Monday, October 31, 2005
Trouw Door Frank Kools in Chalmette
Nog steeds teisteren orkanen het Caribisch gebied, maar nergens was dit jaar de schade zo groot als in New Orleans en omgeving. Eerste deel van een serie over de nasleep van Katrina.
De Amerikaanse staat Louisiana rekent op een grote verschuiving van de bevolking na Katrina: weg van de kust, misschien ook weg uit de staat.
,,Ze was altijd zo zelfstandig. Hoewel ze Parkinson had, mochten we nooit boodschappen voor haar doen. Toen Katrina kwam, hebben ik en de andere buren om het hardst op haar ingepraat om te evacueren. Maar ze weigerde en zei: Ik heb het voor elkaar.”
De 71-jarige James Owen loopt naar de voorgevel van 2108 Valmar Straat. Rode letters bij de voordeur vertellen wat er met Virginia James is gebeurd. ,,16 September. Eén dode op zolder”, hebben de soldaten aangetekend, die elk huis hebben doorzocht in Chalmette, een kustplaatsje onder de rook van New Orleans.
,,Ik weet niet eens hoe oud ze was”, zegt Owen, terwijl hij door het open raam naar haar bemodderde kast vol jurken kijkt. ,,Als ik dat vroeg, zei ze: Ouder dan jij. En ik kan ook niemand verwittigen. Wie moet ik bellen, miss Virginia, als u wat gebeurt, vroeg ik vaak. Buurman, dat heb ik voor elkaar, zei ze dan.”
Vanwege miss Virginia, en vanwege de verwoesting van eigen huis waar hij veertig jaar woonde, weet hij het zeker. ,,Ik kom hier niet terug. Ik kan en wil het gewoon niet nog eens meemaken. Ik was dik verzekerd, dus hopelijk krijg ik genoeg om bij mijn dochter, die uit de kust woont, een nieuw huis te kunnen bouwen.” Hij is alleen even terug om te zien of er nog persoonlijke dingen te redden zijn. Op de stoep staan tien bordjes. ,,Uit het eerste servies dat we na ons trouwen gekocht hebben. Mijn vrouw leek van al ons bezit daar nog het meest over in te zitten.”
Owen is niet de enige die vastbesloten is weg te trekken. Linda Labatt bezoekt met haar ouders voor het eerst hun huis elders in Chalmette. Ze willen Louisiana compleet achter zich laten. Misschien gaan ze naar Arkansas, waar ze nu al tijdelijk zitten, of naar North Carolina, waar familie woont.
De Golfkust is uitgesloten, zegt ze. De schrik zit er na Katrina te diep in. ,,We zijn ook niet de enige. Ik heb met drie buren uit de straat contact die ook allemaal elders nieuwe woningen zoeken. Chalmette was een gemeenschap waar relatief veel gepensioneerden neerstreken. Vele ouderen durven het volgens mij niet aan om terug te keren.”
,,Ik verwacht een aanzienlijke terugloop van de bevolking”, bevestigt Karen Paterson, de officiële demograaf van Louisiana. De bevolking was sinds 1995 al lichtjes aan het teruglopen. Of het nu met tienduizenden of zelfs honderdduizenden gaat, durft ze niet te zeggen.
Politiek Louisiana speculeert voorzichtig over de gevolgen. Een terugloop kost de staat één van de zeven zetels in het Huis van Afgevaardigden in Washington, omdat het aantal gebaseerd is op de bevolkingsgrootte van een staat. Dat betekent verlies aan invloed. Als daarnaast het kustgebied leegloopt en New Orleans veel zwarte inwoners kwijtraakt, betekent dat machtsverlies voor de Democraten, die daar traditioneel ’veel stemmen winnen. Zowel de burgemeester van New Orleans als de gouverneur zijn Democraat.
Maar zulke overwegingen zijn totaal niet besteed aan de inwoners van Chalmette, die nog altijd geen stroom en water hebben en nog geen nieuws van hun burgemeester over wederopbouw. Bruno Dominick wil daar niet op wachten, zegt zijn neef Darryll Wash die puin ruimt in diens huis. Of zijn oom het huis gaat opknappen, weet hij niet. ,,Maar dan wel alleen om het te verkopen, want hij heeft al een vergunning voor nieuwbouw naast het huis van een andere oom, in Noord- Louisiana. Hij heeft kinderen en vanwege hen wil hij hier niet meer te wonen.”
Nog steeds teisteren orkanen het Caribisch gebied, maar nergens was dit jaar de schade zo groot als in New Orleans en omgeving. Eerste deel van een serie over de nasleep van Katrina.
De Amerikaanse staat Louisiana rekent op een grote verschuiving van de bevolking na Katrina: weg van de kust, misschien ook weg uit de staat.
,,Ze was altijd zo zelfstandig. Hoewel ze Parkinson had, mochten we nooit boodschappen voor haar doen. Toen Katrina kwam, hebben ik en de andere buren om het hardst op haar ingepraat om te evacueren. Maar ze weigerde en zei: Ik heb het voor elkaar.”
De 71-jarige James Owen loopt naar de voorgevel van 2108 Valmar Straat. Rode letters bij de voordeur vertellen wat er met Virginia James is gebeurd. ,,16 September. Eén dode op zolder”, hebben de soldaten aangetekend, die elk huis hebben doorzocht in Chalmette, een kustplaatsje onder de rook van New Orleans.
,,Ik weet niet eens hoe oud ze was”, zegt Owen, terwijl hij door het open raam naar haar bemodderde kast vol jurken kijkt. ,,Als ik dat vroeg, zei ze: Ouder dan jij. En ik kan ook niemand verwittigen. Wie moet ik bellen, miss Virginia, als u wat gebeurt, vroeg ik vaak. Buurman, dat heb ik voor elkaar, zei ze dan.”
Vanwege miss Virginia, en vanwege de verwoesting van eigen huis waar hij veertig jaar woonde, weet hij het zeker. ,,Ik kom hier niet terug. Ik kan en wil het gewoon niet nog eens meemaken. Ik was dik verzekerd, dus hopelijk krijg ik genoeg om bij mijn dochter, die uit de kust woont, een nieuw huis te kunnen bouwen.” Hij is alleen even terug om te zien of er nog persoonlijke dingen te redden zijn. Op de stoep staan tien bordjes. ,,Uit het eerste servies dat we na ons trouwen gekocht hebben. Mijn vrouw leek van al ons bezit daar nog het meest over in te zitten.”
Owen is niet de enige die vastbesloten is weg te trekken. Linda Labatt bezoekt met haar ouders voor het eerst hun huis elders in Chalmette. Ze willen Louisiana compleet achter zich laten. Misschien gaan ze naar Arkansas, waar ze nu al tijdelijk zitten, of naar North Carolina, waar familie woont.
De Golfkust is uitgesloten, zegt ze. De schrik zit er na Katrina te diep in. ,,We zijn ook niet de enige. Ik heb met drie buren uit de straat contact die ook allemaal elders nieuwe woningen zoeken. Chalmette was een gemeenschap waar relatief veel gepensioneerden neerstreken. Vele ouderen durven het volgens mij niet aan om terug te keren.”
,,Ik verwacht een aanzienlijke terugloop van de bevolking”, bevestigt Karen Paterson, de officiële demograaf van Louisiana. De bevolking was sinds 1995 al lichtjes aan het teruglopen. Of het nu met tienduizenden of zelfs honderdduizenden gaat, durft ze niet te zeggen.
Politiek Louisiana speculeert voorzichtig over de gevolgen. Een terugloop kost de staat één van de zeven zetels in het Huis van Afgevaardigden in Washington, omdat het aantal gebaseerd is op de bevolkingsgrootte van een staat. Dat betekent verlies aan invloed. Als daarnaast het kustgebied leegloopt en New Orleans veel zwarte inwoners kwijtraakt, betekent dat machtsverlies voor de Democraten, die daar traditioneel ’veel stemmen winnen. Zowel de burgemeester van New Orleans als de gouverneur zijn Democraat.
Maar zulke overwegingen zijn totaal niet besteed aan de inwoners van Chalmette, die nog altijd geen stroom en water hebben en nog geen nieuws van hun burgemeester over wederopbouw. Bruno Dominick wil daar niet op wachten, zegt zijn neef Darryll Wash die puin ruimt in diens huis. Of zijn oom het huis gaat opknappen, weet hij niet. ,,Maar dan wel alleen om het te verkopen, want hij heeft al een vergunning voor nieuwbouw naast het huis van een andere oom, in Noord- Louisiana. Hij heeft kinderen en vanwege hen wil hij hier niet meer te wonen.”
Trouw Door Ingrid Weel
Liefdesverdriet, drugsproblemen, een intimiderende docent of gewoon behoefte aan een luisterend oor? Op steeds meer scholen kunnen jongeren terecht bij een vertrouwensleerling.
De zeven vertrouwensleerlingen van de afdeling economie van het ROC Midden Nederland in Utrecht zijn genomineerd voor de Hein Roethofprijs, die vandaag(maandag) door minister Donner ( justitie) wordt uitgereikt voor het meest succesvolle project ter preventie van criminaliteit. Tweedejaars mbo-studenten Paul van Zanten (18) en Jef van Engelenburg (20) twijfelen of ze in pak naar de uitreiking zullen gaan. De landelijke aandacht is nieuw voor hen. Ze moesten er aan wennen dat iedereen binnen de school ze herkent. Overal in het gebouw hangen affiches en folders met hun foto’s.
De twee jongens hebben het tijdens hun spreekuur rustiger dan de vijf vrouwelijke vertrouwensleerlingen. Paul denkt dat dat komt doordat jongens vaak stoer over willen komen en ook liefst hun problemen zelf oplossen, terwijl meisjes liever tegen meisjes hun verhaal vertellen. „Er wordt toch gedacht dat meisjes begripvoller en warmer zijn.”
Paul en Jef worden wel aangesproken in de schoolgangen door jongens die problemen hebben met hun mentor, of die praktische vragen hebben over bijvoorbeeld studiefinanciering.
Bij de meiden komen soms ernstige verhalen los over strafbare delicten of depressiviteit. Azra Keric (20) schrok er van. „Op de middelbare school was ik ook vertrouwensleerling, maar daar ging het vooral over ruzies en kliekjesgedrag. Hier zijn de problemen veel volwassener.”
De vertrouwensleerlingen hebben in een training van tien dagdelen geleerd hoe ze met problemen moeten omgaan. Volgens docente en vertrouwenspersoon Joke Brouwer valt eenderde af tijdens de cursus.
Brouwer ontdekte het concept vertrouwensleerling zeven jaar geleden in de VS. „Onze school werd steeds groter en meer multicultureel, waardoor de anonimiteit van de leerlingen toenam en ze zich ook vaker onveilig voelden.” Ze hoopte dat de vertrouwensleerling het gevoel van veiligheid zou vergroten.
Inmiddels is de vertrouwensleerling op circa 25 scholen in Nederland geïntroduceerd. Brouwer heeft het de laatste jaren niet rustiger gekregen. „Ik denk dat de leerlingen die met hun probleem bij het jongerenteam komen, in eerste instantie nooit bij de docent annex vertrouwenspersoon zouden aankloppen. Wanneer een leerling mij benadert, krijg ik vaak een veelvoud van allerlei problemen te horen.”
De Utrechtste mbo’ers zijn vertrouwensleerling geworden omdat ze het leuk vinden om te helpen en anderen het gevoel te geven dat ze er niet alleen voor staan. En ze leren er zelf ook van. Faiza Rabhioui (18): „Tijdens de cursus word je bewust van jezelf. Zo leer je dat je geen vooroordelen mag hebben. Je moet onbevangen naar iemand luisteren.”
Ze vinden het niet moeilijk de problemen van anderen los te laten. Azra: „Ook dat hebben we op de cursus geleerd. Na een gesprek gaat de knop om en ben je weer bezig met jezelf.” Als ze zelf problemen hebben, bespreken ze die vaak onderling. Halima Boulahiati (19): „Vrienden hebben altijd een oordeel. Als ik tegen een vriendin zou zeggen dat ik zwanger was, zou zij ’eigen schuld’ zeggen, terwijl Azra, Jef of Faiza gewoon naar me luisteren.”
Een geheim bewaren
Vertrouwensleerlingen moeten voldoen aan de volgende criteria:
- kunnen luisteren
- een geheim kunnen bewaren
- zich in een ander kunnen verplaatsen
- goede, gerichte vragen kunnen stellen
- niet elk probleem zelf willen oplossen
- een stabiel karakter hebben
Liefdesverdriet, drugsproblemen, een intimiderende docent of gewoon behoefte aan een luisterend oor? Op steeds meer scholen kunnen jongeren terecht bij een vertrouwensleerling.
De zeven vertrouwensleerlingen van de afdeling economie van het ROC Midden Nederland in Utrecht zijn genomineerd voor de Hein Roethofprijs, die vandaag(maandag) door minister Donner ( justitie) wordt uitgereikt voor het meest succesvolle project ter preventie van criminaliteit. Tweedejaars mbo-studenten Paul van Zanten (18) en Jef van Engelenburg (20) twijfelen of ze in pak naar de uitreiking zullen gaan. De landelijke aandacht is nieuw voor hen. Ze moesten er aan wennen dat iedereen binnen de school ze herkent. Overal in het gebouw hangen affiches en folders met hun foto’s.
De twee jongens hebben het tijdens hun spreekuur rustiger dan de vijf vrouwelijke vertrouwensleerlingen. Paul denkt dat dat komt doordat jongens vaak stoer over willen komen en ook liefst hun problemen zelf oplossen, terwijl meisjes liever tegen meisjes hun verhaal vertellen. „Er wordt toch gedacht dat meisjes begripvoller en warmer zijn.”
Paul en Jef worden wel aangesproken in de schoolgangen door jongens die problemen hebben met hun mentor, of die praktische vragen hebben over bijvoorbeeld studiefinanciering.
Bij de meiden komen soms ernstige verhalen los over strafbare delicten of depressiviteit. Azra Keric (20) schrok er van. „Op de middelbare school was ik ook vertrouwensleerling, maar daar ging het vooral over ruzies en kliekjesgedrag. Hier zijn de problemen veel volwassener.”
De vertrouwensleerlingen hebben in een training van tien dagdelen geleerd hoe ze met problemen moeten omgaan. Volgens docente en vertrouwenspersoon Joke Brouwer valt eenderde af tijdens de cursus.
Brouwer ontdekte het concept vertrouwensleerling zeven jaar geleden in de VS. „Onze school werd steeds groter en meer multicultureel, waardoor de anonimiteit van de leerlingen toenam en ze zich ook vaker onveilig voelden.” Ze hoopte dat de vertrouwensleerling het gevoel van veiligheid zou vergroten.
Inmiddels is de vertrouwensleerling op circa 25 scholen in Nederland geïntroduceerd. Brouwer heeft het de laatste jaren niet rustiger gekregen. „Ik denk dat de leerlingen die met hun probleem bij het jongerenteam komen, in eerste instantie nooit bij de docent annex vertrouwenspersoon zouden aankloppen. Wanneer een leerling mij benadert, krijg ik vaak een veelvoud van allerlei problemen te horen.”
De Utrechtste mbo’ers zijn vertrouwensleerling geworden omdat ze het leuk vinden om te helpen en anderen het gevoel te geven dat ze er niet alleen voor staan. En ze leren er zelf ook van. Faiza Rabhioui (18): „Tijdens de cursus word je bewust van jezelf. Zo leer je dat je geen vooroordelen mag hebben. Je moet onbevangen naar iemand luisteren.”
Ze vinden het niet moeilijk de problemen van anderen los te laten. Azra: „Ook dat hebben we op de cursus geleerd. Na een gesprek gaat de knop om en ben je weer bezig met jezelf.” Als ze zelf problemen hebben, bespreken ze die vaak onderling. Halima Boulahiati (19): „Vrienden hebben altijd een oordeel. Als ik tegen een vriendin zou zeggen dat ik zwanger was, zou zij ’eigen schuld’ zeggen, terwijl Azra, Jef of Faiza gewoon naar me luisteren.”
Een geheim bewaren
Vertrouwensleerlingen moeten voldoen aan de volgende criteria:
- kunnen luisteren
- een geheim kunnen bewaren
- zich in een ander kunnen verplaatsen
- goede, gerichte vragen kunnen stellen
- niet elk probleem zelf willen oplossen
- een stabiel karakter hebben
Het Financieele Dagblad DOOR MARTIN VISSER
DEN HAAG - Zolang de meeste vrouwen in deeltijd werken, zullen er nooit veel vrouwen in topfuncties terechtkomen. Daarom moet die deeltijdcultuur worden doorbroken. Ook voor vrouwen moet het gewoon worden om fulltime te werken.
Dat zei minister Laurens Jan Brinkhorst van Economische Zaken zondag op een congres van de Jonge Democraten, de jongerenorganisatie van D66. Hij vroeg zich hardop af hoe het komt dat er relatief weinig vrouwen in topfuncties zitten. Ter verklaring zei hij: 'De cultuur in Nederland is dat het gek is als je als vrouw fulltime werkt.'
Een topfunctie is volgens Brinkhorst niet te combineren met deeltijdwerk. 'Ik weet dat dat gevoelig ligt, maar als je topfuncties wilt bekleden, dan zul je als vrouw fulltime moeten werken. Als je minister wilt worden, dan kan dat niet voor drie dagen in de week.' Hij wil dat er meer vrouwen aan de top van het bedrijfsleven terechtkomen. 'Daar wordt de dienst uitgemaakt.'
Het kabinet wil de arbeidsparticipatie van onder meer vrouwen opkrikken. De afgelopen vijftien jaar is die participatie al sterk toegenomen. Kenmerkend aan de Nederlandse arbeidsmarkt is dat dit gepaard gaat met zeer veel deeltijdwerk. Om de arbeidsparticipatie van vrouwen te bevorderen zijn de wettelijke rechten op deeltijdwerk juist toegenomen.
Brinkhorst stelde in zijn toespraak ook dat de regeling om buitenlandse kenniswerkers snel toe te laten, nog steeds niet werkt. Deze categorie mensen moeten versneld door de vergunningenprocedures kunnen komen, maar stuiten nogal altijd bureaucratische rompslomp.
Eerder gebleken problemen zijn opgelost, 'maar nu blijkt er nog steeds een probleem te zijn, met name bij gemeenten'. Zo kunnen buitenlanders zonder geboortebewijs zich niet bij gemeenten inschrijven. 'Tientallen kenniswerkers komen zo niet naar Nederland toe, terwijl wij ze wel heel hard nodig hebben', aldus Brinkhorst.
D66-partijleider Boris Dittrich zei op het congres dat de zogeheten tweede fase in het middelbaar onderwijs 'in de praktijk mislukt is'. Belangrijkste onderdeel van deze onderwijsvernieuwing is het studiehuis, een methode waarmee leerlingen veel zelfstandiger moeten werken.
Dittrich verklaarde zich tegenstander van samengaan van hogescholen en universiteiten. Hij is er geen voorstander van dat hogescholen master-opleidingen aanbieden. Hij noemde dat 'vervuilend'. 'Beroepsonderwijs moet geen universiteitje gaan spelen.'
DEN HAAG - Zolang de meeste vrouwen in deeltijd werken, zullen er nooit veel vrouwen in topfuncties terechtkomen. Daarom moet die deeltijdcultuur worden doorbroken. Ook voor vrouwen moet het gewoon worden om fulltime te werken.
Dat zei minister Laurens Jan Brinkhorst van Economische Zaken zondag op een congres van de Jonge Democraten, de jongerenorganisatie van D66. Hij vroeg zich hardop af hoe het komt dat er relatief weinig vrouwen in topfuncties zitten. Ter verklaring zei hij: 'De cultuur in Nederland is dat het gek is als je als vrouw fulltime werkt.'
Een topfunctie is volgens Brinkhorst niet te combineren met deeltijdwerk. 'Ik weet dat dat gevoelig ligt, maar als je topfuncties wilt bekleden, dan zul je als vrouw fulltime moeten werken. Als je minister wilt worden, dan kan dat niet voor drie dagen in de week.' Hij wil dat er meer vrouwen aan de top van het bedrijfsleven terechtkomen. 'Daar wordt de dienst uitgemaakt.'
Het kabinet wil de arbeidsparticipatie van onder meer vrouwen opkrikken. De afgelopen vijftien jaar is die participatie al sterk toegenomen. Kenmerkend aan de Nederlandse arbeidsmarkt is dat dit gepaard gaat met zeer veel deeltijdwerk. Om de arbeidsparticipatie van vrouwen te bevorderen zijn de wettelijke rechten op deeltijdwerk juist toegenomen.
Brinkhorst stelde in zijn toespraak ook dat de regeling om buitenlandse kenniswerkers snel toe te laten, nog steeds niet werkt. Deze categorie mensen moeten versneld door de vergunningenprocedures kunnen komen, maar stuiten nogal altijd bureaucratische rompslomp.
Eerder gebleken problemen zijn opgelost, 'maar nu blijkt er nog steeds een probleem te zijn, met name bij gemeenten'. Zo kunnen buitenlanders zonder geboortebewijs zich niet bij gemeenten inschrijven. 'Tientallen kenniswerkers komen zo niet naar Nederland toe, terwijl wij ze wel heel hard nodig hebben', aldus Brinkhorst.
D66-partijleider Boris Dittrich zei op het congres dat de zogeheten tweede fase in het middelbaar onderwijs 'in de praktijk mislukt is'. Belangrijkste onderdeel van deze onderwijsvernieuwing is het studiehuis, een methode waarmee leerlingen veel zelfstandiger moeten werken.
Dittrich verklaarde zich tegenstander van samengaan van hogescholen en universiteiten. Hij is er geen voorstander van dat hogescholen master-opleidingen aanbieden. Hij noemde dat 'vervuilend'. 'Beroepsonderwijs moet geen universiteitje gaan spelen.'
AD.nl Door JEROEN SCHUTIJSER
VAASSEN - Een letter met sinaasappelsmaak, een digitale chocoladeletter of zelfs eentje met speculaas-aroma; fabrikanten als Verkade en Droste hebben de afgelopen jaren vaak geprobeerd de consument een vernieuwend product voor te zetten.
Zonder mijter bezocht de sint afgelopen week al even de fabriek van Droste om de laatst geproduceerde letters nog op kwaliteit te controleren. FOTO RUBEN SCHIPPER
Tevergeefse moeite. De Hollander wil zijn ’gewone’ en vertrouwde 5 december-lekkernij: vooral melk (59 procent van de bevolking) en puur (39 procent) en een beetje wit.
