de problemen aan de orde stelt, is niet het grootste probleem van politiek. De problemen die Wilders aan de orde stelt, die zijn van eminent belang.

Daarom riep Bos de sociaal-democraten op om over de inhoud te praten: 'Laten we inhoudelijk blijven en niet bang zijn om de moeilijke dilemma’s te benoemen.'

Ook erkende Bos dat de toon van het debat over de integratie noodzakelijkerwijs scherp is. Natuurlijk zullen bepaalde mensen zich gekwetst voelen. Dat is onvermijdelijk.

Democratie
Nu moeten de vaak, te vaak, zich gekwetst voelende moslims opletten: 'In een democratie bestaat het recht om niet gekwetst te worden niet. Dat is zo subjectief dat er geen enkel vrij debat mogelijk zou zijn.'

Ook dat bepleit ik al een aantal jaren. Zo komen onze standpunten langzamerhand dichterbij elkaar. En dit gebeurt zonder corruptie, door polarisatie.

Rug recht
De cruciale vraag is nu of Wouter Bos zijn rug recht kan houden. Vorige keer draaide hij na de eerste aanval van multiculturalisten om.

Dat hoeft hij niet meer te doen. Er is geen noodzaak daarvoor. Bos is immers de onbetwiste politiek leider van de PvdA. In de zaken rondom kredietcrisis heeft Bos leiderschap getoond. Daarvoor komt hem ook alle lof toe. Nu moet hij ook in het integratiedebat leiderschap gaan tonen.

Bron: Elsevier.nl Door Luc van Kemenade

In Groot-Brittannië zijn duizenden aan Al-Qa'ida gerelateerde moslimextremisten actief, ze plannen aanslagen in binnen- en buitenland. Vooral in de steden Londen en Birmingham groeit het aantal extremisten.

Dat blijkt uit een document over internationaal terrorisme van de Britse geheime dienst (MI5), meldt de Britse krant Sunday Telegraph.

Gewelddadige jihad
Het precieze aantal extremisten is ‘moeilijk te schatten’ maar de ‘gemeenschap is divers en wijdverbreid’.

In het gelekte document concludeert het Joint Terrorism Analysis Centre dat er ‘duizenden extremisten in het Verenigd Koninkrijk zijn die jihadistische activiteiten in binnen- en buitenland ondersteunen’.

Het gaat veelal om moslims die in Groot-Brittannië zijn geboren, en tussen de achttien en dertig jaar oud zijn. Meestal zijn ze van Pakistaanse afkomst, maar ook moslims uit Noord- en Oost-Afrika, Irak en Afghanistan behoren tot de groep.

Trainingskampen
De extremisten worden ingezet om de jihadistische boodschap in Groot-Brittannië te verspreiden. Ook worden geld en wapens ingezameld om de jihad in Pakistan, Afghanistan en Irak te ondersteunen. In sommige gevallen worden jongeren gerekruteerd en uitgezonden naar conflictgebieden.

Van een groot deel van de terroristen wordt gedacht dat ze in speciale trainingskampen in het buitenland zijn gedrild. Het document waarschuwt verder dat Groot-Brittannië de komende jaren een van de belangrijkste doelen voor terroristische aanslagen blijft.

Vorig jaar meldde de MI5 al dat ongeveer tweeduizend extremisten in Groot-Brittannië een bedreiging vormen voor de veiligheid, en dat het aantal extremisten groeit.

Bron: Elsevier.nl Door Syp Wynia

Marokkaanse imams voor ‘instructies’ teruggeroepen naar Rabat. Een niet te tolereren inmenging in Nederland. Vaak wordt vergeten dat ook de Turkse staat zich via de moskee mengt in Nederlandse zaken.