Commercieel directeur Henk Bijma van Droste verzucht: ,,Aan de chocoladeletter moet je niet te veel sleutelen. Dat wordt echt niet op prijs gesteld.''
Wie in de Droste-fabriek in Vaassen momenteel hectiek verwacht en lopende banden vol letters, heeft het mis. Vandaag is het flikken- en tablettendag. De letterproductie is al lang achter de rug. ,,Onze letters liggen nu bij Albert Heijn, de benzinepomp, bij bakkers en zoetwarenwinkels.’’
De productie begint doorgaans in mei. ,,We draaien dan bijvoorbeeld drie dagen alleen maar de letter S, en vervolgens twee dagen de M.’’ Ondanks het komen en gaan van modenamen, zit er weinig verschuiving in de productie. ,,We kijken natuurlijk welke letters er tegen 5 december in de winkel overblijven. Op die manier sturen we bij.’’
Van de 20 miljoen chocoladeletters die jaarlijks worden verkocht in ons land, komen er ruim vier miljoen uit Vaassen. Verkade - dat nagenoeg alle supermarkten belevert exclusief AH - zou marktleider zijn met circa zes miljoen stuks. De rest is voor Baronie (met ook veel huismerken) en Jamin.
,,En dan is er nog de zogenoemde heimweemarkt van geëmigreerde Nederlanders in bijvoorbeeld Canada, de VS, Nieuw-Zeeland. Al heb ik de indruk dat dat fenomeen een beetje uitsterft.’’
Een jaarlijks terugkerende grief is het feit dat Droste de Xantippes, Quirines en Zoë's het bos instuurt. Droste maakt namelijk zes letters
niet: de X, Y, Z en de I, Q en U. Ondanks boze brieven die de fabrikant wel eens krijgt van bijvoorbeeld Yvonnes.
,,Voor die paar mensen kunnen we de productielijnen echt niet opstarten’’, zegt Bijma onverbiddelijk. Iets later: ,,Maar het heeft onze aandacht. Misschien kunnen we volgend jaar iets doen met bestellingen via internet.’’
VAASSEN - Een letter met sinaasappelsmaak, een digitale chocoladeletter of zelfs eentje met speculaas-aroma; fabrikanten als Verkade en Droste hebben de afgelopen jaren vaak geprobeerd de consument een vernieuwend product voor te zetten.
Zonder mijter bezocht de sint afgelopen week al even de fabriek van Droste om de laatst geproduceerde letters nog op kwaliteit te controleren. FOTO RUBEN SCHIPPER
Tevergeefse moeite. De Hollander wil zijn ’gewone’ en vertrouwde 5 december-lekkernij: vooral melk (59 procent van de bevolking) en puur (39 procent) en een beetje wit.
Commercieel directeur Henk Bijma van Droste verzucht: ,,Aan de chocoladeletter moet je niet te veel sleutelen. Dat wordt echt niet op prijs gesteld.''
Wie in de Droste-fabriek in Vaassen momenteel hectiek verwacht en lopende banden vol letters, heeft het mis. Vandaag is het flikken- en tablettendag. De letterproductie is al lang achter de rug. ,,Onze letters liggen nu bij Albert Heijn, de benzinepomp, bij bakkers en zoetwarenwinkels.’’
De productie begint doorgaans in mei. ,,We draaien dan bijvoorbeeld drie dagen alleen maar de letter S, en vervolgens twee dagen de M.’’ Ondanks het komen en gaan van modenamen, zit er weinig verschuiving in de productie. ,,We kijken natuurlijk welke letters er tegen 5 december in de winkel overblijven. Op die manier sturen we bij.’’
Van de 20 miljoen chocoladeletters die jaarlijks worden verkocht in ons land, komen er ruim vier miljoen uit Vaassen. Verkade - dat nagenoeg alle supermarkten belevert exclusief AH - zou marktleider zijn met circa zes miljoen stuks. De rest is voor Baronie (met ook veel huismerken) en Jamin.
,,En dan is er nog de zogenoemde heimweemarkt van geëmigreerde Nederlanders in bijvoorbeeld Canada, de VS, Nieuw-Zeeland. Al heb ik de indruk dat dat fenomeen een beetje uitsterft.’’
Een jaarlijks terugkerende grief is het feit dat Droste de Xantippes, Quirines en Zoë's het bos instuurt. Droste maakt namelijk zes letters
niet: de X, Y, Z en de I, Q en U. Ondanks boze brieven die de fabrikant wel eens krijgt van bijvoorbeeld Yvonnes.
,,Voor die paar mensen kunnen we de productielijnen echt niet opstarten’’, zegt Bijma onverbiddelijk. Iets later: ,,Maar het heeft onze aandacht. Misschien kunnen we volgend jaar iets doen met bestellingen via internet.’’
de Volkskrant
AMSTERDAM - Het kabinet is enthousiast over Alexander Rinnooy Kan, die komend voorjaar Herman Wijffels (CDA) opvolgt als voorzitter van de Sociaal-Economische Raad (SER).
Minister De Geus van Sociale Zaken noemde het zondag in het actualiteitenprogramma Buitenhof ‘leuk’ dat het belangrijkste adviesorgaan van het kabinet voor het eerst een voorzitter krijgt met een D66-achtergrond.
Deze week werd bekend dat de werkgevers- en de werknemersorganisaties binnen de SER de ING-topman Rinnooy Kan als enige kandidaat hebben voorgedragen bij CDA-minister De Geus. De eigen partij van de minister toonde zich aanvankelijk kritisch over de kandidatuur, maar onoverkomelijke bezwaren waren er kennelijk niet.
De Geus zei dat het kabinet eensgezind is in haar positieve mening over Rinnooy Kan als nieuwe SER-voorzitter. ‘Wij hebben liever een snurkend lid van een politieke partij als voorzitter van een onafhankelijk adviesorgaan, dan een actieve politicus’, aldus De Geus met een verwijzing naar een deze week veel aangehaalde uitspraak van Rinnooy Kan. Die heeft zich altijd omschreven als ‘een snurkend lid’ van D66.
De benoeming van de 56-jarige Rinnooy Kan mag opmerkelijk worden genoemd. Hij was namelijk van 1991 tot 1996 voorzitter van de werkgeversorganisatie VNO en daarna VNO-NCW. In die hoedanigheid zat hij ook aan de onderhandelingstafel in de SER. Hij werd in 1996 lid van de raad van bestuur van de ING. Met die achtergrond leek hij niet de ideale kandidaat voor de vakbeweging.
De SER werd opgericht in 1950 als onafhankelijk adviesorgaan van het kabinet. Het bedrijfsleven is vertegenwoordigd via de werkgevers- en de vakbeweging. De kroonleden vormen de derde partij. Hier gaat het om door de Kroon benoemde onafhankelijke deskundigen.
AMSTERDAM - Het kabinet is enthousiast over Alexander Rinnooy Kan, die komend voorjaar Herman Wijffels (CDA) opvolgt als voorzitter van de Sociaal-Economische Raad (SER).
Minister De Geus van Sociale Zaken noemde het zondag in het actualiteitenprogramma Buitenhof ‘leuk’ dat het belangrijkste adviesorgaan van het kabinet voor het eerst een voorzitter krijgt met een D66-achtergrond.
Deze week werd bekend dat de werkgevers- en de werknemersorganisaties binnen de SER de ING-topman Rinnooy Kan als enige kandidaat hebben voorgedragen bij CDA-minister De Geus. De eigen partij van de minister toonde zich aanvankelijk kritisch over de kandidatuur, maar onoverkomelijke bezwaren waren er kennelijk niet.
De Geus zei dat het kabinet eensgezind is in haar positieve mening over Rinnooy Kan als nieuwe SER-voorzitter. ‘Wij hebben liever een snurkend lid van een politieke partij als voorzitter van een onafhankelijk adviesorgaan, dan een actieve politicus’, aldus De Geus met een verwijzing naar een deze week veel aangehaalde uitspraak van Rinnooy Kan. Die heeft zich altijd omschreven als ‘een snurkend lid’ van D66.
De benoeming van de 56-jarige Rinnooy Kan mag opmerkelijk worden genoemd. Hij was namelijk van 1991 tot 1996 voorzitter van de werkgeversorganisatie VNO en daarna VNO-NCW. In die hoedanigheid zat hij ook aan de onderhandelingstafel in de SER. Hij werd in 1996 lid van de raad van bestuur van de ING. Met die achtergrond leek hij niet de ideale kandidaat voor de vakbeweging.
De SER werd opgericht in 1950 als onafhankelijk adviesorgaan van het kabinet. Het bedrijfsleven is vertegenwoordigd via de werkgevers- en de vakbeweging. De kroonleden vormen de derde partij. Hier gaat het om door de Kroon benoemde onafhankelijke deskundigen.
Sunday, October 30, 2005
BLOGT punt NL
Een Russisch stel is aan de dood ontsnapt toen hun bovenbuurvrouw – met bad en al – in hun appartement binnenviel.
Rozalia Valiakhmetova nam net een ontspannend bad toen de verrotte vloer het begaf, waardoor ze in de flat onder haar belandde. “Ik was net aan het wegdoezelen toen ik plots een luide crash hoorde en de grond onder me voelde verdwijnen. Ik landde bij mijn buren, die vanzelfsprekend erg verbaasd waren een naakte meid in bad te zien.” Rozalia werd in het ziekenhuis behandeld voor verwondingen aan haar been, maar kwam voor de rest onbeschadigd uit het avontuur.
Een Russisch stel is aan de dood ontsnapt toen hun bovenbuurvrouw – met bad en al – in hun appartement binnenviel.
Rozalia Valiakhmetova nam net een ontspannend bad toen de verrotte vloer het begaf, waardoor ze in de flat onder haar belandde. “Ik was net aan het wegdoezelen toen ik plots een luide crash hoorde en de grond onder me voelde verdwijnen. Ik landde bij mijn buren, die vanzelfsprekend erg verbaasd waren een naakte meid in bad te zien.” Rozalia werd in het ziekenhuis behandeld voor verwondingen aan haar been, maar kwam voor de rest onbeschadigd uit het avontuur.
Saturday, October 29, 2005
NRC Handelsblad
De omstandigheden van de gruwelijke brand in de gevangenis bij Schiphol in de nacht van woensdag op donderdag, waarbij elf opgesloten illegalen omkwamen, wijzen op een nonchalante behandeling van vreemdelingen. Het gaat om een moeilijke categorie delinquenten, die soms geen westerse taal spreken, soms wanhopig of depressief zijn, ook wel zonder reden alarm slaan, een enkele keer zelfs brand stichten en daarbij iedereen in gevaar brengen. Dergelijke moeilijke tijdelijke gevangenen vereisen veel expertise van bewakers. In de gevangenis op Schiphol lijkt daarvan geen sprake te zijn. Meer dan de helft van de bewaking is uitbesteed. De gevangenis zelf is in 2002 haastig gebouwd om drugskoeriers vast te zetten en is later uitgebreid voor illegalen. Die horen bij de overheid in veilige handen te zijn.
Lang niet iedereen die dat wil, kan in Nederland wonen. Het is onmogelijk om alle arriverende vreemdelingen gastvrijheid, werk en de garanties van de verzorgingsstaat aan te bieden. Mensen die hier toch verblijven, hoewel ze zonder de juiste papieren of zonder geldige asielaanvraag het land binnen zijn gekomen, moeten het land verlaten. Als ze niet weg willen, komen ze soms in de cel terecht, zodat ze het land kunnen worden uitgezet. Zij verdienen een humane behandeling, temeer omdat het geen misdrijf is om hier te willen wonen. Illegalen horen per definitie niet in Nederland thuis, maar verdienen een humane, zorgvuldige en rechtsstatelijke behandeling als zij zijn opgepakt. Dat geldt natuurlijk ook voor buitenlandse delinquenten zoals drugskoeriers.
Er is alle reden om de brandveiligheid van de gevangenis, de kwaliteit van het personeel en de hulpverlening bij de brand zelf grondig te onderzoeken. De minister van Justitie Donner (CDA) en zijn collega van Vreemdelingenzaken Verdonk (VVD) waren dus voorbarig met hun conclusies tijdens een persconferentie dat het personeel 'zo snel mogelijk' (Donner) of alle 'betrokkenen medewerkers' 'adequaat' (Verdonk) hadden gehandeld. Die vragen moeten juist nog worden onderzocht en van de fouten moet worden geleerd. Dat kan levens sparen.
De Tweede Kamer zag deze brand terecht als een ernstige zaak en reageerde alert door minister Donner in een spoeddebat om opheldering te vragen. Donner is politiek verantwoordelijk. Het debat was geen irrelevant politiek spelletje na de brand. Met name de coalitiepartij D66 en de oppositiepartij Groenlinks stelden dus terecht - zij het voorzichtig - de schuldvraag voor de gevangenisbrand in het Kamerdebat aan de orde. Als de medewerkers volgens Verdonk 'adequaat' hebben gehandeld, dan deugen de instructies waarschijnlijk niet. Donner distantieerde zich tijdens het debat van deze opmerking van zijn collega Verdonk. Dat maakte geen sterke indruk, want hij is een fervent voorstander van de eenheid van het kabinetsbeleid.
Er is een ernstig ongeluk gebeurd voor elf illegalen en hun familie, voor andere gevangenen en voor het getroffen gevangenispersoneel. De Kamer heeft nu een aantal belangrijke vragen gesteld over de oorzaken. Het is van belang dat daarover op korte termijn helderheid komt. Het grote aantal verschillende onderzoeken naar de toedracht van de brand dat nu op stapel staat, lijkt daarvoor overigens geen garantie. Het is dus van groot belang dat de Kamer haar kritische rol volhoudt. Illegalen zijn mensen en over hun veiligheid mag niet worden gemarchandeerd.
De omstandigheden van de gruwelijke brand in de gevangenis bij Schiphol in de nacht van woensdag op donderdag, waarbij elf opgesloten illegalen omkwamen, wijzen op een nonchalante behandeling van vreemdelingen. Het gaat om een moeilijke categorie delinquenten, die soms geen westerse taal spreken, soms wanhopig of depressief zijn, ook wel zonder reden alarm slaan, een enkele keer zelfs brand stichten en daarbij iedereen in gevaar brengen. Dergelijke moeilijke tijdelijke gevangenen vereisen veel expertise van bewakers. In de gevangenis op Schiphol lijkt daarvan geen sprake te zijn. Meer dan de helft van de bewaking is uitbesteed. De gevangenis zelf is in 2002 haastig gebouwd om drugskoeriers vast te zetten en is later uitgebreid voor illegalen. Die horen bij de overheid in veilige handen te zijn.
Lang niet iedereen die dat wil, kan in Nederland wonen. Het is onmogelijk om alle arriverende vreemdelingen gastvrijheid, werk en de garanties van de verzorgingsstaat aan te bieden. Mensen die hier toch verblijven, hoewel ze zonder de juiste papieren of zonder geldige asielaanvraag het land binnen zijn gekomen, moeten het land verlaten. Als ze niet weg willen, komen ze soms in de cel terecht, zodat ze het land kunnen worden uitgezet. Zij verdienen een humane behandeling, temeer omdat het geen misdrijf is om hier te willen wonen. Illegalen horen per definitie niet in Nederland thuis, maar verdienen een humane, zorgvuldige en rechtsstatelijke behandeling als zij zijn opgepakt. Dat geldt natuurlijk ook voor buitenlandse delinquenten zoals drugskoeriers.
Er is alle reden om de brandveiligheid van de gevangenis, de kwaliteit van het personeel en de hulpverlening bij de brand zelf grondig te onderzoeken. De minister van Justitie Donner (CDA) en zijn collega van Vreemdelingenzaken Verdonk (VVD) waren dus voorbarig met hun conclusies tijdens een persconferentie dat het personeel 'zo snel mogelijk' (Donner) of alle 'betrokkenen medewerkers' 'adequaat' (Verdonk) hadden gehandeld. Die vragen moeten juist nog worden onderzocht en van de fouten moet worden geleerd. Dat kan levens sparen.
De Tweede Kamer zag deze brand terecht als een ernstige zaak en reageerde alert door minister Donner in een spoeddebat om opheldering te vragen. Donner is politiek verantwoordelijk. Het debat was geen irrelevant politiek spelletje na de brand. Met name de coalitiepartij D66 en de oppositiepartij Groenlinks stelden dus terecht - zij het voorzichtig - de schuldvraag voor de gevangenisbrand in het Kamerdebat aan de orde. Als de medewerkers volgens Verdonk 'adequaat' hebben gehandeld, dan deugen de instructies waarschijnlijk niet. Donner distantieerde zich tijdens het debat van deze opmerking van zijn collega Verdonk. Dat maakte geen sterke indruk, want hij is een fervent voorstander van de eenheid van het kabinetsbeleid.
Er is een ernstig ongeluk gebeurd voor elf illegalen en hun familie, voor andere gevangenen en voor het getroffen gevangenispersoneel. De Kamer heeft nu een aantal belangrijke vragen gesteld over de oorzaken. Het is van belang dat daarover op korte termijn helderheid komt. Het grote aantal verschillende onderzoeken naar de toedracht van de brand dat nu op stapel staat, lijkt daarvoor overigens geen garantie. Het is dus van groot belang dat de Kamer haar kritische rol volhoudt. Illegalen zijn mensen en over hun veiligheid mag niet worden gemarchandeerd.
NU.NL
HERINGSDORF - Een zestienjarige scholier in het noorden van Duitsland heeft een dodenlijst opgesteld van docenten en medeleerlingen. Hij kruiste de beoogde slachtoffers aan in het jongste jaarboek van zijn school in Heringsdorf. De gymnasiast noteerde ook dat hij 206 kogels nodig had om iedereen te kunnen doden.
De leerling is inmiddels opgenomen in een psychiatrische kliniek, meldde de omroep NDR vrijdag. Volgens de politie wisten vier andere scholieren van de dodenlijst. Enkelen van hen werkten mee aan het selecteren van de namen. Na hun arrestatie verklaarden zij dat zij dachten dat het om een grap ging.
HERINGSDORF - Een zestienjarige scholier in het noorden van Duitsland heeft een dodenlijst opgesteld van docenten en medeleerlingen. Hij kruiste de beoogde slachtoffers aan in het jongste jaarboek van zijn school in Heringsdorf. De gymnasiast noteerde ook dat hij 206 kogels nodig had om iedereen te kunnen doden.
De leerling is inmiddels opgenomen in een psychiatrische kliniek, meldde de omroep NDR vrijdag. Volgens de politie wisten vier andere scholieren van de dodenlijst. Enkelen van hen werkten mee aan het selecteren van de namen. Na hun arrestatie verklaarden zij dat zij dachten dat het om een grap ging.
Friday, October 28, 2005
Nederlands Dagblad
DEN HAAG - Probleemjongeren die met andere delinquente jongeren in groepen worden behandeld, gaan zich vaak nog erger misdragen. Ze kunnen beter individueel in pleeggezinnen worden behandeld. Dat zegt hoogleraar opvoedkunde Jo Hermanns.
Volgens Hermanns is een grondige herziening van het beleid van Jeugdzorg, GGZ en justitiële inrichtingen onvermijdelijk. Jaarlijks worden in Nederland ruim 20.000 kinderen en jongeren met problemen in groepsbehandeling geplaatst.
Daar versterken zij vaak elkaars negatieve gedrag. Ze nemen elkaars normen en houdingen over, imiteren gedrag, worden gestigmatiseerd als ze bij de foute groep behoren of worden door de groep uitgedaagd. De dempende werking van brave vrienden ontbreekt. ,,Waarom zou je het risico lopen dat een behandeling minder goede resultaten oplevert? We weten zeker dat individuele begeleiding van probleemjongeren minstens zo goed of zelfs beter is'', zegt Hermanns.
Jeugdige delinquenten komen voornamelijk in groepstherapie terecht omdat dat goedkoper is en minder tijd en ruimte opslokt. Ook in het speciaal onderwijs, projecten voor van school gestuurde jongeren en wijkgerichte programma's wordt groepsgewijs gewerkt. ,,Ik pleit ervoor om serieus naar de alternatieven te kijken. Door plaatsing in intensief begeleide pleeggezinnen vallen jongeren minder snel terug in hun criminele gedrag.''
Volgens Hermanns moet er niet te snel gejuicht worden over de methode van de Glen Mills School en de justitiële jeugdinrichting Den Engh, waar de onderlinge beïnvloeding in de groep juist in het voordeel van de jongeren moet werken. Hermanns benadrukt dat er nog weinig bekend is over de resultaten. ,,Natuurlijk moeten we op kleine schaal experimenteren met dit soort behandelingen, maar het moet nog blijken of het net zo goed werkt als de individuele begeleiding.''
Hermanns baseert zich onder andere op een artikel in Kind en Adolescent Review, een vakblad voor pedagogiek, (ontwikkelings)psychologie en (kinder)psychiatrie, dat deze maand verschijnt. Het is afkomstig van vier prominente Amerikaanse wetenschappers, die verschillende behandelprogramma's hebben onderzocht. Sommige groepsbehandelingen leiden aantoonbaar tot een toename van criminaliteit.
DEN HAAG - Probleemjongeren die met andere delinquente jongeren in groepen worden behandeld, gaan zich vaak nog erger misdragen. Ze kunnen beter individueel in pleeggezinnen worden behandeld. Dat zegt hoogleraar opvoedkunde Jo Hermanns.
Volgens Hermanns is een grondige herziening van het beleid van Jeugdzorg, GGZ en justitiële inrichtingen onvermijdelijk. Jaarlijks worden in Nederland ruim 20.000 kinderen en jongeren met problemen in groepsbehandeling geplaatst.
Daar versterken zij vaak elkaars negatieve gedrag. Ze nemen elkaars normen en houdingen over, imiteren gedrag, worden gestigmatiseerd als ze bij de foute groep behoren of worden door de groep uitgedaagd. De dempende werking van brave vrienden ontbreekt. ,,Waarom zou je het risico lopen dat een behandeling minder goede resultaten oplevert? We weten zeker dat individuele begeleiding van probleemjongeren minstens zo goed of zelfs beter is'', zegt Hermanns.
Jeugdige delinquenten komen voornamelijk in groepstherapie terecht omdat dat goedkoper is en minder tijd en ruimte opslokt. Ook in het speciaal onderwijs, projecten voor van school gestuurde jongeren en wijkgerichte programma's wordt groepsgewijs gewerkt. ,,Ik pleit ervoor om serieus naar de alternatieven te kijken. Door plaatsing in intensief begeleide pleeggezinnen vallen jongeren minder snel terug in hun criminele gedrag.''