De Marokkaanse staat heeft volgens het Samenwerkingsverband Marokkanen in Nederland (SMN) veertig Marokkaanse imams naar de hoofdstad Rabat geroepen. Veel moskeeën bleken bij het vrijdaggebed plotseling geen voorganger te hebben. Volgens het SMN wil Marokko de imams instrueren, ook over de religieuze boodschap die ze in Nederland moeten uitdragen.

Het SMN en de Tweede Kamer zijn terecht gealarmeerd over het ingrijpen van de Marokkaanse overheid in de moskeeën. Maar verrassend is het optreden van de Marokkaanse overheid niet. Al sinds in de jaren zestig een exodus van Marokkanen naar Europa op gang kwam, probeert Rabat grip te houden op de emigranten. Het verplicht aanhouden van de Marokkaanse nationaliteit past in die agenda.

Inkomstenbron
Sinds enkele jaren is die grip versterkt. Marokko ziet de vijf miljoen Marokkanen en hun nazaten in Europa als extra Marokkaanse provincie en wil de emigranten als inkomstenbron niet teloor laten gaan.

Als onderdeel van deze anti-integratie-maatregelen heeft de Marokkaanse koning ‘adviesraden’ ingesteld. In één daarvan zit PvdA-Kamerlid Khadija Arib. Dat onlangs een Rotterdamse politieagent moest worden ontslagen vanwege ‘spionage’ voor Marokko past in het patroon van intensieve Marokkaanse inmenging in Nederland.

Laks
Nederland is te lang veel te laks geweest bij het onderkennen van de Marokkaanse greep op de samenleving. Nederland geeft miljarden euro’s uit aan het integreren van Marokkanen en andere allochtonen, maar Marokko mag die integratie gewoon ondermijnen.

Nederlandse gemeenten werken nog altijd mee aan het door de Marokkaanse staat afgedwongen opleggen van Arabisch-islamitische namen aan Nederlandse kinderen van Marokkaanse afkomst.

De inmenging in Nederlandse zaken, ook via de islam, beperkt zich niet tot Marokko. Bedenkelijke particuliere organisaties uit Saoedi-Arabië betalen Nederlandse moskeeën.

Diyanet
Ook Turkije bemoeit zich rechtstreeks met de moskeeën. De meeste Turkse moskeeën hier zijn in handen van Diyanet, het Turkse ministerie van geloofszaken. Hun imams zijn uitgezonden Turkse staatsambtenaren.

Omdat de islamitische partij van premier Tayyip Erdogan al zes jaar aan het bewind is in Ankara, mag worden aangenomen dat de preken ook de geest van Erdogan ademen. Met alle ophef over Marokko en de Marokkanen mag ook wel eens extra op de Turkse inmenging worden gelet.

Bron: Elsevier.nl Door Afshin Ellian

De wonderbaarlijke wereld van internet is een soort farmacon. Dat betekent gif en soms ook tegengif. Het is een dubbelzinnig woord dat perfect van toepassing is op een dubbelzinnig medium.

Internet is een belangrijke bron van informatie. Het bevordert de openheid in onze wereld. Bovendien heeft internet een positieve invloed op de democratie. Deze wetenschappelijke uitvinding heeft ook negatieve kanten zoals elk andere wetenschappelijke ontwikkeling.

Leugens
Leugens en waarheid lopen op internet door elkaar. Met halve waarheden kun je op internet de wereld laten schrikken. Op internetfora radicaliseren sommige jonge moslims.

Criminelen en terroristen kunnen op internet ongehinderd afspraken maken voor het plegen van misdrijven. Tenslotte is internet een schuilplaats geworden voor zedendelinquenten.

Ook kan internet nadelig zijn voor de intellectuele ontwikkeling van kinderen. De internetgeneratie moet ook leren boeken te lezen en feiten te checken. Internet kan ook een broeinest zijn van kinderlijke conflicten. Internetfora zijn vaak de plaats waar de kinderen met elkaar ruziën. Na een scheldpartij op internet gaan ze de volgende dag elkaar fysiek te lijf op schoolplein.

Traagheid
De snelheid van internet brengt een ongeduldige generatie voort. Alles moet snel zijn. Maar de juiste beslissingen en afwegingen worden in alle rust gemaakt. Enige mate van traagheid is onontbeerlijk voor een redelijk mens.

Maar kan dit alles een reden zijn om internet als een list van Satan te noemen?

De directeur van de Jeugdbond van de Gereformeerde Gemeenten vindt internet een groot gevaar dat niet moet worden opgezocht als er geen noodzaak toe is, aldus het Reformatorische Dagblad. Ook vindt hij dat de technische hulpmiddelen ter filtering van internet niet onfeilbaar zijn. Wat is dan het beste filter? 'Het beste filter blijft toch de vreze des Heeren.'

Kudde
Wie is de geheimzinnige Heer die we moeten vrezen? Waarom heeft deze vreeswekkende Heer de ontwikkeling van internet niet kunnen voorkomen?

Kennelijk jaagt de Heer alleen maar vrees aan bij mensen die in hem geloven. Maar waarom bemint deze Heer de mensen die in Hem geloven? Waarom communiceert deze Heer met Zijn kudde, alleen via vrees en angst? De extreme gelovigen vrezen de Heer. En wie niet meer in de Heer gelooft, vreest hem niet meer. Hoe moeten we deze Heer noemen? De Heer van Vrees.

Ketter
De god van vrees is misschien geen god. En de directeur van de Jeugdbond is wellicht een gevaarlijke ketter die zijn oorsprong vindt in de antieke tijd. In die tijd waren de Farao’s de vreeswekkende goden. Liefde en zelfopoffering waren hen totaal onbekend.

Het waren de goden die schrik aanjoegen bij de mens. Hoe moeten we nu die directeur van Jeugdbond noemen? De directeur van Jeugdbende van god van de vrees (Farao), kortweg: de jeugdbende van de Farao’s.

Ellende
De jeugdbende van de Farao's heeft een verklaring voor deze ellende: 'Ik zie het als een list van de satan om via de media ons meer en meer aan de wereld te binden.'

Wie deze wereld zo radicaal veracht, dwingt ons hier om ook aan andere wereldverachtende figuren te denken.

Uiteindelijk is dit ook het wereldbeeld van radicale moslims. Mohammed Atta, de leider van de 9/11- terroristen schreef in zijn testament: 'Jullie houden van het leven, wij houden van de dood.'

Geweld
De extreme vrees voor een god, de radicale verachting van deze wereld en de buitensporige verheerlijking van een andere wereld zullen er niet tot liefde, redelijkheid en ware god leiden. Ze leiden ons juist tot het kwade en geweld.

Misschien is er helemaal geen ware god: er zijn alleen goede en slechte goden. Nee, nog exacter geformuleerd: er zijn alleen goede en slechte mensen met goede en slechts godspercepties.

Wereldbeeld
Het is een geruststellende gedachte dat de jeugdbende van de Farao's niet de ballen heeft om terreuraanslagen te plegen. Ze zijn geweldloos.

Maar hun wereldbeeld is wel gewelddadig. Religie is ook een farmacon: gif en tegengif.

Religie en internet lijken erg op elkaar. We zijn al duizenden jaren bezig om de religie binnen de grenzen van rede en fatsoen te laten functioneren.

De wereld zit vol onzedelijke internetgebruikers en vol onzedelijke religiegebruikers.

Bron: Elsevier.nl Door Eric Vrijsen

Geert Wilders valt VVD'er Henk Kamp ten onrechte aan om zijn Islamnotitie. Wilders moet de notitie juist omarmen.

Door de notitie staat VVD-kamerlid Henk Kamp opeens bekend als softie. Concurrent Geert Wilders (PVV) heeft hem dat meteen ingepeperd.

Toch is dat een kwestie van onjuiste beeldvorming.