Volgens Hermanns moet er niet te snel gejuicht worden over de methode van de Glen Mills School en de justitiële jeugdinrichting Den Engh, waar de onderlinge beïnvloeding in de groep juist in het voordeel van de jongeren moet werken. Hermanns benadrukt dat er nog weinig bekend is over de resultaten. ,,Natuurlijk moeten we op kleine schaal experimenteren met dit soort behandelingen, maar het moet nog blijken of het net zo goed werkt als de individuele begeleiding.''
Hermanns baseert zich onder andere op een artikel in Kind en Adolescent Review, een vakblad voor pedagogiek, (ontwikkelings)psychologie en (kinder)psychiatrie, dat deze maand verschijnt. Het is afkomstig van vier prominente Amerikaanse wetenschappers, die verschillende behandelprogramma's hebben onderzocht. Sommige groepsbehandelingen leiden aantoonbaar tot een toename van criminaliteit.
Het Financieele Dagblad
LONDEN - De regeringsleiders van de Europese Unie hebben gisteren in Londen nauwelijks gesproken over het sociale gezicht van Europa, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Om het onderlinge klimaat te verbeteren, na de harde aanvaringen in juni, werd vooral gesproken over niet-controversi�le onderwerpen, zoals de behoefte aan concurrentieversterking.
Volgens premier Balkenende was er wel degelijk aandacht voor de zorgen van de burger. 'We hebben een pas op de plaats gemaakt. Europa dendert niet zomaar door. We hebben wel degelijk geprobeerd naar de EU te kijken door de bril van de burger. Omdat er twintig miljoen werklozen zijn, hebben we gesproken over de prioriteit voor onderzoek, innovatie en flexibilisering van de arbeidsmarkt. We hebben ook gesproken over milieu, terrorismebestrijding en migratie.'
De regeringsleiders schaarden zich achter de prioriteiten van voorzitter Tony Blair en commissievoorzitter Jos� Barroso: onderzoek, innovatie, kinderopvang, migratie en energiezekerheid. Deze punten worden volgend jaar uitgewerkt. Nederland en Duitsland zijn tegen het voorgestelde globaliseringsfonds, dat ontslagen werknemers moet helpen omscholen.">Het Financieele Dagblad: "EU-top loopt voor debat over sociaal Europa weg
VAN ONZE CORRESPONDENT
LONDEN - De regeringsleiders van de Europese Unie hebben gisteren in Londen nauwelijks gesproken over het sociale gezicht van Europa, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Om het onderlinge klimaat te verbeteren, na de harde aanvaringen in juni, werd vooral gesproken over niet-controversi�le onderwerpen, zoals de behoefte aan concurrentieversterking.
Volgens premier Balkenende was er wel degelijk aandacht voor de zorgen van de burger. 'We hebben een pas op de plaats gemaakt. Europa dendert niet zomaar door. We hebben wel degelijk geprobeerd naar de EU te kijken door de bril van de burger. Omdat er twintig miljoen werklozen zijn, hebben we gesproken over de prioriteit voor onderzoek, innovatie en flexibilisering van de arbeidsmarkt. We hebben ook gesproken over milieu, terrorismebestrijding en migratie.'
De regeringsleiders schaarden zich achter de prioriteiten van voorzitter Tony Blair en commissievoorzitter Jos� Barroso: onderzoek, innovatie, kinderopvang, migratie en energiezekerheid. Deze punten worden volgend jaar uitgewerkt. Nederland en Duitsland zijn tegen het voorgestelde globaliseringsfonds, dat ontslagen werknemers moet helpen omscholen."
LONDEN - De regeringsleiders van de Europese Unie hebben gisteren in Londen nauwelijks gesproken over het sociale gezicht van Europa, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Om het onderlinge klimaat te verbeteren, na de harde aanvaringen in juni, werd vooral gesproken over niet-controversi�le onderwerpen, zoals de behoefte aan concurrentieversterking.
Volgens premier Balkenende was er wel degelijk aandacht voor de zorgen van de burger. 'We hebben een pas op de plaats gemaakt. Europa dendert niet zomaar door. We hebben wel degelijk geprobeerd naar de EU te kijken door de bril van de burger. Omdat er twintig miljoen werklozen zijn, hebben we gesproken over de prioriteit voor onderzoek, innovatie en flexibilisering van de arbeidsmarkt. We hebben ook gesproken over milieu, terrorismebestrijding en migratie.'
De regeringsleiders schaarden zich achter de prioriteiten van voorzitter Tony Blair en commissievoorzitter Jos� Barroso: onderzoek, innovatie, kinderopvang, migratie en energiezekerheid. Deze punten worden volgend jaar uitgewerkt. Nederland en Duitsland zijn tegen het voorgestelde globaliseringsfonds, dat ontslagen werknemers moet helpen omscholen.">Het Financieele Dagblad: "EU-top loopt voor debat over sociaal Europa weg
VAN ONZE CORRESPONDENT
LONDEN - De regeringsleiders van de Europese Unie hebben gisteren in Londen nauwelijks gesproken over het sociale gezicht van Europa, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Om het onderlinge klimaat te verbeteren, na de harde aanvaringen in juni, werd vooral gesproken over niet-controversi�le onderwerpen, zoals de behoefte aan concurrentieversterking.
Volgens premier Balkenende was er wel degelijk aandacht voor de zorgen van de burger. 'We hebben een pas op de plaats gemaakt. Europa dendert niet zomaar door. We hebben wel degelijk geprobeerd naar de EU te kijken door de bril van de burger. Omdat er twintig miljoen werklozen zijn, hebben we gesproken over de prioriteit voor onderzoek, innovatie en flexibilisering van de arbeidsmarkt. We hebben ook gesproken over milieu, terrorismebestrijding en migratie.'
De regeringsleiders schaarden zich achter de prioriteiten van voorzitter Tony Blair en commissievoorzitter Jos� Barroso: onderzoek, innovatie, kinderopvang, migratie en energiezekerheid. Deze punten worden volgend jaar uitgewerkt. Nederland en Duitsland zijn tegen het voorgestelde globaliseringsfonds, dat ontslagen werknemers moet helpen omscholen."
Thursday, October 27, 2005
BBC NEWS
Supermodel Kate Moss has checked out of a rehabilitation clinic in the US following a drugs scandal that threatened to wreck her career.
The 31-year-old left the Meadows Clinic in Arizona earlier this week after undergoing a month of therapy.
A spokeswoman for her modelling agency Storm said she was "looking forward to getting back to work".
Miss Moss was said to be "devastated" after newspapers revelations in September suggested she took cocaine.
'Personal issues'
She is spending time with friends in the US before returning to work and being reunited with her three-year-old daughter Lila, the spokeswoman said.
The Croydon-born model lost lucrative contracts with Chanel, H&M and Burberry after the Daily Mirror first reported the drugs claims.
Miss Moss then checked into the Meadows Clinic for a 30-day programme, saying she had "various personal issues" she needed to address.
Her spokeswoman said she was "in excellent spirits" and already had jobs lined up in Los Angeles, Paris and New York.
"She would like to thank everyone for their messages of support as they have played a major part in helping her," the spokeswoman said.
An investigation into the drugs allegations against Miss Moss was ordered personally by Scotland Yard chief Sir Ian Blair.
A Met Police spokesman said on Thursday those inquiries were continuing.
Supermodel Kate Moss has checked out of a rehabilitation clinic in the US following a drugs scandal that threatened to wreck her career.
The 31-year-old left the Meadows Clinic in Arizona earlier this week after undergoing a month of therapy.
A spokeswoman for her modelling agency Storm said she was "looking forward to getting back to work".
Miss Moss was said to be "devastated" after newspapers revelations in September suggested she took cocaine.
'Personal issues'
She is spending time with friends in the US before returning to work and being reunited with her three-year-old daughter Lila, the spokeswoman said.
The Croydon-born model lost lucrative contracts with Chanel, H&M and Burberry after the Daily Mirror first reported the drugs claims.
She would like to thank everyone for their messages of support. Storm spokeswoman.
Miss Moss then checked into the Meadows Clinic for a 30-day programme, saying she had "various personal issues" she needed to address.
Her spokeswoman said she was "in excellent spirits" and already had jobs lined up in Los Angeles, Paris and New York.
"She would like to thank everyone for their messages of support as they have played a major part in helping her," the spokeswoman said.
An investigation into the drugs allegations against Miss Moss was ordered personally by Scotland Yard chief Sir Ian Blair.
A Met Police spokesman said on Thursday those inquiries were continuing.
NRC Handelsblad Door Natascha van Aalst
ROTTERDAM, 27 OKT. Frisdrank? Kauwgum? Deodorant? De naam van de vandaag gelanceerde website ExtraFris wekt associaties op met van alles en nog wat, behalve met een jongeren-site. ,,En dat is precies de bedoeling'', beweert Lot Carlier, uitgeefdirecteur van Sanoma Uitgevers Jeugd en Jongeren cluster. ,,Het maakt jongeren nieuwsgierig naar wat er achter zit.'' En dat is - naast Spunk, Kaboem, CU2, HabboHotel, CJP - de zoveelste jongeren-community op internet. ,,Nee!'', vindt ExtraFris-content manager Leanne Hermans: ,,Extrafris is veel meer een jongeren-platform, en is ook sneller omdat we werken met nieuwe technieken. Daardoor kun je heel makkelijk een crib maken, je profiel waarin je bijvoorbeeld je eigen weblog schrijft en zelfgemaakte foto's en minimovies op de site zet. Maar je kunt ook clubs vormen over cavia's of skaten, games spelen, prijzen winnen.'' Carlier vult aan: ,,Extrafris is dus breder dan andere jongeren-communities. Omdat er behalve profielen, zoals bij CU2, of informatie, zoals bij Spunk, ook entertainment op staat. Communitainment noemen wij deze mix.''
Selfpublishing (weblogging, foto-albums, filmpjes) door ExtraFris-bezoekers wordt aangevuld met interviews, recensies en reportages, gemaakt door de ExtraFris-redactie: 30 redacteuren van 14 tot 21 jaar. Hermans: ,,Brechtje en Michael gaan vrijdag bijvoorbeeld zangeres Birgit interviewen.'' ,,Echt waar?'', roept Brechtje (17), die nog niet wist dat dit doorging. Michael (18) hoopt dat het leuker wordt dan zijn laatste interview, met De Jeugd van Tegenwoordig. ,,Ze deden arrogant tegen me, volgens mij wilden ze gewoon de media dissen.'' ,,Meestal hebben we juist een voordeel als jongerenredacteur'', vindt Brechtje. ,,Artiesten nemen ons minder serieus en wij stellen brutalere vragen.'' Michael: ,,Ik ga Birgit vragen of ze met me uit wil!'' Nikki (16): ,,Ik was vorige week op het 'Big air' snowboard-event in Rotterdam. Daar heb ik mijn eerste filmpje gemaakt.'' ,,Dat was wel te zien, maar aan het einde ging het beter, hoor'', grinnikt Ben (19), die als vormgever stage loopt bij ExtraFris en ook de filmpjes op de site zet.
Filmmateriaal gaat eerst langs de redactie, foto's kun je wel meteen op de site zetten. Toch staat Extrafris niet vol met geile kiekjes. ,,We hebben een systeem waarmee we 24 uur per dag iets van de site kunnen halen'', legt Hermans uit. ,,Een ander middel is de selfmoderating-knop op de site waarmee Extrafris-bezoekers 'onfris' gedrag kunnen melden. Zelf-censuur werkt vaak het beste bij jongeren.''
Sanoma heeft een arsenaal aan jongerenbladen, van Donald Duck tot de Break out! Maar nu jongeren steeds meer gebruik maken van interactieve media, stappen adverteerders massaal over naar internet of mobiele informatiedragers om hun product onder de aandacht van jongeren te brengen. Staan de adverteerders nu wél weer bij Sanoma voor de deur? ,,Er is al een flink aantal partijen dat in ExtraFris gelooft,'' aldus Carlier. Behalve 'ouderwetse' advertentievormen als banners en buttons, integreert ExtraFris advertenties op de site. Hermans: ,,Een zusje van één van onze redacteuren houdt bijvoorbeeld een weblog bij over een nieuwe game waarbij je een puppy verzorgt (Nintendogs) en vertelt ook over haar eigen 'echte' hond.''
Deze manier van 'geïntegreerd adverteren' is ongeveer gelijk aan de wijze waarop de gisteren gelanceerde website 'Eccky' (van het Nederlandse bedrijf Media Republic) adverteerders een plek geeft op de website. 'Internet-baby' Eccky draagt dezelfde merkkleren, luistert dezelfde muziek en drinkt dezelfde energydrink als jongeren. Deze legale 'sluikreclame' valt ook te verwachten bij internetsoap Perfect Days (in november online), ontwikkeld door Newrulez Media.
Bang voor deze concurrentie is Hermans niet, omdat internetbezoekers - anders dan wanneer je van tv-zender naar tv-zender zapt - op elke site die ze hebben openstaan meetellen als 'unieke bezoekers', het aantal dat meetelt voor de adverteerders. Eventuele bezorgdheid wordt bij ExtraFris ook weggenomen door de cijfers. ,,Vorige week hadden we in de testfase al 7000 unieke bezoekers per week,'' meldt uitgeefdirecteur Carlier.
In de hoop dat het door de nieuwe website ook beter gaat met de jongerenbladen, adverteert Sanoma zelf ook prominent op ExtraFris. ,,Met ExtraFris versterken we ons netwerk van bladen, events en websites waarmee we jongeren bereiken'', zegt Carlier. ,,Met een tijdschrift kun je nu eenmaal niet multitasken: ondertussen MSN'en of tv kijken.''
,,Tijdschriften waren eerst belangrijker dan internet, maar dat is aan het veranderen!'', weet ExtraFris-redacteur Nikki zeker.
Jongerensites overtroeven elkaar met de nieuwste technieken op het gebied van selfpublishing, aangevuld met artikelen en filmpjes van redacteuren. Vanaf vandaag online: ExtraFris.nl, 'communitainment' voor en door jongeren van 12 tot 20 jaar.
ROTTERDAM, 27 OKT. Frisdrank? Kauwgum? Deodorant? De naam van de vandaag gelanceerde website ExtraFris wekt associaties op met van alles en nog wat, behalve met een jongeren-site. ,,En dat is precies de bedoeling'', beweert Lot Carlier, uitgeefdirecteur van Sanoma Uitgevers Jeugd en Jongeren cluster. ,,Het maakt jongeren nieuwsgierig naar wat er achter zit.'' En dat is - naast Spunk, Kaboem, CU2, HabboHotel, CJP - de zoveelste jongeren-community op internet. ,,Nee!'', vindt ExtraFris-content manager Leanne Hermans: ,,Extrafris is veel meer een jongeren-platform, en is ook sneller omdat we werken met nieuwe technieken. Daardoor kun je heel makkelijk een crib maken, je profiel waarin je bijvoorbeeld je eigen weblog schrijft en zelfgemaakte foto's en minimovies op de site zet. Maar je kunt ook clubs vormen over cavia's of skaten, games spelen, prijzen winnen.'' Carlier vult aan: ,,Extrafris is dus breder dan andere jongeren-communities. Omdat er behalve profielen, zoals bij CU2, of informatie, zoals bij Spunk, ook entertainment op staat. Communitainment noemen wij deze mix.''
Selfpublishing (weblogging, foto-albums, filmpjes) door ExtraFris-bezoekers wordt aangevuld met interviews, recensies en reportages, gemaakt door de ExtraFris-redactie: 30 redacteuren van 14 tot 21 jaar. Hermans: ,,Brechtje en Michael gaan vrijdag bijvoorbeeld zangeres Birgit interviewen.'' ,,Echt waar?'', roept Brechtje (17), die nog niet wist dat dit doorging. Michael (18) hoopt dat het leuker wordt dan zijn laatste interview, met De Jeugd van Tegenwoordig. ,,Ze deden arrogant tegen me, volgens mij wilden ze gewoon de media dissen.'' ,,Meestal hebben we juist een voordeel als jongerenredacteur'', vindt Brechtje. ,,Artiesten nemen ons minder serieus en wij stellen brutalere vragen.'' Michael: ,,Ik ga Birgit vragen of ze met me uit wil!'' Nikki (16): ,,Ik was vorige week op het 'Big air' snowboard-event in Rotterdam. Daar heb ik mijn eerste filmpje gemaakt.'' ,,Dat was wel te zien, maar aan het einde ging het beter, hoor'', grinnikt Ben (19), die als vormgever stage loopt bij ExtraFris en ook de filmpjes op de site zet.
Filmmateriaal gaat eerst langs de redactie, foto's kun je wel meteen op de site zetten. Toch staat Extrafris niet vol met geile kiekjes. ,,We hebben een systeem waarmee we 24 uur per dag iets van de site kunnen halen'', legt Hermans uit. ,,Een ander middel is de selfmoderating-knop op de site waarmee Extrafris-bezoekers 'onfris' gedrag kunnen melden. Zelf-censuur werkt vaak het beste bij jongeren.''
Sanoma heeft een arsenaal aan jongerenbladen, van Donald Duck tot de Break out! Maar nu jongeren steeds meer gebruik maken van interactieve media, stappen adverteerders massaal over naar internet of mobiele informatiedragers om hun product onder de aandacht van jongeren te brengen. Staan de adverteerders nu wél weer bij Sanoma voor de deur? ,,Er is al een flink aantal partijen dat in ExtraFris gelooft,'' aldus Carlier. Behalve 'ouderwetse' advertentievormen als banners en buttons, integreert ExtraFris advertenties op de site. Hermans: ,,Een zusje van één van onze redacteuren houdt bijvoorbeeld een weblog bij over een nieuwe game waarbij je een puppy verzorgt (Nintendogs) en vertelt ook over haar eigen 'echte' hond.''
Deze manier van 'geïntegreerd adverteren' is ongeveer gelijk aan de wijze waarop de gisteren gelanceerde website 'Eccky' (van het Nederlandse bedrijf Media Republic) adverteerders een plek geeft op de website. 'Internet-baby' Eccky draagt dezelfde merkkleren, luistert dezelfde muziek en drinkt dezelfde energydrink als jongeren. Deze legale 'sluikreclame' valt ook te verwachten bij internetsoap Perfect Days (in november online), ontwikkeld door Newrulez Media.
Bang voor deze concurrentie is Hermans niet, omdat internetbezoekers - anders dan wanneer je van tv-zender naar tv-zender zapt - op elke site die ze hebben openstaan meetellen als 'unieke bezoekers', het aantal dat meetelt voor de adverteerders. Eventuele bezorgdheid wordt bij ExtraFris ook weggenomen door de cijfers. ,,Vorige week hadden we in de testfase al 7000 unieke bezoekers per week,'' meldt uitgeefdirecteur Carlier.
In de hoop dat het door de nieuwe website ook beter gaat met de jongerenbladen, adverteert Sanoma zelf ook prominent op ExtraFris. ,,Met ExtraFris versterken we ons netwerk van bladen, events en websites waarmee we jongeren bereiken'', zegt Carlier. ,,Met een tijdschrift kun je nu eenmaal niet multitasken: ondertussen MSN'en of tv kijken.''
,,Tijdschriften waren eerst belangrijker dan internet, maar dat is aan het veranderen!'', weet ExtraFris-redacteur Nikki zeker.
NRC Handelsblad Door Rob van den Berg
ROTTERDAM, 27 OKT. Een erg effectief wapen is het misschien niet geweest, maar vast staat wel dat Archimedes in 212 voor Christus de Romeinse schepen die zijn vaderstad Syracuse belegerden in brand heeft kunnen steken door met een enorme spiegel zonnestralen te bundelen.
Vorig jaar deden de makers van het op Discovery Channel uitgezonden programma Mythbusters een poging deze 'straal des doods' na te bootsen, maar zij slaagden daar niet in. David Wallace, hoogleraar aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Boston, dacht te weten hoe het wel moest. Met hulp van zijn twijfelende studenten - meer dan 95 procent had laten weten er niet in te geloven - deed hij twee weken geleden een serieuze poging. Ze plaatsten 127 vlakke badkamerspiegels op zo'n veertig meter afstand van een houten imitatie van een Romeins schip en richtten deze op één gemeenschappelijk punt op de boeg. Binnen enkele minuten laaide daar het vuur op.
Dat konden de makers van Mythbusters natuurlijk niet over hun kant laten gaan. Afgelopen zaterdag deden ze daarom andermaal een poging in de baai van San Francisco. Dit keer met driehonderd bronzen spiegels, en op grotere afstand. Als doel fungeerde een tachtig jaar oud vissersschip. Opnieuw wisten de studenten het vuur te ontsteken, al duurde het veel langer en was het effect veel minder spectaculair, wat ze toeschrijven aan het met water doordrenkte hout van het schip. Mythbusters houdt het er vooralsnog op dat de mythe is ontzenuwd: dit soort brandjes hadden de Romeinen zo geblust.
ROTTERDAM, 27 OKT. Een erg effectief wapen is het misschien niet geweest, maar vast staat wel dat Archimedes in 212 voor Christus de Romeinse schepen die zijn vaderstad Syracuse belegerden in brand heeft kunnen steken door met een enorme spiegel zonnestralen te bundelen.
Vorig jaar deden de makers van het op Discovery Channel uitgezonden programma Mythbusters een poging deze 'straal des doods' na te bootsen, maar zij slaagden daar niet in. David Wallace, hoogleraar aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Boston, dacht te weten hoe het wel moest. Met hulp van zijn twijfelende studenten - meer dan 95 procent had laten weten er niet in te geloven - deed hij twee weken geleden een serieuze poging. Ze plaatsten 127 vlakke badkamerspiegels op zo'n veertig meter afstand van een houten imitatie van een Romeins schip en richtten deze op één gemeenschappelijk punt op de boeg. Binnen enkele minuten laaide daar het vuur op.
Dat konden de makers van Mythbusters natuurlijk niet over hun kant laten gaan. Afgelopen zaterdag deden ze daarom andermaal een poging in de baai van San Francisco. Dit keer met driehonderd bronzen spiegels, en op grotere afstand. Als doel fungeerde een tachtig jaar oud vissersschip. Opnieuw wisten de studenten het vuur te ontsteken, al duurde het veel langer en was het effect veel minder spectaculair, wat ze toeschrijven aan het met water doordrenkte hout van het schip. Mythbusters houdt het er vooralsnog op dat de mythe is ontzenuwd: dit soort brandjes hadden de Romeinen zo geblust.
Wednesday, October 26, 2005
NRC Handelsblad Door onze redacteur Mark Duursma
Eerstejaars studenten weten steeds minder, klagen docenten op de universiteit. In Twente is men begonnen met bijspijkercursussen wiskunde.
ENSCHEDE, 26 OKT. Dat was schrikken, op de allereerste studiedag na de introductie. Net als 550 andere nieuwe studenten aan de Universiteit Twente kreeg eerstejaars elektrotechniek Mark Olieman vorige maand een 'instaptoets' wiskunde voorgeschoteld. Een verrassing was de staartdeling die Mark moest maken. ,,Die had ik sinds de basisschool niet meer gezien.'' En: ,,Op de middelbare school deden we alles met een formulekaart en een rekenmachine, zelfs bij het eindexamen. Je hoefde geen enkele formule uit je hoofd te leren. Maar hier mogen we geen formulekaart en rekenmachine gebruiken.'' Overigens heeft de basisschool intussen ook de staartdeling afgeschaft.
De instaptoets voor de eerstejaars van elf technische studies was bedoeld om te kijken of hun wiskundekennis voldoende is om aan hun studie te beginnen. Voor een voldoende moesten ze 20 van de 29 punten halen. Slechts vier procent van de eerstejaars haalde een voldoende. ,,We kunnen concluderen dat de studenten zonder formulekaart niet met logaritmen kunnen werken'', aldus het commentaar van de toetsmaker bij de resultaten. En: ,,Conclusie: in het herstelonderwijs veel aandacht besteden aan het samenvoegen en vereenvoudigen van breuken.''
Sinds drie jaar klagen docenten aan de UT over de wiskundekennis van eerstejaars, zegt Stephan van Gils, hoogleraar niet-lineaire analyse en opleidingsdirecteur van de afdeling wiskunde. Vooral de algebraïsche vaardigheden, het manipuleren met formules, schieten tekort. Met de technische universiteiten in Delft en Eindhoven besloot men dit jaar voor het eerst die 'instaptoets' af te nemen. In Delft en Eindhoven scoorden de studenten beter, maar daar lag de norm lager en was er sprake van meerkeuze-antwoorden. Volgend jaar willen de drie TU's de toets gelijkschakelen.
Volgens Van Gils bestaat er een direct verband tussen het dalende wiskundeniveau en de didactische aanpak van het studiehuis. ,,Op papier geeft het studiehuis de leerling meer verantwoordelijkheid. In de praktijk gebeurt het omgekeerde: ze kennen juist geen eigen verantwoordelijkheid. Ze verwijzen naar Google, hulpmiddelen of leerlingen in hun werkgroep.''
Op papier is er ook niets mis met de eisen die worden gesteld aan het eindexamen. Maar de praktijk is anders, volgens Van Gils. De helft van het eindcijfer wordt bepaald door de scholen zelf, en die zorgen er wel voor dat hun leerlingen mooie cijfers halen. Leerlingen hoeven niet zelf dingen uit te rekenen, maar alleen te zeggen of iets klopt of niet. Bovendien krijgen docenten in het studiehuis de kans niet meer om hun kerntaak te vervullen: het selecteren van aan te bieden kennis. Kennisoverdracht moet leuk zijn en mag niet langer dan twintig minuten duren.
Middelbare scholen spelen universiteitje, zegt Lia van Asselt, wiskundedocente op het Bonhoeffer College in Enschede. Ze is door de UT ingehuurd om de aansluiting tussen middelbare school en universiteit te verbeteren, en is samensteller van de instaptoets. ,,Scholen slaan het automatiseren over, het je eigen maken van formules. Daardoor begrijpen leerlingen die formules niet. Ze spreken die prachtige universele taal van de wiskunde niet meer.''
Achteraf had Mark Olieman de wiskundige formules liever op de middelbare school geleerd. Het had sowieso wel wat pittiger gekund. ,,Het studiehuis betekent dat je in 4 vwo allemaal flauwekulvakken moet doen, en dat je het daarna heel rustig hebt.'' Leerlingen met het profiel Natuur en Techniek, echte bèta's, moeten zich vaak aanpassen aan het lagere tempo van de Natuur en Gezondheid-leerlingen, die alleen wiskunde moeten doen omdat ze geneeskunde willen studeren. Vanaf 2007 worden de wiskundeprogramma's beter gescheiden.
Leerlingen worden onvoldoende serieus genomen in het studiehuis, vindt Van Asselt. ,,In opdrachten wordt alles stap voor stap uitgekauwd. Notaties worden in woorden beschreven. Zo wordt hun de sensatie ontnomen dat ze een probleem zelf kunnen oplossen. Ik denk dat ze zich heel onveilig voelen.'' Aan de studenten ligt het niet, denken Van Gils en Van Asselt, die zijn slim genoeg. Van Gils: ,,We krijgen hier het neusje van de zalm uit het voortgezet onderwijs binnen.'' Probleem is de toenemende vrijheid van scholen om zelf te examineren, en het afnemend aantal uren voor wiskunde. Vanaf augustus 2007, bij de volgende herziening van de tweede fase, gaat de studielast in het profiel Natuur en Techniek van 760 naar 520 uur.
Neusje van de zalm of niet, de UT is begonnen met 'wiskunde-herstel-onderwijs' voor eerstejaars. De bijspijkercurssussen, twee uur per week gedurende vijf weken, zijn bij sommige studies verplicht, bij andere vrijwillig.
Het curriculum van de studie elektrotechniek wordt binnenkort drastisch aangepast, om in het eerste jaar ruimte te maken voor lesstof die studenten voorheen bij binnenkomst al beheersten. Ongelooflijk, aldus Van Gils. ,,Wat we vroeger op de basisschool konden, is nu te moeilijk op de universiteit. Rekenen met breuken bijvoorbeeld. Dan kun je toch wel stellen dat er iets mis is met ons onderwijsstelsel.''
Eerstejaars studenten weten steeds minder, klagen docenten op de universiteit. In Twente is men begonnen met bijspijkercursussen wiskunde.
ENSCHEDE, 26 OKT. Dat was schrikken, op de allereerste studiedag na de introductie. Net als 550 andere nieuwe studenten aan de Universiteit Twente kreeg eerstejaars elektrotechniek Mark Olieman vorige maand een 'instaptoets' wiskunde voorgeschoteld. Een verrassing was de staartdeling die Mark moest maken. ,,Die had ik sinds de basisschool niet meer gezien.'' En: ,,Op de middelbare school deden we alles met een formulekaart en een rekenmachine, zelfs bij het eindexamen. Je hoefde geen enkele formule uit je hoofd te leren. Maar hier mogen we geen formulekaart en rekenmachine gebruiken.'' Overigens heeft de basisschool intussen ook de staartdeling afgeschaft.
De instaptoets voor de eerstejaars van elf technische studies was bedoeld om te kijken of hun wiskundekennis voldoende is om aan hun studie te beginnen. Voor een voldoende moesten ze 20 van de 29 punten halen. Slechts vier procent van de eerstejaars haalde een voldoende. ,,We kunnen concluderen dat de studenten zonder formulekaart niet met logaritmen kunnen werken'', aldus het commentaar van de toetsmaker bij de resultaten. En: ,,Conclusie: in het herstelonderwijs veel aandacht besteden aan het samenvoegen en vereenvoudigen van breuken.''
Sinds drie jaar klagen docenten aan de UT over de wiskundekennis van eerstejaars, zegt Stephan van Gils, hoogleraar niet-lineaire analyse en opleidingsdirecteur van de afdeling wiskunde. Vooral de algebraïsche vaardigheden, het manipuleren met formules, schieten tekort. Met de technische universiteiten in Delft en Eindhoven besloot men dit jaar voor het eerst die 'instaptoets' af te nemen. In Delft en Eindhoven scoorden de studenten beter, maar daar lag de norm lager en was er sprake van meerkeuze-antwoorden. Volgend jaar willen de drie TU's de toets gelijkschakelen.
Volgens Van Gils bestaat er een direct verband tussen het dalende wiskundeniveau en de didactische aanpak van het studiehuis. ,,Op papier geeft het studiehuis de leerling meer verantwoordelijkheid. In de praktijk gebeurt het omgekeerde: ze kennen juist geen eigen verantwoordelijkheid. Ze verwijzen naar Google, hulpmiddelen of leerlingen in hun werkgroep.''
Op papier is er ook niets mis met de eisen die worden gesteld aan het eindexamen. Maar de praktijk is anders, volgens Van Gils. De helft van het eindcijfer wordt bepaald door de scholen zelf, en die zorgen er wel voor dat hun leerlingen mooie cijfers halen. Leerlingen hoeven niet zelf dingen uit te rekenen, maar alleen te zeggen of iets klopt of niet. Bovendien krijgen docenten in het studiehuis de kans niet meer om hun kerntaak te vervullen: het selecteren van aan te bieden kennis. Kennisoverdracht moet leuk zijn en mag niet langer dan twintig minuten duren.
Middelbare scholen spelen universiteitje, zegt Lia van Asselt, wiskundedocente op het Bonhoeffer College in Enschede. Ze is door de UT ingehuurd om de aansluiting tussen middelbare school en universiteit te verbeteren, en is samensteller van de instaptoets. ,,Scholen slaan het automatiseren over, het je eigen maken van formules. Daardoor begrijpen leerlingen die formules niet. Ze spreken die prachtige universele taal van de wiskunde niet meer.''
Achteraf had Mark Olieman de wiskundige formules liever op de middelbare school geleerd. Het had sowieso wel wat pittiger gekund. ,,Het studiehuis betekent dat je in 4 vwo allemaal flauwekulvakken moet doen, en dat je het daarna heel rustig hebt.'' Leerlingen met het profiel Natuur en Techniek, echte bèta's, moeten zich vaak aanpassen aan het lagere tempo van de Natuur en Gezondheid-leerlingen, die alleen wiskunde moeten doen omdat ze geneeskunde willen studeren. Vanaf 2007 worden de wiskundeprogramma's beter gescheiden.
Leerlingen worden onvoldoende serieus genomen in het studiehuis, vindt Van Asselt. ,,In opdrachten wordt alles stap voor stap uitgekauwd. Notaties worden in woorden beschreven. Zo wordt hun de sensatie ontnomen dat ze een probleem zelf kunnen oplossen. Ik denk dat ze zich heel onveilig voelen.'' Aan de studenten ligt het niet, denken Van Gils en Van Asselt, die zijn slim genoeg. Van Gils: ,,We krijgen hier het neusje van de zalm uit het voortgezet onderwijs binnen.'' Probleem is de toenemende vrijheid van scholen om zelf te examineren, en het afnemend aantal uren voor wiskunde. Vanaf augustus 2007, bij de volgende herziening van de tweede fase, gaat de studielast in het profiel Natuur en Techniek van 760 naar 520 uur.
Neusje van de zalm of niet, de UT is begonnen met 'wiskunde-herstel-onderwijs' voor eerstejaars. De bijspijkercurssussen, twee uur per week gedurende vijf weken, zijn bij sommige studies verplicht, bij andere vrijwillig.
Het curriculum van de studie elektrotechniek wordt binnenkort drastisch aangepast, om in het eerste jaar ruimte te maken voor lesstof die studenten voorheen bij binnenkomst al beheersten. Ongelooflijk, aldus Van Gils. ,,Wat we vroeger op de basisschool konden, is nu te moeilijk op de universiteit. Rekenen met breuken bijvoorbeeld. Dan kun je toch wel stellen dat er iets mis is met ons onderwijsstelsel.''
NRC Handelsblad
DEN HAAG, 26 OKT. De Advies- en Meldpunten Kindermishandeling (AMK's) van de Bureaus Jeugdzorg krijgen hulp van medewerkers van het christelijke Leger des Heils bij het wegwerken van hun wachtlijsten.
Dat blijkt uit een brief die staatssecretaris Ross van Dorp (Volksgezondheid, Welzijn en Sport, CDA) vandaag heeft verstuurd aan de Tweede Kamer.
Het aantal meldingen van kindermishandeling is in vier jaar tijd bijna verdubbeld. Dit jaar verwachten de meldpunten 11.480 meldingen binnen te krijgen. Hierdoor zijn bij bijna alle meldpunten wachtlijsten ontstaan. De staatssecretaris noemt de situatie in de regio's Haaglanden en Rotterdam en de provincie Noord-Brabant ,,zorgelijk''. Op 1 juli 2005 lagen daar nog meer dan 200 onbehandelde dossiers. Deze meldpunten hebben overigens al extra personeel gekregen, die konden worden betaald, doordat de staatssecretaris zes miljard euro extra heeft uitgetrokken voor de jeugdzorg. Toch is dat niet voldoende om voor het eind van dit jaar alle dossiers te behandelen, schrijft Ross in haar brief.
Ross heeft daarom de hulp van het Leger des Heils ingeroepen, dat een eigen afdeling Jeugdzorg en Reclassering heeft met naar schatting 400 medewerkers. Jacco Groeneveld, directeur van deze afdeling, noemt het verzoek van VWS om bij te springen ,,ongebruikelijk''. ,,Maar gezien het aantal incidenten van de afgelopen tijd is het wel te begrijpen dat het ministerie nu een onconventionele oplossing zoekt''.
Twaalf medewerkers van het Leger des Heils gaan een zogenoemde 'flexforce' vormen, die zal worden ingezet bij alle AMK's met een wachtlijst. Zij hebben ruime ervaring met de jeugdzorg, waardoor zij snel inzetbaar zijn. Vanaf maandag krijgen zij een zesdaagse training die alle nieuwe medewerkers van de AMK's altijd krijgen. In november gaan ze aan het werk, vooralsnog voor een jaar. Elke twee maanden zal de samenwerking worden geëvalueerd.
De twaalf medewerkers van de flexforce worden door het ministerie betaald. Daarnaast huurt de provincie Noord-Brabant er vier in. Bij het meldpunt in deze provincie is de wachtlijst het langst. Daar liggen nog 460 dossiers met vermoedens van kindermishandeling.
De staatssecretaris verwacht dat met de hulp van het Leger des Heils de meeste wachtlijsten voor 1 januari 2006 kunnen worden weggewerkt. In Haaglanden, Noord-Brabant en Rotterdam zal dat wat meer tijd vergen.
DEN HAAG, 26 OKT. De Advies- en Meldpunten Kindermishandeling (AMK's) van de Bureaus Jeugdzorg krijgen hulp van medewerkers van het christelijke Leger des Heils bij het wegwerken van hun wachtlijsten.
Dat blijkt uit een brief die staatssecretaris Ross van Dorp (Volksgezondheid, Welzijn en Sport, CDA) vandaag heeft verstuurd aan de Tweede Kamer.
Het aantal meldingen van kindermishandeling is in vier jaar tijd bijna verdubbeld. Dit jaar verwachten de meldpunten 11.480 meldingen binnen te krijgen. Hierdoor zijn bij bijna alle meldpunten wachtlijsten ontstaan. De staatssecretaris noemt de situatie in de regio's Haaglanden en Rotterdam en de provincie Noord-Brabant ,,zorgelijk''. Op 1 juli 2005 lagen daar nog meer dan 200 onbehandelde dossiers. Deze meldpunten hebben overigens al extra personeel gekregen, die konden worden betaald, doordat de staatssecretaris zes miljard euro extra heeft uitgetrokken voor de jeugdzorg. Toch is dat niet voldoende om voor het eind van dit jaar alle dossiers te behandelen, schrijft Ross in haar brief.
Ross heeft daarom de hulp van het Leger des Heils ingeroepen, dat een eigen afdeling Jeugdzorg en Reclassering heeft met naar schatting 400 medewerkers. Jacco Groeneveld, directeur van deze afdeling, noemt het verzoek van VWS om bij te springen ,,ongebruikelijk''. ,,Maar gezien het aantal incidenten van de afgelopen tijd is het wel te begrijpen dat het ministerie nu een onconventionele oplossing zoekt''.
Twaalf medewerkers van het Leger des Heils gaan een zogenoemde 'flexforce' vormen, die zal worden ingezet bij alle AMK's met een wachtlijst. Zij hebben ruime ervaring met de jeugdzorg, waardoor zij snel inzetbaar zijn. Vanaf maandag krijgen zij een zesdaagse training die alle nieuwe medewerkers van de AMK's altijd krijgen. In november gaan ze aan het werk, vooralsnog voor een jaar. Elke twee maanden zal de samenwerking worden geëvalueerd.
De twaalf medewerkers van de flexforce worden door het ministerie betaald. Daarnaast huurt de provincie Noord-Brabant er vier in. Bij het meldpunt in deze provincie is de wachtlijst het langst. Daar liggen nog 460 dossiers met vermoedens van kindermishandeling.
De staatssecretaris verwacht dat met de hulp van het Leger des Heils de meeste wachtlijsten voor 1 januari 2006 kunnen worden weggewerkt. In Haaglanden, Noord-Brabant en Rotterdam zal dat wat meer tijd vergen.
AD.nl
ROTTERDAM - Pestgedrag van jongeren neemt steeds ernstigere vormen aan, ook via internet en mobiele telefoon.
Een meisje tuurt in haar kamer naar haar computerscherm. Pesterijen via chatsessies op internet kunnen kinderen flink in de problemen brengen. FOTO Michael Kooren
Schooldecanen en leraren zien dat de terreur steeds verder gaat, tot doodsbedreigingen toe. Scholen zijn te laks met de aanpak van pesten, vinden ouderorganisaties en deskundigen.
Bedreigingen en manipulatie via nieuwe media zijn aan de orde van de dag. De vertrouwensinspecteurs van de Onderwijsinspectie maken zich zorgen om de toename van psychisch geweld op scholen. In 2004 kwamen hierover 196 klachten bij het meldpunt van de inspectie binnen, tegenover 150 klachten in het jaar daarvoor.
,,De school moet een preventief beleid voeren,’’ zegt vertrouwensinspecteur C.M.T.H. Doeleman. ,,Ze moeten alerter zijn, het beleid aanscherpen en meer met ouders communiceren.''
Werner van Katwijk, directeur van Ouders&Co: ,,Scholen zijn van goede wil, maar het gebeurt meestal projectmatig en niet structureel. Er is langdurig beleid nodig om pesten echt de school uit te bannen. Leraren zeggen ook dat ze via de opleiding daarover te weinig bagage hebben meegekregen.''
Stichting De Kinderconsument merkt dat veel meer middelbare scholen hulp zoeken. De stichting vindt dat scholen veel harder moeten optreden tegen pestgedrag. ,,Daders moeten weten dat ze er niet zomaar mee wegkomen,'' zegt directeur Bamber Delver.
De vier landelijke ouderorganisaties inventariseren volgende week via de onderwijstelefoon (0800-5010) de 'pestervaringen' van ouders. ,,Specialisten spreken elkaar tegen en de verhalen zijn wisselend,'' zegt Van Katwijk, directeur van Ouders&Co. ,,We willen meer helderheid over wat er op scholen gebeurt.''
De Stichting tegen Zinloos Geweld start in december een grootscheepse campagne tegen het pesten op 7600 basisscholen, met reclamespotjes en posteracties. Vandaag neemt onderwijsminister Van der Hoeven de nieuwe pesttest van de Vereniging Openbaar Onderwijs (VOO) in gebruik. Op deze cd-rom staan vragen over pesten die anoniem door leerlingen kunnen worden beantwoord. Een school kan zo zien óf en op wat voor manier in de klas wordt gepest en welke maatregelen moeten worden genomen.
ROTTERDAM - Pestgedrag van jongeren neemt steeds ernstigere vormen aan, ook via internet en mobiele telefoon.
Een meisje tuurt in haar kamer naar haar computerscherm. Pesterijen via chatsessies op internet kunnen kinderen flink in de problemen brengen. FOTO Michael Kooren
Schooldecanen en leraren zien dat de terreur steeds verder gaat, tot doodsbedreigingen toe. Scholen zijn te laks met de aanpak van pesten, vinden ouderorganisaties en deskundigen.
Bedreigingen en manipulatie via nieuwe media zijn aan de orde van de dag. De vertrouwensinspecteurs van de Onderwijsinspectie maken zich zorgen om de toename van psychisch geweld op scholen. In 2004 kwamen hierover 196 klachten bij het meldpunt van de inspectie binnen, tegenover 150 klachten in het jaar daarvoor.
,,De school moet een preventief beleid voeren,’’ zegt vertrouwensinspecteur C.M.T.H. Doeleman. ,,Ze moeten alerter zijn, het beleid aanscherpen en meer met ouders communiceren.''
Werner van Katwijk, directeur van Ouders&Co: ,,Scholen zijn van goede wil, maar het gebeurt meestal projectmatig en niet structureel. Er is langdurig beleid nodig om pesten echt de school uit te bannen. Leraren zeggen ook dat ze via de opleiding daarover te weinig bagage hebben meegekregen.''
Stichting De Kinderconsument merkt dat veel meer middelbare scholen hulp zoeken. De stichting vindt dat scholen veel harder moeten optreden tegen pestgedrag. ,,Daders moeten weten dat ze er niet zomaar mee wegkomen,'' zegt directeur Bamber Delver.
De vier landelijke ouderorganisaties inventariseren volgende week via de onderwijstelefoon (0800-5010) de 'pestervaringen' van ouders. ,,Specialisten spreken elkaar tegen en de verhalen zijn wisselend,'' zegt Van Katwijk, directeur van Ouders&Co. ,,We willen meer helderheid over wat er op scholen gebeurt.''
De Stichting tegen Zinloos Geweld start in december een grootscheepse campagne tegen het pesten op 7600 basisscholen, met reclamespotjes en posteracties. Vandaag neemt onderwijsminister Van der Hoeven de nieuwe pesttest van de Vereniging Openbaar Onderwijs (VOO) in gebruik. Op deze cd-rom staan vragen over pesten die anoniem door leerlingen kunnen worden beantwoord. Een school kan zo zien óf en op wat voor manier in de klas wordt gepest en welke maatregelen moeten worden genomen.
News.telegraph By Roger Highfield, Science Editor
Scientists say they can train wasps to detect hidden explosives, plant diseases, illegal drugs, cancer and even buried bodies.
Researchers at the University of Georgia and the US Department of Agriculture have produced the Wasp Hound, a device that sounds an alarm when the insects encounter a target odour.