Kamp geeft in zijn notitie een beknopte en misschien wel onbeholpen uitleg van ‘de wereldgodsdienst’. Ook keert hij zich – naar goed VVD-gebruik - tegen discriminatie en intolerantie. Maar in de tweede helft van zijn stuk doet de oud-minister van Defensie enkele kordate voorstellen.

Nuchtere Kamp
Anders dan Wilders, slaat Kamp een nuchtere tot-hier-en-niet-verder-toon aan. Hij provoceert niet. Moslims mogen hun geloof in alle vrijheid beleven. Maar ten opzichte van de ‘wereldlijke ambities’ van de islam is Kamp even onverzettelijk als Wilders.

Kamp verdedigt de vrijheid van meningsuiting, ook ‘ten aanzien van uitlatingen over wat voor moslims heilig is.’ Als je een politieke film maakt en daarin demonstratief de Koran in de open haard werpt, sta je dus in je recht.

Haatimams
De oud-minister van Defensie wil een wettelijk verbod op het ‘tegenwerken van de integratie’. Haatimams moeten het land uit. Hebben zij inmiddels ook de Nederlandse nationaliteit, dan wordt hun paspoort ingenomen en worden ze ook op het vliegtuig gezet.

Kamp vindt het niet langer acceptabel dat landen claims leggen op moslims met een dubbele nationaliteit, bij voorbeeld wat betreft dienstplicht.

Vreemd van Wilders

Vreemd dat Wilders die VVD-plannen negeert en alleen maar foetert op Kamps slappere toonzetting. Wil je in een democratie iets voor elkaar krijgen – zoals een stevig integratiebeleid – dan moet je een meerderheid proberen te vormen. Ook een protestpartij als die van Wilders is daar eigenlijk toe verplicht.

Bron: Elsevier.nl Door Paul Lieben

Volgens Henk Kamp (VVD) creëren salafisten in ons land bewust incidenten om hun spierballen te tonen tegenover een slappe overheid. De overheid dient daarom strakke grenzen aan te geven en te handhaven. Voorts ijvert hij al enige tijd voor een wet die het ondermijnen van integratie strafbaar stelt. Paul Lieben vroeg om een toelichting in een exclusief interview.

Kamp: ‘In de hele wereld is kenmerkend voor moslimradicalen dat ze proberen gevoelens van onvrede onder de moslimbevolking te benutten voor hun eigen religieuze, ultraorthodoxe agenda. In Nederland richten salafisten zich vooral op Marokkaanse jongeren. Hen wordt aangepraat dat ze gediscrimineerd worden en geen faire kans krijgen in ons land. Het is een bekend feit dat salafisten vanuit Saoedi-Arabië gesteund worden. Vanuit enkele moskeeën trekken een twintigtal imams het land door om de onvrede te exploiteren. Een even groot aantal is in opleiding. Ik denk dat het nodig is dat we ons teweer stellen tegen die radicalen.’

‘Ze creëren incidenten om te laten zien dat in Nederland de overheid slap reageert op stevige moslims tegenover staan. Zo geven ze een voorbeeld, genereren ze publiciteit en krijgen ze een profiel, waardoor het weer gemakkelijker wordt om hun doelgroep te bereiken.’

Kunt u voorbeelden noemen?

‘De ene keer hoor je dat iemand in een burqa op sollicitatiegesprek gaat, afgewezen wordt en vervolgens klaagt over discriminatie. De andere keer vraagt iemand in een burqa een bijstandsuitkering. Wordt die geweigerd, dan is het weer discriminatie. Weer een andere keer wil een lerares na de vakantie plotseling mannen geen hand meer schudden en wordt een schoolbestuur uitgedaagd haar te ontslaan.’