They trained Microplitis croceipes, a species of tiny parasitic wasp, incapable of stinging people, to detect target odours by associating them with food.
The team developed a ventilated PVC pipe which holds a small cartridge containing five wasps. The wasps were trained to detect a chemical produced by toxic fungi that infect corn and peanut crops.
The Wasp Hound contains a camera that is used to record the wasps' movement. A prototype device, described in a study to be published in Biotechnology Progress by Dr Glen Rains and Dr Joe Lewis, had "astounding" possibilities.
The wasps could be trained to detect explosives, human diseases and hidden bodies.
Scientists say they can train wasps to detect hidden explosives, plant diseases, illegal drugs, cancer and even buried bodies.
Researchers at the University of Georgia and the US Department of Agriculture have produced the Wasp Hound, a device that sounds an alarm when the insects encounter a target odour.
They trained Microplitis croceipes, a species of tiny parasitic wasp, incapable of stinging people, to detect target odours by associating them with food.
The team developed a ventilated PVC pipe which holds a small cartridge containing five wasps. The wasps were trained to detect a chemical produced by toxic fungi that infect corn and peanut crops.
The Wasp Hound contains a camera that is used to record the wasps' movement. A prototype device, described in a study to be published in Biotechnology Progress by Dr Glen Rains and Dr Joe Lewis, had "astounding" possibilities.
The wasps could be trained to detect explosives, human diseases and hidden bodies.
Tuesday, October 25, 2005
Reformatorisch Dagblad
NEW YORK - De Amerikaanse burgerrechtenpionier Rosa Parks is gisteren op 92-jarige leeftijd overleden in Detroit (Michigan). De zwarte Parks veroorzaakte onbedoeld een brede burgerrechtenbeweging toen zij een halve eeuw geleden in Montgomery (Alabama) weigerde haar zitplaats in een bus af te staan aan een blanke man.
In het zuiden van de VS gold in die jaren een strikte rassenscheiding. Zwarten en blanken reisden gescheiden in bussen, zij aten gescheiden in restaurants en zij werden gescheiden te woord gestaan in openbare gebouwen. Rassenwetten hielden zwarte burgers ook buiten sommige beroepen. In het noorden was de rassenscheiding minder strikt, maar ook daar was geen sprake van volledige rassengelijkheid.
Op 1 december 1955 weigerde Rosa Parks in Montgomery haar zitplaats af te staan aan een blanke. Eerder dat jaar waren al twee vrouwen voor hetzelfde ”vergrijp” gearresteerd. Dat gebeurde ook met Parks en zij kreeg bovendien een korte gevangenisstraf plus een boete van 14 dollar. Haar actie leidde tot een boycot van 381 dagen van het openbaar vervoer in Montgomery. Die actie stond onder leiding van de toen nog onbekende dominee Martin Luther King.
Parks’ veroordeling en het vreedzame verzet tegen de rassenwetten leidde tot verschillende politieke initiatieven die uiteindelijk in 1964 resulteerden in de Civil Rights Act (wet op de burgerrechten). Deze wet verbood alle rassenscheiding in openbare instellingen. Haar opstandige actie had Rosa Parks in Montgomery echter geen goed gedaan. Zij kon geen werk meer vinden en verhuisde met haar man Raymond uiteindelijk naar Detroit. Daar vond zij werk in het bureau van Democratisch afgevaardigde John Conyers.
Rosa Parks heeft tal van onderscheidingen gekregen. In Detroit werden een straat en een school naar haar genoemd en zij stichtte met haar man een instituut dat zwarte jongeren stimuleerde de strijd voor hun burgerrechten serieus te nemen. Enkele jaren geleden verklaarde zij dat zwarte Amerikanen hun burgerrechten te vaak als vanzelfsprekend aanvaarden. „Wij moeten onze jeugd duidelijk maken wat het ook vandaag de dag nog betekent om als zwarte in Amerika te leven. Wij hebben een visie nodig om vrede, rechtvaardigheid en gelijkheid te realiseren”, aldus Parks.
NEW YORK - De Amerikaanse burgerrechtenpionier Rosa Parks is gisteren op 92-jarige leeftijd overleden in Detroit (Michigan). De zwarte Parks veroorzaakte onbedoeld een brede burgerrechtenbeweging toen zij een halve eeuw geleden in Montgomery (Alabama) weigerde haar zitplaats in een bus af te staan aan een blanke man.
In het zuiden van de VS gold in die jaren een strikte rassenscheiding. Zwarten en blanken reisden gescheiden in bussen, zij aten gescheiden in restaurants en zij werden gescheiden te woord gestaan in openbare gebouwen. Rassenwetten hielden zwarte burgers ook buiten sommige beroepen. In het noorden was de rassenscheiding minder strikt, maar ook daar was geen sprake van volledige rassengelijkheid.
Op 1 december 1955 weigerde Rosa Parks in Montgomery haar zitplaats af te staan aan een blanke. Eerder dat jaar waren al twee vrouwen voor hetzelfde ”vergrijp” gearresteerd. Dat gebeurde ook met Parks en zij kreeg bovendien een korte gevangenisstraf plus een boete van 14 dollar. Haar actie leidde tot een boycot van 381 dagen van het openbaar vervoer in Montgomery. Die actie stond onder leiding van de toen nog onbekende dominee Martin Luther King.
Parks’ veroordeling en het vreedzame verzet tegen de rassenwetten leidde tot verschillende politieke initiatieven die uiteindelijk in 1964 resulteerden in de Civil Rights Act (wet op de burgerrechten). Deze wet verbood alle rassenscheiding in openbare instellingen. Haar opstandige actie had Rosa Parks in Montgomery echter geen goed gedaan. Zij kon geen werk meer vinden en verhuisde met haar man Raymond uiteindelijk naar Detroit. Daar vond zij werk in het bureau van Democratisch afgevaardigde John Conyers.
Rosa Parks heeft tal van onderscheidingen gekregen. In Detroit werden een straat en een school naar haar genoemd en zij stichtte met haar man een instituut dat zwarte jongeren stimuleerde de strijd voor hun burgerrechten serieus te nemen. Enkele jaren geleden verklaarde zij dat zwarte Amerikanen hun burgerrechten te vaak als vanzelfsprekend aanvaarden. „Wij moeten onze jeugd duidelijk maken wat het ook vandaag de dag nog betekent om als zwarte in Amerika te leven. Wij hebben een visie nodig om vrede, rechtvaardigheid en gelijkheid te realiseren”, aldus Parks.
Nederlands Dagblad Door onze redacteur Arend Pleysier
DEN HAAG - Google, aanbieder van 's werelds bekendste internet-zoekmachine, gaat 265 miljoen dollar in goede doelen stoppen. Openlijke filantropie lijkt een typisch Amerikaans verschijnsel, maar komt ook in Europa steeds vaker voor.
Amerikaanse bedrijven geven graag en veel. Google stopt een deel van de 265 miljoen dollar die worden weggegeven in een eigen fonds. Daarnaast schenkt het bedrijf 175 miljoen dollar aan bestaande organisaties. Het geld moet worden besteed aan 'het verminderen van armoede, het verbeteren van het milieu en aan het zoeken naar alternatieve energiebronnen', verklaarden de Google-oprichters Larry Page en Sergey Brin dit weekeinde in de New York Times.
Google is met zijn miljoenengift één van de grootste donoren uit de technologiewereld, zij het nog niet zo groot als het fonds van Microsoft-baas Bill Gates. De softwarefabrikant schonk vorig jaar 47 miljoen dollar contant en 363 miljoen aan software aan nonprofitorganisaties als onderwijsinstellingen. Een van de ontvangers was het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam, dat enkele miljoenen kreeg voor onderzoek naar een middel tegen AIDS.
Ook andere internet- en computerbedrijven deden de afgelopen jaren een forse duit in het zakje: Intel schonk 72 miljoen in contanten en 17 miljoen in apparatuur. Internetbedrijf Yahoo maakt geen bedragen openbaar, maar meldt 'een behoorlijke bijdrage' over te maken aan organisaties als het Rode Kruis. Ook de familie Walton, eigenaren van de Amerikaanse supermarktketen Wal-Mart staan bekend als royale schenkers. De 85-jarige Wal-Mart-erfgename Helen Walton laat bij haar overlijden waarschijnlijk 20 miljard dollar na aan de Walton Family Foundation, die een alternatief biedt voor het openbaar onderwijs in de VS. Amerikaanse bedrijven en hun stichtingen gaven in 2004 12 miljard dollar aan goede doelen.
Belasting
Het schenken van grote bedragen is een gewoonte die past bij de Amerikaanse cultuur, meent dr. May-May Meijer, universitair docente filantropie aan de Vrije Universiteit. ,,In Europa worden veel zaken via een hogere belastingdruk door de overheid gefinancierd. In Amerika is het de particuliere sector die voorzieningen als ziekenhuizen vaak deels betaalt. Daar staat tegenover dat de belasting in Amerika weer veel lager is. Wat Europese bedrijven aan belasting kwijt zijn, investeren Amerikaanse ondernemingen bij wijze van spreken in filantropie.''
Een opkomend fenomeen is strategische filantropie, waarbij bedrijven ook hun kennis en personeel beschikbaar stellen voor het goede doel. Google steekt twee miljoen dollar in een project voor de ontwikkeling van goedkope computers voor Derde Wereldlanden. ,,Dat zie je in Europa ook steeds vaker gebeuren'', verklaart Meijer. ,,Zo stelt postbedrijf TPG geld en materieel beschikbaar aan het Wereld Voedselprogramma van de Verenigde Naties.''
Sponsoring
Toch lijkt het erop dat Amerikaanse bedrijven eerder geneigd zijn te pronken met hun goedgevigheid dan de Nederlandse ondernemers. Dat is gedeeltelijk juist, meent de universitair docente. ,,Nederlandse bedrijven geven circa 2,7 miljard euro aan het goede doel. Minder dan in Amerika, maar toch relatief veel. Het grootste deel van die giften bestaat uit sponsoring. Daar kun je niet zoveel goede sier mee maken'', weet Meijer. ,,Toch groeit in Nederland de interesse in filantropie. Zo zag je bij de fondsenwerving rond de tsunami een jaar geleden dat heel wat bedrijven maar wat graag op televisie kwamen met een royaal ingevulde cheque.''
De belangrijkste reden waarom de Nederlandse filantropie van bedrijven niet zo in het oog springt, is volgens Meijer een hele eenvoudige: ,,Nederlandse bedrijven zijn toch een stuk kleiner, en maken dus minder hoge winst. Vaak doneren bedrijven een bepaald percentage van de winst, zoals die ene procent bij Google. Hoe hoger de winst, hoe groter de gift. En hoe groter de gift, hoe groter het nieuws.''
DEN HAAG - Google, aanbieder van 's werelds bekendste internet-zoekmachine, gaat 265 miljoen dollar in goede doelen stoppen. Openlijke filantropie lijkt een typisch Amerikaans verschijnsel, maar komt ook in Europa steeds vaker voor.
Amerikaanse bedrijven geven graag en veel. Google stopt een deel van de 265 miljoen dollar die worden weggegeven in een eigen fonds. Daarnaast schenkt het bedrijf 175 miljoen dollar aan bestaande organisaties. Het geld moet worden besteed aan 'het verminderen van armoede, het verbeteren van het milieu en aan het zoeken naar alternatieve energiebronnen', verklaarden de Google-oprichters Larry Page en Sergey Brin dit weekeinde in de New York Times.
Google is met zijn miljoenengift één van de grootste donoren uit de technologiewereld, zij het nog niet zo groot als het fonds van Microsoft-baas Bill Gates. De softwarefabrikant schonk vorig jaar 47 miljoen dollar contant en 363 miljoen aan software aan nonprofitorganisaties als onderwijsinstellingen. Een van de ontvangers was het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam, dat enkele miljoenen kreeg voor onderzoek naar een middel tegen AIDS.
Ook andere internet- en computerbedrijven deden de afgelopen jaren een forse duit in het zakje: Intel schonk 72 miljoen in contanten en 17 miljoen in apparatuur. Internetbedrijf Yahoo maakt geen bedragen openbaar, maar meldt 'een behoorlijke bijdrage' over te maken aan organisaties als het Rode Kruis. Ook de familie Walton, eigenaren van de Amerikaanse supermarktketen Wal-Mart staan bekend als royale schenkers. De 85-jarige Wal-Mart-erfgename Helen Walton laat bij haar overlijden waarschijnlijk 20 miljard dollar na aan de Walton Family Foundation, die een alternatief biedt voor het openbaar onderwijs in de VS. Amerikaanse bedrijven en hun stichtingen gaven in 2004 12 miljard dollar aan goede doelen.
Belasting
Het schenken van grote bedragen is een gewoonte die past bij de Amerikaanse cultuur, meent dr. May-May Meijer, universitair docente filantropie aan de Vrije Universiteit. ,,In Europa worden veel zaken via een hogere belastingdruk door de overheid gefinancierd. In Amerika is het de particuliere sector die voorzieningen als ziekenhuizen vaak deels betaalt. Daar staat tegenover dat de belasting in Amerika weer veel lager is. Wat Europese bedrijven aan belasting kwijt zijn, investeren Amerikaanse ondernemingen bij wijze van spreken in filantropie.''
Een opkomend fenomeen is strategische filantropie, waarbij bedrijven ook hun kennis en personeel beschikbaar stellen voor het goede doel. Google steekt twee miljoen dollar in een project voor de ontwikkeling van goedkope computers voor Derde Wereldlanden. ,,Dat zie je in Europa ook steeds vaker gebeuren'', verklaart Meijer. ,,Zo stelt postbedrijf TPG geld en materieel beschikbaar aan het Wereld Voedselprogramma van de Verenigde Naties.''
Sponsoring
Toch lijkt het erop dat Amerikaanse bedrijven eerder geneigd zijn te pronken met hun goedgevigheid dan de Nederlandse ondernemers. Dat is gedeeltelijk juist, meent de universitair docente. ,,Nederlandse bedrijven geven circa 2,7 miljard euro aan het goede doel. Minder dan in Amerika, maar toch relatief veel. Het grootste deel van die giften bestaat uit sponsoring. Daar kun je niet zoveel goede sier mee maken'', weet Meijer. ,,Toch groeit in Nederland de interesse in filantropie. Zo zag je bij de fondsenwerving rond de tsunami een jaar geleden dat heel wat bedrijven maar wat graag op televisie kwamen met een royaal ingevulde cheque.''
De belangrijkste reden waarom de Nederlandse filantropie van bedrijven niet zo in het oog springt, is volgens Meijer een hele eenvoudige: ,,Nederlandse bedrijven zijn toch een stuk kleiner, en maken dus minder hoge winst. Vaak doneren bedrijven een bepaald percentage van de winst, zoals die ene procent bij Google. Hoe hoger de winst, hoe groter de gift. En hoe groter de gift, hoe groter het nieuws.''
Het Parool
AMSTERDAM - Is er nu wel of geen sprake van grootschalige tienerprostitutie in Zuidoost? Een nieuw onderzoek moet uitsluitsel geven of jonge meisjes, soms van dertien jaar, tegen betaling seks hebben.
Het onderzoek wordt uitgevoerd door de GGD in samenwerking met het Bonger Instituut van de Universiteit van Amsterdam. De resultaten moeten begin volgend jaar bekend worden gemaakt.
De tienerprostitutie in Zuidoost kwam eerder dit jaar in de aandacht toen het Bonger Instituut een onderzoeksrapport publiceerde over prostitutie in Amsterdam. Aanleiding was de sluiting van de tippelzone aan de Theemsweg. De gemeente wilde weten wat de gevolgen waren geweest van de maatregel. De onderzoekers schreven aanwijzingen te hebben voor het bestaan van een verborgen prostitutiecircuit in Zuidoost. Daarbij zouden zeer jonge meisjes zijn betrokken.
De ophef daarover leidde ook tot politieke spanningen tussen het stadsdeel en de gemeente. Verantwoordelijk wethouder Hannah Belliot, voormalig stadsdeelvoorzitter van Zuidoost, reageerde geschokt en eiste maatregelen. Haar opvolger Elvira Sweet relativeerde de uitkomst van het onderzoek. Volgens Sweet ging het slechts om enkele gevallen.
Belliot verbaasde zich over de opstelling van Zuidoost, met name over het feit dat het stadsdeel nog voor de officiële verschijning van het rapport een persbericht uitstuurde waarin werd gesteld dat er geen grote problemen waren met de prostitutie. Toen Belliot toenmalig portefeuillehouder Hans Res daarover om opheldering vroeg, zou deze hebben verwezen naar de juist ingezette campagne van het stadsdeel om het imago te verbeteren.
Voor het vervolgonderzoek van de GGD en het Bonger Instituut is een begeleidingscommissie in het leven geroepen, waarin Zuidoost ruim vertegenwoordigd is, onder meer in de persoon van bestuurder Pieter Litjens. Volgens de GGD is het 'niet ongebruikelijk' dat een stadsdeel op deze wijze betrokken is bij een onderzoek. Onderzoeker Dirk Korf van het Bonger Instituut laat weten zich niet met politiek te willen bemoeien.
AMSTERDAM - Is er nu wel of geen sprake van grootschalige tienerprostitutie in Zuidoost? Een nieuw onderzoek moet uitsluitsel geven of jonge meisjes, soms van dertien jaar, tegen betaling seks hebben.
Het onderzoek wordt uitgevoerd door de GGD in samenwerking met het Bonger Instituut van de Universiteit van Amsterdam. De resultaten moeten begin volgend jaar bekend worden gemaakt.
De tienerprostitutie in Zuidoost kwam eerder dit jaar in de aandacht toen het Bonger Instituut een onderzoeksrapport publiceerde over prostitutie in Amsterdam. Aanleiding was de sluiting van de tippelzone aan de Theemsweg. De gemeente wilde weten wat de gevolgen waren geweest van de maatregel. De onderzoekers schreven aanwijzingen te hebben voor het bestaan van een verborgen prostitutiecircuit in Zuidoost. Daarbij zouden zeer jonge meisjes zijn betrokken.
De ophef daarover leidde ook tot politieke spanningen tussen het stadsdeel en de gemeente. Verantwoordelijk wethouder Hannah Belliot, voormalig stadsdeelvoorzitter van Zuidoost, reageerde geschokt en eiste maatregelen. Haar opvolger Elvira Sweet relativeerde de uitkomst van het onderzoek. Volgens Sweet ging het slechts om enkele gevallen.
Belliot verbaasde zich over de opstelling van Zuidoost, met name over het feit dat het stadsdeel nog voor de officiële verschijning van het rapport een persbericht uitstuurde waarin werd gesteld dat er geen grote problemen waren met de prostitutie. Toen Belliot toenmalig portefeuillehouder Hans Res daarover om opheldering vroeg, zou deze hebben verwezen naar de juist ingezette campagne van het stadsdeel om het imago te verbeteren.
Voor het vervolgonderzoek van de GGD en het Bonger Instituut is een begeleidingscommissie in het leven geroepen, waarin Zuidoost ruim vertegenwoordigd is, onder meer in de persoon van bestuurder Pieter Litjens. Volgens de GGD is het 'niet ongebruikelijk' dat een stadsdeel op deze wijze betrokken is bij een onderzoek. Onderzoeker Dirk Korf van het Bonger Instituut laat weten zich niet met politiek te willen bemoeien.
Monday, October 24, 2005
Het Financieele Dagblad DOOR JOOST SCHMETS
Nieuw in Warnsveld: zes paarden leren managers of 'hun kwaliteiten als leider in balans zijn'.
AMSTERDAM - De cursussen persoonlijke ontwikkeling en leiderschap schieten in Nederland als paddestoelen uit de grond. Nieuwkomers moeten wel iets heel speciaals te bieden hebben om voet aan de grond te krijgen. In het Gelderse Warnsveld worden paarden ingezet om van baasjes echte leiders te maken.
'Wat je vandaag gaat leren weet je vaak zelf al.' Het is het eerste dat Hans van Randwijk, trainer van man én paard, tegen zijn cursisten zegt tijdens een workshop in een manege in Warnsveld. De met cowboyhoed getooide cursusleider wil er maar duidelijk mee maken waar het in zijn trainingen om draait: bewustwording. Om dat duidelijk te maken gebruikt hij paarden. 'Paarden houden je een spiegel voor. Aan de reactie van dieren kun je direct zien of je kwaliteiten als leider in balans zijn. Alleen dan zal het paard doen wat jij wilt.'
Ter illustratie draaft 'co-therapeute' Sunny, een 15-jarige ruin, rondjes om de cursusleider, zonder daartoe overdreven te zijn aangespoord. Daarna is het de beurt aan de cursisten om een van de aanwezige paarden hun wil op te leggen.
Dat lijkt nog niet mee te vallen getuige de wanhopige bevelen en smekende stemmen waarmee geprobeerd wordt de paarden in beweging te krijgen. Van Randwijk staat op een afstandje en weet elke paardenbeweging direct te vertalen in menselijk gedrag. De interactie tussen man en paard heeft voor hem weinig geheimen.
In totaal heeft hij zes paarden voor de trainingen ter beschikking. Hij gebruikt ze strategisch: 'Gebruikelijk is dat we voorafgaand aan een training een intakegesprek houden. Als er echte bullebakken onder de cursisten zitten, zet ik heel gevoelige paarden in. Die weten wel raad met lomp gedrag en zetten de hakken meteen letterlijk in het zand.'
Van Randwijk kwam voor het eerst in aanraking met dierengedrags-wetenschappen toen hij een communicatieopleiding in de Verenigde Staten volgde. Na terugkomst naar Nederland, zo'n zeven jaar geleden, ging Van Randwijk als paardenfluisteraar aan de slag. Hij hielp slecht luisterende paarden weer in het gareel. Zo vatte hij het plan op het gedrag van dieren in te zetten bij cursussen voor leidinggevenden. Inmiddels hebben naar zijn zeggen onder meer KLM , ABN Amro en Interbrew profijt kunnen halen uit zijn trainingen.
Vandaag houdt hij een workshop om potentiële klanten te interesseren voor een training van minimaal twee dagdelen, die ruim euro 600 kost.
Zijn alleen paarden geschikt om tussen de leidinggevenden het kaf van het koren te scheiden? Nee, zegt Van Randwijk, en geeft toe dat ook kamelen heel goed bruikbaar kunnen zijn voor de cursus. 'Toevallig ben ik een paardenman.'
Nieuw in Warnsveld: zes paarden leren managers of 'hun kwaliteiten als leider in balans zijn'.
AMSTERDAM - De cursussen persoonlijke ontwikkeling en leiderschap schieten in Nederland als paddestoelen uit de grond. Nieuwkomers moeten wel iets heel speciaals te bieden hebben om voet aan de grond te krijgen. In het Gelderse Warnsveld worden paarden ingezet om van baasjes echte leiders te maken.
'Wat je vandaag gaat leren weet je vaak zelf al.' Het is het eerste dat Hans van Randwijk, trainer van man én paard, tegen zijn cursisten zegt tijdens een workshop in een manege in Warnsveld. De met cowboyhoed getooide cursusleider wil er maar duidelijk mee maken waar het in zijn trainingen om draait: bewustwording. Om dat duidelijk te maken gebruikt hij paarden. 'Paarden houden je een spiegel voor. Aan de reactie van dieren kun je direct zien of je kwaliteiten als leider in balans zijn. Alleen dan zal het paard doen wat jij wilt.'
Ter illustratie draaft 'co-therapeute' Sunny, een 15-jarige ruin, rondjes om de cursusleider, zonder daartoe overdreven te zijn aangespoord. Daarna is het de beurt aan de cursisten om een van de aanwezige paarden hun wil op te leggen.
Dat lijkt nog niet mee te vallen getuige de wanhopige bevelen en smekende stemmen waarmee geprobeerd wordt de paarden in beweging te krijgen. Van Randwijk staat op een afstandje en weet elke paardenbeweging direct te vertalen in menselijk gedrag. De interactie tussen man en paard heeft voor hem weinig geheimen.
In totaal heeft hij zes paarden voor de trainingen ter beschikking. Hij gebruikt ze strategisch: 'Gebruikelijk is dat we voorafgaand aan een training een intakegesprek houden. Als er echte bullebakken onder de cursisten zitten, zet ik heel gevoelige paarden in. Die weten wel raad met lomp gedrag en zetten de hakken meteen letterlijk in het zand.'
Van Randwijk kwam voor het eerst in aanraking met dierengedrags-wetenschappen toen hij een communicatieopleiding in de Verenigde Staten volgde. Na terugkomst naar Nederland, zo'n zeven jaar geleden, ging Van Randwijk als paardenfluisteraar aan de slag. Hij hielp slecht luisterende paarden weer in het gareel. Zo vatte hij het plan op het gedrag van dieren in te zetten bij cursussen voor leidinggevenden. Inmiddels hebben naar zijn zeggen onder meer KLM , ABN Amro en Interbrew profijt kunnen halen uit zijn trainingen.
Vandaag houdt hij een workshop om potentiële klanten te interesseren voor een training van minimaal twee dagdelen, die ruim euro 600 kost.
Zijn alleen paarden geschikt om tussen de leidinggevenden het kaf van het koren te scheiden? Nee, zegt Van Randwijk, en geeft toe dat ook kamelen heel goed bruikbaar kunnen zijn voor de cursus. 'Toevallig ben ik een paardenman.'
Saturday, October 22, 2005
Trouw Door Mohamed Ajouaou
Voorstanders van de hoofddoek beroepen zich op de Koran. Maar zij halen eruit wat er níet instaat: kijk zelf maar, zegt theoloog Mohamed Ajouaou.
Het Islamitische College Amsterdam weigert Samira Haddadeen vrouw te benoemen omdat ze niet gehoofddoekt voor de klas wil staan. Het is treurig dat islamitisch talent waar de islamitische gemeenschap, vooral in het onderwijs, dringend behoefte aan heeft om zo'n reden wordt geweerd. Van dit gebaar gaat slechts één boodschap uit: in het islamonderwijs is er alleen plaats voor één soort moslims: aanhangers van de strenge variant van de islamitische leer.
De school verweert zich bij de Commissie Gelijke Behandeling met twee argumenten. De hoofddoek zou een koranvoorschrift zijn en het personeel dient zich naar de letter van de statuten te schikken. Daarin staat dat de ’voorschriften van de Koran en Soenna’ nageleefd moeten worden. Beide argumenten snijden geen hout en dienen opnieuw ontzenuwd te worden.
De uitdrukking ’naleven van voorschriften van de Koran en Soenna’ is een vage mantra die vaak voorkomt in de statuten van islamitische organisaties. Kamers van Koophandel waarbij deze statuten worden gedeponeerd, dienen om specificering te vragen. Om welke voorschriften gaat het precies? Wat is Soenna? Zijn dat de overleveringen van de profeet of de door schriftgeleerden uitgewerkte wetten (fiqh en sjaria)? Om welke overleveringen gaat het en zijn ze getoetst op betrouwbaarheid? En kan men met overtuiging stellen dat elke profetische uitspraak een wet of voorschrift is?
Dat de Koran de hoofddoek voorschrijft kan niet langer volgehouden worden. Er zijn slechts twee verzen die ernaar verwijzen. In geen van twee komt de hoofddoek voor. Het eerste luidt: ’en zegt tot de gelovige vrouwen dat zij hun ogen neerslaan (?) en dat zij hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve wat gewoon zichtbaar is’ (Koran 24, 30).
Schriftgeleerden hebben uit de woorden ’behalve wat gewoon zichtbaar is’ opgemaakt dat slechts het gezicht en de handen ongedekt kunnen blijven. De rest zou behoren tot de ’schoonheid’ die gedekt moet worden. Met ’schoonheid’ wordt specifiek bedoeld de lichaamsonderdelen die vertoon in het openbaar, seksuele gevoelens opwekken, in het islamitische jargon de Awra. Nu is de vraag: behoort het hoofdhaar van de vrouw hedendaags tot de awra die seksuele lustgevoelens opwekt? Vele theologische antwoorden luiden neen. Zoals de letterlijke interpretatie van ’ogen neerslaan’ in communicatief opzicht ook niet opgaat voor een moderne moslimdocente, die assertief moet optreden en zich staande moet houden tussen scholieren.
De andere soera luidt: ’O profeet! Zeg tot jouw echtgenotes, jouw dochters en vrouwen van de gelovigen iets van hun overkleding over zich heen naar beneden te laten hangen. Dat bevordert het best dat men haar niet herkent en niet lastig valt’ (Koran 33, 59). Dit vers heeft het over de hijaab, een verhullende kledingstijl waar, gelet op de geest van de eerste soera, een hoofddoek geen deel van hoeft uit te maken.
Bovendien laat dit vers duidelijk zien dat de hijaab, met of zonder een hoofddoek, geconditioneerd is door de angst lastig te worden gevallen oftewel seksueel geïntimideerd te worden. In onze moderne samenleving is deze angst bij optreden in het openbaar niet gegrond, omdat we daar passende sancties voor hebben bedacht. Denk aan het lot van Lubbers met zijn vriendelijk gebaar ’tik op de billen van zijn VN-medewerkster’.
Het Islamitische College Amsterdam dient in zijn cliënten en personeelsbestand een afspiegeling te zijn voor de diversiteit binnen de moslims. Met of zonder hoofddoek, zowel de precieze als de rekkelijke moslims moeten ruimte krijgen.
Mohamed Ajouaou is theoloog
Voorstanders van de hoofddoek beroepen zich op de Koran. Maar zij halen eruit wat er níet instaat: kijk zelf maar, zegt theoloog Mohamed Ajouaou.
Het Islamitische College Amsterdam weigert Samira Haddadeen vrouw te benoemen omdat ze niet gehoofddoekt voor de klas wil staan. Het is treurig dat islamitisch talent waar de islamitische gemeenschap, vooral in het onderwijs, dringend behoefte aan heeft om zo'n reden wordt geweerd. Van dit gebaar gaat slechts één boodschap uit: in het islamonderwijs is er alleen plaats voor één soort moslims: aanhangers van de strenge variant van de islamitische leer.
De school verweert zich bij de Commissie Gelijke Behandeling met twee argumenten. De hoofddoek zou een koranvoorschrift zijn en het personeel dient zich naar de letter van de statuten te schikken. Daarin staat dat de ’voorschriften van de Koran en Soenna’ nageleefd moeten worden. Beide argumenten snijden geen hout en dienen opnieuw ontzenuwd te worden.
De uitdrukking ’naleven van voorschriften van de Koran en Soenna’ is een vage mantra die vaak voorkomt in de statuten van islamitische organisaties. Kamers van Koophandel waarbij deze statuten worden gedeponeerd, dienen om specificering te vragen. Om welke voorschriften gaat het precies? Wat is Soenna? Zijn dat de overleveringen van de profeet of de door schriftgeleerden uitgewerkte wetten (fiqh en sjaria)? Om welke overleveringen gaat het en zijn ze getoetst op betrouwbaarheid? En kan men met overtuiging stellen dat elke profetische uitspraak een wet of voorschrift is?
Dat de Koran de hoofddoek voorschrijft kan niet langer volgehouden worden. Er zijn slechts twee verzen die ernaar verwijzen. In geen van twee komt de hoofddoek voor. Het eerste luidt: ’en zegt tot de gelovige vrouwen dat zij hun ogen neerslaan (?) en dat zij hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve wat gewoon zichtbaar is’ (Koran 24, 30).
Schriftgeleerden hebben uit de woorden ’behalve wat gewoon zichtbaar is’ opgemaakt dat slechts het gezicht en de handen ongedekt kunnen blijven. De rest zou behoren tot de ’schoonheid’ die gedekt moet worden. Met ’schoonheid’ wordt specifiek bedoeld de lichaamsonderdelen die vertoon in het openbaar, seksuele gevoelens opwekken, in het islamitische jargon de Awra. Nu is de vraag: behoort het hoofdhaar van de vrouw hedendaags tot de awra die seksuele lustgevoelens opwekt? Vele theologische antwoorden luiden neen. Zoals de letterlijke interpretatie van ’ogen neerslaan’ in communicatief opzicht ook niet opgaat voor een moderne moslimdocente, die assertief moet optreden en zich staande moet houden tussen scholieren.
De andere soera luidt: ’O profeet! Zeg tot jouw echtgenotes, jouw dochters en vrouwen van de gelovigen iets van hun overkleding over zich heen naar beneden te laten hangen. Dat bevordert het best dat men haar niet herkent en niet lastig valt’ (Koran 33, 59). Dit vers heeft het over de hijaab, een verhullende kledingstijl waar, gelet op de geest van de eerste soera, een hoofddoek geen deel van hoeft uit te maken.
Bovendien laat dit vers duidelijk zien dat de hijaab, met of zonder een hoofddoek, geconditioneerd is door de angst lastig te worden gevallen oftewel seksueel geïntimideerd te worden. In onze moderne samenleving is deze angst bij optreden in het openbaar niet gegrond, omdat we daar passende sancties voor hebben bedacht. Denk aan het lot van Lubbers met zijn vriendelijk gebaar ’tik op de billen van zijn VN-medewerkster’.
Het Islamitische College Amsterdam dient in zijn cliënten en personeelsbestand een afspiegeling te zijn voor de diversiteit binnen de moslims. Met of zonder hoofddoek, zowel de precieze als de rekkelijke moslims moeten ruimte krijgen.
Mohamed Ajouaou is theoloog
Trouw
De maatregel ’Instelling Stelselmatige Daders’
Alle naar schatting 900 Amsterdamse veelplegers zullen er de komende jaren aan moeten geloven. Als ze voor de zoveelste keer iets stelen, verdwijnen ze in de veelplegerstoren van de Bijlmerbajes. Gedurende twee jaar moeten ze hun leven beteren.
Dat kan door de justitiële maatregel Instelling Stelselmatige Daders (ISD), een landelijke regel, maar Amsterdam maakt er het meest enthousiast gebruik van. In de Bijlmerbajes zitten 120 veelplegers vast –- de maximale capaciteit – in de rest van het land 80. Als een veelpleger klaar is met z’n twee jaar, pakt de politie een nieuwe kandidaat op en legt de rechter ISD op. Zo komt iedereen een keer aan de beurt, hoopt Amsterdam.
De medewerkers van De Schans, zoals de afdeling heet, stellen voor iedere veelpleger een plan op. Wie niet meewerkt of veel zorg nodig heeft, blijft lang in de Bijlmerbajes of vertrekt naar een inrichting.
Hoe gemotiveerder de veelpleger, des te eerder mag hij buiten de muren gaan werken of zelfs wonen. Wel wordt hij streng gecontroleerd: de wet overtreden betekent terug de bak in. Twee keer per week wordt de urine getest. Op drugsgebruik staat een week isoleercel.
ISD is in de plaats gekomen van de Strafrechtelijke opvang verslaafden (SOV), een maatregel die maar drie jaar heeft bestaan. Minister Korthals van justitie kwam er destijds mee om een einde te maken aan het fenomeen van de draaideurcrimineel, die voor kleine vergrijpen keer op keer de cel inging. Toen de SOV begon, in 2001, was het hoofddoel om de verslaafden van de drugs af te helpen. De helft van de veelplegers gebruikte na een jaar weer. De nadruk ligt bij ISD ligt op het bestrijden van criminaliteit. De kans bestaat dat een veelpleger keer op keer 2 jaar moet zitten. Nu al zitten er oud-SOV’ers in de Bijlmertoren die weer de fout in zijn gegaan en dit keer ISD opgelegd gekregen hebben.
Alle naar schatting 900 Amsterdamse veelplegers zullen er de komende jaren aan moeten geloven. Als ze voor de zoveelste keer iets stelen, verdwijnen ze in de veelplegerstoren van de Bijlmerbajes. Gedurende twee jaar moeten ze hun leven beteren.
Dat kan door de justitiële maatregel Instelling Stelselmatige Daders (ISD), een landelijke regel, maar Amsterdam maakt er het meest enthousiast gebruik van. In de Bijlmerbajes zitten 120 veelplegers vast –- de maximale capaciteit – in de rest van het land 80. Als een veelpleger klaar is met z’n twee jaar, pakt de politie een nieuwe kandidaat op en legt de rechter ISD op. Zo komt iedereen een keer aan de beurt, hoopt Amsterdam.
De medewerkers van De Schans, zoals de afdeling heet, stellen voor iedere veelpleger een plan op. Wie niet meewerkt of veel zorg nodig heeft, blijft lang in de Bijlmerbajes of vertrekt naar een inrichting.
Hoe gemotiveerder de veelpleger, des te eerder mag hij buiten de muren gaan werken of zelfs wonen. Wel wordt hij streng gecontroleerd: de wet overtreden betekent terug de bak in. Twee keer per week wordt de urine getest. Op drugsgebruik staat een week isoleercel.
ISD is in de plaats gekomen van de Strafrechtelijke opvang verslaafden (SOV), een maatregel die maar drie jaar heeft bestaan. Minister Korthals van justitie kwam er destijds mee om een einde te maken aan het fenomeen van de draaideurcrimineel, die voor kleine vergrijpen keer op keer de cel inging. Toen de SOV begon, in 2001, was het hoofddoel om de verslaafden van de drugs af te helpen. De helft van de veelplegers gebruikte na een jaar weer. De nadruk ligt bij ISD ligt op het bestrijden van criminaliteit. De kans bestaat dat een veelpleger keer op keer 2 jaar moet zitten. Nu al zitten er oud-SOV’ers in de Bijlmertoren die weer de fout in zijn gegaan en dit keer ISD opgelegd gekregen hebben.
Het Parool
AMSTERDAM - Tweeduizend Amsterdamse instellingen die werken met kinderen tot achttien jaar krijgen de komende week het Amsterdams Protocol Kindermishandeling toegestuurd. Daarin staat hoe zij adequaat kunnen reageren op vermoedens van kindermishandeling.
Bij het protocol hoort een zogeheten routekaart, waarop schematisch is aangegeven wat men wanneer en op welke manier dient te doen.
Het protocol, dat gisteren werd gepresenteerd, is opgesteld door de Werkgroep Zorg om Jeugd/Vroegsignalering in opdracht van de gemeente.
De bedoeling is, aldus voorzitter Ingrid van Leeuwenburgh, 'alle neuzen dezelfde kant op te krijgen'. ''Hiervoor hadden sommige instellingen wel een eigen protocol over hoe ze dienden te handelen, maar andere niet. Er waren bijvoorbeeld scholen die geen eigen richtlijnen hadden, terwijl het erg belangrijk is.''
Het protocol geeft antwoord op vragen als 'wat kun je doen als je je zorgen maakt over een kind', 'Waar moet je op letten', en 'hoe ga je in gesprek met de ouders'.
In het protocol staan onder meer ook lichamelijke en sociaal-emotionele signalen van kinderen opgesomd, die kunnen wijzen op mishandeling.
Twintig instellingen die veel met kinderen te maken hebben, onder andere het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling, de jeugd- en zedenpolitie en Bureau Jeugdzorg, hebben het protocol opgesteld.
AMSTERDAM - Tweeduizend Amsterdamse instellingen die werken met kinderen tot achttien jaar krijgen de komende week het Amsterdams Protocol Kindermishandeling toegestuurd. Daarin staat hoe zij adequaat kunnen reageren op vermoedens van kindermishandeling.
Bij het protocol hoort een zogeheten routekaart, waarop schematisch is aangegeven wat men wanneer en op welke manier dient te doen.
Het protocol, dat gisteren werd gepresenteerd, is opgesteld door de Werkgroep Zorg om Jeugd/Vroegsignalering in opdracht van de gemeente.
De bedoeling is, aldus voorzitter Ingrid van Leeuwenburgh, 'alle neuzen dezelfde kant op te krijgen'. ''Hiervoor hadden sommige instellingen wel een eigen protocol over hoe ze dienden te handelen, maar andere niet. Er waren bijvoorbeeld scholen die geen eigen richtlijnen hadden, terwijl het erg belangrijk is.''
Het protocol geeft antwoord op vragen als 'wat kun je doen als je je zorgen maakt over een kind', 'Waar moet je op letten', en 'hoe ga je in gesprek met de ouders'.
In het protocol staan onder meer ook lichamelijke en sociaal-emotionele signalen van kinderen opgesomd, die kunnen wijzen op mishandeling.
Twintig instellingen die veel met kinderen te maken hebben, onder andere het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling, de jeugd- en zedenpolitie en Bureau Jeugdzorg, hebben het protocol opgesteld.
Thursday, October 20, 2005
NU.NL
STOCKHOLM - Een software-ontwerper uit Zweden heeft zijn zoontje naar de populaire internet-zoekmachine Google genoemd. De vader, afkomstig uit Libanon, wilde met de naam zijn enthousiasme voor de zoekmachine tot uitdrukking brengen.
Omdat iedereen dacht dat het een grap betrof, plaatste de trotse Elias Kai het geboortebewijs op internet. De naamgeving heeft ook voor de Libanees zelf gevolgen. Zijn vrienden noemen hem volgens Arabische traditie voortaan Abu Google, vader van Google.
STOCKHOLM - Een software-ontwerper uit Zweden heeft zijn zoontje naar de populaire internet-zoekmachine Google genoemd. De vader, afkomstig uit Libanon, wilde met de naam zijn enthousiasme voor de zoekmachine tot uitdrukking brengen.
Omdat iedereen dacht dat het een grap betrof, plaatste de trotse Elias Kai het geboortebewijs op internet. De naamgeving heeft ook voor de Libanees zelf gevolgen. Zijn vrienden noemen hem volgens Arabische traditie voortaan Abu Google, vader van Google.
NU.NL
RAAMSDONKSVEER - De politie heeft dinsdag een 19-jarige inwoner van Beverwijk aangehouden omdat hij ervan wordt verdacht dat hij 25 meisjes in de leeftijdsgroep 13 tot 19 jaar heeft verleid tot het verrichten van seksuele handelingen met zichzelf. Met foto's en video-opnamen die hij daarvan maakte, chanteerde hij de meisjes om voor de webcam nog verder te gaan.
De man werd aangehouden op verzoek van de politie in het Noord-Brabantse Oosterhout, nadat een 16-jarig meisje uit Raamsdonksveer enkele maanden geleden aangifte had gedaan. Woensdag maakte de politie de aanhouding bekend.
Het meisje verklaarde dat zij via MSN met de man in contact was gekomen. Op zijn aandringen ontkleedde ze zich voor de webcam. Zonder dat zij dit wist, sloeg hij de beelden in zijn computer op en dreigde later die op internet te plaatsen. Het meisje kon dat voorkomen als zij seksuele handelingen verrichtte. Ook die nam hij op, waarmee hij het meisje nog vaster in zijn greep kreeg.
Filmpjes
In de computer van de Beverwijker vond de politie pornografische foto's en filmpjes van nog 24 jonge meisjes en vrouwen. Uit onderzoek bleek verder dat de man met al die slachtoffers via MSN contact had gelegd. De politie heeft het overgrote deel van hen en hun ouders kunnen bereiken en informeren. Volgens een woordvoerder heeft de man een bekentenis afgelegd. Hij wordt vrijdag voorgeleid aan de officier van justitie in Breda.
RAAMSDONKSVEER - De politie heeft dinsdag een 19-jarige inwoner van Beverwijk aangehouden omdat hij ervan wordt verdacht dat hij 25 meisjes in de leeftijdsgroep 13 tot 19 jaar heeft verleid tot het verrichten van seksuele handelingen met zichzelf. Met foto's en video-opnamen die hij daarvan maakte, chanteerde hij de meisjes om voor de webcam nog verder te gaan.
De man werd aangehouden op verzoek van de politie in het Noord-Brabantse Oosterhout, nadat een 16-jarig meisje uit Raamsdonksveer enkele maanden geleden aangifte had gedaan. Woensdag maakte de politie de aanhouding bekend.
Het meisje verklaarde dat zij via MSN met de man in contact was gekomen. Op zijn aandringen ontkleedde ze zich voor de webcam. Zonder dat zij dit wist, sloeg hij de beelden in zijn computer op en dreigde later die op internet te plaatsen. Het meisje kon dat voorkomen als zij seksuele handelingen verrichtte. Ook die nam hij op, waarmee hij het meisje nog vaster in zijn greep kreeg.
Filmpjes
In de computer van de Beverwijker vond de politie pornografische foto's en filmpjes van nog 24 jonge meisjes en vrouwen. Uit onderzoek bleek verder dat de man met al die slachtoffers via MSN contact had gelegd. De politie heeft het overgrote deel van hen en hun ouders kunnen bereiken en informeren. Volgens een woordvoerder heeft de man een bekentenis afgelegd. Hij wordt vrijdag voorgeleid aan de officier van justitie in Breda.