U zegt dat er sprake is van een doelbewuste agenda…

‘Ik stel vast dat voortdurend incidenten gecreëerd worden, ja. Nog een voorbeeld is mijnheer Enait, die twee weken geleden in het nieuws was. Eerst probeert hij gemeenteambtenaar te worden in Rotterdam en zegt dan bij het sollicitatiegesprek: ‘Ik schud vrouwen niet de hand, want vrouwen en mannen mogen niet gelijk behandeld worden’. Vervolgens is hij advocaat en wil hij niet opstaan voor de rechter, want, zo zegt hij: ‘iedereen is gelijk, dus hoef ik niet op te staan’. Hij creëert een incident, krijgt een halfzachte reactie van de overheid en heeft dan zijn punt weer gemaakt.

Ik wil dat de overheid onder ogen ziet wat er gaande is en snel, consequent en krachtig reageert: Een boerka dragen en dus geen werk kunnen krijgen? Geen bijstandsuitkering. Geen handen meer willen schudden? Ontslaan. Niet op willen staan voor de rechter? Geen toegang meer tot de rechtszaal. De radicale moslims moet glashelder gemaakt worden waar de grenzen liggen in ons land. Niet toestaan dat met geluidsversterking vanuit de moskeeën oproepen wordt tot gebed. Wie zich controversieel gedraagt, komt niet in dienst bij de overheid of een door de overheid gefinancierde instelling. En de burqa wordt – net als alle andere gezichtsbedekkende kleding – helemaal verboden. Hoe dat kan staat in het initiatiefwetsvoorstel dat ik heb ingediend.’

Maar u wilt ook een wet die het tegenwerken van integratie strafbaar stelt?

Ja, wij zitten in ons land met een ernstige en hardnekkige integratieproblematiek en moeten alle zeilen bijzetten om te voorkomen dat de samenleving in groepen uiteenvalt en een onderklasse van niet-westerse allochtonen ontstaat. Dan kunnen we het er niet bij hebben dat salafisten het land doortrekken om de integratie tegen te werken. Zij willen dat moslims niet integreren, zich als groep isoleren van de samenleving en gaan leven volgens de ultra-orthodoxe islaminterpretatie van de radicalen. Binnen de moslimgemeenschap komen vrouwen, homo’s en zogenaamde afvalligen dan onder druk te staan, terwijl ze in ons land recht hebben op een gelijke behandeling en op hulp als ze in de verdrukking komen. Waarom zouden wij ons door de salafisten laten dwarsbomen in ons streven naar een stabiele samenleving met volwaardige participatie van iedereen ongeacht geloof of afkomst? In het Wetboek van Strafrecht staat een verbod op haat zaaien en op oproepen tot geweld. Dat blijkt niet genoeg te zijn, want de salafisten gaan gewoon hun gang. Waar het om gaat is dat de integratie wordt tegengewerkt. Dan moet dat ook rechtstreeks en met zoveel woorden verboden worden, als bedreigend voor de kwaliteit en stabiliteit van de samenleving en dus schadelijk voor wezenlijke belangen van de staat.

Wie wilt u met een dergelijke wet aanpakken en wat zijn de sancties?

Op grond daarvan moet je iedereen die de integratie tegenwerkt, zoals de salafistische imams, aanpakken. Het is dan òf stoppen, òf opgepakt en bestraft worden en wat mij betreft vervolgens het land uitgezet, na ze een eventueel Nederlands paspoort ontnomen te hebben. De moskeeën en de jongerencentra die deze imams een podium bieden, moeten gesloten worden.

Maar bij oproepen tot geweld of haat zaaien kun je imams of moskeen in theorie al aanpakken, maar dat gebeurt niet of nauwelijks, laat staan dat een nieuwe wet zoals u die voorstelt…

Punt is juist dat je ze nu niet kunt aanpakken. Er wordt niet opgeroepen tot geweld, ook haat zaaien is niet aan te tonen, maar ondertussen wordt wel openlijk de integratie tegengewerkt. Dat op zichzelf is kwalijk en schadelijk genoeg. Ik pleit er voor om ze dan ook daar op aan te pakken.