Wednesday, October 19, 2005
Trouw Door Erdal Balci
Turkije zit bij de pogingen aansluiting te vinden bij de Europese Unie met een probleem dat wellicht moeilijker te overbruggen is dan alle andere kwesties: een slecht imago in Europa. Turkse zakenlui gaan er wat aan doen.
De Turkse inflatie kan nog verder teruggedrongen worden, Turken kunnen misschien over een paar jaar kennismaken met een waterdichte begroting, het probleem met het chaotische verkeer kan opgelost worden met betere voorlichting, er worden waarschijnlijk betere huizen gebouwd voor miljoenen Turken, buitenlandse investeringen die nu al binnenstromen kunnen een remedie zijn voor de torenhoge werkloosheidscijfers. Maar hoe werk je het imago van de snordragende macho-Turk en zijn hoofddoekdragende vrouw weg uit de hoofden van miljoenen Europeanen? Die gaan namelijk na het afronden van de onderhandelingen in referenda hun stem uitbrengen over het volledige EU-lidmaatschap van Turkije.
De Turkse werkgeversorganisatie Tusiad heeft een heuse ’commissie imagoverbetering’ in het leven geroepen om de kwestie het hoofd te bieden. De club komt met een campagne, vertelt commissievoorzitster Umit Boyner. „We hebben verschillende kantoren geopend in Europa. Ons hoofdkantoor zit in Brussel. De bedoeling is dat de gedachte die bij de Europenanen leeft over de ’arme’ Turken weggewerkt wordt. We gaan in Europa vertellen dat Turkije wel degelijk een geïndustrialiseerd land is. Hier leven niet alleen achtergebleven boeren. We gaan ons betere gezicht aan de man brengen in Europa.”
De keuze van Tusiad om Boyner aan het hoofd te zetten van deze imagocommissie lijkt een logische. Immers, de 42-jarige echtgenote van de warenhuizenmagnaat Cem Boyner is mooi, blond, intelligent en modern. Wie anders kan ’het’ gezicht van de moderne Turkse stedeling vertegenwoordigen?
Boyner lacht door de telefoon als het om haarzelf gaat. Ze zegt: ,,Als mijn eigen imago een steentje bijdraagt aan ons streven, is dat mooi meegenomen. Er zijn miljoenen Turken met een modern voorkomen. Europeanen moeten weten dat Turkije een land is dat aan de weg timmert. Vroeger was het zo dat bij dit soort campagnes Turken hun mooie gebouwen en fabrieken centraal stelden. Het is de bedoeling dat wij nu onze menselijke capaciteit aan de Europeanen tentoonstellen.”
De werkgeversvereniging heeft voor de eerste twee jaren een budget van drie miljoen euro vrijgemaakt. Maar er is meer als blijkt dat de campagne werkt.
Turkije zit bij de pogingen aansluiting te vinden bij de Europese Unie met een probleem dat wellicht moeilijker te overbruggen is dan alle andere kwesties: een slecht imago in Europa. Turkse zakenlui gaan er wat aan doen.
De Turkse inflatie kan nog verder teruggedrongen worden, Turken kunnen misschien over een paar jaar kennismaken met een waterdichte begroting, het probleem met het chaotische verkeer kan opgelost worden met betere voorlichting, er worden waarschijnlijk betere huizen gebouwd voor miljoenen Turken, buitenlandse investeringen die nu al binnenstromen kunnen een remedie zijn voor de torenhoge werkloosheidscijfers. Maar hoe werk je het imago van de snordragende macho-Turk en zijn hoofddoekdragende vrouw weg uit de hoofden van miljoenen Europeanen? Die gaan namelijk na het afronden van de onderhandelingen in referenda hun stem uitbrengen over het volledige EU-lidmaatschap van Turkije.
De Turkse werkgeversorganisatie Tusiad heeft een heuse ’commissie imagoverbetering’ in het leven geroepen om de kwestie het hoofd te bieden. De club komt met een campagne, vertelt commissievoorzitster Umit Boyner. „We hebben verschillende kantoren geopend in Europa. Ons hoofdkantoor zit in Brussel. De bedoeling is dat de gedachte die bij de Europenanen leeft over de ’arme’ Turken weggewerkt wordt. We gaan in Europa vertellen dat Turkije wel degelijk een geïndustrialiseerd land is. Hier leven niet alleen achtergebleven boeren. We gaan ons betere gezicht aan de man brengen in Europa.”
De keuze van Tusiad om Boyner aan het hoofd te zetten van deze imagocommissie lijkt een logische. Immers, de 42-jarige echtgenote van de warenhuizenmagnaat Cem Boyner is mooi, blond, intelligent en modern. Wie anders kan ’het’ gezicht van de moderne Turkse stedeling vertegenwoordigen?
Boyner lacht door de telefoon als het om haarzelf gaat. Ze zegt: ,,Als mijn eigen imago een steentje bijdraagt aan ons streven, is dat mooi meegenomen. Er zijn miljoenen Turken met een modern voorkomen. Europeanen moeten weten dat Turkije een land is dat aan de weg timmert. Vroeger was het zo dat bij dit soort campagnes Turken hun mooie gebouwen en fabrieken centraal stelden. Het is de bedoeling dat wij nu onze menselijke capaciteit aan de Europeanen tentoonstellen.”
De werkgeversvereniging heeft voor de eerste twee jaren een budget van drie miljoen euro vrijgemaakt. Maar er is meer als blijkt dat de campagne werkt.
Nederlands Dagblad Door onze correspondent Ans Bouwmans
WASHINGTON - Het schoolbal voor de hoogste klas van de middelbare school mag een uiterst belangrijk onderdeel zijn van de Amerikaanse tienercultuur, een schoolhoofd op Long Island in de staat New York doet er niet meer aan mee. Hij is de excessen zat, heeft hij de ouders laten weten.
De meisjes lopen stad en land af voor de perfecte avondjurk. De jongens verschijnen in smoking. De reis naar het bal gaat per limousine. Want naar de 'prom' - een fenomeen dat zo Amerikaans is dat er geen Nederlands woord voor bestaat - ga je meestal maar één keer in je leven.
Wat Kenneth Hoagland, hoofd van de rooms-katholieke Kellenberg Memorial High School, zo hoog zit, is de 'financiële decadentie'. Daarnaast vindt hij de 'bacchantische aspecten' - de seks, drank en drugs voor en na het evenement - een probleem. 'Zuip-cruises' en motelkamers voor romantische rendez-vous ná het bal zijn geen uitzondering. Het bal zelf vindt plaats onder strikt toezicht. Wie onder de 21 is mag geen alcohol drinken in de VS, drugs zijn helemaal uit den boze.
Meer dan veertig leerlingen van de eindexamenklas van Kellenberg Memorial legden vorig jaar geld bijeen om na het bal te kunnen feesten in een huis op de Hamptons, een vakantieoord voor welgestelde Amerikanen op Long Island, à raison van 20.000 dollar. De schoolleiding wist dat tegen te houden, maar dit jaar neemt Hoagland geen risico. Dit tot grote onvrede van een aantal leerlingen en ouders die vinden dat de schoolleiding niet verantwoordelijk is voor wat er voor en na de 'prom' gebeurt.
Geldsmijterij
Hoe belangrijk 'proms' zijn voor Amerikanen is al af te leiden uit de enorme nationale aandacht die de kwestie krijgt. Zelfs Amy Best, schrijfster van een boek over de 'prom night' en universitair hoofddocent sociologie aan een universiteit in Virginia, staat er versteld van. Of het voorbeeld van Hoagland navolging zal krijgen, is nog niet te voorspellen, zegt ze. Maar als er een discussie op gang komt, ook met de scholieren, dan is dat een goede zaak, meent Best.
Voorzover Best weet is het de eerste keer dat een schoolbal is afgezegd wegens 'opzichtige geldsmijterij'. ,,Het schoolhoofd zegt dat de prom niet langer in overeenstemming is met de christelijke normen en waarden van de school. Dat zegt nogal wat.'' Het is niet ongebruikelijk dat een leerling duizend dollar uitgeeft aan jurk met accessoires of de huur van een smoking, kapper, limousine en activiteiten voor en na het bal. ,,Tieners hebben tegenwoordig veel meer geld om uit te geven.''
De traditie van het bal aan het eind van de schoolcarrière is begin twintigste eeuw ontstaan, maar is in de jaren dertig populair geworden als methode voor scholen om tieners iets te leren over beschaafd gedrag en omgang met het andere geslacht, aldus Amy Best. Vandaag de dag markeert het bal de overgang naar een leven op eigen benen. Daar hoort ook experimenteren met drank en seks bij, maar dat beperkt zich niet tot de avond van de 'prom', zegt Best.
WASHINGTON - Het schoolbal voor de hoogste klas van de middelbare school mag een uiterst belangrijk onderdeel zijn van de Amerikaanse tienercultuur, een schoolhoofd op Long Island in de staat New York doet er niet meer aan mee. Hij is de excessen zat, heeft hij de ouders laten weten.
De meisjes lopen stad en land af voor de perfecte avondjurk. De jongens verschijnen in smoking. De reis naar het bal gaat per limousine. Want naar de 'prom' - een fenomeen dat zo Amerikaans is dat er geen Nederlands woord voor bestaat - ga je meestal maar één keer in je leven.
Wat Kenneth Hoagland, hoofd van de rooms-katholieke Kellenberg Memorial High School, zo hoog zit, is de 'financiële decadentie'. Daarnaast vindt hij de 'bacchantische aspecten' - de seks, drank en drugs voor en na het evenement - een probleem. 'Zuip-cruises' en motelkamers voor romantische rendez-vous ná het bal zijn geen uitzondering. Het bal zelf vindt plaats onder strikt toezicht. Wie onder de 21 is mag geen alcohol drinken in de VS, drugs zijn helemaal uit den boze.
Meer dan veertig leerlingen van de eindexamenklas van Kellenberg Memorial legden vorig jaar geld bijeen om na het bal te kunnen feesten in een huis op de Hamptons, een vakantieoord voor welgestelde Amerikanen op Long Island, à raison van 20.000 dollar. De schoolleiding wist dat tegen te houden, maar dit jaar neemt Hoagland geen risico. Dit tot grote onvrede van een aantal leerlingen en ouders die vinden dat de schoolleiding niet verantwoordelijk is voor wat er voor en na de 'prom' gebeurt.
Geldsmijterij
Hoe belangrijk 'proms' zijn voor Amerikanen is al af te leiden uit de enorme nationale aandacht die de kwestie krijgt. Zelfs Amy Best, schrijfster van een boek over de 'prom night' en universitair hoofddocent sociologie aan een universiteit in Virginia, staat er versteld van. Of het voorbeeld van Hoagland navolging zal krijgen, is nog niet te voorspellen, zegt ze. Maar als er een discussie op gang komt, ook met de scholieren, dan is dat een goede zaak, meent Best.
Voorzover Best weet is het de eerste keer dat een schoolbal is afgezegd wegens 'opzichtige geldsmijterij'. ,,Het schoolhoofd zegt dat de prom niet langer in overeenstemming is met de christelijke normen en waarden van de school. Dat zegt nogal wat.'' Het is niet ongebruikelijk dat een leerling duizend dollar uitgeeft aan jurk met accessoires of de huur van een smoking, kapper, limousine en activiteiten voor en na het bal. ,,Tieners hebben tegenwoordig veel meer geld om uit te geven.''
De traditie van het bal aan het eind van de schoolcarrière is begin twintigste eeuw ontstaan, maar is in de jaren dertig populair geworden als methode voor scholen om tieners iets te leren over beschaafd gedrag en omgang met het andere geslacht, aldus Amy Best. Vandaag de dag markeert het bal de overgang naar een leven op eigen benen. Daar hoort ook experimenteren met drank en seks bij, maar dat beperkt zich niet tot de avond van de 'prom', zegt Best.
AD.nl
WAGENINGEN - Over sluipwespen, lieveheersbeestjes en roofmijten weet hij (bijna) alles. Al 30 jaar maakt Joop van Lenteren carrière als entomoloog. ’Insectendeskundige’ zegt hij zelf.
Insectendeskundige Joop van Lenteren. Foto Ernst Bode.
,,Ik heb verstand van beesten met zes poten.’’ Dankzij hem kunnen wij in de super fruit en groente kopen ’zonder chemisch spul’ Vanmiddag krijgt hij €100.000 in handen gedrukt; een lekker bedrag dat hoort bij de Koninklijke/Shell Prijs, de grootste wetenschappelijke prijs in Nederland die voor de 46ste keer wordt uitgereikt.
’Als bekroning voor 30 jaar inzet voor duurzame productiemethode in de landbouw’, aldus de jury. Wat doet de hoogleraar van de Universiteit Wageningen zoal? ,,Ik ontdek en kweek beestjes waarmee boeren en tuinders in hun kassen plagen kunnen bestrijden.’’
Zoals het lieveheersbeestje (dat bladluis eet) en de sluipwesp, vijand van de schadelijke witte vlieg op tomaten en komkommers. Of de roofmijt, die spint eet op kamerplanten en chrysanten.
,,In Nederlandse kassen gebruiken we beestjes die de vruchten en sla helemaal schoon eten’’, aldus Van Lenteren. Een kas vol tomaten bijvoorbeeld kun je beschermen tegen ziektes en plagen door de sluipwesp erop los te laten. In één kas heb je het al gauw over 20.000 wespen. Maar dan is de tuinder ook voor één jaar klaar.
,,Als een boer chemische bestrijdingsmiddelen gebruikt, moet hij elke week spuiten.’’ Beide middelen zijn even duur c.q. goedkoop. ,,Dus een tuinder hoeft niet meer te twijfelen.’’
Met de €100.000 wil hij een zeewaterkas ontwerpen. ,,Daarmee kunnen we in de woestijn zeewater zoet maken, bedoeld voor planten of als drinkwater.’’ Zijn allergrootste wens is kinderen van 8 tot 10 leren verstandig met Moeder Natuur leren om te gaan.
,,Ik wil ze op school laten zien hoe kwetsbaar het milieu is. Ik hoop dat ze daardoor later wat minder eten weggooien, of niet in een aso-bak stappen. Laat ze het zelf maar ontdekken: wat zien ze, wie eet wie? Het ecosysteem is mooi en blijft maar draaien. Totdat wij roet in het eten gooien. Vroeger heb ik al les gegeven aan scholieren, maar dan ben je al te laat.’’
Vanmiddag zal hij in een dia 400 namen noemen van studenten en onderzoekers. ,,Ik krijg de Shell-Prijs dankzij de hulp van anderen. Daarom noem ik ze in ieder geval even.’’
WAGENINGEN - Over sluipwespen, lieveheersbeestjes en roofmijten weet hij (bijna) alles. Al 30 jaar maakt Joop van Lenteren carrière als entomoloog. ’Insectendeskundige’ zegt hij zelf.
Insectendeskundige Joop van Lenteren. Foto Ernst Bode.
,,Ik heb verstand van beesten met zes poten.’’ Dankzij hem kunnen wij in de super fruit en groente kopen ’zonder chemisch spul’ Vanmiddag krijgt hij €100.000 in handen gedrukt; een lekker bedrag dat hoort bij de Koninklijke/Shell Prijs, de grootste wetenschappelijke prijs in Nederland die voor de 46ste keer wordt uitgereikt.
’Als bekroning voor 30 jaar inzet voor duurzame productiemethode in de landbouw’, aldus de jury. Wat doet de hoogleraar van de Universiteit Wageningen zoal? ,,Ik ontdek en kweek beestjes waarmee boeren en tuinders in hun kassen plagen kunnen bestrijden.’’
Zoals het lieveheersbeestje (dat bladluis eet) en de sluipwesp, vijand van de schadelijke witte vlieg op tomaten en komkommers. Of de roofmijt, die spint eet op kamerplanten en chrysanten.
,,In Nederlandse kassen gebruiken we beestjes die de vruchten en sla helemaal schoon eten’’, aldus Van Lenteren. Een kas vol tomaten bijvoorbeeld kun je beschermen tegen ziektes en plagen door de sluipwesp erop los te laten. In één kas heb je het al gauw over 20.000 wespen. Maar dan is de tuinder ook voor één jaar klaar.
,,Als een boer chemische bestrijdingsmiddelen gebruikt, moet hij elke week spuiten.’’ Beide middelen zijn even duur c.q. goedkoop. ,,Dus een tuinder hoeft niet meer te twijfelen.’’
Met de €100.000 wil hij een zeewaterkas ontwerpen. ,,Daarmee kunnen we in de woestijn zeewater zoet maken, bedoeld voor planten of als drinkwater.’’ Zijn allergrootste wens is kinderen van 8 tot 10 leren verstandig met Moeder Natuur leren om te gaan.
,,Ik wil ze op school laten zien hoe kwetsbaar het milieu is. Ik hoop dat ze daardoor later wat minder eten weggooien, of niet in een aso-bak stappen. Laat ze het zelf maar ontdekken: wat zien ze, wie eet wie? Het ecosysteem is mooi en blijft maar draaien. Totdat wij roet in het eten gooien. Vroeger heb ik al les gegeven aan scholieren, maar dan ben je al te laat.’’
Vanmiddag zal hij in een dia 400 namen noemen van studenten en onderzoekers. ,,Ik krijg de Shell-Prijs dankzij de hulp van anderen. Daarom noem ik ze in ieder geval even.’’
Tuesday, October 18, 2005
NU.NL
ROTTERDAM - De rechtbank in Rotterdam heeft moslima Soumaya S. dinsdag veroordeeld tot negen maanden celstraf, waarvan drie maanden voorwaardelijk. Zij krijgt haar straf voor verboden wapenbezit.
Officier van justitie K. Plooy gaf tijdens de inhoudelijke behandeling van deze zaak al aan dat hij niet kon bewijzen dat de vrouw een terroristisch oogmerk voor het wapenbezit heeft gehad. De rechtbank sprak haar daarvan dan ook vrij.
Soumaya S. en Martine van den O. werden in juni opgepakt. De arrestaties van deze moslima's hielden verband met de aanhouding van de toen voortvluchtige Nouriddin El F., vermoedelijk kopstuk van de vermeende terreurorganisatie de Hofstadgroep. Hij is ook de echtgenoot van Soumaya.
Machinepistool
Deze man had een doorgeladen machinepistool bij zich toen een arrestatieteam hem overmeesterde op het Amsterdamse station Lelylaan. Soumaya werd samen met El F. aangehouden. Korte tijd daarna is Martine van den O. in Rijswijk (Zuid-Holland) gearresteerd. Zij is al enige tijd geleden vrijgelaten.
Vrijspraak
"Uit het onderzoek is niet vast komen te staan dat Soumaya S. iets van plan was om te doen, toen ze werd gearresteerd", concludeerde Plooy tijdens de behandeling van deze zaak. Daarom vroeg de aanklager vrijspraak voor de verdenking dat het wapenbezit in het geval van de vrouw uit terroristisch oogmerk was. "Als officier van justitie zeg ik wel dat El F. niet voor niets met een gereedstaand automatisch vuurwapen zal hebben rondgelopen."
Wel moet Soumaya volgens de aanklager hebben geweten dat haar man een vuurwapen had en ermee rondliep. Dat maakt hij onder meer op uit de manier waarop de vrouw reageerde bij de aanhouding. Ze probeerde haar man af te schermen, wellicht om hem de mogelijkheid te geven zijn wapen te pakken.
Telefoongesprek
Ook maakte S. tijdens een afgeluisterd telefoongesprek met haar broer melding dat ze over het automatisch machinepistool beschikte. Ze noemde daarbij het merk van het wapen, een Agram 2000, hetzelfde wapen dat Nouriddin bij zich had. Ook heeft ze aan medegedetineerden verteld dat ze wist dat El F. met een doorgeladen vuurwapen rondliep.
Soumaya S. bleef tijdens de behandeling van de zaak hardnekkig ontkennen dat ze wist dat haar man over het vuurwapen beschikte. De rechtbank in Rotterdam zei dinsdag haar niet te geloven. De rechters concluderen dat Soumaya op de hoogte moet zijn geweest.
Ingestemd
"Omdat ze zich hiervan niet heeft gedistantieerd, heeft ze impliciet ingestemd en is daarom schuldig aan het mede voorhanden hebben van het vuurwapen, de munitie en de geluiddemper waarover haar man El. F beschikte."
ROTTERDAM - De rechtbank in Rotterdam heeft moslima Soumaya S. dinsdag veroordeeld tot negen maanden celstraf, waarvan drie maanden voorwaardelijk. Zij krijgt haar straf voor verboden wapenbezit.
Officier van justitie K. Plooy gaf tijdens de inhoudelijke behandeling van deze zaak al aan dat hij niet kon bewijzen dat de vrouw een terroristisch oogmerk voor het wapenbezit heeft gehad. De rechtbank sprak haar daarvan dan ook vrij.
Soumaya S. en Martine van den O. werden in juni opgepakt. De arrestaties van deze moslima's hielden verband met de aanhouding van de toen voortvluchtige Nouriddin El F., vermoedelijk kopstuk van de vermeende terreurorganisatie de Hofstadgroep. Hij is ook de echtgenoot van Soumaya.
Machinepistool
Deze man had een doorgeladen machinepistool bij zich toen een arrestatieteam hem overmeesterde op het Amsterdamse station Lelylaan. Soumaya werd samen met El F. aangehouden. Korte tijd daarna is Martine van den O. in Rijswijk (Zuid-Holland) gearresteerd. Zij is al enige tijd geleden vrijgelaten.
Vrijspraak
"Uit het onderzoek is niet vast komen te staan dat Soumaya S. iets van plan was om te doen, toen ze werd gearresteerd", concludeerde Plooy tijdens de behandeling van deze zaak. Daarom vroeg de aanklager vrijspraak voor de verdenking dat het wapenbezit in het geval van de vrouw uit terroristisch oogmerk was. "Als officier van justitie zeg ik wel dat El F. niet voor niets met een gereedstaand automatisch vuurwapen zal hebben rondgelopen."
Wel moet Soumaya volgens de aanklager hebben geweten dat haar man een vuurwapen had en ermee rondliep. Dat maakt hij onder meer op uit de manier waarop de vrouw reageerde bij de aanhouding. Ze probeerde haar man af te schermen, wellicht om hem de mogelijkheid te geven zijn wapen te pakken.
Telefoongesprek
Ook maakte S. tijdens een afgeluisterd telefoongesprek met haar broer melding dat ze over het automatisch machinepistool beschikte. Ze noemde daarbij het merk van het wapen, een Agram 2000, hetzelfde wapen dat Nouriddin bij zich had. Ook heeft ze aan medegedetineerden verteld dat ze wist dat El F. met een doorgeladen vuurwapen rondliep.
Soumaya S. bleef tijdens de behandeling van de zaak hardnekkig ontkennen dat ze wist dat haar man over het vuurwapen beschikte. De rechtbank in Rotterdam zei dinsdag haar niet te geloven. De rechters concluderen dat Soumaya op de hoogte moet zijn geweest.
Ingestemd
"Omdat ze zich hiervan niet heeft gedistantieerd, heeft ze impliciet ingestemd en is daarom schuldig aan het mede voorhanden hebben van het vuurwapen, de munitie en de geluiddemper waarover haar man El. F beschikte."
Nederlands Dagblad Door onze redacteur Hans Hopman
HUIJBERGEN - Een aantal inheemse bomen- en struikenrassen dreigt uit te sterven. Medewerkers van het Nijmeegse bedrijfje Bronnen Bomen verzamelen overal zaden van houtgewassen die hier van oorsprong thuishoren, om ze te laten kiemen.
In natuurgebied de Brabantse Wal bij Huijbergen kruipen drie mannen door het struikgewas. Bij de Belgische grens zoeken ze naar 'autochtone eikels' en dat zijn geen boerenpummels of iets dergelijks. De aandacht is gericht op het zaad van de quercus robur, oftewel de inheemse zomereik.
Nationaal erfgoed zou je deze boom kunnen noemen. Hetzelfde geldt voor de steel-iep, de winterlinde, wilde (bos)roos, peer of appel, of de tweestijlige meidoorn. Het gaat om meer dan honderd inheemse soorten, waarvan sommige zeldzaam zijn of soms al verdwenen.
Op de reguliere markt worden oorspronkelijke, inheemse bomen en struiken niet of nauwelijks aangeboden. In het kader van natuurherstel (vergroting biodiversiteit) en de inrichting van nieuwe natuur is er veel vraag naar. Het Nijmeegse bedrijfje Bronnen Bomen zoekt het zaad op en brengt waardevolle groeiplaatsen in kaart. Kwekers in Zundert gaan verder aan het werk.
Autochtone eikels rapen is een vrij onbekende bezigheid, weet bioloog René van Loon, die samen met Jos Vanhemelrijk en een vrijwilliger uit een asielzoekserscentrum met een emmer over de grond kruipt. Hij verklaart: ,,Het onderwerp is niet zo aaibaar.'' Bij de bescherming van de otter of de hamster kunnen mensen zich iets meer voorstellen. Maar onder bomen en struiken bevinden zich net zo goed soorten die dreigen te verdwijnen. Van Loon noemt als voorbeeld de wilde appel, waar nog maar driehonderd bomen van over zijn. En tien van de zestien wilde rozensoorten zijn inmiddels al uitgestorven.
,,Hier liggen er ook veel, Jos'', roept Van Loon als hij wandelend door het verwaarloosde eikenhakhoutbos uiteen zet waarom vandaag juist hier wordt gezocht. ,,Het gaat ons om oorspronkelijke genetische materiaal'', zegt hij, staand naast een dikke hakhoutstoof. Uit deze stoof - de stronk van een oereik - steken zo'n tien dunne bomen. Van Loon schat de hakhoutstoof op minstens vijfhonderd jaar.
Tot het begin van de vorige eeuw werden deze stronken om de tien jaar vlak bij de grond afgekapt. Het hout diende als brandhout. Op een gegeven moment was de hakhoutproductie onrendabel geworden, waardoor de takken maar groeiden.
De bioloog bukt. ,,Kijk, dit is een mooie, grote eikel. Er zit veel reservevoedsel in.'' Er blijken grote verschillen tussen eikels te bestaan. Je hebt spitse en rondere vormen. ,,Net als bij mensen heb je veel variatie binnen één soort.'' Uitgedroogde eikels laten de mannen liggen, en ook zaaigoed met insectengaatjes. Aan te vochtig geworden, bijna gekiemde eikels hebben ze ook niets. Ze sorteren vooral op gewicht. Collegaraper Jos Vanhemelrijk: ,,We sorteren ze niet langdurig een voor een, zoals op de pindareclames van Calvé.''
Het drietal zal vandaag zo'n 150 kilo eikels oogsten. Uitgaand van driehonderd eikels per kilo zijn dat dus 45.000 stuks. Dat worden niet allemaal bomen. De kiemkracht is goed voor twintig- tot vijfentwintigduizend boompjes, schat Van Loon. Staatsbosbeheer is een belangrijke afnemer van de boompjes, die eerst twee jaar bij een kweker staan.
Zaadgaarde
Het is fysiek best een zwaar werkje, zegt Van Loon. Dikke regenkleding beschermt de mannen tegen nat worden van de knieën. Maar het werken in de buitenlucht en de wetenschap dat het kweken van inlandse bomen en struiken leidt tot een grotere rijkdom in de natuur, vergoedt veel. Als voorbeeld noemt Van Loon de massale aanplant van de Amerikaanse eik, een exoot. Het is een snelle groeier en zijn bladeren kleuren in de herfst schitterend. Maar deze buitenlander heeft weinig biologische waarde. De inlandse eik trekt tien keer zoveel levensvormen (insecten en schimmels) aan.
Van Loon noemt verder de Italiaanse meidoorn die in deze omgeving veel is aangeplant. ,,Dat is vragen om moeilijkheden.'' Deze meidoorns zijn vatbaar voor ziektes. Inlandse rassen daarentegen hebben zich door eeuwenlange selectie aan de omstandigheden aangepast en zijn veel sterker.
Omdat sommige autochtone soorten zeldzaam zijn of erg verspreid staan, wordt er gewerkt aan de aanleg van een genenbank/zaadgaarde in Flevoland (boswachterij Roggebotzand bij Kampen). Deze boomgaard wordt zestig hectare groot en er is een educatie- en informatiecentrum aan verbonden, vertelt de bioloog. Binnen afzienbare tijd zal minister Veerman van Landbouw en Natuur de kwekerij openen.
HUIJBERGEN - Een aantal inheemse bomen- en struikenrassen dreigt uit te sterven. Medewerkers van het Nijmeegse bedrijfje Bronnen Bomen verzamelen overal zaden van houtgewassen die hier van oorsprong thuishoren, om ze te laten kiemen.
In natuurgebied de Brabantse Wal bij Huijbergen kruipen drie mannen door het struikgewas. Bij de Belgische grens zoeken ze naar 'autochtone eikels' en dat zijn geen boerenpummels of iets dergelijks. De aandacht is gericht op het zaad van de quercus robur, oftewel de inheemse zomereik.
Nationaal erfgoed zou je deze boom kunnen noemen. Hetzelfde geldt voor de steel-iep, de winterlinde, wilde (bos)roos, peer of appel, of de tweestijlige meidoorn. Het gaat om meer dan honderd inheemse soorten, waarvan sommige zeldzaam zijn of soms al verdwenen.
Op de reguliere markt worden oorspronkelijke, inheemse bomen en struiken niet of nauwelijks aangeboden. In het kader van natuurherstel (vergroting biodiversiteit) en de inrichting van nieuwe natuur is er veel vraag naar. Het Nijmeegse bedrijfje Bronnen Bomen zoekt het zaad op en brengt waardevolle groeiplaatsen in kaart. Kwekers in Zundert gaan verder aan het werk.
Autochtone eikels rapen is een vrij onbekende bezigheid, weet bioloog René van Loon, die samen met Jos Vanhemelrijk en een vrijwilliger uit een asielzoekserscentrum met een emmer over de grond kruipt. Hij verklaart: ,,Het onderwerp is niet zo aaibaar.'' Bij de bescherming van de otter of de hamster kunnen mensen zich iets meer voorstellen. Maar onder bomen en struiken bevinden zich net zo goed soorten die dreigen te verdwijnen. Van Loon noemt als voorbeeld de wilde appel, waar nog maar driehonderd bomen van over zijn. En tien van de zestien wilde rozensoorten zijn inmiddels al uitgestorven.
,,Hier liggen er ook veel, Jos'', roept Van Loon als hij wandelend door het verwaarloosde eikenhakhoutbos uiteen zet waarom vandaag juist hier wordt gezocht. ,,Het gaat ons om oorspronkelijke genetische materiaal'', zegt hij, staand naast een dikke hakhoutstoof. Uit deze stoof - de stronk van een oereik - steken zo'n tien dunne bomen. Van Loon schat de hakhoutstoof op minstens vijfhonderd jaar.
Tot het begin van de vorige eeuw werden deze stronken om de tien jaar vlak bij de grond afgekapt. Het hout diende als brandhout. Op een gegeven moment was de hakhoutproductie onrendabel geworden, waardoor de takken maar groeiden.
De bioloog bukt. ,,Kijk, dit is een mooie, grote eikel. Er zit veel reservevoedsel in.'' Er blijken grote verschillen tussen eikels te bestaan. Je hebt spitse en rondere vormen. ,,Net als bij mensen heb je veel variatie binnen één soort.'' Uitgedroogde eikels laten de mannen liggen, en ook zaaigoed met insectengaatjes. Aan te vochtig geworden, bijna gekiemde eikels hebben ze ook niets. Ze sorteren vooral op gewicht. Collegaraper Jos Vanhemelrijk: ,,We sorteren ze niet langdurig een voor een, zoals op de pindareclames van Calvé.''
Het drietal zal vandaag zo'n 150 kilo eikels oogsten. Uitgaand van driehonderd eikels per kilo zijn dat dus 45.000 stuks. Dat worden niet allemaal bomen. De kiemkracht is goed voor twintig- tot vijfentwintigduizend boompjes, schat Van Loon. Staatsbosbeheer is een belangrijke afnemer van de boompjes, die eerst twee jaar bij een kweker staan.
Zaadgaarde
Het is fysiek best een zwaar werkje, zegt Van Loon. Dikke regenkleding beschermt de mannen tegen nat worden van de knieën. Maar het werken in de buitenlucht en de wetenschap dat het kweken van inlandse bomen en struiken leidt tot een grotere rijkdom in de natuur, vergoedt veel. Als voorbeeld noemt Van Loon de massale aanplant van de Amerikaanse eik, een exoot. Het is een snelle groeier en zijn bladeren kleuren in de herfst schitterend. Maar deze buitenlander heeft weinig biologische waarde. De inlandse eik trekt tien keer zoveel levensvormen (insecten en schimmels) aan.
Van Loon noemt verder de Italiaanse meidoorn die in deze omgeving veel is aangeplant. ,,Dat is vragen om moeilijkheden.'' Deze meidoorns zijn vatbaar voor ziektes. Inlandse rassen daarentegen hebben zich door eeuwenlange selectie aan de omstandigheden aangepast en zijn veel sterker.
Omdat sommige autochtone soorten zeldzaam zijn of erg verspreid staan, wordt er gewerkt aan de aanleg van een genenbank/zaadgaarde in Flevoland (boswachterij Roggebotzand bij Kampen). Deze boomgaard wordt zestig hectare groot en er is een educatie- en informatiecentrum aan verbonden, vertelt de bioloog. Binnen afzienbare tijd zal minister Veerman van Landbouw en Natuur de kwekerij openen.
Monday, October 17, 2005
BBC NEWS
Scientists are to study the brains of children born prematurely to see how they adapt after damage.
Up to 30% of premature babies have reading or speech problems
Some 10,000 babies are born prematurely each year in the UK and up to 15% will have some neurological impairment.
However, children's brains are known to be able to switch functions to different areas.
The Institute of Child Health team will spend three years studying 60 children aged 10 to 16 to see what changes occurred in their brains.
In addition to more serious impairments, 20 to 30% of children born prematurely will have difficulties with behaviour or learning, including reading or understanding speech or grammar.
Differences 'a mystery'
Dr Torsten Baldeweg, who investigates brain injury from a range of causes including epilepsy and stroke in children, is leading the study.
He hopes the study, funded by Action Medical Research, will mean better identification of the problems which can affect children, and what kind of support and assistance help children's development the most.
Dr Baldeweg hopes this will help reduce the number of children who experience difficulties in later life.
In the study, researchers will use two types of scans to analyse brain function.
The first scan will use radio frequency waves inside a magnetic field to map the structure of the brain.
The second scan will measure the blood flow and blood movement within the brain while children carry out activities such as listening to, or forming speech.
Other factors
Dr Baldeweg said, "It's still a mystery why some children recover functions, while others struggle.
"We are looking to find out whether this is something systematic, or whether there are other factors at work that need further research.
"We hope that in a few years we will have accurate diagnostic tools so that we can identify through scans the newly born infants who have suffered this kind of damage, and offer counselling and speech therapy, for example, much earlier than we do at present."
He added: "If these sorts of injuries happened in adults, it would be a catastrophe.
"But it's not in children, who go on to live perfectly normal lives - although some have severe problems and others less serious ones."
Andrew Proctor, of Action Medical Research, said: "This groundbreaking study is interesting because it seeks to isolate one of the effects of premature birth, so that it can be identified earlier and the child given much more support to overcome any difficulties as soon as possible."
He added: "Ten percent of babies need some kind of special care when they are born - we think this is too many and that babies are dying unnecessarily because too little money is invested in projects like this."
A spokeswoman for the premature baby charity Bliss said: "This is a very welcome piece of research which could have a significant impact on the quality of life of the 80,000 babies born prematurely or sick in the UK each year.
"Finding new ways to identify brain damage earlier in these vulnerable infants may help to reduce some of the difficulties they can face later in life."
Scientists are to study the brains of children born prematurely to see how they adapt after damage.
Up to 30% of premature babies have reading or speech problems
Some 10,000 babies are born prematurely each year in the UK and up to 15% will have some neurological impairment.
However, children's brains are known to be able to switch functions to different areas.
The Institute of Child Health team will spend three years studying 60 children aged 10 to 16 to see what changes occurred in their brains.
In addition to more serious impairments, 20 to 30% of children born prematurely will have difficulties with behaviour or learning, including reading or understanding speech or grammar.
Differences 'a mystery'
Dr Torsten Baldeweg, who investigates brain injury from a range of causes including epilepsy and stroke in children, is leading the study.
Finding new ways to identify brain damage earlier in these vulnerable infants may help to reduce some of the difficulties they can face later in life. Spokeswoman for Bliss premature baby charity,
He hopes the study, funded by Action Medical Research, will mean better identification of the problems which can affect children, and what kind of support and assistance help children's development the most.
Dr Baldeweg hopes this will help reduce the number of children who experience difficulties in later life.
In the study, researchers will use two types of scans to analyse brain function.
The first scan will use radio frequency waves inside a magnetic field to map the structure of the brain.
The second scan will measure the blood flow and blood movement within the brain while children carry out activities such as listening to, or forming speech.
Other factors
Dr Baldeweg said, "It's still a mystery why some children recover functions, while others struggle.
"We are looking to find out whether this is something systematic, or whether there are other factors at work that need further research.
"We hope that in a few years we will have accurate diagnostic tools so that we can identify through scans the newly born infants who have suffered this kind of damage, and offer counselling and speech therapy, for example, much earlier than we do at present."
Ten percent of babies need some kind of special care when they are born - we think this is too many. Andrew Proctor: Action Medical Research.
He added: "If these sorts of injuries happened in adults, it would be a catastrophe.
"But it's not in children, who go on to live perfectly normal lives - although some have severe problems and others less serious ones."
Andrew Proctor, of Action Medical Research, said: "This groundbreaking study is interesting because it seeks to isolate one of the effects of premature birth, so that it can be identified earlier and the child given much more support to overcome any difficulties as soon as possible."
He added: "Ten percent of babies need some kind of special care when they are born - we think this is too many and that babies are dying unnecessarily because too little money is invested in projects like this."
A spokeswoman for the premature baby charity Bliss said: "This is a very welcome piece of research which could have a significant impact on the quality of life of the 80,000 babies born prematurely or sick in the UK each year.
"Finding new ways to identify brain damage earlier in these vulnerable infants may help to reduce some of the difficulties they can face later in life."
Saturday, October 15, 2005
AD.nl
KIGALI - In Rwanda zijn drie mannen opgepakt die zich schuldig hebben gemaakt aan kannibalisme. Ze vermoordden twee mensen en deden zich vervolgens te goed aan hun vlees.
Een slachtoffer, een 12-jarig meisje, werd eerst verkracht. Het trio heeft inmiddels schuld bekend, meldden de Rwandese autoriteiten. Het is voor zover bekend het eerste geval van kannibalisme in Rwanda sinds de genocide van 1994.
Radicale Hutu's slachtten toen in een periode van ruim drie maanden tijd honderdduizenden Tutsi's en gematigde Hutu's af. Overlevenden van de genocide hebben achteraf melding gemaakt van gevallen van kannibalisme.
KIGALI - In Rwanda zijn drie mannen opgepakt die zich schuldig hebben gemaakt aan kannibalisme. Ze vermoordden twee mensen en deden zich vervolgens te goed aan hun vlees.
Een slachtoffer, een 12-jarig meisje, werd eerst verkracht. Het trio heeft inmiddels schuld bekend, meldden de Rwandese autoriteiten. Het is voor zover bekend het eerste geval van kannibalisme in Rwanda sinds de genocide van 1994.
Radicale Hutu's slachtten toen in een periode van ruim drie maanden tijd honderdduizenden Tutsi's en gematigde Hutu's af. Overlevenden van de genocide hebben achteraf melding gemaakt van gevallen van kannibalisme.
NRC Handelsblad Door onze redacteur Menno Tamminga
Nederland spaart te veel, besteedt te weinig en de vergrijzing is een loden last. Nee hoor, de huishoudens geven meer uit dan zij verdienen. Hun rijkdom groeit. Nederland is een renteniersland.
De consumenten hebben geen vertrouwen in economie en/of kabinet en zij sparen liever dan zij consumeren.
Dit is wel de meest hardnekkige mythe van de Nederlandse economie. Daags voor kerst 2004 riep president Nout Wellink van De Nederlandsche Bank in het tv-programma Buitenhof de consumenten op meer geld uit te geven in plaats van al dat spaargeld maar op te potten. Minister Gerrit Zalm van Financiën zou het later nog eens herhalen. En ook in de Tweede Kamer bestaat het beeld dat burgers geen geld durven uit te geven, omdat zij zo weinig vertrouwen hebben in het kabinet. Maar wat is het verband tussen een onvoldoende rapportcijfer voor Balkenende en het niet kopen van een bankstel?
Inderdaad, dat verband is er niet. Consumenten zijn somber over de economie, met een historisch laag cijfer voor het consumentenvertrouwen, maar zij consumeren wel volop. Sterker nog: zij consumeren meer dan zij als inkomen ontvangen, becijferde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) vier weken geleden in De Nederlandse economie in 2004. Voor Zalm, die de betreffende CBS-publicatie in ontvangst nam, was dat een verrassing. De minister op zijn weblog: ,,Nieuw inzicht is dat - in tegenstelling tot de eerdere gedachten - gezinnen niet meer zijn gaan sparen maar zelfs meer hebben uitgegeven van hun inkomen.'' De consumenten gaven in 2004 ruim 5 miljard euro meer uit dan zij aan inkomsten ontvingen. Dat deden zij in 2003 overigens ook al. Toen ging het om ruim 2 miljard euro.
Maar wat is de essentie van de CBS-cijfers over de consumptie? Nederland geeft niet alleen meer uit. Nederland spaart ook meer. Het gemiddelde bedrag dat een huishouden op een spaar- of betaalrekening heeft staan, stijgt sinds 2000 ongekend. Jaarlijks komt er 2.000 euro bij. In 2000 was het 9.400 euro, nu is het bijna het dubbele: 18.400, meldde De Nederlandsche Bank onlangs in haar bericht over het derde kwartaal. Het laatste CBS-cijfer: eind augustus hadden Nederlanders samen 210.621.000.000 euro op spaarrekeningen. Dat is nog eens rijkdom: én meer sparen én meer uitgeven.
Het
Nederland consumeert, spaart en renteniert alsof de vermogens tot in de hemel groeien
Nederland spaart te veel, besteedt te weinig en de vergrijzing is een loden last. Nee hoor, de huishoudens geven meer uit dan zij verdienen. Hun rijkdom groeit. Nederland is een renteniersland.
De consumenten hebben geen vertrouwen in economie en/of kabinet en zij sparen liever dan zij consumeren.
Dit is wel de meest hardnekkige mythe van de Nederlandse economie. Daags voor kerst 2004 riep president Nout Wellink van De Nederlandsche Bank in het tv-programma Buitenhof de consumenten op meer geld uit te geven in plaats van al dat spaargeld maar op te potten. Minister Gerrit Zalm van Financiën zou het later nog eens herhalen. En ook in de Tweede Kamer bestaat het beeld dat burgers geen geld durven uit te geven, omdat zij zo weinig vertrouwen hebben in het kabinet. Maar wat is het verband tussen een onvoldoende rapportcijfer voor Balkenende en het niet kopen van een bankstel?
Inderdaad, dat verband is er niet. Consumenten zijn somber over de economie, met een historisch laag cijfer voor het consumentenvertrouwen, maar zij consumeren wel volop. Sterker nog: zij consumeren meer dan zij als inkomen ontvangen, becijferde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) vier weken geleden in De Nederlandse economie in 2004. Voor Zalm, die de betreffende CBS-publicatie in ontvangst nam, was dat een verrassing. De minister op zijn weblog: ,,Nieuw inzicht is dat - in tegenstelling tot de eerdere gedachten - gezinnen niet meer zijn gaan sparen maar zelfs meer hebben uitgegeven van hun inkomen.'' De consumenten gaven in 2004 ruim 5 miljard euro meer uit dan zij aan inkomsten ontvingen. Dat deden zij in 2003 overigens ook al. Toen ging het om ruim 2 miljard euro.
Maar wat is de essentie van de CBS-cijfers over de consumptie? Nederland geeft niet alleen meer uit. Nederland spaart ook meer. Het gemiddelde bedrag dat een huishouden op een spaar- of betaalrekening heeft staan, stijgt sinds 2000 ongekend. Jaarlijks komt er 2.000 euro bij. In 2000 was het 9.400 euro, nu is het bijna het dubbele: 18.400, meldde De Nederlandsche Bank onlangs in haar bericht over het derde kwartaal. Het laatste CBS-cijfer: eind augustus hadden Nederlanders samen 210.621.000.000 euro op spaarrekeningen. Dat is nog eens rijkdom: én meer sparen én meer uitgeven.
Het