Is er ook niet een vorm van luiheid bij als je ziet dat in de As Soennah-moskee regelmatig illegale huwelijken werden gesloten, ook namen en toenamen werden genoemd in een boek van twee Volkskrant-journalisten, maar het Openbaar Ministerie vervolgens zegt: ‘Tja, moeilijk te bewijzen, dat kost ons teveel tijd, dat gaan we niet vervolgen.

Jazeker, u heeft gelijk. Bij die voorbeelden die ik net in het begin noemde: geen handen schudden, niet opstaan voor de rechter, met de boerka incidenten uitlokken, had ik ook kunnen noemen: illegale islamitische huwelijken sluiten. Ze weten dondersgoed dat in Nederland de volgorde is: eerst een burgerlijk huwelijk, dan een kerkelijk huwelijk. Alléén een kerkelijk huwelijk of éérst een kerkelijk mag niet. Dat mag wel in Saoedi-Arabië maar niet in Nederland. Gebeurt het toch, dan moet de reactie zijn: bestraffing van de imam en sluiting van de moskee. Zo maak je duidelijk waar de grenzen liggen. In Amsterdam worden polygame huwelijken, bijvoorbeeld een man die met drie vrouwen getrouwd is, bij de burgerlijke stand ingeschreven. In reactie op de commotie die ontstond wordt nu overwogen zo iemand niet meer tot Nederlander te naturaliseren. Wat mij betreft worden de verblijfsvergunningen ingetrokken en zetten we ze het land uit. Met een duidelijke lijn en een consequente, krachtige opstelling kun je als overheid veel problemen voorkomen.

Bron: Elsevier.nl Door Gerlof Leistra

Registreren van etniciteit van criminelen werkt volgens PvdA-senator discriminatie in de hand. Hoezo? Het zijn gewoon feiten die worden vastgelegd. Het registreren van etniciteit moet juist worden toegejuicht.

De afwijzende reactie van PvdA-senator Han Noten op het voorstel van zijn partijgenoot minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken om de etniciteit van criminelen te registreren, is een fraai staaltje struisvogelpolitiek.

Het zou discriminatie in de hand werken. Maar waarom? Het zijn immers gewoon feiten die worden vastgelegd. Zoals Ter Horst terecht in Het Parool zegt: 'Als je een probleem wilt oplossen, moet je goed weten wie dat veroorzaakt.'

Taboe
Politie en Justitie registreren nu uitsluitend de nationaliteit en geboorteplaats van criminelen. Daardoor blijft het aandeel van tweede en derde generatie allochtonen buiten beeld. Zij gelden als autochtonen. Juist door dit taboe ontstaat een scheef beeld van de werkelijkheid en hebben vooroordelen vrij spel.

Door etnische registratie kunnen betrouwbare uitspraken worden gedaan over het aandeel van burgers bij bepaalde typen misdrijven. Een fenomeen als eerwraak valt lastig te bestrijden als je niet goed weet in welke kringen en hoe vaak het zich voordoet.

Hetzelfde geldt voor de straatterreur in de volkswijken van de grote steden. Zijn de plegers inderdaad meestal Marokkanen? Zo ja, hoe komt dat? Natuurlijk is de volgende vraag welke rol factoren spelen als opvoeding, huisvesting, opleiding, inkomen en religie.

Verweer
Het verweer, zoals gisteren het commentaar in NRC Handelsblad, dat er al een goed beeld bestaat omdat het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum (WODC) van Justitie het in 2005 heeft onderzocht, snijdt geen hout. Zou het anno 2008 erger zijn of niet. En opnieuw: hoe komt dat?

Han Noten, nota bene in de Eerste Kamer fractievoorzitter voor zijn partij, noemt het voorstel van de minister 'onbespreekbaar'. Met dergelijke politici is een debat zinloos. Die stoppen hun kop liever in het zand.